IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

There is no balans, there is just hope. [Morax]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: There is no balans, there is just hope. [Morax] zo 7 okt 2012 - 12:08


Hoelang was het nu al? Dat hij hier was? Dat hij weg was van het land waar zijn leed en verdriet het laatst gemeten werd? Serano kon niet met zekerheid zeggen dat alles goed ging met hem maar er was wel iets in hem opengegaan dat velen eerder van hem niet konden zien. Hij had zelfkennis maar zijn zelfkennis reikte nooit verder dan die diepe put van leed en schuld. Hier op BMH had hij meer leren zien, meer leren voelen en ruiken. Hij had gezien hoe bovennatuurlijke dingen zich losmaakte van moeder natuur. Hij had gevoeld hoe een zekere vorm van liefde of vriendschap zijn weg zocht in zijn lichaam waarvan hij eerder gedacht had het nooit meer te kunnen voelen. Hij rook hoe na een nacht van verderf er toch nog de geboortes waren van veulens, het groeien van bloemen naast lijken van een getroffen ziel. BMH mocht nog zo slecht zijn met zijn blauwe maan maar eerlijk ... het maakte je ziel lichter, minder pijnlijk want je zag dingen, er waren hier dingen die al je andere zorgen overstemde. En je zorgen leken verre van zorgend als je zag wat hier allemaal speelde.

Serano had altijd gedacht dat werk, een doel hetgene was wat hij nodig had na het verlies van Jenna. Maar was het echt zo? Hij had nooit voor even rustig kunnen ademhalen als nu, hij had altijd zo krankzinnig bezig geweest met het beschermen van de kudde, het onderhouden van de wetten. Hij was eerlijk geweest tegenover Axis die hem eerst alles toonde voor het leiderschap van rang vier en later tegen E'vesdar om te zeggen dat dit niet was wat hij zocht en terug een gewoon kuddepaard te worden. Het was een brutale beslissingen maar naderhand gezien misschien de beste.

Hij staarde naar de kustlijn maar waagde zich niet verder het strand op. Hij vond het zo groots, zo ongeloofwaardig veel macht door duizende druppels water. Hier zwommen dieren in die je voor onmogelijk beschouwde en eerlijk, sinds veulen af had hij wat afschuw vertoond tegenover de woeste golven. Daarom bleef hij op een afstand staan, kijkend naar het ritme en de deining en denkend over alles wat hij had verworven en ondernomen in zijn leven. Naast Serah en zijn moeder had hij niet echt kennissen hier op BMH, er was Morax die voor kort zijn medeleider is geweest en op wie hij nu wachtte. Hij had geen idee of Morax het nieuws al had vernomen en het verscheurde hem vanbinnen de jonge deels onervaren hengst zo achter te laten ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down

There is no balans, there is just hope. [Morax]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Battling untill dawn (Evelyn, Hope)
» Hope you didn't forget about me.
» My Poems ((Hope they are ok))
» Hope Rides Alone
» A Golden Hope [YEAUH only]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX