IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

FIRE • Get to your leader!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Gast
Gast


Profile


Contact
BerichtOnderwerp: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 14:29

    Meld je bij je leider in dit topic door een rpg bericht te schrijven over hoe je paard de vuur ervaart. De leiders zullen je opvangen.

    Register your horse by your leader by typing a message about how your horse is taking the fire. The leaders will bring you to safety.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast


Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 14:43

nachtschade
You've merely adapted the dark,
I was born in it, molded by it


Ze kende de hitte, ze wist wat het betekende. De alles vernietigende vlammen zouden om haar enkels grijpen zodra ze stil zou blijven staan. Het geknetter van takjes weerklinkt duidelijk in haar oren en haar lichaam beweegt zich vluchtig en zwevend over de vlammende takken die in vuur zijn ontstoken. Haar benen verplaatsen zich snel en zonder aarzeling, vluchtend voor de vlammen die rond haar lichaam grijpen. Witte wolkjes van adem verlaten hijgend haar lippen, haar ademhaling gehaast en haar vacht klam van het zweet. De indringende geur van as en rook dringt haar neusgaten binnen en ze versnelt nogmaals haar pas en rent, rent zo snel als ze kan.
En dan opeens uit het niets verlaat de warmte haar lichaam en word ze omarmt door een kille avondlucht en stemmen van paarden die ze nog nooit had gehoord. Geconcentreerd probeert ze de stem van Diablo te vinden, zijn geur te herkennen. 'Diablo?' Haar stem is hijgend en haar ogen staan gejaagd en schichtig. 'Diablo?!' Ze schrikt van de wanhoop in haar eigen stem en stapt stevig door, verder en verder weg van het vuur, en dichter naar het hart van de groep paarden.


I didn't see the light until I was fully grown,
and by then it was only blinding
Terug naar boven Ga naar beneden
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 15:16


diablo
alpha rank three
Huiverend en bezweet stond hij daar. Wild, zijn ogen bijna even vurig en hitsig als de vlammen zelf. Op momenten als deze verachte hij het gebied waarover hij regeerde. Hij haatte de bossen, het hoge gras, de appelbomen. Dit zou het perfecte moment zijn voor de zee, iedereen met zijn borst in het water ver achter de duinen, daar waar het vuur niets had om aan te freten en de vlammen niets hadden om aan te likken. Nee, in plaats daarvan zaten ze hier, tussen die houten dingen die je bijna kon horen kreunen uit angst. Zijn borst pompte alsof hij dagen non-stop had gelopen. Zijn hese hinnik die hij ondanks alle paniek rustig kon houden galmde overheen de kudde, het signaal waar hij was en waar ze heen moesten gaan. Hij had de plek uitgekozen die hem nu het veiligste leek: daar waar het gras was aangevreten en waar het vuur de komende tijd nog niet zou geraken. Dat hij zijn kalmheid forceerde had natuurlijk de gegronde reden dat, wanneer de leider in blinde paniek zou schieten, de kudde dat ook zou doen. De shire keek toe terwijl de paarden aanstroomden en alhoewel het er al een heel deel waren, kon hij de achterblijvers niet op twee handen tellen. Waar bleven ze? Opnieuw een hinnikk, deze scheller en luider dan voorheen. Een geluid dat je enkel kon missen als je kopje onder in een meer zat te zwemmen.

En dan die stem die zijn naam riep. 'Nachtschade!' beantwoorde Diablo haar. 'Nachtschade! Hier!' Wanneer ze de tweede keer roept ziet hij haar lichaam zich tussen de anderen door wentelen. In een hevige draf wurmde hij zich door de massa en drukte in alle waanzin zijn neus tegen haar wang. 'Je bent er,' zijn neus verlaat haar wang en wenteld zich door haar wilde manenbos. 'Dat is al een kleine zorg minder.' Maar des te meer paarden er kwamen, des te meer paniek er werd geschept. Zijn hoofd schoot resoluut de lucht in wanneer een hels gekrijs zijn oren bereikte. Schichtig vloog zijn blik van her naar der. Kort bracht hij zijn lippen naar haar oren. 'Roep me als je me nodig hebt, ik ben een en al oor,' en hij verdween weer tussen de gedaantes om de merrie die zo wanhopig liep te gillen te gaan kalmeren.


A blackened heart and a poison mind
I can't recognize the cruel from the kind

Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 17:12

Sorry Phannie, though it's also to Vessie I wanted to post fast so it is in dutch D= maybe if we go on in this topic that we could do it in english or a topic for the two of them and that as fire posts (:

Delaney was net op weg van Serano naar haar eigen ranggebied. Het was fijn geweest om gewoon even bij haar zoon te zijn. Hij had niet heel veel te doen gezien zijn rang nog aardig leeg was. Maar het zou niet lang duren voor zij de gooi zou maken naar Rang vier. Ze glimlachte bij de gedachte en schudde haar hoofd heen en weer. Hoewel ze graag bij haar zoon wou zijn was er nu iets wat ze liever wou. Die mysterieuze zwarte hengst opzoeken. Zijn bloem had het wonderbaarlijk goed gedaan in haar manen want nu pas hing hij een beetje slap. Nou moest ze stiekem zeggen dat ze haar hoofd constant had nat gemaakt in de hoop dat zo het water zou blijven liggen in haar manen en het bloemetje van voldoende voedsel zou voorzien. Maar ja. Dat werkte natuurlijk niet voor eeuwig.

Ze begon zacht te glimlachen en hief haar hoofd even. In een poging de frisse lucht op te snuiven. Echter had ze daar niet veel geluk mee vandaag. Inplaats van heerlijk zuurstof waar ze altijd zo naar verlangde rook ze nu een smerige verrotting lucht. De lucht van niets.. Maar vooral de geur van dood. Ze herkende het meteen. Als jonge merrie had ze het ooit eerder geroken. Bij mensen toen ze een kamp hadden opgezet niet ver van haar weidde. Het was niets anders dan vuur. Geschrokken gleed een hinnik over haar lippen terwijl haar lichaam zich automatisch wou omdraaien om terug naar Serano te rennen. De aanblik van het vuur dat daar vandaan kwam was echter te angstaanjagend. Een gepijnigde hinnik gleed over haar lippen en haar oren vielen in haar nek. Langzaam deed de witte merrie een pas naar achteren. "Serano!" Haar roep was gepijnigd maar ze wist dat haar zoon nu een taak had die hij moest volbrengen. Hij zou het overleven. Ze wist het zeker.

Met die gedachte in haar hoofd schoot haar lichaam in een rare beweging om. Zo snel als ze kon schoot ze door de bossen als een witte engel. Nog een bijnaam die ze vaak had gedragen. Met haar manen en staart achter haar aan wapperend. Maar dit keer was dit geen moment om te genieten van ultime vrijheid. Dit was het moment dat ze naar het hart van haar kudde moest gaan. Hij zou haar helpen. En daar zou Vestain zijn. De hengst die ze nu bij haar wou. Die haar zou vertellen dat alles goed kwam met zowel Serano als E'vesdar. Want hij was nu ook al die door haar hoofd schoot. Als hij maar veilig was..

Zodra ze de grote bruine hengst in oog kreeg die de leider was van haar kudde schoten haar oren wat omhoog en vertraagde ze haar pas. De eigenaardige maar ongetwijfeld schitterende bruinige merrie Nachtschade stond bij hem. Heel even glimlachte ze naar Diablo en Nachtschade voor ze haar hoofd zoekend rond liet gaan. Ze nam wat afstand van de merrie en hengst voor ze haar neus in de lucht stak. "Vestain!" Zijn naam rolde over haar lippen en ze verlaagde haar hoofd iets. Hulpzoekend keek ze op naar Diablo. Ze moest hem gewoon vinden. Maar tegelijk wou ze horen van iedereen dat het wel goed kwam.

Haar lichaam was daar. Doodmoe en bezweet maar haar hart was op drie plekken. Bij Serano, bij E'vesdar en bij Vestain. De drie belangrijkste in haar leven. Die drie.. Moesten het overleven al zou zij haar eigen leven er voor geven..



TIME IS A RIVER THAT FLOWS TO THE SEA
AND A LIFE IS A WHISPER, A KISS IN A DREAM. ------------- delaney the Nameless Warrior


Aleydis the wise one
Show me what it's like
To be the last one standing
And teach me wrong from right
And I'll show you what I can be


Langzaam schudde de jonge merrie haar hoofd heen en weer terwijl ze in een rustige slaap verkeerde. Haar hoofd hing iets boven de grond terwijl haar benen opgekruld lagen onder haar slanke lichaam. Haar droom was eigenaardig en lichtelijk beangstigend. Ze droomde over een kale vlakte. Gestorven boomstammen verkoolt door wat er die tijd daarvoor was gebeurd. Haar lichaam was nat van het zweet en haar flanken gingen zwoegend op en neer. Haar ogen waren weid open gesperd net als haar neusgaten maar ademen kon ze niet. De geur van dood was allesoverheersend. En ze wist precies waar die geur vandaan kwam. Want daar tussen het puil lag het half verkoolde lichaam van haar wederhelft. Haar moeder en vader stonden rouwend boven het ooit zo mooi bruine lichaam. De ooit schitterende ogen staarde nu wezeloos naar de hemel alsof ze nogsteeds de dood zagen. Aleydis kon niet ademen. Want met de dood van Alezna was een deel van haar gestorven.


Op dat moment schoten haar ogen open door een paard dat haar ruw aanbotste. De angst in diens ogen deed haar meteen opspringen waardoor het wazig werd in haar hoofd. "Wa..Wat?" Klonk haar stem zacht. "Idioot vuur!" Klonken woedende woorden van een hengst die ze vaag kon. Maar ze hoefde hem niet te kennen om angst te voelen. Meteen gooide ze al haar gedachtes aan de kant en blind sprintte ze met de hengst mee. Tot die afwendde van waar Aleydis heen wou. "Waar ga je heen!" Schreeuwde ze uit maar de hengst was al weg. Haar ogen werden even groter terwijl ze zag hoe hij verdween in de richting van het vuur maar wat kon ze doen? Er achterna gaan? Nee, dat zou niet kunnen. Ze moest nu naar haar Alpha en Beta om haar moeder en Alezna te vinden.

Ze was echter dichterbij haar kudde dan ze had gedacht en ze zag naast haar al een witte merrie rennen niet dat die haar zag. Toch rende ze met die merrie met ongelofelijk lange manen mee tot ze bij Diablo uitkwamen. Hijgend kwam ze tot stilstand en keek hem met grote ogen aan. "Mijn mama. Heb jij haar en Alezna gezien?" Haar stem schoot over en tranen kwamen hoog op in haar ogen. Ze trilde over haar gehele lichaam het beeld van haar verkoolde zus weer in haar gedachtes krijgen. Een traan gleed over haar lippen terwijl haar bruine ogen de omgeving afspeurde. "Mama.. Zussie" Snikte ze zacht proberend te vechten tegen de tranen die maar bleven stromen..



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 19:10


béta leider rang 3. zijn nieuwe titel.. het sierde hem. zichzelf opgeknokt van achtergelaten veulentje tot geliefde, strenge maar eerlijke leider van de 2e rang, en nu zelfs van de derde rang. heerlijk. de enorme verantwoorlijkheden drukten zwaar op zijn jonge lichaam, maar de bonte hengst deed het met liefde, om iedereen te laten zien wat hij kon, en dat hij niet de mislukkeling was waar zijn moeder hem voor had aangezien.

zijn donker bonte lichaam had hem rustig aan langs de kudde gebracht, en hij stond nu te drinken aan een riviertje, grenzend aan zijn geliefde Orlais. hij brieste en snoof eens diep de frisse boslucht op. frisse boslucht? het enige dat hij rook was verderf en rotting. zijn hoofd schoot omhoog, zijn oren draaiend als radertjes. overvallen door het vuur, dat hij nog nooit had gezien. zijn leventje had zich gedraaid om hemzelf en BMH, altijd perfect, zonder dit soort rampen. het vuur likte aan de bomen om hem heen en het gras knisperde van de warmte. hij snoof nog eens, wetend dat dit niet goed was, en gooide toen zijn lichaam omhoog, paniekerig hinnikend. de kudde moest dit weten, ze moesten in veiligheid gebracht worden.

hij schoot in galop weg, maar de verkeerde kant op, al snel had het vuur hem van op zij in gehaald, en een vallende boom met vonken kwam op hem af. net op tijd schoot hij opzij, zijn staart geschroeit aan het vuur en zijn blauwe oog roodgloeiend van de weerspiegeling. verwoesting, dat was het goede woord. wat was er aan de hand? dit kon niet.. het was niet normaal.. hij schoot weg, de andere kant op, zijn sterke hoeven hem moeiteloos dragend terwijl een laag wit schuim zich op zijn vacht vormde. hij was in paniek van binnen, allerlei gedachten schoten door zijn hoofd, maar hij moest zich rustig houden om de kudde te kunnen helpen.

Diablo had de kudde vast al gewaarschuwd, ze zouden vast al bezig zijn te evacueren.. maar waar heen? overal om hen heen was vuur.. het korte deel! daar waar het gras zo ver was afgegeten dat er eigenlijk niks dan grond was. dat was het enige plekje waar ze veilig zouden zijn. zijn oren schoten naar achter terwijl hij zijn snelheid nog iets opvoerde, en al snel zag hij in de verte wat paarden op een kluitje staan op de aarde.

plots een nieuwe klap, nog een boom, recht voor hem. een noodstop, waarbij zijn achterbeen schramde aan een andere boom naast hem, het vuur likte over zijn been omhoog, en in paniek maakte hij een sprong, zo over de brandende boom heen, en hij gallopeerde in galop naar de rest toe terwijl zijn vacht schroeide en knetterde. meteen bij de grond liet hij zich vallen en rolde hinnikend door de vochtige modder die gelukkig zijn vacht doofde. hij krabbelde overeind, en gromde zacht terwijl hij achterom keek. zijn prachtige been was lelijk verbrand. de pijn zou later wel komen, nu was de paniek heer en meester.

Zijn ogen schoten heen en weer. de enige die er al waren waren Delaney, zijn oude pleegmamma, Diablo de leider, een merrie die hij niet kende, en eentje die duidelijk deel van de tweeling van Theron was. hij brieste zacht en kwam wat dichterbij. het was goed om Delaney weer eens te zien, maar tijd om te kletsen was er niet op dit moment. waar was de rest van de kudde? zijn ogen schoten weer het gebied in, waar duidelijk gehinnik weerklonk, maar of dat de schimmen waren die tevreden lachten of een paniekerig paard, dat was niet duidelijk, dat werd overstemd door de geluiden van het razende vuur.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Ga naar beneden
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 19:31

Triptune schreef:

diablo
alpha rank three
Delaney die zo wanhopig naar Vestain vroeg beantwoorde hij door kort met zijn hoofd te schudden. 'Niet gezien. Maar hij is een sterke hengst, ik denk dat er wel wat meer nodig is dan een vuurtje om hem klein te krijgen. Als hij over een paar uur nog niet terecht is laat je me iets weten,' Diablo drukte zijn neus tegen haar hals en liep vervolgens verder. De merrie leek zichzelf nog zo goed als helemaal onder controle te hebben en er waren paarden die meer hulp nodig hadden dan deze hengst. Maar dat vond Diablo net zo 'leuk' aan zijn kudde, het waren sterke paarden die konden omgaan met deze situaties, daar had hij ze voor gekozen. Omgaan betekende niet persé dat ze 100% rustig konden blijven, maar ze bleven redelijk.

Aleydis leek echter meer overstuur. Dat was dan weer wel een obstakel voor de hengst, hij kon prima met paniek omgaan maar de tranen die over haar wangen stroomden kon hij amper aanzien, laat staan zich inleven. Daarom herhaalde hij zijn actie met Delaney en drukte zijn neus tegen haar hals. 'Stil maar meisje.'
Roque kwam aangestormd met een lichaam dat paniek en chaos uitstraalde. Diablos hals schoot de lucht in en twijfelend draaide hij zijn rechteroor zwak naar achter. 'Wacht even Aleydis..' resoluut zette hij vaart richting Roque en bracht zijn lippen naar zijn oor zodat omstaanders geen weet hadden van wat er wat gezegd. 'Ik waardeer je leidersschap en je hulp Roque, maar heb alsjeblieft eerst jezelf in de anderen voordat je anderen wilt helpen.' Diablo knipoogde even en knikte toen. Hij had niets tegen Roque, maar je kon iemand anders niet kalmeren als je zelf de paniek van duizend zeeën in je ogen droeg.


A blackened heart and a poison mind
I can't recognize the cruel from the kind

Terug naar boven Ga naar beneden
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! vr 21 sep 2012 - 19:40



zijn donkere ogen schoten heen en weer terwijl de vlammen aan de bomen om hem heen likten, zijn witte vacht schemerde oranje tussen de bomen terwijl zijn lichaam in snel trein vaart door het bos schoot. hij was weer eens in Orlais geweest. aangezien zijn dochtertje daar woonde.. hij kon haar niet alleen achterlaten, niet nu Omniel overleden was. ze was te jong om alleen te zijn, maar voor hij het door had gehad waren ze gescheiden van elkaar door de vlammen. hij moest wel door nu. hij zou alles doen dat hij kon hier om de derde rang te helpen.

zijn slanke lichaam galloppeerde moeiteloos door het bos, waardoor hij uiteindelijk ongeschonden bij de rest aan kwam. meteen zag hij Diablo, die druk bezig was alles te delegeren. hij had de hengst nog niet ontmoet, aangezien hij de derde rang had betreden zonder een gesprek, maar dankzij zijn hulp als vechter.

hij draafde dichterbij terwijl zijn oren heen en weer draaiden. er was niemand die hij kende.. ja, de leiders.. de kudde in dit gebied was hem nagenoeg onbekend, maar het gebied van Anderfels kende hij met zijn ogen dicht. al vaak genoeg was hij hier geweest om zomaar wat rond te struinen of om zijn lichaam te trainen. hij stapte vast beraden op Diablo af, terwijl een waterig glimlachje op zijn lippen speelde. 'Als je hulp nodig hebt, hoor ik het graag.' zijn charmante stem was de rust zelve.

Hij had genoeg meegemaakt de afgelopen tijd om dit allemaal aan hem voorbij te laten gaan. het vuur kon hem niks deren, en als hij al zou overlijden, zou hij weer bij Omniel zijn.. de enige die er nadeel van zou ondervinden was Hayyel, zijn dochtertje, maar hij wist dat ze goed op gevangen zou worden.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Ga naar beneden
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! zo 23 sep 2012 - 21:36

kayleigh

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Voor de laatste keer keek ik hem aan in zijn eeuwige diepen ogen die dringend stonden. Ik wilde bij hem blijven... Maar ik begreep dat ik moest doen wat hij vroeg. Hij moest zijn kudde beschermen en ik de tweeling. Hoewel ik altijd bij hem wilde blijven besefte ik dat dat niet altijd kon en dat ik moest leren zo nu en dan niet bij hem te zijn. En daarnaast voelde ik ook bezorgdheid opborrelen op Aleydis en Alézna... Ze waren volwassen nu, maar ze voelde nog steeds als mijn kleine kindjes. En waar waren ze nu? In het bos tussen de vlammen aan het verbranden? Mijn hart klopt angstig in mijn keel. Ik duwde voor de laatste keer mijn neus in zijn manen waarna ik me omdraaide.

Mijn passen waren krachtig en sterk. Maar toch had ik een souplesse die amper onder woorden waren te brengen. Meer als een feline soort dan een paard. Maar met mijn arabische bloed was dat ergens te verwachten. In de verte zag ik een rookwolk opstijgen vanuit de bomen. Mijn hart begon bij elke pas harder te kloppen. Wat als Alézna nou daar dood lag te gaan? In de verte zag ik de kudde staan waar na ik toe moest gaan. Maar ik ging niet voordat ik mijn Alézna en Aleydis had gevonden. Ik hoorde de stem van Aleydis luid boven die van de ander paarden uit komen. Ik slaakte een tevreden zucht, maar ik zag al snel dat Alézna hier niet te vinden was. Treasure kwam naar me toe rennen om me tegen te houden. Nooit. Eerst moest ik Alézna hebben...

De bomen flitsten aan mijn ogen voorbij in een noodvaart. De geur en de prikkeling in mijn ogen werd bij elke stap sterker. Het was vreselijk maar ik voelde enkel de angst voor Alézna. Plotseling zie ik de rode stekende vlammen. Mijn dierlijk instinct vertelde me dat ik om moest draaien. Maar plotseling hoor ik haar kreet “MAAAAM” Een schrelle hinnik verlaat mijn keel nog voor ik haar in zicht heb. Opgesloten in het vuur. Ze moest er doorheen... “Alézna je moet er doorheen springen, NÚ” Klonk mijn stem. De vlam werd hoger en sterker. Ik hoor de takken knisperen . Angstig verlaat een hinnik mijn keel om haar te roep. Tot ik plotseling haar lichaam zie. In de meest perfecte sprong ik ooit had gezien kwam ze uit de vlammen. In wilde paniek raasde ze langs me heen. Ik zette snel de achtervolging in en zette me naast haar lichaam.

Opnieuw flitsten de bomen aan mijn ogen in een noodvaart voorbij. Maar mijn ogen stonden enkel gericht op Alézna die een nare bloedende snee op haar hals had zitten. Die in blinde paniek maar door bleef rennen. Ik liet mijn neus over haar hals glijden als poging haar te kalmeren. Opgelucht haal ik adem wanneer ik Treasure zie staan. Zijn ogen stonden vuur. Ik bedacht me dat het best ironisch was. Ik negeerde zijn woedende blik en liep zonder pardon langs me en voegde me samen met Alézna in de kudde zoekend naar Aleydis. Al snel zag ik haar lichte lichaam staan. In de blinde paniek ijsbeerde ze door de kudde. Ik legte mijn neus tegen haar hals. ”Het komt goed...” Suste ik geruststellend


fahleame.deviantart.com

alézna

Not all of us can do great things.
But we can do small things with great love.


De stekende vlammen omcirkelde mijn perfecte arabische lichaam. De zwarte rook maakte het dat ik amper wat kon zien. Mijn keel deed pijn en mijn ogen deden pijn en mijn neusvleugels ook. Ik was onvolwassen geweest benieuwd wat er aan de hand was. En nu was het mijn einde. Een dikke traan rolde over mijn wang. Als ik hier ooit levend uit zou komen zou ik me volwassen gaan gedragen. De vlammen werden hoger en de mist dikker. Een angstige kreet verliet mijn lippen. Wanneer ik plotseling een antwoord hoor. Ik herkende haar heldere stem uit duizenden. ”MAAAAM” Riep ik hard terug. Haar stem was snel en bang. Ik voelde een steek van medelijden. Maar bij haar woorden schrok ik. Ik moest er doorheen springen. Ik moest door het vuur heen springen...

Ik deed het, ik deed het voor haar, voor Aleydis. Zij zal willen dat ik dit deed. En voor Papa, zijn leven zal over zijn als ik me hier liet sterven omdat ik te bang was. Ik sloot mijn ogen en sprong. Ik voelde de gloeiende warmte om mijn lichaam. Ik voelde een pijnlijke steek over mijn hals glijden van een tak die langs mijn hals kraste. Wanneer de zwarte mist iets oploste zag ik dat ik rende. Ik rende met mijn moeder aan mijn zijde. Ik voelde iets langs mijn hals lopen en al snel besefte ik dat het bloed moest zijn, bloed uit de diepe snee in mijn hals. Ik voel de neus van mijn moeder er tegen aan die me deed geruststellen.

Wanneer ik de kudde in het oog krijg haal ik opgelucht adem. Ik hoorde een angstige hinnik van Aleydis. Met al mijn laatste kracht deed ik een poging te antwoorden. Ik wist niet hoe snel ik naar haar toe moest stormen. ”Zusje...” Klonk mijn stem waarna hij weg sterfde. Ik was kapot, ik wilde slapen.


Terug naar boven Ga naar beneden
ambrellaa

avatar

Profile
Number of posts : 1776
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! zo 23 sep 2012 - 22:00




Rank three
E'rayhon

Met mijn gedachten bij mijn ouders en het leven dat ik tot nu toe heb geleid, wandel ik met een laag hoofd tussen de dikke boomstammen door. Langzaam maar zeker komt een dichte, grijze massa naar me toe gekropen. Ik zie het allemaal zomaar gebeuren, eerst dringt de geur mijn neusgaten binnen, dan strengelt het zich rond mijn benen. Met mijn staart probeer ik het van me af te slaan, maar het lijkt alsof het allemaal geen effect heeft. Ik begrijp niet wat er gebeurt, tot op het moment dat ik mijn ogen opsla en oog in oog sta met de dood; alsof het vuur me naar zich toe zuigt, ik zou zweren dat ik het zachtjes hoor fluisteren. En dan realiseer ik me dat ik in de netten van Avanti verstrikt ben geraakt; zonder mijn vader, noch mijn moeder, noch een of andere leider.

Hoefgetrappel doet me opschrikken en met een ruk mijn hoofd in de richting van het geluid draaien. Paarden rennen paniekerig voorbij, allemaal in dezelfde richting; weg van het vuur, zoekend naar bescherming. Dan dringt het tot me door dat dit een unieke kans is om mezelf te bewijzen tegenover de kudde. Op deze manier kan ik misschien ook een goede indruk op Serano maken. Nijdig druk ik mijn oren in mijn hals, en vanuit stilstand spring ik krachtig aan in galop.

Het duurt niet lang voor ik de anderen bijgebeend ben. "Kom op, rennen! Ik blijf achter jullie, al was het het laatste dat ik deed!" Ik weet dat niemand weet wie ik ben, noch waar ik vandaan kom. Maar ik vertrouw erop dat ze in tijden van nood, op z'n minst het verstand zullen hebben om op zo'n voorstel in te gaan; al komt het van een vreemde.



When the evening shadows and the stars appear,
and there is no one there to dry your tears,
I could hold you for a million years,
just to make you feel my love. <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast


Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! ma 24 sep 2012 - 14:38


mercy is bad for the vision
alpha e'vesdar


Vergezeld door een stuk of 15 paarden die volledig zijn opgebouwd uit kolkend water galoppeert hij tussen de vlammen door, oranje slierten die naar zijn benen grijpen en sissen wanneer ze zijn vlees branden. Stug en met zijn hoofd maar bij één ding galoppeert hij door, hij had de kudde van Theron bezocht, had gezien dat de kudde voor het grootste deel veilig was. Zijn gitzwarte ogen staan onheilspellend en zijn inktzwart, geen vlekje goud meer te zien. Bij elke stap die hij maakt zijn de slagen van de vleugels van Rys eveneens hoorbaar, de panter die zich vliegend voort beweegt hoog in de lucht. Zijn gedachten maakte overuren en de spieren staan strak onder zijn glimmende zwarte vacht. Het koste hem immens veel inspanning om de waterpaarden voort te bewegen en niet uiteen te laten spatten. Zijn gave was gekomen met inspanning en falen, het was net zo erg een vloek als dat het een gift was.
Zijn hart klopt in zijn keel en zijn ademhaling is kort en onregelmatig, hij moest de kudde van Anderfels bereiken, zijn thuis, de plek waar hij ooit leider van was geweest. Al van ver herkend hij het shilouette van Diablo, en niet heel veel later kan hij ook Roque opmaken uit de vele dieren die schuilen bij de leiders. De waterpaarden houden halt op het moment dat E'vesdar halt houdt en zijn ogen glijden direct naar Diablo. 'Diablo' Zijn stem is gejaagd maar standvastig en krachtig. 'Breng de kudde naar het lagere deel van de vallei, de brand is daar uitgebrand, het is dor en het vuur zal er niet opnieuw op laaien. Het vuur verspreid zich snel en als de kudde hier te lang blijft is er geen uitweg meer.' Hij gooit zijn hoofd in de lucht en zijn inktzwarte ogen glijden over de vele paarden. 'Je doet het goed, evacueer ze en je zult veilig zijn' Hij hijgt even kort en gooit dan zijn voorhand in de lucht, 5 waterpaarden maken zich los en vermengen zich tussen de kudde, vormen een barrière tegen het vuur. 'Wie mis je? Ik zal ze zoeken' Zijn ogen glijden over de paarden, blijven voor een moment bij Roque hangen en een korte glimlach glijd over zijn lippen, zijn zoon de bastaard zoon van Darlica was uitgegroeid tot een krachtige leider. Hij rukt zijn blik los en knikt naar Diablo, draait zich om en vervolgt zijn pas, de paarden bestaand uit water gelijk lopend aan zijn eigen pas.

Wanneer hij E'rayhon in zijn blik krijgt snijd hij een ander paard de pas af en duwt zijn neus tegen de hals van de palomino. 'Ik hou van je E'rayhon, je doet het goed, houdt je sterk' Hij drukt kort zijn neus tegen die van zijn zoon en laat hem dan los. Hij moest nog één paard spreken voor hij verder trok de brandende bossen in. Wanneer het grote lichaam van de arabische schimmel in zijn zicht verschijnt verlaat een hinnik zijn lippen. 'Xariv!' Hij draaft naar de hengst toe, zijn hoofd hoog gedragen en zijn inktzwarte ogen gejaagd. 'Hayyel heeft Theron bereikt, ze is veilig' Hij knikt naar de hengst en draait zich dan om weer terug te verdwijnen in de brandende vlammen. Op zoek naar de merrie die Theron misste, en op weg naar de kuddes die nog hulp nodig hadden.


Rise and rise again, until lambs become lions
Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! ma 24 sep 2012 - 18:18

Aleydis the wise one
Show me what it's like
To be the last one standing
And teach me wrong from right
And I'll show you what I can be


Diablo's stem deed haar opkeken en ze snoof even. Toen hij wegstapte keek ze even weg. "Dankje.." Klonk haar stem zacht en klein. Ze zou zweren. Als Alezna hier zou komen. Als haar zusje zou leven zou ze volwassener worden. Dan zou de Gouden merrie niet meer zo onvolwassen zijn..

Voor ik echter op kon kijken hoorde ik mijn moeders adem. "Mama!!!" Riep ze uit en voelde haar zachte nek rond de mijne. Met tranen in mijn ogen duw ik mijn neusje tegen de hare. Een traan glijd over mijn ogen tot ik echter mijn zus hoor. Mijn ogen worden groter en ik ruk me los van mijn moeder om bijna struikelend haar kant op te rennen. Ik duw mijn neus tegen mijn vermoeide zus. "Alezna kom mee, je kan nu niet opgeven. Zussie kom op we moeten verder. Voor mama en papa. Blijf wakker zussie." Fluisterde ze zacht en duwde haar neusje tegen haar aan. "Mama kom snel!" Riep ze uit zodra ze de wond zag op Alezna's nek.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! di 25 sep 2012 - 20:00

ROQUE

schamper brieste hij op Diablo's woorden. hij had zichzelf perfect in de hand.
was het zo gek dat hij schrok omdat er een enorme wond op zijn been zat? zijn been..
hij zou het toch nodig hebben om de kudde te beschermen, om iedereen in veiligheid te brengen.
hij mocht dan wel de béta leider zijn, hij had net zo goed dezelfde krachten en
het zelfde intellect als de grote hengst die de titel van Alpha bracht.

zijn ogen draaien zich naar zijn vader die een prachtig staaltje werk aflevert met de
waterpaarden. hij ging geen ruzie maken met Diablo. ze hadden elkaar nodig, en hij
bedoelde het vast niet zo als het was over gekomen. zijn vader glimlacht naar hem, en
een trots gevoel overspoeld hem. hij krabbelt overeind en komt wat dichterbij de
andere paarden.

nog net vangt hij zijn vader op die tegen een palomino hengst spreekt. 'ik hou van je
E'rayhon.
een klap in zijn hart. nog nooit had zijn vader dit tegen hem gesproken. het
wederzijds respect was er zeker, maar nooit had hij hardop zoiets laten merken.. de bonte
hengst schudde even zijn hoofd, keek zijn vader na en draaide zich dan om naar de rest.
vanuit de brandende bomen klonken nog altijd geluiden die hem aan stemmen deden
denken, maar hij verbeeldde het zich. waarom moest hij altijd dit soort emotionele problemen
op belangrijke momenten krijgen?

hij zou voor zijn kudde moeten zorgen. hij schudde zijn manen nog eens recht en draaide
zich dan om naar de rest. 'Jullie hebben het gehoord, komop, moven!' zijn sterke
lichaam, ietwat verzwakt dankzij de wond, zet zich in een soepele draf, de paarden voor
zichuit proberend te drijven, opweg naar lager land.
---------

XARIV


de grote donkere hengst, de Emperor, E'vesdar, kwam aan en bracht met hem een kudde
paarden die uit niks dan magie bestonden, water gallopeerde op hen af. een magisch, machtig
schouwspel. nog beter wordt het als hem wordt medegedeeld dat Hayyel veilig is. toch zijn
ze nog altijd gescheiden. zou zijn kleine lieve meisje het wel redden zonder haar pappie?
even blijven zijn ogen nog op E'vesdar hangen, dan komt het tweede deel van de tweeling aan.
nog altijd gewend aan zijn vechtersmentaliteit schakelt hij om, zijn problemen vergetend.

een gapende wond pronkte op haar hals en het bloed was helder rood. hij brieste en ging op
haar af. 'Alézna en Aleydis, toch?' hij glimlachte naar beide merries, en duwde toen zijn
neus tegen de wond van de een. het moest aangedrukt worden, anders zou het niet sluiten.
het was te groot. 'Sorry.. het moet!' het zou vast geen aangenaam gevoel zijn, maar
het bloeden moest gestelpt worden, en blijkbaar was hij de enige die er aan dacht om het zo
te doen.

de stem van de bonte beta klinkt in zijn oor, ze moesten evacueren. hij haalt zijn neus van
de merrie haar hals en merkt dat het bloeden minder was geworden. het moest maar even zo..
beter zou het niet worden voor ze kon rusten. hij knikt naar haar, en draait zich dan om,
zijn slanke arabische lichaam ging moeiteloos over in draf, terwijl het opgedroogde zweet op
zijn lichaam zou overwonnen worden door nieuw zweet. de merrie dacht nu vast dat hij gek
was, maar waarschijnlijk had hij zojuist haar leven gered.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Ga naar beneden
Phantastico

avatar

Profile
Number of posts : 663
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! wo 26 sep 2012 - 1:06


VESTAIN
The mighty who have fallen
and the fallen who would be mighty


Vestain's senses alerted him to the flames before he ever saw it, and he turned tail and went off in search for other horses as soon as he realized danger was imminent. The smoke settled in overhead and the flames flashed into sight not long after he set out, and then he mind shut down and his body took over. He was all instinct, his hooves taking him where he needed to go and his thoughts controlled as he hovered over the dry grass, galloping towards what he could only hope was where safety lied. His heart was beating in his chest as the flames rose higher, threatening to envelope him in their fiery embrace, but he kicked into overdrive and surged ahead of the tendrils that sought to pull him back. He snorted and laid his ears back, furious with the flames for picking here of all places to ravage. He had just found home, just found someone whom made him feel deeper than he ever had before, and the flames were now seeking to come and root all of that out. If anything happened to Delaney, he wasn't sure what he would do. He'd moved on before, but there was so much a heart could take before it lost its will to go on.
There was a knoll up ahead, and fuzzy shapes that quite possibly could be horses. Vestain angled that way and felt relieved as the feeling of heat pressing at his heels faded away, the flames leaving off and trailing in a different direction. He slowed a bit, allowing his thoughts to come back into focus and his training to let go of control. He was bombarded with his worry then, worry for all the faces he'd come to know, but most of all for Delaney. If she wasn't already safe, tucked away with the leaders and out of harm's way, he would walk through the flames himself if he had to in order to find her. He hadn't realized he was willing to put himself at risk that way with his instincts in control. His body told him survive while his mind screamed at him to find the only thing that made surviving worth while. He had never been so torn between what he wanted and needed to do. He forced the conflict aside. None of it even mattered if she was already safe, and so he kept himself from panicking. He always had a way with calming himself, reasoning things out. It was a trait he valued, and it also saved him in many situations where other were more likely to go wrong, such as this summer fire.
He neared the group of horses, noted many faces he had never seen before, the leaders among them. He dipped his head in due respect to them, but his eyes frantically searched for the white angel whom he desperately needed to be there. She just had to be here, her delicate blue eyes had to be among those that he found as he edged through the crowd. He was beginning to think the worst when he finally spotted the long, pale tail that he knew belonged to the angel. He halted, relief washing through his veins and causing him to blink and take in a deep breath to calm himself. He opened them again, pleased to see his had not imagined anything, and then moved forward as his angel came into focus. 'Delaney...' He sighed.


Flowers in her eyes . . .


Laatst aangepast door Phantastico op wo 26 sep 2012 - 21:45; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Fahlaemee

avatar

Profile
Number of posts : 47
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! wo 26 sep 2012 - 14:08

Rank 3
Huiverend zocht Khedija haar weg tussen de dikke rookwalm en de felle vlammen die het pad versperden. De normaal zo rustige merrie was omgeslagen tot één bonk paniek. Haar blauwe ogen stonden wild. Ze stond aan de grond genageld, haar benen gespreid en haar lichaam gespannen. Paniekzweet stroomde langs haar ranke lichaam. Ze móest nu naar de Anderfels, de leider vinden die ze nooit eerder ontmoet had. Khedija had langer in rang 3 gezeten dan haar leider op BMH had gewoont. Ooit was ze zélf de leidster van de Anderfels geweest, in een tijd dat deze vlaktes hun naam nog niet kenden.

De spierwitte merrie overwon haar angst en zette haar ranke lichaam in een wilde gallop, bomen en obstakels makkelijk ontwijkend. De razende vlammenzee achtervolgde haar en Khedija vroeg álles van haar lichaam. Ze gilde van angst, ze gilde om hulp, maar niemand kwam voor haar. Ze had maar één doelwit, de hengst die Diablo heette.
De dikke woudreuzen maakten plaats voor jongere, dunnere appelbomen, bloemen en vers gras. Het bladerdek boven haar verdunde totdat ze de schemerige open lucht kon zien, die nu voornamelijk uit de donkere rookwolk bestond. Haar ogen vielen op een onrustige groep paarden even in de verte, die zich om één enkele hengst heen verzamelde. Khedija strekte haar hals en gaf het laatste beetje, de vuurzee nu langzaam achter haar latend. Voor nu.





manipulation by Fahlaemee.
stock by fillyrox, Sed-rah-Stock, Falln-Stock.
Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader! wo 26 sep 2012 - 18:51

Slowly she looked up hearing Diablo's calming words. "Thank you Diablo, he must be save, there is no other way.." Her voice was soft and she shook her head. Vestain. She would give everything for him. To see him. To put her nose against his. She wanted to fall down in pieces so that he could be the one putting her back together. Thinking of it. She might really be the one falling in love with the black stallion. After everything she promised herself. She wished to run straight back into that hellish fire just to get him out of it or die trying to find him.

The look of her adopted son made her stay. Roque the stallion that grew up next to her. The son of E'vesdar. She loved him like her own son though he could never feel the same way as Serano did. Her son. Her perfect son.. She loved him with everything she had.

An new sound made her look up. "E'ves!" Her voice was soft and she wanted to step towards him. But she stood still. She kept quiet as she looked at his amber eyes. And then before she know it he turned around and ran of right to the burning flames. A silent tear streamed down her face. "Be careful brother.." She said softly and closed her eyes.

And then, she heard another voice. A voice that made her look up. "Vestain!" Her voice became higher and tears now streamed down her face. "Thank heavens." Her voice was softly and she put her nose again at his. "I'm so happy you are save." Softly she smiled end looked right at his beautiful blue eyes. "I.. I'm so happy." She said and smiled again.. How could she ever tell him her real feelings..



So crimson and clover, sugar and salt
I’m mentally fucked and it’s all your fault ------------- delaney the Nameless Warrior


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: FIRE • Get to your leader!

Terug naar boven Ga naar beneden

FIRE • Get to your leader!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Lena wonders with her foals(leader please come)
» A fire heard (FINSHED!)*Pick n play*
» Fire Nation Noble Family Looks For Wife for the Vordannen Head of House
» Fire Nation: Fire Nation Capital - Fire Lord's Palace ~ Flashing Back
» North Chung-Ling; the Fire Fountain City

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Anderfels-
» CHATBOX