IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

There has happened too much that time cannot erase.. [THERON]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
ambrellaa

avatar

Profile
Number of posts : 1776
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: There has happened too much that time cannot erase.. [THERON] vr 21 sep 2012 - 0:41


f a e r i t h
i loved you to death
and now I'm begging you for absolution

Ik zie haar nog iedere dag. Eerst die ene merrie, waarvan ik niet eens de naam weet, die ik onder toeziend oog van mijn leiders heb moeten mishandelen. Enkel haar uiterlijk is me bijgebleven. Donkerbruin, en vooral diep zwarte ogen die me toen zo angstig hebben aangekeken. Daarop volgt het beeld van mijn Marilynn, volledig open gereten en op rotspunten gespietst. Nog steeds neem ik het mezelf kwalijk, dat beide merries door mijn toedoen hebben afgezien. Ik had het moeten voorkomen. Ik had me moeten verzetten, moeten vechten voor mijn eigen wil. En als ik enkele seconden sneller had kunnen reageren, dan had ik Marilynn nog kunnen tegenhouden, en had ze nu misschien nog geleefd. Het is mijn schuld. Ik heb me laten manipuleren, ben niet in staat geweest mezelf te blijven in tijden waar dat het hoogst nodig was. En dat, dat neem ik me nog dagelijks kwalijk.

Het begint al lichtjes te duisteren op het moment dat ik mijn ogen weer open. Sinds mijn vertrek bij Nikias ren ik als een gek tussen de bomen door, zonder al te lange pauzes en vooral zonder enige slaap te vatten. Het lukt me niet. Als ik mijn ogen ook maar een seconde te lang sluit duiken ze al op, allebei naast elkaar, hulpeloos in mijn ogen starend. Al maanden struin ik gebieden af op zoek naar dat ene paard die mij grotendeels uit mijn lijden kan verlossen. Dat ik blij zal zijn hem te zien, betekent niet automatisch dat ik vreugdevol naar hem toe zal stappen en hem meteen als mijn vader zal accepteren. Jaren heb ik van niets anders geweten dan dat Nikias mijn vader was. En hoe graag ik dat idee nu ook wil verwerpen, ik moet hem ergens ook dankbaar zijn voor de jaren waarin hij me van de dood heeft bespaard. Hij had me zo kunnen vermoorden, vanaf het allereerste moment. Het moment waarop ik nog hulpeloos in strijd was met dat wazige vlies om me heen.

Mijn lichaam is nat van het zweet, mijn manen zijn als pleisters op mijn natte borst gekleefd. Ik schuim uit mijn mond en heb moeite om mijn ogen open te houden. Het lijkt alsof een magnetische materie verdoken zit in mijn oogleden, waardoor deze zich nu sterk naar elkaar toetrekken. Maar ik kan ze niet sluiten, niet zonder de beelden onder ogen te moeten zien. Dat er een grote plas voor me ligt, komt als een geschenk ui t de hemel gevallen. Zonder grenzen storm ik het water in, en hoor nog net wat gekwetter en gefladder alvorens mijn zicht en gehoor volledig wegsterft en mijn lichaam als verdoofd aanvoelt.

Ik weet niet hoe lang ik onder water ben gebleven, of hoe lang ik hier al aan de oever lig, maar wanneer ik mijn ogen open, lijk ik uitgerust. Voor zover ik me kan herinneren is het afspeelscherm in mijn gedachten vannacht zo goed als zwart gebleven. Ik strek mijn voorbenen en duw mijn gewicht volledig naar voren om dan mijn achterhand open te klappen en mezelf in de waterspiegel te bekijken. Er lang naar kijken kan ik niet, het enige wat ik kan zien is het gezicht van een moordenaar. Licht geritsel achter me doet me opschrikken. Mijn oren draaien afwachtend mijn hals in terwijl mijn ogen de omgeving nauwlettend in de gaten houden. Wanneer een tweede geluid volgt, draai ik me met een ruk om, mezelf voorbereidend op een aanval. Een zucht ontglipt mijn lippen als een zwarte vogel het struikgewas uit komt gefladderd. Vals alarm.



When the evening shadows and the stars appear,
and there is no one there to dry your tears,
I could hold you for a million years,
just to make you feel my love. <3
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There has happened too much that time cannot erase.. [THERON] zo 23 sep 2012 - 21:07

theron

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Vuur verspreidde zich en Theron kon zijn weg niet goed vinden. Iets had hem naar deze hel toegetrokken. En dat iets zou hij moeten vinden. Vlammen likte over zijn vacht maar hij negeerde het. Verwoed rende hij door. Deze vlammen deden hem denken aan de pijn die hij zo lang geleden in zijn hart had gevoeld. Toen hij de liefde van zijn leven achter had moeten laten. Toen hij Whisper hoog zanger in de steek had moeten laten. Tot op de dag van vandaag had hij nog geen idee of ze eigenlijk nog had geleefd toen hij haar verliet of al gestorven was.

Hij had er nooit aan willen denken maar deze hitte zorgde er voor dat hij toch aan haar dacht. Hij wou niet denken aan haar met haar mooie lach. Haar zachte woorden en haar lieve ogen. Hij zou er nooit aan willen denken hoe ze hoog zwanger was geweest van zijn kind. Zijn kind die nooit geboren was. Verdriet staarde in zijn ogen Maar hij wist zichzelf toch te herstellen en hoe!

Hij had Kayleigh nu zo dicht bij zich. En zij was al waar hij nu om kon geven. Zijn Kayleigh.. Zij en haar nee hun dochters. Hun schitterende tweeling Alezna en Aleydis. Ze waren alles wat hij nu nog had maar toch kon hij zijn verleden niet verbannen uit zijn herinneringen. Iets vertelde hem dat naast zijn broer Hunter en zijn vader Nikias er nog iemand was. Iemand wie bij hem hoorde. Sinds hij zijn twee dochters had had hij dit gevoel sterker als anders.. Dit gevoel van angst deze schaduw nooit te vinden.

En toen leek het vuur ineens iets minder te zijn en stond een witte verschijning daar te staren naar een stel vluchtende vogels. "Wat doe jij hier, ga op zoek naar je leider het is hier niet veilig!" Zijn stem was kalm en streng terwijl hij naar voren staarde om de witte hengst aan te kijken..

fahlaemee.deviantart.com


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."


Laatst aangepast door Mimi op ma 24 sep 2012 - 0:04; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
ambrellaa

avatar

Profile
Number of posts : 1776
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There has happened too much that time cannot erase.. [THERON] zo 23 sep 2012 - 21:26


f a e r i t h
i loved you to death
and now I'm begging you for absolution

Mijn hoofd hangt laag bij de grond terwijl ik nogmaals een zucht uitslaak. Zal ik überhaupt in staat zijn mijn vader ooit te vinden? Het is een vraag die sinds mijn vertrek bij Nikias door mijn hoofd dwaalt. De wereld is zo groot, in mijn ogen oneindig. En hetgeen ik moet vinden is daar slechts een fractie van. Ergens ben ik al begonnen met het te aanvaarden; dat de kans heel groot is dat ik mijn vader nooit leer kennen, nooit zal weten waar ik eigenlijk vandaan kom. En vooral, dat ik nooit zal weten wie mij aan mijn lot over heeft gelaten. Veel tijd om erover te piekeren heb ik niet. Voor ik het weet wordt ik in een dikke, grijze mist omhuld, die naar niet veel goeds ruikt. Ik draai mijn hoofd naar de oorsprong van de rook, en merk al snel dat de helft van het bos in vuur en vlam staat. Het brandt in mijn ogen, waardoor ik niets anders kan doen dan ze te sluiten. Blindelings stap ik naar voren, mezelf weg van het vuur verwijderend. Wanneer ik denk dat ik mijn ogen weer kan openen, laat ik mijn oogleden zachtjes van elkaar loskomen. Mijn zicht wordt langzaam maar zeker weer helder, en dat is het moment waarop een herinnering in mijn hoofd opduikt.

Verstrengeld in het wazige vlies en sukkelend met mijn lange benen lig ik op de grond. Ik spartel in het rond om een gat in het vlies te kunnen maken. Normaal hoort mijn moeder dit te doen, maar om de een of andere reden laat ze mij aan mijn lot over. Ze ligt daar maar, roerloos voor zich uit te staren. Wanneer ik opzij kijk, zie ik in een flitsbeeld een bonte hengst bij ons vandaan rennen. Alsof hij ergens voor op de vlucht is geslaan. Al deze vreemde gebeurtenissen doen me nog meer verlangen naar het ontdekken van de echte wereld. Uiteindelijk lukt het mij om met mijn tanden een klein gaatje te maken, en al snel bereikt een overvloed aan zuurstof mijn neusgaten. Ik wurm me eruit en realiseer me al snel dat nu nog een tweede missie volbracht moet worden; overweg raken met mijn stelten. Als ik mijn ogen opsla, staar ik recht in de doordringende, vúurspuwende ogen van Nikias.

Ik weet niet waarom, maar diezelfde blik zie ik nu bij de hengst die voor me staat. Alsof een angst me bekruipt krijg ik op slag geen woord meer over mijn lippen. Zonder een woord te zeggen blijf ik in de ogen van de hengst staren. Tot het moment waarop ik realiseer dat ik aan het vluchten zou moeten zijn; vluchten voor het vuur dat zo hevig achter me woedt. Voorzichtig breng ik mijn lichaam in beweging, en het lef om nog eens achterom te kijken, heb ik niet.

** Therrie zal dus achter 'm aan moeten gaan :')



When the evening shadows and the stars appear,
and there is no one there to dry your tears,
I could hold you for a million years,
just to make you feel my love. <3
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There has happened too much that time cannot erase.. [THERON] ma 24 sep 2012 - 19:54

theron

'Greatness from small Beginnings'


Onverschrokken staarde Theron door de vlammen heen. Het vuur leek wel afkomstig van de hel zelve en Theron kon maar aan een ding denken, het monster dat hier achter zat. Avanti was hier de oorzaak van het kon gewoon niet anders! Woest gromde hij terwijl hij naar de hengst keek. Het beest bracht na enige tijd zijn lichaam plots in beweging om te vluchten voor het hellevuur.

Geschrokken keek Theron op niet zo'n reactie verwachtend en gooide zijn bonte lichaam mee achter de hengst aan. Zo snel hij kon galoppeerde hij achter de witte hengst aan. "Wacht even!" Klonk zijn zachte stem gehaast en hij keek de witte hengst aan.

Toen echter een brandende tak het begaf schrok Theron op. "Pas op!" Riep hij uit terwijl de bonte hengst zijn borst tegen de witte hengst aangooide waardoor hij opzij gleed en de brandende tak over zijn flank omlaag viel. Een pijnlijk geluid kwam uit zijn mond terwijl hij heel even door zijn achterbenen zakte voor hij weer omhoog kwam. "Ben je ok?" Vroeg hij zijn stem onder controle proberend te houden terwijl hij zijn ogen pijnlijk samenkneep.

fahlaemee.deviantart.com


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There has happened too much that time cannot erase.. [THERON]

Terug naar boven Go down

There has happened too much that time cannot erase.. [THERON]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Time Commanders
» who is your favorite anime character of all time?
» Hot Tub Time Machine [Open]
» Time That Needs to be Spent
» Explorin' time!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX