IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
amarinsanity



Profile
Number of posts : 132
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] do 26 jul 2012 - 18:57

Mylae





Het bulderende geraas van de zee, de snijdende wind door haar manen, het zout dat ze op haar lippen proefde, het deed haar rillen. Ze bibberde, van de kou maar ook van het onverholen enthousiasme dat van haar nieuwschierige gezicht was af te lezen. Want wat was er nu mooier dan de wilde, ontembare zee die brulde alsof ze je kon verslinden? Het was zo lévend en dat was precies wat de jonge merrie nodig had in zo'n dode tijd als deze. De winter, voor Mylae betekende het de dood. De kou die in je botten kroop en nooit meer leek te verdwijnen, het gras dat was verdwenen onder een laag sneeuw en het gebrek aan andere dieren zoals vogeltjes die floten, ze verafschuwde het. Niemand kon haar wijsmaken dat er schoonheid zat in de kale bomen, het gekraak van hun takken als de kille wind er doorheen blies. Nee, de winter was vreselijk. En eindig, oh, ooit zou er een einde aan komen. Dag naar dag zou de kou een beetje verdwijnen, de zon feller gaan schijnen. Maar het was nog niet zo ver, helaas. Nee, in plaats daarvan zocht Mylae haar vermaak door het kijken naar de zee, die als een groot monster het strand op rolde en zich even later weer terugtrok. Eerder deze winter had ze het gewaagd om een hoef in het water te steken; het had gevoeld alsof er duizend kleine ijsspegels in haar been staken, niet echt prettig. Dus had ze het deze keer maar bij een afstand gehouden, terwijl haar ogen fel glommen en een kleine glimlach (een zeldzame, in deze tijd!) om haar lippen speelde. In de verte krijste een meeuw en ze kneep haar ogen toe om het dier te vinden, draaide haar hoofd en de snijdende wind blies plotseling een nieuwe geur met zich mee, de geur van een ander paard. Met een ruk bracht ze haar hoofd omhoog, tuurde om haar heen en zocht het dier achter deze geur, om haar ogen daar op te fixeren. Op haar hoede.


.. rise from the ashes


phoenix, with brilliantly shining feathers,
on the first day of his life for coming centuries,
is just flying up into the blessing sky
Terug naar boven Go down
xGinny

avatar

Profile
Number of posts : 248
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] ma 30 jul 2012 - 20:12

Jack was moe, vreselijk moe en hij had eigenlijk meer dan genoeg van bmh elke keer dat gevlucht voor die rare wezens uit het woud. Hij was van plan geweest weg te gaan maar zijn moeder had hem gesmeekt te blijven en met een zucht had hij er aan toegegeven. Winnen van glow love kon je toch al niet dus proberen deed hij het al niet meer. En het zou haar hart breken om opeens te verdwijnen als dat ook maar mogelijk was ze leek hem wel te schaduwen verschrikkelijk vond hij het. Alsof hij weer een veulen was die niet zonder zijn mamma kon, en dat terwijl jack hoog boven de zwarte merrie uittorende.. moeder instinct bah. En daarom was jack naar het strand gevlucht de enige plek waar die verdomde merrie niet kwam omdat ze het simpelweg niet leuk vond hier.

Het was heerlijk rustig en het geluid van de zee en het gekrijs van de zeemeeuwen die erboven cirkelde toverde een glimlach op zijn gezicht, heerlijk genieten vond hij het hier. Met een zucht spant hij zijn spieren aan en dwingt zichzelf tot een rustige stap om vervolgens langzaam van de duinen af te dalen. Jack was een verschrikkelijk grote zwarte hengst hij torende boven de meeste andere paarden uit, maar dat kon dan ook niet anders met een vader die een Shire was, en toch was het ook apart omdat zijn moeder maar een mustang x andalusier was.

Als opeens een onbekende geur zijn neus binnen dringt gaat zijn oren direct plat in zijn nek. Néé he hij had nu absoluut geen zin in gezelschap of zwijmelende merrie’s die dachten dat ze alles waren. Waarom kon hij nooit eens gewoon een dagje voor zichzelf hebben? En waarom moest hij ALTIJD iemand tegen komen als hij daar net geen zin in had, en begrijp hem niet verkeerd hoor, hij is super sociaal maar soms.. Maar ach, aan de andere kant? Het kon ook voor bestemd zijn om deze persoon te ontmoeten en daarom speurt de gigantische hengst ietwat nieuwschierig zijn omgeving af naar het dier dat deze geur versprijd.

Als dan opeens een klein (?) bont gestalte in zijn gezichtsveld komt slaakt Jack een hinnik uit, gewoon om te laten weten dat hij er was, hij wilde natuurlijk niemand laten schrikken. Met een diepe zucht spant hij nogmaals zijn spieren aan om op het kleine gestalte af te draven. Stiekem was hij nu wel nieuwschierig geworden naar haar, aannemend dat het een merrie was aangezien het tenger gebouwd was, en jack hield niet zo van hengsten.. vooral niet die jonge hengsten die nog in hun pubertijd zitten en zich altijd zo verschrikkelijk aan het uitsloven zijn voor alle merries al zijn ze nog zo lelijk.

Als hij bij haar gearriveerd is, want het was inderdaad een merrie remt hij af om de laatste 5 meter maar op haar af te stappen en vervolgens voor haar te stoppen. ‘’ hallo ‘’ besluit hij dan maar met zijn sexy hese stem te zeggen, niets beters wetend dan gewoon een simpele hallo misschien had ze wel helemaal geen zin in een gesprek en zou ze het afbreken met een simpele doei? Nou lekker makkelijk dan toch geen moeilijk gedoe hoor, maar jack zou het wel jammer vinden als ze zo zou reageren omdat hij haar wel schattig eruit vond zien.

* woehoeee voor het eerst wel 562 woorden getypt, omygod amarins voel je vereerd! =D
.

Terug naar boven Go down
amarinsanity



Profile
Number of posts : 132
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] di 31 jul 2012 - 13:19

Mylae





En binnen een paar seconden had ze degene achter de geur gevonden. Het was ook niet moeilijk, want hij had keihard gehinnikt naar haar (in ieder geval zou ze niet schrikken als hij ineens voor haar neus opdook) en Mylae bekeek het naderende gestalte eerst met wat afstandelijkheid en vervolgens veranderde dat in oprechte nieuwschierigheid. In de eerste instantie was de jonge merrie op haar hoede geweest, bang dat er een verkeerd persoon op haar af kwam draven, maar als ze het zo beoordeelde -en wie weet deed ze dat wel helemaal verkeerd, Mylae was nu eenmaal zo naïef als een hert- dan leek deze gigantische hengst geen kwade bedoelingen te hebben. Hij was wel gróót zeg, jeetje! Ze moest haar best doen om haar mond niet open te laten vallen, want met iedere paar meter dat hij dichterbij haar kwam leek hij nog wel een paar centimeter te groeien. Was ze er wel zeker van dat hij oké was? Als hij kwaad zou worden, dan zou hij haar, met haar tengere bouw, zeker in één keer kunnen vermorzelen, dacht ze. Maar niet te veel over nadenken dan. Dat die kans bestond maakte het leven gewoon een stukje spannender.

Sowieso vond Mylae dat ze de laatste tijd te veel nadacht. Want zeg nou zelf, als je van jezelf vindt dat je te veel nadenkt, dan denk je toch inderdaad te veel na? Ze had zich diep over deze filosofische kwestie gebogen -niet letterlijk natuurlijk- en het had even geduurd maar ze was uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat het vele nadenken toe had geleid aan het gebrek aan sociaal contact. De jonge merrie was op haar hoede geweest met het kennismaken van nieuwe contacten, bang dat het een verkeerd persoon was geweest. En toen ze dit patroon bij zichzelf ontdekt had, had ze hartelijk om zichzelf gelachen. Ze leek wel net zo'n angsthaas als haar moeder. Dus had ze met een gezonde hoeveelheid zelfspot nog een tijdje over dat feit lopen grinniken en zich vast voorgenomen om daar maar iets aan te veranderen. Dus waarom twijfelde ze nu aan het ontmoeten van een nieuw persoon alleen omdat hij zo groot was? Zijzelf zag er uit als een paard met koeienvlekken en zo had iedereen wel iets opvallends aan zijn of haar kenmerken. Geen goed idee dus, iemand op zijn of haar uiterlijk beoordelen. En dus gaf Mylae haarzelf een mentale uitbrander, oh, wat een prachtig moment van zelfreflectie en volwassenheid, iets dat ze nu niet zo snel zocht achter haarzelf. Stop, nu moest ze stoppen met deze egocentrische gedachten.

En dus richtte ze haar aandacht weer op de hengst voor haar, die inmiddels was gestopt en haar had aangesproken. Hij had een aangename stem, zelfverzekerd, ontspannen en hees. En Mylae kon niets anders doen dan hem haar gouden glimlachje te geven, als reactie. Alsof een warme zonnige gloed zich over haar hele lichaam verspreidde en ze niet alleen glimlachte met haar mond. Die warmte kon ze wel gebruiken, zo in de winterkou. "Hallo," reageerde ze dan ook terug op zijn begroeting, met een stem die net zo zonnig was als haar glimlach. En toen kon ze het ineens niet laten om naar voren te springen, met haar neus net níet tegen zijn schouder aan te tikken -Mylae hield niet van fysiek contact, maar de intentie was wel duidelijk- en als de wind weer naar achteren te vliegen op haar eerdere plek. "Jij bent zo groot," grijnsde ze hem toe, "heb je wel eens een boom omgeduwd?" Ze keek met grote nieuwschierige ogen naar hem op, de woorden waren gewoon vanzelf gekomen, het was gewoon een impuls geweest en Mylae had gereageerd. Heel even vroeg ze zich af of hij haar raar zou vinden, maar wat maakte dat ook uit, ze was toch nieuwschieriger naar zijn antwoord dan naar wat hij zo van die vraag vond. Naïef.


[Ik ben altijd vereerd met u Ginny =D, dus zo'n 600 woorden terug <3]


.. rise from the ashes


phoenix, with brilliantly shining feathers,
on the first day of his life for coming centuries,
is just flying up into the blessing sky
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] di 31 jul 2012 - 16:33


De zon scheen maar zwakjes tussen de grijze wolken door. Het beloofde nog harder te gaan sneeuwen, het beloofde nog kouder te worden. Op de open vlaktes was een scherpe en sterke wind die tot diep in de boten doordrong en je de rillingen gaf. De temperaturen waren op een week tijd schandalig gezakt en de meeste paarden zochten wat bescherming in grotten en bossen. Alhoewel dat tweede het meest vermijd werd vanwege het kwaad die er schuilde. De blauwe maan toonde nog net niet zijn schijn over het landschap.

Zijn zwarte lichaam sprong van een kleine richel. De bergen, hij liet ze achter als een stuk vuil maar het was noodzakelijk om de paarden te controleren. Wie mocht dood, wie kon nuttig zijn, voor wie was er een leuk spelletje voorzien en wie kon hij een cadeautje geven. Zijn zwarte lichaam draafde soepel tussen de bomen door, klaar voor zijn aanval. Zijn hoeven zakten diep weg in de sneeuw maar niets, nog de kou, nog de sneeuw werkte verkeerd op zijn humeur. Zijn paarse ogen was het enige wat je zag vanuit de kudde. Zijn doordringend lege ogen. Net als de andere schimmen stond ook hij ongeduldig te wachten.

En op het moment dat de zon onder ging en een blauwe maan langzaam steeg grinnikte hij donker. Hij sprong naar voor het bos uit en stortte zich op de kudde. Zijn scherpe hoektanden boorden zich in het vlees van een jonge merrie en het bloed bevochtigde zijn tong in een lang verlangen. Avanti keek op, zijn oren in een korte fractie gespitst naar een ander paard. 'Moge wraak altijd zo zoet smaken.' Prevelde hij haast onverstaanbaar. Hij richtte zijn aandacht immers niet meer op de merrie maar op een ander tafereel vele meters verder van hem. Hij draaide zich om en richtte zijn aandacht naar de zee. Soepel en met een machtigheid die niemand hem kon evenaren bereikte hij het tweetal te snel voor woorden. 'Ah, twee paardjes op het verkeerde gebied. Wel nouja, als dat geen toevalstreffer is. Vind je ook niet Jack?' Hij grinnikte donker en haalde om een haar na uit richting de merrie. Dit zou geen mooi einde kennen ...
Leader Shade



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
xGinny

avatar

Profile
Number of posts : 248
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] di 31 jul 2012 - 18:16

Jack schud zijn lange manen weer naar een kant om dan vervolgens de merrie weer aan te kijken, ze deed hem aan iemand denken maar hij kon nog even niet plaatsen op wie. Als de merrie voor hem opeens naar voren springt grijnst hij even en heft zijn hoofd nog wat hoger op om daarna opeens vliegensvlug zijn neusje tegen de hare aan te drukken en warme lucht uit te blazen dit duurde maar enkele seconden. Wanneer hij haar vragen hoor schiet jack in de lach, ‘’ nee gekkie ik heb nog nooit een boom omgeduwd, dat kan toch ook helemaal niet? ‘’ jack grijnst vriendelijk naar haar hij vond haar nu al leuk, het was maar goed dat hij zich niet had omgekeerd en was weggedraaft.

De wind blies en opeens uit het niets snoof jack de geur van avanti op. Binnen een fractie van een seconde stond avanti daar dan ook werkelijk, jack gooit zijn oren plat in zijn nek en laat zijn tanden zien, hij wist nog niet eens hoe deze merrie hete maar hij kon het haar niet aan doen om haar alleen te laten met dit duivelsbeest. Als avanti dan uithaalt naar de kleine bonte merrie zet jack gelijk zijn grote lichaam voor de kleine merrie zodat avanti haar in ieder geval niet zou kunnen verwonden ‘’wat wil je Avanti heb je niks beters te doen dan dit? ‘’ nog niet zo heel lang geleden had jack deze dieren geadoreerd maar nu was die tijd wel voorbij mede dankzij arwen de kleine gekke merrie, arwen? Dat was het! De bonte merrie deed hem denken aan Arwen, waarom wist hij nog niet maar uitzoeken zal hij het.


* jenny laat je ze wel levend haha!
.

Terug naar boven Go down
amarinsanity



Profile
Number of posts : 132
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] di 31 jul 2012 - 18:47

Mylae





Stiekem wilde ze het niet toegeven, maar Mylae vond de hengst die zo voor haar neus stond best wel knap. Zo groot en zwart en gespierd en zoals hij nonchalant met zijn lange manen schudde, ja, hij maakte wel indruk op de kleine merrie. Dat hij reageerde op haar sprongetje had ze eigenlijk niet verwacht, er waren maar weinig paarden die niet terugschrokken als er ineens iemand op je afsprong en dat hij in plaats daarvan haar neus aantikte deed haar stiekem een beetje schrikken. Sowieso schrok ze terug voor lichamelijk contact, maar was zoiets niet gek? Hij was wel een beetje raar, net zoals tante arwen. Toch moet ze glimlachen om wat hij deed, het was echt een vriendelijk en vrolijk gebaar en Mylae wist nu wel zeker dat hij niets kwaads in de zin had. Om haar vraag moet hij lachen, een diepe lach waarbij zijn hele lichaam lijkt mee te schudden. Ze kantelde haar hoofdje schuin en pruilde een beetje, was het zo'n domme vraag dan? "Nee? Kan dat niet? Een kleine boom dan?" Gniffelde ze, omdat ze besefte dat haar vraag misschien ook wel een ietsjepietsje klein beetje dom was geweest. Bomen konden soms wel honderd jaar groeien, had ze ooit van iemand gehoord en had ze nu werkelijk gedacht dat iemand zo'n ding kon omduwen?

Maar voordat ze er verder nog op kon reageren was er ineens een flits en een beest dat nog gigantischer was dan deze hengst stond voor haar neus, dreigend. Hij had paarse ogen en zag er over het algemeen nogal gruwelijk uit, dus Mylae kon er niets aan doen dat ze geschrokken een paar stappen achteruit struikelde. Haar hoofd explodeerde in een geschreeuw, angst maar vooral woede op haarzelf omdat ze het had gewaagd om haar hoeven buiten haar eigen gebied te zetten. Maar ze had zo graag het strand willen zien.. Mylae vervloekte haar naïviteit maar keerde al snel terug naar het hier en nu, het monster, dat de hengst leek te kennen. Hij noemde hem Jack en duizenden vragen kwamen in haar op. Kenden ze elkaar? Kon het zijn dat Jack niet zo goed was als hij er uit zag, dat ze handlangers waren? Nee, zo leek het niet want de hengst ging ineens beschermend voor haar staan terwijl hij het ding kwaad aankeek. Ze snoof en probeerde haar eigen angst in de hand te krijgen, angst was voor doetjes. Be brave. Blijven ademen. Haar hart dat aan het kloppen was als een gek kwam langzaam tot bedaren en ze twijfelde over wat ze nu zou doen. Jack had het ding Avanti genoemd en ze vroeg zich af of het zin had om met Avanti te gaan praten. Ze had inmiddels wel door dat het een schim was en dat het vooral haar eigen fout was, maar Mylae zou haarzelf niet zijn als ze niet strijdvaardig zou zijn. Ze was vernoemd naar een woeste strijd en ze was veel te jong en te mooi om dood te gaan. Nee, met dat lot zou ze niet genoegen nemen en dus zette ze de dood uit haar hoofd en richtte haar oren naar achteren. Ze boog zich naar Jack -al vond ze het nog steeds niet leuk om zo dichtbij iemand te zijn, maar nood bracht haar ertoe- en murmelde in zijn oor. "Denk je, dat als we hard genoeg rennen, we ons eigen gebied nog kunnen halen?" Noem het naïef maar Mylae nam geen genoegen met de dood en de enige oplossing leek te zijn om te blijven nadenken -al had ze even daarvoor gezworen dat ze dat wat minder zou doen- en te blijven ademen. Al kon ze het niet stoppen dat er angstzweet over haar rug begon te lopen en haar spieren stijf werden van de adrenaline.


.. rise from the ashes


phoenix, with brilliantly shining feathers,
on the first day of his life for coming centuries,
is just flying up into the blessing sky
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] di 31 jul 2012 - 22:13


Avanti blijft het tweetal geamuseerd aankijken, met een glimlach alsof hij bij dit vrolijke koppeltje hoorde. Jack kende hij van een aantal keren te zien, horen en ruiken. Hij kende ieder paard hier op BMH bij naam, uiterlijk en geur. Maar dan had je ook nieuwere paarden en zijn blik gleed arrogant naar de merrie die beschermend aan Jack zijde stond. Bij diens woorden grinnikte hij kort en blikt daar de donkere hemel. 'Ik heb niets beters te doen helaas voor jou.' Hij greens en zijn scherp hoektanden ontblootte zich kort. 'Maar het is mijn tijd om te schijnen vanwege de blauwe maan. Nuja, ik ben erg gesteld op dit tafereel.' Hij knikte tussen de twee paarden in en grinnikte donker. 'Zeker als je zo stom bent om haar te verdedigen Jack!' En daar ging hij dan. Zijn tanden schoten uit en boorden zich recht in Jacks hals.

Hij stapte achteruit en hoorde de woorden van de merrie. 'Nee.' Antwoordde hij in Jacks plaats terwijl hij het bloed langs zijn lippen likt. Hij blikte kort over zijn schouder naar de kudde. 'Verzet je één stap en ik maak dat er geen ademtocht meer uit dat lieve mooie lichaam van je komt.' Zei hij met een zoete stem tegen de merrie. Zijn paarse ogen vlogen terug naar Jack en hij greens tevreden. 'Dus wat zullen we doen. Vechten om haar of ....' Hij zweeg en hapte kort dreigend naar de merrie. 'Mag ik haar voor mij alleen?' Vroeg hij zachtjes en met een glimlachje van plezier ...
Leader Shade



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
xGinny

avatar

Profile
Number of posts : 248
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] wo 1 aug 2012 - 0:21

Jack hield de hengst voor hun strak in de gaten, elke beweging diep in zich opnemend. Hij was niet zo laf om deze merrie aan haar lot over te laten. En vooral niet na de angst in haar ogen gelezen te hebben nee dat zou hij nooit en te nimmer doen, hij zal altijd vechten voor iemand in nood, maar goed waar waren die verdomde leiders als je ze nodig had? Dat was toch hun taak? De kudde in veiligheid houden? En waar waren dan die zogenaamde vechters ook foetsie? Heel erg fijn dit. Als de kleine ranke merrie dan haar lippen naar zijn oren brengt en hem vraagt of het mogelijk was weg te rennen, knikt hij zachtjes nee, iets te laat aangezien avanti het ook weer gehoord had, dat misbaksel.. ‘’merrie ik wil dat je heel stil blijft staan en achter me blijft wat er ook gebeurd’’ fluistert hij haar zo zacht in haar oor dat avanti het moeilijk gehoord kan hebben, hij was echt niet zo’n lafbek die een merrie alleen zou laten nee nooit niet. Over zijn lijk als het dan moest. Hij noemde de merrie merrie omdat hij simpelweg haar naam nog niet wist. Wanneer de tanden van de hengst voor hem naar zijn hals schieten en vervolgens in hem boren tilt jack gelijk zijn voorbenen hoog van de grond om daarna een keer goed uit te halen naar avanti, hij wist dat hij dit nooit zou kunnen winnen van deze schim voor zich omdat het dier gewoon over krachten bezat. Gelukkig had jack dan wel weer het mazzeltje dat hij niet een van de kleinste was en dat zijn spieren onder zijn vacht vandaan rolden. ’’ avanti ben je nou simpel weg zo laf om een merrie aan te willen vallen die duizend maal zwakker is dan jij? Moet je niet slaafjes voor je schimmen clubje vinden? ‘’ jack zou nog liever sterven dan zich ooit bij hen aan te sluiten, dat zou voor hem de grootste straf zijn die er bestond hij zou gek worden van die verschrikkelijke drank naar bloed en moorden, en uiteindelijk zou het hem ook serieus tot waanzin drijven. Wanneer hij de woorden van avanti naar de merrie gaat begint zijn bloed alleen nog maar meer te koken, waarom pakte hij niet lekker een leider aan of een zogenaamd vechtertje? Die zochten het toch juist op om ruzie te krijgen met ze? Jack had hier toch niet om gevraagd en de kleine merrie al helemaal niet..

Wanneer avanti weer richting de merrie gaat draait jack haar weer weg zodat avanti het lastiger zou krijgen om haar dan ook daadwerkelijk te raken. Hij had hier helemaal geen zin in het liefst draaide hij haar de rug toe en zij toedeledokie dit was iets wat hij normaal al gelijk had gedaan, maar deze merrie had iets en iets in hem zei dat hij het echt niet kon maken om haar alleen te laten, misschien wel omdat ze op arwen leek? Zou dat het zijn? Zou hij haar daarom niet alleen kunnen laten en het haar zelf maar uit laten zoeken? ‘’ We gaan niet vechten, want jij en ik weten dondersgoed dat ik het dan afleg dat is een strijd die niet eerlijk is, maar haar krijgen zal je niet, je zoekt maar een ander ze is niet eens hengstig dus wat wil je er mee? ‘’ jack irriteerde zich aan zijn machteloosheid als hij een gewone hengst was geweest had jack hem nu al naar zijn keel gevolgen en hem vermorzeld onder zijn hoeven.


* jenny laat je ze wel levend haha!
.

Terug naar boven Go down
amarinsanity



Profile
Number of posts : 132
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] wo 1 aug 2012 - 12:53

Mylae




De jonge merrie was in tweestrijd; ze wist niet wat ze moest of kón doen. Wilde ze toekijken hoe de hengst, Jack, die haar probeerde te beschermen, in gevecht raakte met de schim alleen maar om haar. Ze kon natuurlijk koelbloedig blijven toekijken hoe de twee hengsten elkaar naar het leven stonden en in een onoplettend moment van de schim te vluchten naar haar eigen gebied? Het was een enigszins laffe optie, maar haar overlevingskansen werden toch dusdanig vergroot. Het lag echter niet in haar karakter om voor die optie te kiezen en ze dacht niet dat ze met zichzelf kon leven als bleek dat Jack het dan niet overleefde alleen maar om haar. Dan zou ze voor de rest van haar leven worden achtervolgd door nachtmerries aan dit moment en daar werd Mylae nu ook niet echt gelukkig van. De andere optie was natuurlijk de eisen van de schim inwilligen en haar eigen dood in alle rust tegemoet te treden. Het zou geen mooie dood worden, of pijnloos, maar een gruwelijke moord. Maar Mylae was te strijdlustig om willoos dood te gaan, dat kon ze niet over haar eigen hart verkrijgen. Ze wist niet of er een eeuwigheid na het leven bestond, maar in dat geval zou ze haarzelf iedere dag in die eeuwigheid vervloeken en dat was ook niet echt een prettig idee. Dus wat te doen, wat te doen?

Jack wilde haar in ieder geval beschermen en ze had geen idee waarom. Omdat ze klein en hulpeloos was? Omdat ze niet zo groot of sterk als hem was? Ze wist het niet en dat baarde haar zorgen. Waarom deed deze hengst zoveel moeite om iemand in leven te houden die hij totaal niet kende? Hij leek zich oprecht om haar toekomst te bekommeren en dat waardeerde ze, al begreep ze het niet. Dus piekerde ze een tijdje over die vraag en kwam tot de conclusie dat er maar één manier om daar achter te komen. De hengsten stonden inmiddels te bekvechten en om elkaar heen te draaien, wat een vreselijk haantjesgedrag eigenlijk. Mylae had er niet zo veel van meegekregen waar ze nu precies ruzie over maakten -om haar, maar waarom?- en dat was natuurlijk ook te wijten aan haar naïviteit. Want in plaats van dat ze het gesprek vol aandacht had gevolgd en er in geanticipeerd had, was ze weer gaan piekeren. Maargoed, ze wilde eerst iets ophelderen voordat er echt iets gebeurde en bovendien hadden ze toch nog de hele nacht om -al dan niet- te ontkomen aan de dood.

"Luister eens even," zei ze dan ook met de moedigste stem die ze op dat moment op kon brengen. "Ik snap iets niet en dat wil ik graag even ehh.. ophelderen voordat we hiermee verder gaan," tsja, typisch Mylae dat ze een gevecht wilde onderbreken voor een domme vraag. "Bovendien hebben we de rest van de nacht hier ook nog tijd voor, dus lijkt het me nu een prima moment om even stil te staan met iets wat mij dwars zit." Ze richtte haar blik nu even direct op Avanti, om hem al snel weer angstig af te wenden, maar deed het om hem even in te schatten. Ze had niet echt een idee over wat hij precies wilde, was het gewoon een lompe bruut die er van hield om iedereen om zich heen direct de dood in te sturen of hield hij meer van psychische spelletjes om iemand te breken? Ze wist niet zo veel over psychopaten, alleen dat ze schijnbaar eindeloos geduld hadden voordat ze een perfecte moord konden plegen en stiekem hoopte ze dat deze Avanti ook wat van dat geduld bezat zodat zij -heerlijk egocentrisch- haar kleine probleempje kon oplossen. Wat er daarna gebeurde, dat zou ze dan wel weer zien. En nu richtte ze haar aandacht weer op Jack. "Kijk, het zit zo. Schijnbaar heet jij Jack -hé hoi, ik ben Mylae trouwens- en dit is wat ik niet snap; waarom probeer je mij te verdedigen als je me niet kent?" Ze fronste en keek hem vragend aan. Ze snapte er echt niets van. "Want -en 't spijt me als ik je nu beledig-, je lijkt me niet echt de persoon die er een gewoonte van maakt om zijn leven in de waagschaal te leggen voor één of andere merrie."


.. rise from the ashes


phoenix, with brilliantly shining feathers,
on the first day of his life for coming centuries,
is just flying up into the blessing sky
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!] do 2 aug 2012 - 13:06


Avanti ergerde zich mateloos aan de hengst. De hengst die iedere keer weer probeerde om de merrie te beschermen; om stoer te doen tijdens een blauwe maan. Om te hopen dat hij bleef leven. Wel het zat zo, ging hij zo verder zou hij de zonsopgang niet meer in levende lijven meemaken. Avanti's opgekropte woede en haat zat nu al op het randje klaar om uit te spatten. Hij had een hele maand gewacht en hij eiste zijn deel van de nacht ... namelijk het proeven van bloed. Het proeven van onschuldigheid, het zien van de angst in andermands ogen. Hij hoorde de lieve fluisterwoordjes. Mooi achter me blijven staan en blablabla. Zielig, meer kon hij er niet over zeggen. 'Dat is niet laf, dat is gewoon ...' Hij zweeg en greens donker. 'Uitkiezen en aangezien jullie op verkeerd gebied zijn is er niemand die je kan komen helpen! Hoe zielig het ook is. Jullie zijn gedoemd en waarom zou ik zo'n kans laten lopen?' Het was geen vraag, een pure vaststelling. Bij zijn spottende vraag over schimmen vinden voor zijn clubje schreed Jack officieel over de lijn van Avanti's zelfbeheersing. Zijn tanden schoten uit en klapte zich woedend dicht voor die van Jack. 'Let op je woorden voor je hier dood ligt, het is rap gebeurt.' Siste hij.

En toch gaf Jack niet op, dat werd officieel dood of nee ... marteling. Klink veel leuker. 'Pardon? Waarom moet ze hengstig zijn. Daar heb je het mis weet je.' Hij zweeg even en cirkelde om een rustig langzaam en beheerst tempo rond het tweetal heen. 'Je hebt schimmen die gaan voor hengstigheid wat bij mij op de tweede plaats komt. Ik wil jullie voor maar één reden ...' Hij schoot naar voor, razendsnel en niet te volgen en beet de merrie in haar achterhand. Hij trok zich zo snel terug dat Jack geen tijd had om tussenbeide te komen. 'Bloed, jouw lege ogen zien als ze dood ligt of haar paniek zien als ik zou kort en klein maak.' Hij grinnikte en negeerde wat de merrie allemaal te zeggen had. Uiteindelijk zuchtte hij en keek haar aan. 'Hij houdt van je, vind je speciaal en blablabla. Maar lieverd, het is gedaan. Het wordt niets.' Hij greens vals en schoot weer uit naar Jack. 'Jij gaat een lange lijdzame tijd tegemoet.' Siste hij. Ja, Jack zou meegaan, willen of niet. Hij ging misschien niet sterven maar zeker zou hij gekrenkt en getekend zijn voor de rest van zijn leven!
Leader Shade



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!]

Terug naar boven Go down

did you ever stop to think, and forget to start again? [Ginny!]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Soldiers Forget Themselves
» Yame Yame No Mi (Stop Stop Fruit)
» Hope you didn't forget about me.
» Don't Stop Believin' Maggy and Hazel #4
» House of night for breakups,make ups and people falling in love (Started and closed))

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX