IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Dark Shadows || Flight

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Dark Shadows || Flight ma 24 sep 2012 - 20:21

Aleydis the wise one
Show me what it's like
To be the last one standing
And teach me wrong from right
And I'll show you what I can be



Het leven is slechts een droom die je zelf hoort te dromen. Het leven is slechts een spel waarvan je zelf de spelregels moet leren. Het leven is zoveel. Je moet echter achter de mening van jouw leven komen. Zo veel dingen waren niet te bevatten. Zo veel dingen waren tevergeefs. Aleydis had in haar jonge leven al wat gezien. Dingen die ze niet had willen begrijpen. Maar ze had ze echter maar te slikken.

De jonge gouden merrie zuchtte even en schudde haar lichte manen van haar nek af. Ze knipperde met haar ogen terwijl ze door het duister keek. Ze wou graag groots worden. Ze wou graag perfect worden zoals haar vader haar graag zou willen zien. Al wist ze niet of ze ooit zo sterk en wijs zou kunnen worden zoas haar vader was. Aleydis the Wise One.. Hoe kon ze ooit die naam hebben gekregen. Ze was niet wijs. Ze was jong en onverstandig. Ze haatte zichzelf af en toe. Zeker omdat ze nooit zo zou kunnen zijn zoals hem of haar zusje. Maar ze moest het gewoon vergeten eigenlijk. Ze moest haar eigen weg vinden in dit leven. Met of zonder haar vaders hopen te doen vervullen.

De gouden merrie stapte wat vrolijker dan voorheen rond. Naar alles kijkend om haar heen. De wereld die ze al haar hele leven kon leek anders door volwassen ogen. Waar ze vroeger zo op iemand af stapte wist ze dat ze nu de verantwoordelijkheid droeg om voorzichtig te zijn. En niet te snel van stapel te lopen zoals ze zo graag wou. Het liefste was ze nu meteen naar Minanter gerend om Allen op te zoeken. Maar dat moest nog even wachten. Ze wist zeker dat haar vader het niet op prijs zou stellen als ze meteen als een gek overal heen ging zonder dat ze wist van welk gevaar dan ook. In stilte lachte ze even maar schudde ook weer haar hoofd. Nee nee ze moest niet weer in de wolken gaan lopen. Het was tijd om serieus te worden. Iets wat haar moeder zo vaak tegen haar en haar zusje had gezucht. En dat moest ze nu dus maar een keer doen he? Volwassen worden. Het klonk zo saai.


Wat echter niet saai klonk waren de hoeven niet ver van haar vandaan. Ze richtte haar oortjes op en tuurde door de bomen om een donkere gestalte uiteindelijk te vinden. Eerst dacht ze een schim. Maar toen bracht ze zich meteen wijs dat dat niet zo kon zijn? Haar nieuwsgierigheid kwam opdraven terwijl ze naar voren stapte en haar hoofd schuin hielt. "Hallo?" Klonk haar zuivere stem zacht terwijl ze haar hoofd iets schuin hielt en met een lachje keek. "Wie bent u?" Klonk haar stem vragend en ze glimlachte nog even wachtend op de hengst.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Guest
Gast


Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Dark Shadows || Flight di 25 sep 2012 - 14:46


flight
I've got my wings,
and I'm starting to fly

De zware veren vleugels rustte opgevouwen tegen de flanken van de hengst. Hoewel de meeste gevleugelde wezens, ook onder de paarden, de aanzet van deze vleugels op hun rug hadden, ontsproten zijn vleugels aan weerzijdes van zijn schoft. Dat had als voordeel dat zijn slag krachtiger was en hij een stuk makkelijker bleef zweven dan de meeste anderen, omdat hij zijn gigantische spanwijdte ten volle wist te benutten. Het had als nadeel dat hij, net als zwanen, moeite had om op te stijgen en ruimte nodig had om van de grond te kunnen komen – of er weer op te kunnen landen. Het was een gebrek wat hij voor lief nam, want het genot van zweven nam iedere nare gedachte weg.

Door met zijn neus even kort zijn rechter vleugel aan te raken, krompen beide gevaartes in geleidelijk tempo in, tot ze geheel verdwenen waren. Verlost van het gewicht van kilo's veren en ruim vier meter spanwijdte, schudde de donkere hengst zich uit. Het was op dat moment dat iets – al kon hij niet zeggen wat, zijn aandacht trok. Zijn hoofd schoot omhoog en zijn ogen, momenteel een zachte en diepgoude kleur, speurden de omgeving af. Tot zijn blik in die van een jonge merrie viel. Ze leek verbaasd te zijn dat hij zich hier in het woud bevond, maar haar begroeting was er niet minder vriendelijk om, zij het een beetje vragend.

Wispelturig draaide hij zijn donkere oren heen en weer. Vandaag was, zeker voor zijn doen, een rustige dag. Zijn hoofd voelde enigszins timide aan en hij kon zich bijzonder goed concentreren. Toch vertrouwde hij zichzelf niet. Sinds hij zijn verantwoordelijkheden als leider had afgelegd, was zijn gemoedstoestand weer als vanouds onpeilbaar. Dat hij zich nu goed voelde, bood geen enkele garantie. De merrie zou maar zoveel hoeven te doen als haar gewicht te verplaatsen, en zou in woede kunnen uitbarsten. Het hoefde niet eens haar schuld te zijn, het kon ook het ritselen van een blaadje zijn, of het veranderen van de windrichting.

De zwarte hengst ademde een keer diep in, liet zich afleiden door oude geursporen; bespeurde daarbij een vlaag van de krachtige geur van de enige die hem op dit moment echt kon boeien. Toen drong de intense, vrouwelijke geur van de jonge merrie zijn neusgaten binnen en was hij weer terug in het heden. Zijn ogen flitsten open, donkerder van kleur dan even geleden. Hij begreep niet, kon niet begrijpen, hoe hengsten zichzelf onder controle konden houden bij een hengstige merrie in de buurt. Deze merrie was niet eens hengstig en ze rook nu al zo verleidelijk. Misschien was het wel omdat zijn geest gewoon van vrouwelijk schoon hield. Uiteindelijk liet hij zich meer dan de meeste anderen leiden door een haast dierlijk instinct.

Het was dan ook de simpele aanwezigheid van haar geur die er voor zorgde dat hij zijn donkere lichaam in beweging zetten en met trefzekere passen haar kant op kwam. Flight mocht dan groot zijn, bijna zo groot als zijn vader Avareth, de manier waarop hij liep verried het bloed van zijn moeders kant: hij bezat de dodelijke gratie van een jagende bergleeuw. Magnetisch mooi, maar je besefte de gevolgen van kijken pas wanneer het te laat was.

Ergens in het midden tussen hun beider vertrekplaatsen, bereikten de twee paarden elkaar, en hield Flight halt. 'Goedemorgen,' begroette hij haar, een zweem van een glimlach rond zijn mondhoeken bij het horen van haar vraag. 'Dat is een interessante vraag, waar vele antwoorden op mogelijk zijn.' Voor een moment flitsten zijn ogen weg, maar hij gaf zichzelf niet de kans om afgeleid te raken: hij blikte onmiddellijk terug in de lichte ogen van de merrie. 'Als je een naam zoekt... Je kan me Falcon noemen,' besliste hij, zijn stem verliet een zweem van de leider die hij tot voor kort geweest was: beheerst, vriendelijk en met een zekere drang om te beschermen. Maar meer dan dat was het een van de vele maskers die Flight droeg: die van een gentleman, die van een beschermheer die wist hoe hij een mooie merrie moest charmeren. Zijn ogen waren donker; zwart met gouden vonken: heet als gloeiende kolen. Het waren zijn ogen die dan ook het dichtst bij de huidige waarheid kwamen: hij was prachtig om te zien, maar degene die hem aan zou raken, zou zich verbranden. Een gevaar gehuld in schoonheid.

De bergleeuw jaagt vannacht – en hij is hongerig.


E'vesdar
you and I get so damn dysfunctional, we stopped keeping score. you and I get sick, yeah, I know that we can't do this no more. but there you go again, there you go again, making me love you. and I stopped using my head; let it all go. try to tell you "no" but my body keeps on telling you "yes". try to tell you to "stop". I'll be waking up in the morning, probably hating myself and I'll be waking up, feeling satisfied but guilty as hell.
Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Dark Shadows || Flight di 25 sep 2012 - 18:39

Aleydis the wise one
Show me what it's like
To be the last one standing
And teach me wrong from right
And I'll show you what I can be


De gouden merrie keek in stilte met haar bruine ogen langs de donkere hengst heen. Ze was het voorbeeld van schoonheid en jeugd samen met haar zuster. Maar wat wou je dan ook met een schitterende merrie als Kayleigh als je moeder en een sterke en schitterende sterke hengst als Theron. Ze werd nagekeken door hengsten die drie keer haar leeftijd waren. En ergens vond Aleydis dat maar wat leuk.

Al was ze helemaal niet een merrie met een eigendunk zoals ze sommige andere had gezien. Met hun lange witte manen waar ze bijna over struikelde en hun ogen die vals twinkelde bij het horen van lof. Nee, Aleydis was slechts een simpele meid met haar bijna zilveren korte manen en haar witte aftekeningen op haar gouden lichaam. Ze vond het heerlijk om zichzelf gewoon te ontspannen en hoewel ze genoot van hengsten die haar prezen wist ze toch ook dat niet de gehele wereld aan haar voeten kon liggen. In tegendeel zelfs! Ze wist, of nou ja, had meer als genoeg gehoord van de donkere kant van het leven in BMH. Mede van haar vader als van haar moeder. Schimmen was hun favoriete onderwerp geweest om haar en Alezna doodsbang te maken. Aleydis zelf had tot dusver nog genoeg geluk gehad nooit een wezen van de kille nacht mee toe hoeven maken want de verhalen van haar geliefde ouders waren al eng genoeg.

Haar bruine ogen vonden echter na lange tijd van stilte die oranje(?) ogen op van de hengst wie ze net nog had begroet. Bij zijn begroeting trok ze haar hoofd even schuin, sloot ze haar ogen en vormde haar mond zich in een glimlach. Zijn naam deed haar echter weer opkijken. "Falcon.." Herhaalde ze zacht en glimlachte even. "U lijkt me niet echt een paard voor zo'n naam." Ze begon weer te lachen. Ja Aleydis was altijd al zo recht voor zijn raap geweest. Maar nooit zou je haar respectloos horen babbelen. Als iemand ouder was was hij of zij sowieso 'u' tot het paard in kwestie haar vertelde dat ze je mocht zeggen dat was haar wet. "Toch wel een mooie naam hoor!" Sprak ze snel bij en grijnsde even. De grijns van haar pa kon je wel zeggen. "Aleydis is de naam. Aleydis the wise one." Het liefste had ze natuurlijk leuke bijnamen zoals ze van haar vader had gehoord. Net zoals van haar moeder. Maar ja. Het leek er op dat de schitterende bijnamen waar ze zich gelukkig mee kon voelen nog maar moesten komen. Binnenkort misschien. Als ze vrienden maakte.. En misschien. Misschien werd deze hengst wel een vriend van haar! Aleydis begon al te glunderen bij het idee.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Guest
Gast


Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Dark Shadows || Flight za 29 sep 2012 - 14:24


flight
I've got my wings,
and I'm starting to fly

Hij kon zich niet herinneren dat hij om haar naam gevraagd had. Niet dat dat veel zeggend was: van negenennegentig procent van de uitspraken die hij deed, kon hij zich twee minuten later al helemaal niks meer herinneren. Toch was hij in dit geval zekerder van zijn zaak dan anders: hij vroeg maar zelden om de naam van een ander paard – en de gevallen waarin hij die naam onthield, waren er nog veel minder. Er was E'vesdar. En Vouh. En de rest deed er niet toe. Oh. Hij herinnerde zich de kleine babbelende hazelnoot en zwarte regen. Als hij zijn best zou doen, zou hij zich ongetwijfeld de naam van de merrie van duizend dromen en de hengst met vuur in zijn manen herinneren – en van maan, zijn kleine zusje, maar dan moest hij zijn best doen. Dan zou hij moeten graven in grotten waarvan het zo lang geleden was dat hij ze bezocht had, dat hij niet eens meer zou weten hoe hij er komen moest. Bovendien was die informatie voor hier en nu totaal niet meer relevant. Dus liet hij de gedachte los en waaide deze mee met de stroom van duizend andere gedachten: een weten waarin maar zelden één idee naar voren sprong, meestal was er een opeenvolging van kennis en loslaten en vergeten. Uiteindelijk deed Flight niet meer dan zijn allerdiepste instinct volgen, ongeacht wat de gevolgen daarvan waren, of welke risico's er aan hingen.

Deze merrie had geen idee waar ze aan begonnen was.

Een glimlach, niet in reactie op haar woorden, maar in reactie op zijn eigen gedachten, speelde vaagjes om zijn mondhoeken. 'Jewel.' Ze was goud als de zon, met manen zilver als de glinsterende rivier in het maanlicht, welke naam was toepasselijker dan haar een juweel te noemen? Onbewust als hij zich was van zijn eigen onnavolgbare gedachtesprongen, nam hij uiteraard niet de moeite om zijn uitspraak uit te leggen. Dat hij daarmee de merrie waarschijnlijkheid in een zekere mate van onzekerheid achterliet, was iets wat hij uiteraard geheel buiten beschouwing liet. Het was ook niet iets wat hem nou bepaald interesseerde – of waar hij zich zelfs maar heel minimaal in zou willen verdiepen. Uiteindelijk weigerde zich er al in te verdiepen hoe gek hij E'vesdar maakte, laat staan dat hij zich in zou laten met de mogelijke onzekerheid van dit simpele ding dat amper zijn pad gekruist had. Als alles gezegd en gedaan was, zou hij toch weer met de noorderzon vertrekken, en aangezien zelfs E'vesdar – die de zon uit zijn baan had getrokken en de zwaartekracht verlegd had – hem niet tegen kon houden, zou dit kleine ding dat vermoedelijk al helemaal niet kunnen. Kortom: hij was gewoon zijn tijd aan het verdoen. Maar dat was nou net een van de gedachten die nooit op kwam in zijn stormachtige brein. Flight deed wat hij wilde doen en dat was altijd nuttig van zijn tijd, ongeacht de precies inhoud van die specifieke tijdsbesteding.

Zich plotseling weer bewust van de ogen van de opvallend gekleurde en getekende merrie, plaatste Flight zijn goudachtige blik in de haren. Op het moment waren zijn ogen zacht van kleur: een honingachtig en warm goud. Op het moment voelde hij zich ook goed, rustig, enigszins ontspannen. Alsof de zon in zijn hoofd door de wolken van zijn brein was gebroken. Ook dat was een gedachte die voor een glimlach om zijn lippen zorgde. Hij liet zijn grootse hals wat zakken en wierp de merrie dit keer een tot haar gerichte glimlach toe. 'Maar vertel eens, juweeltje, waar kom je vandaan?' Niet dat hij zou luisteren naar haar antwoord. Niet dat hij het zou onthouden. Maar dat wist zij niet – al zou ze er snel genoeg achter komen. Tenslotte had hij hier niemand meer waar hij verantwoordelijkheid aan wenste af te leggen. Zolang hij de merrie met geen vinger aanraakte, was er geen leider die hem wat maken kon: een ongeïnteresseerde houding kon moeilijk verboden worden. Bovendien, het was niet eens zijn schuld: sommige dingen waren nou eenmaal interessanter dan andere, daar kon hij toch ook niks aan doen.


E'vesdar
you and I get so damn dysfunctional, we stopped keeping score. you and I get sick, yeah, I know that we can't do this no more. but there you go again, there you go again, making me love you. and I stopped using my head; let it all go. try to tell you "no" but my body keeps on telling you "yes". try to tell you to "stop". I'll be waking up in the morning, probably hating myself and I'll be waking up, feeling satisfied but guilty as hell.
Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Dark Shadows || Flight za 29 sep 2012 - 18:23

Aleydis the wise one
Show me what it's like
To be the last one standing
And teach me wrong from right
And I'll show you what I can be


Haar vacht glom in de zon terwijl ze zacht glimlachte. In haar jonge leven had ze al enkele schitterende paarden ontmoet. Enkele vrienden gemaakt. Je had de donkere hengst Allen met zijn schitterende lichte manen en rode kleuren er in. Zijn glimmende ogen en zijn vriendelijke lach. Hij was vanaf dat ze twee veulens waren al beste vrienden. Ze hielt van hem en ze zou altijd van hem houden, hij was haar beste maatje en ze had gewoon een gehele andere band met hem gehad als dat ze had met Alezna want hoeveel ze ook van haar zusje hielt was Allen gewoon iemand van buitenaf die haar begreep. Die met haar kon lachen en met haar kon spelen.

Ze had ook nog Diablo iets beter leren kennen hij was zo lief voor haar geweest en dat voelde zo goed vanbinnen. En en.. Khedija de schitterende parelwitte merrie met haar nog mooiere ogen. Ze was zo lief en vriendelijk geweest.

Eigenlijk, ze kon nog niet veel andere paarden. Daarom wou ze zo graag ook deze hengst beter leren kennen, hopen dat hij haar in zijn hart zou sluiten en zij hem in de hare kon sluiten. Ze glimlachte zacht terwijl ze nogmaals naar de hengst keek. Zijn schitterende donkere vacht en zijn ogen pure poelen van goud kon je bijna zeggen. Ze begon te glimlachen terwijl ze voorzichtig een stap naar voren zette om toch niet opdringerig te lijken. Dat was nog een verschil tussen haar en Alezna eigenlijk. Haar zus was veel opdringeriger op sommige punten en zij was veel rustiger. Misschien toch echt de wijzere van de twee. Ach iemand moest het zijn nietwaar?

"Juweeltje?" Ze begon te lachen toen ze dat hoorde en tuitte vervolgens haar lippen. "Wel eigenlijk nergens vandaan, ik woon al mijn gehele leven hier in het mooie Anderfels." Klonk mijn stem zacht en vriendelijk terwijl ik even knipper en nogmaals glimlach. "Samen met mijn moeder en zus in iedergeval. Mijn vader is Theron de Alpha van Rang twee, mijn moeder Kayleigh wie in rang drie leeft. En mijn tweeling zus Alezna en ik zijn hier dus opgegroeid." Ik kijk de hengst met de naam Falcon recht aan. Zonder enigszins twijfel waarom, want waarom zou ik moeten twijfelen over een hengst. Natuurlijk de blauwe maan was gevaarlijk, maar zelfs zonder de blauwe maan kon een hengst als hij gevaarlijk zijn. Hij was geen schim je zou eerder aan zijn houding an zijn manier van praten. Aan alles zeggen dat hij een Leader zou zijn. Maar dat kon niet toch want ze kon alle Leaders van het mooie BMH haar vader had haar meer als genoeg lessen gegeven.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Dark Shadows || Flight

Terug naar boven Ga naar beneden

Dark Shadows || Flight

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» CTHULHU - Chapter I - 'Dark Shadows'
» white bull dark bull confusion?
» Dark Thorn Trading posters
» Dark Thorn Auction today 10pm GMT
» Part Four Welcome To The Dark Wood (site task/ Plot)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Anderfels-
» CHATBOX