IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney ma 1 okt 2012 - 19:28

pipvl schreef:
sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


De woorden van Theron kon ik de laatste tijd niet uit mijn hoofd krijgen. Mijn moeder, de beeldschone Delaney liep rond, hier in bluemoonhorses. En dat was nog niet eens het ergste. Ze was een moeder geweest, een moeder van een veulen wat ze liefdevol had opgevoed, en mij, mij had ze gewoon laten zitten. Lach het dan toch aan mij? Was ik te lelijk voor haar? Was ik niet lief genoeg geweest in de 3 dagen dat ik haar bij me had. Een traan rolde over mijn wang terwijl ik door de kudde stapte. De kudde had zich verplaatst naar Anderfels, de enige plek waar het vuur al gedoofd was. Alle kudde’s hadden zich samengevoegd wat voor een naar sfeertje zorgde, voor chaos. Elk paard wilde laten zien dat hij sterker was, elk paard wilde laten zien wie de baas was. En dan nog gewoon de angst die de paarden op zich over brachten. Nee, het was gewoon niet mijn plek, de kudde. Toch wilde ik me na de ontmoeting met Avanti mezelf enige zekerheid van veiligheid geven. Ondanks het gevaar me aantrok had ik toch de enige behoefte aan veiligheid had ik gemerkt. Ik kon de angst weg stoppen, maar de angst was er wel. Schijn bedroog.

Wanneer ik een witte merrie in het oog krijg wend ik snel mijn blik af. Het zal wel weer Zehlia zijn. Ik betrapte mezelf op het feit dat mijn ogen constant gleden naar elk wit paard dat hier rond liep. Ergens snapte ik het niet eens. Stel ik vond mijn moeder, wat dan? Ik zal nog een keer horen hoe waardeloos ik ben. Ik zal haar uitschelden en wegrennen van deze plek met een gebroken hart. Ik zou rennen, en rennen, altijd door blijven rennen tot ik dood neerval. Ik vroeg me af waarom ik eigenlijk hier bleef. Op een dag zal ik haar toch tegen het lijf lopen, op en dan zal de race naar de dood toch beginnen, op een dag zullen mijn benen toch beginnen te rennen als ik hier bleef. Maar op een één of andere manier voelde ik de behoefte aan de angst, de behoefte de waarheid onder ogen te komen en die van haar te confronteren.

Nijdig hapte ik naar een hengst die met zijn oren in zijn nek op me af kwam rennen. Ik negeerde zijn boze blik en liep in elegante vlugge passen rustig door.


Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney ma 1 okt 2012 - 20:35

Delaney was zo ver weg geboren, in een wereld die beter bekend staat als de wereld van de mensen. Geboren in gevangenschap heeft Delaney zo de eerste 5 jaar van haar leven doorgebracht.

Als jong veulen werd ze al veelste vroeg bij haar moeder weggetrokken en met heel veel andere veulens samen gezet. Een aantal mannen die op twee benen liepen onderzochten haar en de anderen voor ze haar ruw bij haar vrienden vandaan trok. Verschillende keren veranderde Delaney van huis tot ze eenmaal compleet Volwassen was op een leeftijd van drie jaar. Toen werd haar echte doel in haar leven pas duidelijk. Keer op keer werd ze ruw verkracht door sexbeluste hengsten die geen enkel respect hadden voor haar. Ze werd vastgehouden en gedwongen om de hengsten haar onschuld af te laten nemen. En Delaney, ze kon gewoonweg niets anders dan haar kop laten zakken en haar leven van zich af te laten nemen.

Toch was ze niet van plan om te veranderen in de andere merries daar. Ze besloot haar eigen recht voor zichzelf te kiezen en te genieten. Het was haar manier van overleven en zo zou het haar drug worden. En toen betaalde die martelingen uit. Ze raakte zwanger, het was het grootste wonder wat ze ooit had meegemaakt en toen daar.. Daar was haar kleine schitterende merrie Loyd. Haar Loyd, haar schat haar alles. Delaney kon niet meer van het kleintje houden en toen.. Werd haar Loyd van haar afgenomen.

Delaney verloor zichzelf toen ze zag hoe haar dochter van haar werd afgenomen. Toen ze verdween angstig schreeuwend naar haar. Maar haar haat ging door. Haar woedde en ze raakte opnieuw zwanger. Rayall. Haar kleine zoon die zo veel op haar zou lijken. Ze genoot van zijn lieve lach. En.. Toen werd hij ook van haar afgenomen, de dag dat ze in de wei stond met haar kleintje werd hij ruw vastgepakt terwijl zij geslagen werd om achter te blijven. Tranen stroomde over Del's wangen toen ze ook Rayall zag verdwijnen. Die nacht ontsnapte Delaney van haar oude leven. Van de oude kettingen die om haar hals lagen.

Ze was nog niet lang vrij of ze ontmoette een eenzame hengst wie haar begeerde en haar eigenlijk liefde liet voelen. Zij verloor zichzelf in zijn donkere ogen en plaatste haar hart in hem. Tot hij plots naast een andere hengst stond. Een zwarte schoonheid wie Del nog zo goed kan herinneren. Zijn gouden ogen en vleuges zou je niet gouw kunnen vergeten. Maar het ergste was nog dat degene van wie zij zo hielt hem zo aanraakte zoals een hengst zijn neus tegen de merrie van wie hij houd drukt. Delaney kreeg enkel de naam van die zwarte hengst mee. Flight.. En die naam zou ze altijd onthouden. Flight was degene die haar nogmaals afbrak.

Delaney verliet de twee voor een leven van eenzaamheid. Ze kwam terecht in de wereld die bekend was als BMH. Een wereld waar niemand veilig was en Delaney.. Delaney raakte meer sexbelust. Ze wou haar honger stillen zonder gevolgen. Ze vond haar slachtoffer. De leider van de toenmalige Rang vijf. De hengst was opslag verliefd op haar en Delaney verlangde naar hem. Toen ze echter zwanger van hem raakte smeekte ze de hengst met haar mee te komen. Chaos stapelverlieft verliet zijn rang, zijn leven en zijn vrienden om met haar mee te gaan. Hun zoon Serano werd geboren in een vreemde omgeving.

Want elke bijna volwassen hengst en merrie had de mogelijkheid dat hij of zij mee moest doen in een wedstrijd tot de dood. Voor het leiderschap van de enorme kudde die verdeelt was over verschillende gebieden. Echter was er iets anders aan de omstandigheden nu. Want waar Delaney eigenlijk Chaos achter wou laten met de bonte hengst aan zijn zijde bleef Delaney. Serano was het evenbeeld van haar moeder. En Serano werd haar niet afgenomen. Daar zou ze voor zoergen. Ze smeekte Chaos opnieuw te vertrekken maar hij weigerde en toen Serano de juiste leeftijd had bereikt gebeurde het onmogelijke en werd hij verkozen om hun gedeelte van de kudde te vertegenwoordigen in een gevecht tot de dood..

Delaney kon dit niet aan en verdween. Chaos achter latend. Ze geloofde niet in het feit dat Serano enigzins kans had en zocht de eerste te beste hengst op, verleidde hem en tot haar grote schrik kwam daar een merrie uit voort. Ze doopte het kind Sokkepoot en verdween. Ze wou niet opnieuw van een veulen houden, het werd toch wel van haar afgenomen. Dus het was beter dat ze haar moeder nooit zou kennen, Delaney bracht enkel ongeluk met zich mee.

En toen vond ze nog een hengst, deed hetzelfde met hem als dat ze met de vader van Serano en Sokkepoot had gedaan. Ze had echter gedacht dat het net als in het begin vaak mis zou zijn. Maar het was alweer raak. Opnieuw voelde Delaney de vreselijke pijn toen ze de hengst aankeek. Ze gaf het jonge hengstje de naam Dag en vertrok opnieuw met hetzelfde excuus. Al kon ze eigenlijk gewoon doodsbang zijn voor de realtiteit. De zwarte kant van haar leven. Het feit dat ze gewoon geen goedde moeder was..

En toen was er die woestijn. Die woesternij waar ze niet van leek te winnen. Maar het lukte haar. Ze overwon de woestijn en BMH verwelkomde haar. De schitterende gebieden die een duistere realiteit met zich mee namen. Hier was waar ze E'vesdar ontmoette. De schitterende hengst met zijn pijnlijke verleden wat op de dag van vandaag nog niet helemaal bekend was voor Delaney. Ze hielt van hem en hij van haar, eindelijk had ze haar grote broer gevonden. En weldra zou ze haar Serano ook terug vinden. En nog belangrijker. Ze zou haar hart terug vinden.. Degene die ze voor eeuwig zou vertrouwen. Vestain.

En toen kwam Avanti, dat monsterlijke beest Avanti. Hoe.. Hoe had hij ooit haar dit aan kunnen doen. In stilte stapte ze door tot ze haar hoofd ophief. In haar ooghoek had ze iets gezien.. Was het mogelijk geweest. Was het Sokkepoot geweest?!

De merrie wendde meteen haar hoofd af wat er voor zorgde dat Delaney achter haar aan stapte. "Wacht even!" Sprak ze zacht maar de merrie leek haar niet te horen en hapte niijdig naar een hengst die haar tegen had willen houden voor haar.

"Sokkepoot" Riep ze uiteindelijk uit en beet op haar onderlip. Want wat als de merrie zich niet zou omdraaien, of wat als ze juist wel zou omdraaien! wat als het haar dochter was.. Hoe zou die dan ooit reageren op degene die haar jaren geleden had achtergelaten..




"You know, a dream is like a river ever changing as it flows" ------------- delaney the Nameless Warrior


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney di 2 okt 2012 - 19:22

pipvl schreef:
pipvl schreef:
sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


“sokkepoot”. Een ruige rilling liep over mijn ruggengraat. ik kon er niets aan doen. Mijn oren schoten plat in mijn nek. Een lage hinnik verliet mijn keel. Mijn ogen schoten een moment vuur. Het was een zangerige stem, dé zangerige stem. De zoete engelachtige stem die ik sinds mijn 3 dagen oud niet meer had gehoord. Die ik misschien ook niet meer had moeten horen, nooit meer. Maar toch hoorde ik het, ik wist het zeker. Sokkepoot. Welke merrie noemde haar veulen nou Sokkepoot. Sokkepoot. Doe dan op zijn minst Sok...

Mijn helderblauwe ogen hingen emotieloos in die van haar. Wat wilde ZIJ nou van mij? Had ze me niet gewoon weg kunnen laten lopen zoals ze zelf toen die dag had gedaan. Ik kon twee dingen doen nu; haar uitschelden en zeggen wat ze me aan had gedaan, of haar negeren en doorlopen. Een slim paard had voor het tweede gekozen, maar ik leek het niet te kunnen, mijn benen bewogen wel maar in haar richting. Mijn ogen stonden strak en fel. Je kon het bijna boos noemen. Ik vroeg me af hoelang ik dit vol kon houden, hoelang het zou duren tot ik in janken instortte.

”Delaney....” Klonk mijn stem die van haar immiterend. Mijn houding die van haar kopieërend. ”Waar kende wij elkaar ook al weer van?” Klonk mijn stem alsof ik het echt niet wist. Ik keek zogenaamd nadenken naar boven. ”Hmm... Owja... Ik had jou de eerste drie dagen in mijn leven ontmoet!” Klonk mijn stem sarcastisch lachend. Ze wist maar al te goed waar ik het over had. ”Ik weet nog dat we bijnamen voor elkaar hadden. Ik noemde je Mam... En jij mij Mormel..” Ik schudde mijn hoofd. Toen had ik niet geweten wat het woord betekende, maar vandaag de dag weet ik wel beter

**Del moet dus even zingen end an word ze lief :}



Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney di 2 okt 2012 - 19:31

Delaney staarde nogsteeds zonder dat ze wist hoe het kon naar de merrie die zich omdraaide. Ja zonder twijfel het was haar Sok.. Haar lieve merrie die ze zo lang geleden in de steek had gelaten. Wie ze leven had gegeven en vervolgens liet stikken zonder ooit nog aan haar te willen denken. En toch, toch was het nooit Del geweest die haar had willen laten gaan. Ze had gewoonweg nooit geweten wat ze zou moeten als Sok ook van haar werd afgenomen. Wat als ze echt van het veulen ging houden en vervolgens ook van haar werd weggetrokken zoals Loyd, Hayall en Serano.

Een traan komt op in mijn ogen terwijl ik naar haar stem luister, ze haatte haar. Haar eigen dochter verachtte haar en Del kon het haar nieteens kwalijk nemen. Mormel.. Ja zo had ze Sok genoemd, enkel om het meisje een leven te geven zonder naar haar moeder te verlangen.. Zonder haar te willen. Het was beter dat ze Delaney haatte dan haar liefhad.

"Sok.." Fluisterde ze zacht haar stem melodieus maar toch zo gebroken terwijl ze heel even haar hoofd liet zakken en zo ook gelijk over haar buik streelde. "Alles wat ik ooit gezegd heb.. Wat ik jou en je vader heb aangedaan.." Ze slikte en hief haar hoofd zacht. "Ik heb geen mogelijkheden mij te excuseren... Ik heb enkel mijn reden waarom.. Mijn dochter.." Fluisterde ze zacht terwijl de witte merrie recht in de schitterende ogen staarde van haar dochter..




"You know, a dream is like a river ever changing as it flows" ------------- delaney the Nameless Warrior


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney di 2 okt 2012 - 20:03

sokkepoot

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away


“Sok...” Klonk haar stem melodieus maar toch zo gebroken. Ik vroeg me af wat er in haar hoofd omging, wanneer ze haar hoofd liet zakken tot haar knieën. Wanneer haar fluwelen neus over mijn buik glijd trilde mijn huid door de onverwachte aanraking. Het voelde raar. Haar woorden en gedrag leek zo.. zo lief... Zoals Theron haar had beschreven. Waarom stond ze niet zó in mijn herinneringen? "Alles wat ik ooit gezegd heb.. Wat ik jou en je vader heb aangedaan.." Ze slikte en hief haar hoofd zacht. "Ik heb geen mogelijkheden mij te excuseren... Ik heb enkel mijn reden waarom.. Mijn dochter.." Fluisterde ze zacht . het klonk zo eerlijk. Mijn ogen stonden nog steeds emotieloos, boos. Maar in mijn hart voelde ik een pijnlijke steek. En dit was het moment, het moment waarvan ik wist dat het zou komen. Ik stortte in. Ik schudde mijn hoofd en deed een stap naar achter. Ik voelde een traan over mijn wang lopen.

Al die jaren had ik erna gesmacht haar uit te schelden voor alles wat ze had gedaan. En nu had ik de kans... Ik kon het niet. Ze was mijn moeder. Ze was degene die ik altijd had willen hebben. ”Het kan me geen flikker schelen wat je met mijn vader hebt gedaan!” klonk mijn stem duidelijk in tweestrijd. Hij trilde van het huilen dat speelde. Maar het klonk ergens ook boos, wanhopig boos. ”Hij heeft de jaren alleen maar erger gemaakt...” Klonk mijn stem nu amper wat meer dan een fluistering op de wind. Ik wendde mijn blik af naar de rookpluimen die nu geen enkel probleem of gebeurtenis meer leken. Ik beet op mijn lip met de poging de mijn wazige beeld van het water tegen te gaan.

”Ik had je nodig, jij had er voor me moeten zijn, je had voor me op moeten komen, je had er moeten zijn om me te beschermen tegen mijn vader, je had er voor me moeten zijn om te troosten, en de hel die na mijn vader kwam tegen te houden” Klonk mijn stem zachtjes. Ik draaide mijn lichaam waardoor mijn linkerzijde vol littekens zichtbaar werd voor mijn moeder. De littekens door mijn val. ”Maar het ergste is nog de littekens vanbinnen...” Klonk mijn stem haast onverstaanbaar.


Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney do 4 okt 2012 - 23:38

Haar stem, het deed Delaney zo pijn. Tranen gleden over haar wangen terwijl ze probeerde een manier te zoeken om te antwoorden op de pijnlijke woorden van haar dochter. Wat had ze ooit gedaan. Wat had ze Sok aangedaan. Hoe kon ze zo gedaan hebben..

De witte merrie had spijt. Heel veel spijt van al haar woorden die ze ooit had uitgesproken en alles wat ze ooit had gedaan. Hoe kon ze Sok ooit duidelijk maken dat ze er gewoonweg niet had kunnen zijn? Voor haar!

Zacht zucht Delaney en keek de merrie aan. "Sok.." Fluisterde ze zacht en stak half haar neus uit naar Sok voor ze haar neus weer terug trok, wetend dat ze toch niet de hare aan wou raken. "Als ik bij je bleef.. Zou je van me afgenomen worden. Zou ik je kwijt raken.. Ik kon het niet aan, ik kon jou die pijn niet aandoen. Het was beter dat je me zou haten dan van me zou houden. Sok, ik vertrok om jou een kans op een fatsoenlijk leven te geven!" Tranen gleden opnieuw over haar wangen en ze sloot haar ogen voor ze haar hoofd wegtrok. Opnieuw had ze gefaald in alles wat ze was..




"You know, a dream is like a river ever changing as it flows" ------------- delaney the Nameless Warrior


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney

Terug naar boven Go down

Can I ever hear the song of the nightmare? • Delaney

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» What song do you thing fits each character?
» The Song of the Lioness series by Tamora Pierce
» 110703 Netizens ask for a TVXQ or SNSD member to join "Immortal Song 2"
» 110919 SNSD fills in temporarily for Song Ji Hyo on ‘Running Man’
» Type In A Line Of Your Favorite Song

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Anderfels-
» CHATBOX