IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Fire here | Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Fire here | Open vr 28 sep 2012 - 18:39


L e g o l a s


Rustige passen werden er gemaakt door de zwarte hoeven van de grijze hengst. Legolas’ oren stonden oplettend elk een andere kant op, en zijn houding was gespannen. Hij was klaar om te sprinten als er iemand om hulp zou roepen. Hij wist het nog, zijn vriendin van vroeger, hoe ze was dood gegaan. Legolas kneep zijn ogen dicht en opende ze weer toen het beeld voor zijn ogen schoot. De witte merrie, stortend in een ravijn. Maar haar had niets kunnen doen. Ze waren te sterk. Hij werd vast gehouden. En toch wist hij nog precies hoe de vader van de merrie hem had aangekeken. Vol afschuw. Hij zou die blik nooit vergeten. Juist daarom moest hij iedereen helpen. En omdat zijn pleegmoeder voor hem gestorven was. Het was zijn lot. Hij had geen keus. Hij moest.

Legolas keek verbaast op toen hij het zand onder zijn hoeven voelde. Hij keek op over de zee, en zag de zon opkomen. Een zucht verliet zijn keel en hij liep verder. Zijn spieren rolden onder zijn vacht en zijn passen waren regelmatig. Zijn ogen stonden sterk, dus je zou niet denken dat hij onzeker was. Hij wilde ook niet dat dat te zien was. Legolas schudde het zand van zijn vacht en liep naar de rotsen. Hij klom omhoog via een smal paadje en trok af en toe wat verdwaald gras uit de grond. Wat had hij graag gewild dat de merrie nog had geleefd. En zijn pleegmoeder ook. Maar ze waren er allebij niet meer. Het was van hem afgenomen.

De hengst gooide zijn hoofd in de lucht toen hij een zwarte zwerm vogels krijsend hoorde opvliegen. Hij volgde hun met zijn hoofd en keerde zijn hoofd terug toen ze uit het zich verdwenen waren. Wat was er aan de hand? Legolas stapte in de richting waar de vogels vandaan waren gekomen en zijn ogen werden groot van schrik. Vuur. Er was niet overheen te kijken. De muur kwam snel dichterbij, het was niet natuurlijk. Legolas zette een galop in om te kijken of er nog paarden waren die zich geen raad wisten met het vuur. Gelukkig vond hij niemand en rende daarna zelf weg van het vuur. Legolas schrok toen een boom voor zijn pad viel, maar sprong er vervolgens gewoon overheen, gedreven door de warmte van het vuur. In de verte rook hij de geur van een paard en ging er instictief op af. Hij galoppeerde langs de vuurmuur naar het paard. Het was een jonge merrie, maar hij herkende haar niet. Dat was ook niet zo raar, want hij kende niemand. “Ren!” schreeuwde de hengst naar haar. De merrie keek hem geschrokken aan, maar verroerde zich niet. “Nu, waar wacht je op?!” toen ze nog niet in beweging kwam gaf hij een beet in haar kont en joeg haar voor zich uit, weg van het vuur. Uiteindelijk was de merrie uit het zicht verdwenen en voelde de hengst de rook op zijn longen slaan. Hij verlengde zijn passen maar merkte dat hij het benauwd had. Hij had niet genoeg energie meer om te rennen. Hij voelde hoe het vuur steeds dichterbij kwam. Was dit zijn eind?
Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open za 29 sep 2012 - 19:45

Met rustige stappen stapte Tarquando tussen de bomen. Bij elke stap plantte hij zijn hoeven goed neer op de ruige bodem. Het uitzicht was hier enorm mooi, en vooral het uitzicht op de zee was geweldig. De zon scheen op zijn roet-zwarte vacht en liet het glimmen. Hij was heel ontspannen en genoot van zijn wandeling door deze bossen. Een vis arend vloog uit een boom en vloog richting zee, waarschijnlijk om te jagen. In de boom waar hij vandaan kwam zat ook een groot nest waar af en toe een snavel uit stak. Tarquando stopte even naast de boom en keek omhoog naar het nest. Het was zorgvuldig gebouwd en zag er ook behoorlijk stevig uit. Die arend had echt zijn best gedaan op haar nest en nu deed ze nog steeds haar best het te onderhouden, en haar kleintjes verzorgen. Het was ook lang geleden dat Tarquando een veulen had gezien, nog erger, hij had in BMH nog nooit een veulen gezien, wel jonge paarden maar geen veulens. In zijn thuis land zag hij elke dag wel een veulen, Nikky was het veulen van een goede vriend van hem. Hij zou zijn vriend en Nikky wel missen. Maar toch had Tarquando zeker niet de behoefte ooit nog terug te gaan, zeker niet als zijn vader nog leefde. Nu had hij het wel goed hier, hij had nog geen schim tegengekomen en ook geen andere slechte dingen.


Een paar minuten later drong ineens een rook lucht zijn neus binnen. Hij stopte gelijk met lopen en hield halt. Nee toch? Het bos zou toch niet in brand staan? Vluchtig keken zijn ogen om zich heen zoekend naar vuur. Een merrie rende snel door het bos heen en met een krachtige afzet met zijn sterke benen spoorde hij aan in galop naar de merrie. "Hallo, pardon, is daar nog iemand? Is daar brand?"Sprak hij naar haar maar in paniek rende ze door, weg van het vuur, als dat er dan was. Het had geen zin om nog naar die merrie te luisteren. Snel stopte hij en draaide zijn lichaam richting de geur van vuur. Met een krachtige galop rende hij die richting op. Bij elke stap die hij zette klok een zacht gebonk. Tarquando heeft een heel zwaar lichaam, niet zwaar van te veel eten maar zijn sterke spieren maakte hem zwaar. Hij dat die vorse bouw van zijn vader gekregen, al vond hij dat geen compliment, hij haatte zijn vader, zijn vader had vreselijke dingen gedaan. Het bos begon oranje te kleuren, en nu wist hij zeker dat er brand was. "Hallo! Is daar iemand!"Riep hij door het bos. In de verte zag hij nu een hengst staan. Hij zette nu meer kracht in zijn galop en ging snel naar de hengst toe. Het vuur kwam steeds dichterbij. Hij kwam nu bij de hengst aan en de hengst zag er niet goed uit, je zag zo dat hij het heel benauwt had. Tarquando deed zijn hoofd onder de zijne en gaf hem zo steun. Hij voelde de warmte van het vuur op zijn vacht branden. Een brandende tak voel nu op zijn kont en viel daarnaar op de grond. Hij kreunde even van die pijn. "Kom op, nog even volhouden."Sprak hij naar de hengst en steunde hem bij rennen.
Terug naar boven Go down
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open za 29 sep 2012 - 20:05


L e g o l a s


“Hallo! Is daar iemand?” werd er door het bos geschreeuwd. Legolas voelde zijn benen trillen. Hij moest snel zijn, maar het vuur begon hem in te sluiten. “Ja, hier!” wilde hij schreeuwen, maar het geluid verliet zijn keel niet. Hij hoestte en hijgde en probeerde verder te rennen, maar zijn benen lieten dat niet meer toe. Hij hield het niet meer. Een zwarte hengst kwam aan galopperen om hem te helpen. Legolas had gewild dat hij het zelf had kunnen oplossen. Nu zou hij bij deze hengst in het krijt staan. Maar hij had hulp nodig, hoe hij het ook wende of keerde. Hij zou er niet omheen kunnen. De hengst kwam naast hem rennen en deed zijn hoofd snel onder die van Legolas, waardoor hij steun kreeg. “Kom op, nog even volhouden,” zei de hengst. Legolas oren gingen oplettend heen en weer, luisterend naar het geknetter van het vuur. Dankzij de hengst kon hij weer een stukje sneller galopperen, en na een tijdje waren ze dan ook buiten het bereik van het vuur. Legolas haalde zijn hoofd van die van de hengst en zuchtte. “Heel erg bedankt,” zei hij terwijl hij de hengst aankeek. De grijze hengst keek achterom naar het vuur. Bijna was hij dood geweest. “Mijn naam is Legolas,” vervolgde hij terwijl hij zijn hoofd weer rustig probeerde te maken door naar het water te kijken. Het enige was dat het water ook niet rustig was. In woeste golven sloeg het tegen de rotsen en trok weer terug. Legolas zuchtte. Het gehele gebied was in rep en roer door het vuur. “Het kwam door Avanti he? Het is geen gewoon vuur,” zei hij tegen de hengst. Waarschijnlijk had deze dat zelf ook al bedacht, maar toch. Het voelde niet goed. Iets in hem zei dat dit vuur nog maar het begin was van een moeilijke tijd…

Deze is minder goed, sorry...


Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open za 29 sep 2012 - 20:32

Ik ga hier reageren met mijn schim kratos, morgenavond. dus rp gerust door, ik zeg het gewoon zodat andere schimmen hem niet inpikken haha :p
Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open za 29 sep 2012 - 21:40

Gelukkig raakten ze naar enige tijd buiten bereik van het vuur, het vormde tenminste voorlopig even geen bedreiging. Het was wel een er groot vuur en hij wist dat als de wind niet draaide of als het vuur niet gedoofd zou worden het vuur dit stuk ook zal verwoesten.De hengst haalde zijn hoofd van zijn hoofd af, hij had nu dus blijkbaar die steun niet meer nodig, gelukkig maar want Tarquando kreeg al wat kramp in zijn nek, maar ja hij had dan toch liever kramp in zijn nek dan dat hij de dood van deze hengst op zijn geweten had. “Heel erg bedankt,”Zuchtte hij en keek even naar achteren. Tarquando strekte zijn nek even en schudde daarnaar met zijn manen om de kramp een beetje kwijt te raken. "Het is wel goed."Sprak hij toen vriendelijk Hij was eigenlijk best wel blij dat hij nu niet alleen was. “Mijn naam is Legolas,”Sprak hij toen met zijn blik gericht op het water. "Mijn naam is Tarquando, aangenaam."Sprak hij toen. Zijn borst ging snel op en neer, hij moest nog even op adem komen naar die inspanning en het wegrennen voor het vuur en hij had het gevoel dat het nog lang niet over was. Er hing een nare sfeer in de lucht, het voelde in ieder geval niet goed. “Het kwam door Avanti he? Het is geen gewoon vuur,”Zei hij. Tarquando keek hem nu vragend aan. Tarquando was hier nog heel erg lang in het gebied en hij had geen idee wie Avantie was maar hij had het idee dat ze een schim was, een schim waarover al de paarden hier praatten. "Ik weet niet wie of wat Avanti is, maar is ze misschien een schim waar iedereen het telkens over heeft?"Vroeg hij hem. Hij vond het zelf best raar klinken, het klonk zo dom. Nu wist de hengst zeker dat Tarquando nog niet zolang op dit terrein was. Hij voelde zich helemaal niet op zijn gemak hier.
Nu hoorde hij ineens weer de schreeuw van de visarend en realiseerde dat hij weer naast de boom met het visarend nest stond. Hij keek nu verschrikt op naar het nest. Oh nee toch? Het vuur mocht deze plek niet bereiken. De visarend was een bedreigde diersoort en die mocht niet uitsterven. "Oh nee."Zei hij maar realiseerde niet dat hij dat zei. Zijn benen trilden nog een beetje van de inspanning ij het vuur. De visarend schreeuwde nog een keer en landde nu in het nest. Hij zag de angst in de ogen van de visarend, die had het vuur waarschijnlijk ook gezien. Moederlijk sloeg de visarend haar vleugels om haar baby's heen en gaf ze een stukje vis. Als een echte moeder bleef ze ook bij haar kinderen en zou ze met hun ten einde gaan. Hopelijk zou de wind nu gaan liggen of beter de andere kant op waaien, maar de wind veranderde niet. Tarquando bleef hopeloos kijken naar het arend nest en voelde zich verdrietig voor de arenden.


(Wahaha Tarquando gaat eens zijn eerste schim tegenkomen. Maar hij mag niet dood!!)



Terug naar boven Go down
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 9:36


L e g o l a s


De borst van de zwarte hengst naast hem ging op en neer. Die van Legolas zelf ook, merkte hij. “Het wel goed,” sprak de hengst toen Legolas hem bedankte. “Mijn naam is Tarquando, aangenaam,” zei hij toen Legolas zich voorstelde. Legolas keek hem aan en glimlachte even. Maar toen hij over Avanti begon keek de hengst hem vragend aan. Misschien was hij nieuw? “Ik weet niet wie of wat Avanti is, maar is hij misschien een schim waar iedereen het steeds over heeft?” vroeg de hengst. Legolas knikte. “Ja, Avanti is de leider van de schimmen. De duivel heeft zijn ziel of zo iets. Laten we het erop houden dat je hem ab-so-luut niet tegen wilt komen. Andere schimmen natuurlijk ook niet, maar Avanti al helemaal niet.” Sprak hij. Zijn kalme stem klonk nu een beetje bezorgd, maar dat mocht ook wel. Legolas was hier natuurlijk ook nog niet zo lang, maar hij had nog nooit een schim tegen gekomen. En dat wilde hij eigenlijk zo houden. “Heb jij al eens een schim tegen het lijf gelopen?” vroeg hij toen aan Tarquando. Hij wilde het wel weten, want dan had hij misschien iemand met ervaring voor zich. Legolas strekte zijn nek even en hoorde wat knakken. Hij krulde zijn nek en voelde het weer terug schieten. Auw… “Kom, laten we even doorlopen, anders zijn we zo misschien als nog de klos.” Zei Legolas, zijn woorden dit maal wel gericht op de hengst. Hij begon rustig in de richting van het water te lopen en voelde het koude water tegen zijn benen slaan. Hij keek even achter zich, het vuur kwam niet dichterbij, maar werd ook niet rustiger. “Zonde van dat bos,” sprak hij tegen niemand in het algemeen. Hij had wel gehoord dat Anderfels hard geraakt was door het vuur. Er was niets meer van over.

-Ook voor Legolas geld dat hij nog nooit een schim heeft gezien, maar niet dood mag Wink
Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 10:05

nou. ik heb de neiging paarden te vermoorden als ze zeggen 'hij mag wel niet dood he' maar ik zal maar weer lief zijn zeker
Terug naar boven Go down
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 10:16

Dat zou ik heel fijn vinden. Ik heb wel een ander karakter dat dood mag?
Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 10:18

Goh ja voor mij is dat in orde Very Happy. heb jij zin om een topic te openen? sorry trouwens dat ik zo door jullie gesprek heen lul haha. stuur me anders een berichtje?
Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 12:59

“Ja, Avanti is de leider van de schimmen. De duivel heeft zijn ziel of zo iets. Laten we het erop houden dat je hem ab-so-luut niet tegen wilt komen. Andere schimmen natuurlijk ook niet, maar Avanti al helemaal niet.”Sprak Legolas over Avanti. De leider van de schimmen dus, iemand om te vrezen. Rillingen gingen door zijn lichaam maar dat kwam niet zo zeer door het verhaal van Legolas over Avanti, dat kwam door alles, de sfeer hier was vreselijk en het voelde gewoon helemaal niet goed. Het was nu zeker geen fijne plek om te zijn, maar ondanks die al dat was hij nog liever hier dan in zijn thuisland en zijn vader nog elke dag tegen komen, als je het hem vroeg zou dat ook zomaar een schim kunnen zijn, die moordenaar. Zijn vader was helemaal gek geworden en had zijn zieke, lieve, aardige moeder vermoord, waarom wist hij nog steeds niet maar dat wou hij ook niet weten. “Heb jij al eens een schim tegen het lijf gelopen?”Vroeg legolas hem nu. "Nee, en ik denk dat ik er liever ook geen tegenkom naar al die verhalen."Sprak hij met zijn warme kalme stem die hij een tijd lang even zoek was geweest door die inspanning. Hij was al weer een beetje meer op adem gekomen. "Die schimmen doen me denken aan mijn vader."Sprak hij zachtjes en bijna niet te horen. "Die tiran."Vervolgde hij heel zacht en deze keer mompelend. Hij had een hekel aan zijn vader en was heel blij daar weg te zijn. "Ben jij er dan wel al een tegengekomen?"Vroeg hij nu aan Legolas. Misschien had hij meer ervaring.

(Gelukkig maar, ik heb trouwens ook nog wel een paardje die eraan mag gaan, Jules.)
Terug naar boven Go down
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 15:19


L e g o l a s


"Nee, en ik denk dat ik er liever ook geen tegenkom naar al die verhalen." antwoorde de hengst toen hij vroeg op Tarquando al eens een schim was tegen gekomen. "Nee, dat denk ik ook niet nee," antwoorde Legolas. "Die schimmen doen me denken aan mijn vader."Sprak hij zachtjes en bijna niet te horen. "Die tiran."Vervolgde hij heel zacht en deze keer mompelend. Legolas keek hem aan, maar besloot niets te vragen. Als Tarquando het hem wilde vertellen dan deed hij dat wel. "Ben jij er dan wel al een tegengekomen?"Vroeg hij nu aan Legolas. Maar hij schudde zijn hoofd. "Nee. Alleen mijn moeder is vermoordt door een van hun. Ik trof haar aan bij een kloof, onder het bloed. Mijn vader duwde haar in de kloof, ze viel naar beneden. Alleen dat bloed bleef aan het gras. Dat is het enige wat ik eigenlijk van haar weet. Ik heb haar nooit echt goed gekend..." sprak hij kalm. Hysterisch gaan doen had toch geen zin. Ze was dood. Klaar.

-flut sorry...-



Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open zo 30 sep 2012 - 22:31

Legolas wou ook liever niet een tegen komen. Tarquando knikte. Tuurlijk niet, waarom zou hij? Misschien als hij zelfmoord wou plegen maar Legolas leek hem niet iemand te zijn die nu graag zelfmoord pleegde. Tarquando ademde even diep in. "Nee. Alleen mijn moeder is vermoordt door een van hun. Ik trof haar aan bij een kloof, onder het bloed. Mijn vader duwde haar in de kloof, ze viel naar beneden. Alleen dat bloed bleef aan het gras. Dat is het enige wat ik eigenlijk van haar weet. Ik heb haar nooit echt goed gekend..."Sprak hij. Tarquando liet zijn hoofd een beetje zakken en keek omhoog naar Legolas die zijn verhaal vertelde. "Ai, dat is zeker niet leuk."Sprak hij en keek hem met medeleven aan. "Mijn moeder was ziek.... Nou ja echt heel erg ziek, ze kon helemaal niets meer. En ik weet niet wat er met mijn vader gebeurde maar toen mijn moeder ziek werd werd mijn vader langzamerhand gek, echt gek. Hij begon mij te slaan en mijn moeder, zonder reden....... Mijn moeder as zo'n goed persoon, ze zag overal het goede van in en was tegen iedereen aardig...... Maar toen.."Sprak hij, het praten viel hem zwaar en hij had nu een brok in zijn keel. Hij slikte even. "Toen vermoorde mijn vader haar, die tiran vermoorde haar zonder enige reden. Ik ben toen wegrent naar hier."Sprak hij. "Maar mijn moeder zou niet gewild hebben dat ik blijf rouwen om haar, zij zou willen dat ik door ging, en dat doe ik ook."Maakte hij af met een beetje trots in zijn zin. Hij was zeker trots op zijn moeder. "Maar ik denk dat we hier beter weg kunnen, we weten niet hoever dat vuur zal komen."Zei hij nog.

-Dit is ook een flutje xD-



Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open ma 1 okt 2012 - 17:48

Met de blauwe maan op de achtergrond sluimerde Kratos, als de jager die hij was, overheen de vlaktes. Hij had afstand gedaan van zijn positie als informatiedoorspeler en was gaan werken 'op het veld', zoals ze dat in correcte termen zeiden. Hij was voor het eerste een echte jager geworden en dat was in de smaak gevallen bij Avanti. Avantis goedkeuring gaf hem voldoening, en ergens hoopte hij dat hij - of de duivel - hem ergens zouden belonen.
Maar desondanks, als dat niet gebeurde, wat was er dan beter dan het leven dat hij nu leed? Kratos putte zelfvoldoening uit de dingen die hij deed en hij deed het met plezier, waarom zou hij dan bevestiging nodig hebben van zijn Heer en Meester?

Kratos' tanden blinkten in het maanlicht, zijn zintuigen stonden op tweehonderd procent en de toevallige voorbijganger bleef dan ook niet opgemerkt. 'Goeienavond, eenzame zielen,' een oncharmante grijns speelde rond het beest - want dat was hij tijdens blauwe maan - zijn lippen. 'Heb je de verhaaltjes niet gehoord? Ben je niet bang genoeg om je te verstoppen, zou tijdens de duisternis?' Onverwacht schoot de hengst naar voren en klapten zijn kaken op elkaar vlak voor een van de paarden voor hem. 'Mooie verhaaltjes vertellen julie. Het moet vast vreselijk zijn om zoiets meegemaakt te hebben, niet waar?'
Terug naar boven Go down
FantasyFair

avatar

Profile
Number of posts : 291
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open wo 3 okt 2012 - 18:24


L e g o l a s


"Mijn moeder was ziek.... Nou ja echt heel erg ziek, ze kon helemaal niets meer. En ik weet niet wat er met mijn vader gebeurde maar toen mijn moeder ziek werd werd mijn vader langzamerhand gek, echt gek. Hij begon mij te slaan en mijn moeder, zonder reden....... Mijn moeder as zo'n goed persoon, ze zag overal het goede van in en was tegen iedereen aardig...... Maar toen.." Sprak hij, het praten viel hem zwaar en hij had nu een brok in zijn keel. Hij slikte even. "Toen vermoorde mijn vader haar, die tiran vermoorde haar zonder enige reden. Ik ben toen wegrent naar hier." Sprak hij. "Maar mijn moeder zou niet gewild hebben dat ik blijf rouwen om haar, zij zou willen dat ik door ging, en dat doe ik ook." Maakte hij af met een beetje trots in zijn zin. Hij was zeker trots op zijn moeder. "Maar ik denk dat we hier beter weg kunnen, we weten niet hoever dat vuur zal komen." Zei hij nog. Legolas knikte en begon te lopen, dichter naar het water toe. Hij dacht terug aan de tijd met de andere hengsten. Dat ze hem dwongen te kijken hoe een paard gemarteld werd, terwijl hij niets kon doen. Legolas schudde de gedachte van zich af. “Mijn jeugd was ook niet leuk, afgezien van wat ik je al verteld heb. Ik zat in een kudde met een stel andere hengsten. Die vonden het leuk om andere paarden te martelen. Ik was toen een soort helper, was de sterkste uit de kudde, dat was bewezen in een gevecht. Maar toen hielden drie van die hengsten me op de grond, terwijl de andere twee voor mijn neus een paard martelde. Een paard dat ik kende, ze was als een zusje voor me, maar zo klein, zo kwetsbaar. Ik had altijd voor alle paarden in de kudde gezorgd, hen beschermt. En nu kon ik niets doen. Je weet niet hoe dat voelt. Dat is vreselijk.” Zo, nu had hij zijn verhaal ook verteld. Wat zou Tarquando van hem denken?

Ineens voelde hij de aanwezigheid van een ander paard. Abrupt draaide hij zich om en keek recht in de ogen van… Van wat? 'Goeienavond, eenzame zielen,' sprak het beest. Legolas kwam tot het besef dat dit een schim moest zijn en zette een paar passen schuin naar achter, weg van de schim en naar Tarquando toe. Samen was sterker dan alleen toch? 'Heb je de verhaaltjes niet gehoord? Ben je niet bang genoeg om je te verstoppen, zou tijdens de duisternis?' Onverwacht schoot de hengst naar voren en klapten zijn kaken op elkaar vlak voor Legolas’ neus. Toch wel angstig schoot hij naar achter, zijn oren in zijn nek leggend. Wat hij zeker niet zou doen was antwoorden, maar misschien was dat wel tijdreddend? 'Mooie verhaaltjes vertellen julie. Het moet vast vreselijk zijn om zoiets meegemaakt te hebben, niet waar?' normaal zou Legolas naar voren zijn gestoven en hebben uitgehaald, maar nu hield hij zich in. Wel snoof hij. Als dat beest gewoon een paard was geweest had hij op de grond gelegen, smekend om genade… Even schrok Legolas van zichzelf. Hij was geen schim! Hij wilde geen moordmachine zijn, of ook maar zo denken!
Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open wo 3 okt 2012 - 22:09

Legolas stemde voor en samen liepen ze weer, weg van het vuur. Tarquando had nog een snelle blik teruggeworpen naar het visarend nest. Hij vind het moeilijk dat nest daar achter te laten zonder iets te kunnen doen aan dat verdomde vuur. Hij draaide nu zijn hoofd weer naar voren en Legolas begon over zijn geschiedenis. “Mijn jeugd was ook niet leuk, afgezien van wat ik je al verteld heb. Ik zat in een kudde met een stel andere hengsten. Die vonden het leuk om andere paarden te martelen. Ik was toen een soort helper, was de sterkste uit de kudde, dat was bewezen in een gevecht. Maar toen hielden drie van die hengsten me op de grond, terwijl de andere twee voor mijn neus een paard martelde. Een paard dat ik kende, ze was als een zusje voor me, maar zo klein, zo kwetsbaar. Ik had altijd voor alle paarden in de kudde gezorgd, hen beschermt. En nu kon ik niets doen. Je weet niet hoe dat voelt. Dat is vreselijk.”Had hij vertelt. Tarquando was een en al oor en luisterde naar zijn verhaal. Eigenlijk best erg hoe gemeen sommige paarden waren, een paard martelen voor iemand neus die totaal machteloos was en niet kon doen, hoe ver kon je gaan in wreedheid. Hij vroeg zich nu af of de schimmen nu nog wreder zouden zijn, alhoewel hij daar ook liever niet achter wou komen want de kans bestond dan dat hij het niet haalde. "Hoe wreed....."Hij wou wat zeggen tegen Legolas maar op dat moment draaide Legolas zich om dus draaide Tarquando met zijn hoofd automatisch mee. En daar stond een gruwelijk beest, waarschijnlijk het beest dat de paarden hier schimmen noemde. Hij draaide nu zijn lichaam om en stond schuin achter Legolas, niet bewust maar hij stond daar gewoon.
'Goeienavond, eenzame zielen,'Sprak ze schim. Als die schim niet gevaarlijk was geweest had hij zo 'eigenlijk zijn e niet eenzaam want we zijn met z'n tweeën' gegrapt, maar dat deed hij toch maar niet. Hij wachtte rustig af. 'Heb je de verhaaltjes niet gehoord? Ben je niet bang genoeg om je te verstoppen, zou tijdens de duisternis?'Sprak hij. Tarquando bleef stil en nam geen risico's. Hij keek naar Legolas die zich ondertussen een beetje schuin achter hem had gewerkt. 'Mooie verhaaltjes vertellen julie. Het moet vast vreselijk zijn om zoiets meegemaakt te hebben, niet waar?'Sprak hij en nu besloot hij toch maar iets te zeggen. "Mooi waren die verhaaltjes anders niet en ja het was vreselijk."Sprak hij en hij voelde zijn stel trillen. En hij vroeg zich af of het wel slim was iets te zeggen.


Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Fire here | Open

Terug naar boven Go down

Fire here | Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Fire Ignited [OPEN]
» Playing with fire [Week Three Event Misson ~ Open to Hana Soldiers only]
» To Pour Salt Into An Open Wound...
» Work of Art (open to all)
» The Shivering Isles (Open To All!)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX