IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? vr 21 sep 2012 - 19:20

sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Vrolijk speelde ik in het zoute water van de zee. De golven rolde vloeiend over het watervlak wanneer ze tegen mijn benen klotste. Het water spatte omhoog tegen mijn roan-kleurige vacht aan. De zeedruppels die langs mijn lijf naar beneden gleden glinsterde in de zon die op mijn lichaam scheen. Ik trok mijn natte lichaam uit de golven het land op. Ik was gek op het water dat mijn lichaam verkoeling gaf. Maar ik voelde de koele wind langs mijn lichaam gieren. Het was misschien niet het juiste moment verkoeling te zoeken. Een rilling ging langs mijn ruggengraat van de kou. Mijn hoeven zakte diep weg in het mulle, droge zand. Ik schudde mijn lichaam, nat tot aan mijn buik, door elkaar met poging het meeste water uit mijn vacht te gooien. Mijn fluwelen manen vielen als een perfect geplooid gordijn langs mijn perfect gevormde gezicht. Mijn ogen keken zoekend om zich heen. Totdat ze vielen op een wonderbaarlijke wolk die vanuit de bomen leek te komen.

Ik zette mijn ranke lichaam in een draf vol souplesse en kracht. Bij elke stap raakte mijn hoeven een fractie van een seconde de grond. Net lang genoeg om me hoog af te zetten. Ik zag de bomen langs mijn lichaam vliegen. Gemakkelijk slalomde ik door de stammen van de bomen heen, de eiken, denk ik. Maar dat was niet van belang. Ik was niet bang, ik was alleen nieuwsgierig, wat voor wolk was die grijze lucht. Het was net mist, maar dan in het grijs. Een geur die sneed in mijn neusvleugels kwam in mijn bereik. Mijn ogen prikte. Tranen liepen over mijn wangen. Angstig, uit dierlijk instinct, keek ik in de richting van de wol. Een gigantische rode vlam kwam uit het midden. Hij werd bij elke seconde groter. Een angstige kreet verliet mijn lippen.

Ik weet niet hoe snel, maar het was snel. Ik week snel voor gevaar. Maar het ging vanzelf. Het was mijn instinct, zoals god het bedoelt had. Mijn passen waren ruim. Heel ruim. Mijn neusgaten waren groot, heel groot. Mijn romp ging als een gek op en neer. De bomen flitsten voor mijn ogen voorbij. De geur sneed in mijn neusvleugels. Ik was snel, zo snel als vogel die zich in een storm liet meevoeren. Ik had arabisch bloed in me, gemaakt om te rennen. Ik rende voor mijn plezier, meestal. Maar nu niet. Het ging vanzelf. Misschien wilde ik helemaal niet weg. Maar ik voelde mijn hart op een angstaanjagende manier in mijn keel kloppen. Het kon niet gezond zijn. De vreselijke wolken konden niet een goed teken zijn. Plotseling die uitstekende tak, mijn rechterachterhoef bleef erachter haken. Ik viel. Met een klap landde mijn lichaam op de grond. Opeens zag ik het voor mijn oogleden. De stekende vlammen, die je dreigde. Ik had dit eerder meegemaakt. Nouja, niet echt. Maar voor mijn gevoel. Ik herinner met het dreigende verhaal van mijn vader. Over de vlammen de geur. Wanneer ik deze zal zien of ruiken zal ik rennen. Rennen tot ik de wolk niet meer kon zien... Ik twijfelde een moment. Ik wist wat ik in geval van nood moest doen, naar mijn leiders, Zehlia of Sokkepoot. Maar kon ik nogmaals een belofte van mijn vader breken?

    OCC; Only for Amber ;3

when your the one without any kind of luck
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? za 22 sep 2012 - 16:14

sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Mijn ogen waren gesloten. Ik zag het achter mijn oogleden donkerder worden door de zwarte mist die om me heen spreidde. Waar was ik in vredesnaam mee bezig. Ik lag. In een brand. Wanneer ik een flauwe schaduw over mijn perfecte lichaam voel vallen open ik van schrik mijn ogen. Was magere hein er nu al om me op te halen? Tot mijn opluchting zag ik vriendelijk ogen van een iets smallere gebouwde hengst. "Het lijkt me niet verstandig daar nog lang te liggen, jongedame. Evenmin je reis verderzetten is een goed idee. Als je behoefte hebt aan wat gezelschap; aan mijn zijde kleeft nog niemand." Klonk de stem van de hengst, zacht en teder. Ik trok mijn lichaam overeind terwijl ik de hengst bekeek. Zijn ogen stonden vriendelijk. Maar toch zag ik ergens diep in zijn ogen een lichte haast, angst. Maar was het gek. We werden allemaal bedreigd met de dood. Hij had zijn leven op het spel gezet me te redden in plaats van zichzelf in veiligheid te brengen bij zijn leider. Ik twijfelde een moment. Dan zou ik dubbel een belofte breken. Ik had mezelf beloofd dat nooit meer te doen. Door die ene belofte was alles wat ik had me afgenomen. Doordat ik die ene belofte had gebroken. Wat zou het gevolg zijn op deze? De hengst verdwaalt in de zwarte mist en we sterven samen? Ik zou de hengst moeten vertrouwen wanneer ik aan zijn zijde zou blijven. Dat was de belofte die ik aan mezelf had gedaan. Ik zal nooit meer een paard vertrouwen.

Voor mijn oogleden flitsten de beelden voorbij. Mijn vader met zijn blik vol haat. Mijn moeder die me met een walgende blik aan keek en daarna omdraaide. Mijn vaders dreigende stem. En wanneer hij me verbande, omdat hij me niet wilde zien, omdat ik een last was op zijn schouders hoe erg ik mijn best ook deed. Elibrea zijn lieve ogen. De ogen waar ik in verdronk en mezelf in verloor. Waarbij ik de belofte brak dat ik nooit iemand zou vertrouwen. De belofte van mijn vader die me haatte. De bergen. Mijn hoef die weggleed. De klap op de grond. Het piepen in mijn oren en het zwarte beeld. Ik was voor dood achtergelaten door de enige waar ik om gaf. Ik vond hem een jaar later terug. Maar hij had een ander... Zonder hem ook maar aan te spreken was ik weggerend. Dagen, weken maanden. Ik beviel van het veulen van Elib. Wat dood geboren werd. Het lijk staat op mijn oogleden geschreven. Ik was een moordenaar. Vlak erna had ik niets meer... Ik geloofde dat ik gestraft was voor het breken van de belofte. Maar ik moest het wel doen, ik moest het breken voor mijn eigen veiligheid...

” Het is niet zo zeer de behoefte aan gezelschap die me overhaalt” Klonk mijn fluwelen stem, zo helder als altijd. ”Maar meer het hunkeren naar veiligheid...” Maakte ik mijn zin af. Een zwakke glimlach sierde mijn lippen. Ik keek hem beleefd aan terwijl ik wel een poging deed hem te laten zien dat we beter weg konden gaan. ”Ik denk dat ik mijn veiligheid dan toch maar in jou handen ga leggen, want ik denk niet dat ik op het moment de verstandigste ben...”

when your the one without any kind of luck
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? za 29 sep 2012 - 11:53


Noch een klein beetje ... de zon zakte langzaam achter de horizon waardoor hij een verdoofd gevoel achter liet op de verhitte bossen van BMH. Het was een terreur, zoveel moois ging op in vlammen, zoveel pracht en praal, zoveel leven dat teniet gaat aan een stomme visie van het leven want uiteindelijk kon je het zo wel noemen. Als er geen enkele ziel was die haat of wraak koesterde, dan zou er ook niemand zijn die het zo ver zou drijven. Maar er was wel zo één ziel, één ziel die het zover wou drijven. De rook pakte zich op één punt samen boven de bossen van BMH, de vogels vlogen verschrikt werd en hier en daar was een verschrikte knal die los kwam uit het kwade vuur van de brand.

De afgelopen twee uur was Avanti niet van zijn plaats geweken ... als je hem zag. Hij stond bij een grote wilg midden in het gebied, de kudde was hem gepasseerd en ze hadden hem geroken maar ze konden zijn lege hart niet vinden, ze konden zijn monsterlijke lichaam niet waarnemen. In de schaduw van de grote eik was een licht trilling zichtbaar in de lucht en het bewoog niet, ook naarmate de schaduw van de boom opzij schoof veranderde de trilling niet en bleef het precies daar waar het hoorde. Je kon het waarnemen maar waarom zou je er in eerste instantie op letten? En plots was hij daar uit het niets, de trilling, de schaduw was verdwenen en zijn gitzwarte lichaam stond in de plaats. De stralen van de blauwe maan gleden over de horizon en gaven hem een innerlijke woede die bijna monsterlijk werd.

De levenloze zwarte ogen staarde naar de kudde. Zijn tanden klikten ongeduldig terwijl zijn scherpe hoektanden twinkelde in het maanlicht. Zijn ogen gleden naar de bosrand en met een oprecht tevreden gevoel van succes steigert hij laag voor zijn lichaam razendsnel in beweging kwam. Hij moest niet denken, niet sturen om een prooi te vinden zo zwak en onuitgerust. Het was gemakkelijk om iets te vinden wat zo zielig en trots wou zijn tergelijk. 'Zoals Lerav zegt, hij was ooit een leider van rang twee maar voel je je wel veiliger?' Hij stapte uit het donker, hij stond daar plots, je kon hem niet horen aankomen, nog zien komen. Hij grinnikte donker en sloeg de twee zielen gaande. 'Maar er is geen veiligheid hier, dat moet je haar verzekeren.' Siste hij duister. Hij stapte rond het tweetal waarbij zijn neus kort over de merrie heen glijdt. 'Zo wat gaan we doen?' Vroeg hij dan plezierig met een dodelijke blik in zijn ogen. Hij had zijn plannen klaar maar waren deze twee daar voor in?



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? zo 30 sep 2012 - 9:29

pipvl schreef:
sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Ik negeerde zijn iets nietszeggende vragen en volgde enkel zijn lichaam, hopend op veiligheid. Een rilling liep over mijn rug. Het was alsof de stilte ijzig werd. Gevaarlijk.Al snel waren we in het vlugge tempo bij het strand beland. En ik kon de hengst geen ongelijk geven, als het op de stekende vlammen aankwam konden we beter hier zijn dan daar tussen de bomen. Maar ondanks ik hier liep met –blijkbaar- een ex leider voelde ik me niet veel veiliger. Wie weet waarom hij van zijn taak af is gezet? Straks had hij wat gruwelijks gedaan. Echter leek deze gedachte nergens bij wanneer plotseling het gigantische beest voor ons stond. Ogen zo zwart als de nacht, waar je zelf geen lichte reflectie in kon zien. De manen in elkaar geklit en gedraaid. De vacht onder de modder.

Zijn stem klonk laag, duister, sissend. Het liet een ruige rilling over mijn ruggengraat lopen. Lerav... Deze hengst heet Lerav. En Avanti, de schimmenleider wit duidelijk wie Lerav was. ”Ik ben van mening dat die status niet erg veel meer uitmaakt.” Klonk mijn stem nonchalant. ”Ik bedoel, hij is nu toch ook maar een tweede rangs paard?” Lichtte ik mijn antwoord toe. Ik deed mijn best om luchtig en simpel over te komen. De duistere grinnik gaf me een naar gevoel in mijn maag. Ik bedacht me hoe raar dit eigenlijk was geweest voor een normaal paard. Ik bedoel, sinds een aantal maanden wist ik niet eens van het bestaan van schimmen? En nu werd ik bijna bedreigd met de dood door een schim... Wanneer zijn neus kort over mijn lichaam glijd verwachtte ik een huid van steen. Maar het verbaasde me dat zijn neus net zo zacht was als dat van een normaal paard. Ik negeerde zijn dodelijke ogen duidelijk. Ik betrapte me er bijna op dat ik plezier erin had. Mijn leven was niets waard dus wat maakte het ook uit. Het zou geweldig zijn als ik bleef leven, maar so what? ”Ik zal bekennen, héér...” Klonk mijn stem bedachtzaam. ”Ik had eigenlijk nog niets in de planning staan, dus verras me” Klonk mijn stem vrolijk. Misschien was dit juist wat ik nodig had, misschien was het juist het gevaar dat me een kick gaf. Misschien werd ik wel tot het gevaar aangetrokken?

**Als ze immuun voor schimmen is mag ik daar toch niets van laten merken?


when your the one without any kind of luck
Terug naar boven Go down
ambrellaa

avatar

Profile
Number of posts : 1776
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? ma 1 okt 2012 - 19:21

Opeens gebeurt iets dat ik in de verste verte niet heb voelen aankomen. Ik wist dat ik het ooit zou moeten bekopen, maar niet dat Avanti uitgerekend dit moment uit zou kiezen. Achteraf bekeken ben ik gewoon veel te naïef geweest, want waarom zou hij me nog langer sparen? Hij heeft alles in zijn macht om me mee te kwetsen, gewoonweg alles. Ik grom zachtjes en kijk van de merrie naar de gitzwarte, spuuglelijke hengst. De woorden van de merrie komen hard aan. Ik ben er zeker van dat ze hier nog niet leefde in de periode dat ik tweederangsleider was. Toch durft ze uitspreken dat het niet uitmaakt of je al dan niet deze status hebt gedragen. Ook al ben ik het daar niet mee eens, ik wil de situatie er niet nog moeilijker op maken en houd gewoon mijn lippen op elkaar geklemd.

Met verstomming geslagen staar ik van de een naar de ander. Op slag lijkt duidelijk te worden in welke benarde situatie ik terechtgekomen ben. De merrie moet iets te maken hebben, ze moet een plan met Avanti gesmeed hebben om mij af te leiden, opdat ik een makkelijkere prooi zou zijn. Hoe kán ze van het ene moment op het andere veranderen in een angstloze merrie? Daarnet heb ik nog duidelijk de twijfel en angst jegens het vuur gezien. Ergens probeer ik mezelf in het hoofd te prenten dat ze komedie speelt en zich stoerder voordoet dan ze werkelijk is, maar anderzijds lukt het me niet dit allemaal op een rijtje te plaatsen. "Laat één ding duidelijk zijn, Avanti. Je bent hier niet voor haar, maar voor mij gekomen, dat hoef je me niet te vertellen. Dus betrek haar niet in die snode plannen van je. Je hebt me volledig tot je beschikking nu, hopelijk zijn al je wensen daar nu mee vervuld." Het komt als een natuurlijke reactie van mezelf om de merrie alsnog in bescherming te nemen. Al voelt het eerder aan alsof ze een verrader is, dan überhaupt een doodsbang merrie'tje, verstrikt in de netten van Avanti.


When the evening shadows and the stars appear,
and there is no one there to dry your tears,
I could hold you for a million years,
just to make you feel my love. <3
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? ma 1 okt 2012 - 19:48


Hij keek van de één naar de ander, geamuseerd door hun gezamelijke schrikreactie en verscheidene reacties. Lerav zou de aandacht naar zich trekken terwijl de andere merrie hoogstwaarschijnlijk zou doen alsof ze Avanti de baas kon ... maar dat kon niemand. 'Hij is inderdaad maar een tweederangspaard.' Legde Avanti de nadruk op "maar". Zijn levenloze zwarte ogen richtten zich tot Lerav en hij grinnikte zachtjes. Ja, hij kon zich nog goed de tijden van het dynamische duo herinnere, Lerav en E'vesdar samen op oorlogspad. Tegenwoordig waren er al veel meer andere duotjes gevormd. Lerav was een wanted op zijn lijst en dan nog die van langzaam en pijnlijke dood wat het uiteindelijk wel zou worden. 'Je verassen?' Hij hield zijn zwarte hoofd schuin en greens mystrieus. Er waren zoveel dingen waarmee hij deze jonge merrie kon mee verassen, maar hoe graag zag Lerav zijn plannen?

Net toen hij wou gaan spreken sprak de witte hengst. Zijn oren konden niet dreigender dan die van Avanti maar hij deed toch flink zijn best al was het verre van imponerend. Het was zielig, Lerav was zielig. Aandachtig aanschouwt hij de hengst en diens woorden waarna hij zachtjes grinnikt. 'Juist ja, jij en ik hebben nog wat onafgewerkte dingen.' Siste hij geamuseerd. Weer keek hij naar de merrie die hij er zogenaamd buiten moest houden en dan weer naar Lerav. 'Wat je niet tegen me moet zeggen is om de andere erbuiten te laten want dan doe ik dat net niet dus waarom gaat deze lieve dame niet mee voor een wandelingentje.' Zonder verder woorden schoot hij naar voor, zijn lange scherpe hoektanden zonken in de merrie haar hals weg. Hij daagde Lerav uit en als hij slim was liet hij het want anders zou het hem zelf de kop kosten. 'Wat als ik hier ben voor haar, wat ga je doen?' Hij trok zijn hoektand over haar hals en liet daarbij één lange bloederige lijn. 'Komaan, wees een held, red haar met je leven.' Hij grinnikte en schoot opnieuw uit maar raakte haar niet. Hij cirkelde snel en luchtig rond de merrie heen klaar om haar een nieuw stel wonden te bezorgen ...

°Nee niets van laten merken, ze kan niet sterven maar dat weet ze niet. ;-)
En flutpost, heb mezelf wat gedwongen, srr guys! =(



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety? do 4 okt 2012 - 20:27

sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


Ik slikte, ik schaamde me tegenover Lerav die zijn leven op het spel zet om dat van mij dat amper wat waard was te beschermen. Een moment keek ik hem aan met een betekenisvolle blik. Om hem te bedanken en met de hoop dat hij zal begrijpen dat ik het niet zo bedoel. En dat ik dit doe voor onze eigen veiligheid. Ik wist dat hij als ex-leider niet veel te vrezen had. En ik –als merrie die nooit in aanraking is gekomen met een schim- machteloos stond tegenover Avanti. Wanneer ik heme en moment aan probeer te kijken loopt al snel de vreselijke rilling over mijn ruggengraat. Het was volgens mij onmogelijk dit monster normaal aan te kijken!?

Ik negeerde zijn duistere stem duidelijke. De woorden gingen het ene oor in het andere uit. Ik wist toch wel dat hij enkel wilde kleineren en dat de woorden toch enkel negatief waren. Dat was iets wat ik dan wel al had geleerd in de afgelopen tijd. Ik zou niet eens weten wat hij had uitgesproken. Het zal wel een reactie zijn op de woorden die ik had gesproken. Mijn ogen stonden enkel strak vooruit. Hard kon je ze bijna noemen. Mijn spieren opgespannen onder mijn vacht die glansde onder de blauwe maan.

Maar wanneer de schim plotseling niet meer voor me stond maar bijzonder dichtbij me kijk ik verbaasd op. Zijn beweging was zo snel dat ik het amper kon waarnemen. Maar wanneer ik de ondraaglijke pijn voel weet ik al wat er gebeurd. Een laag grommend geluid verlaat mijn keel. En een zachte waarschuwende trap krijgt de schim tegen zijn romp. Het was zacht. Nee, ik had het lef niet hard te trappen. Hij kon het toch 10x zo hard terug doen. Al snel bedacht ik me dat het de domste zet was die ik had kunnen doen. Al voelde het enkel als een veertje onder je oksels voor hem. Wanneer zijn hoektanden uit de diepe wond word getrokken bijt ik op mijn lip om niet in janken uit te barsten. Ik voelde de rode vloeistof langs mijn hals glijden. Ondanks dat was ik blij dat hij mijn linkerzijde had gepakt, de zijde die al vol korsten zat van die ene val. Het litteken zal aan deze kant niet opvallen. Ik kramp in elkaar wanneer ik hem weer op me af zie schieten. Maar hij raakte me niet. Ondanks dat werd ik er niet geruster op. Hoeveel littekens zal ik aan deze vreselijke avond over houden. Smekend keek ik Lerav aan. Ik weet niet of ik hem vroeg om me te helpen. Of vroeg voor zijn eigen leven te kiezen. Ik vroeg hem enkel het juiste te doen. ”Hij hoeft geen held te spelen” Siste mijn stem in zijn oor wanneer hij passeerde terwijl Avanti zijn ronde afmaakte. Mijn lichaam opnieuw in elkaar gekrampt wetend welke pijn ik nu zal gaan voelen.


when your the one without any kind of luck
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety?

Terug naar boven Go down

May I make this mistake again, may I make a mistake for my own safety?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» House of night for breakups,make ups and people falling in love (Started and closed))
» to make things short and sweet
» wolf pack rp make your own charter
» Tentacle Make
» Memory-Make Magic

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX