IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Falling in love with the forest ...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
mischatjeh

avatar

Profile
Number of posts : 2338
Status : Absent


Contact
BerichtOnderwerp: Falling in love with the forest ... vr 8 feb 2013 - 14:55


De terugkeer naar bmh deed haar stiekem goed .. nouja tot nu toe dan. Ze had de levendigheid , grote en spanning van de gebieden gemist. Ze kon zich goed herrinneren hoe mooi ze Ferelden altijd vondt .. maar hellaas kon ze de schoonheid van Ferelden niet meer zien maar wel aanvoelen.. ondanks haar handicap kon ze zich alles wel goed voorbeelden in haar gedachtes. de voordeel was gewoon dat ze bmh al kende voordat haar verandering had ondernomen .. en natuurlijk had Ragnarok ik die tijd haar veel geholpen door er te zijn ... Dankzij alles was ze niet veranderd, ze kon niet stilstaan en wilde elke bloem en dier besnuffelen en het liefst elke grasspiet van heel dit gebied. Elke dag weer de wind door haar manen laten glijden en niet meer stoppen met galoperen over de gestrekte vlaktes.

Het was al wat later op de dag kon ze merken door de zon die zich door de wolken had gevringt, alleen wanneer de zon er was kon ze het beste onderscheid maken wat er verderop stond anders moes ze op haar reuk en hoorzintuigen vertrouwen. Soms kwam ze een paard tegen die ze totaal niet kon peilen en ze dan rustig voorbij draafde , maar langzaam werd ze wat vemoeit en wilde ze zichzelf wat rust bieden en besloot om een beekje op te zoeken. Ze herrinnerde dat er verderop na een kleine afdaling een beekje haar tegemoet zou komen maar de uitdaging was de afdaling.. Een paar bomen kwamen haar al tegemoet en haar passen werden kleiner. Even kon je haar luid horen briesen en zette ze een stap naar achteren om vervolgens weer een kleine stap naar voren te zetten. Rustig een voor 1 zetten haar voetjes voort. De grond onder haar hoeven klam vochtig en bij elk stapje verder kon ze de nattigheid opmerken... De afdaling bleek erg modderig te zijn maar toch nam ze de uitdaging en zet voorzichtig haar stappen voort. Maar bij de laaste stap trapt ze mis en gleed een klein stuk door de modder, ze hinkt even en zet haar rechter achterbeen weer neer op de grond en laat het rusten. Haar hals zakt richting de grond en ze leid zichzelf naar het water toe waarvan ze rustg van begint te drinken ..

385 woorden
[het is nog niet erg lang maar moet nog even inkomen ]



Like a Star @ heaven Waiting for you <3



Laatst aangepast door mischatjeh op ma 11 feb 2013 - 11:40; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ... vr 8 feb 2013 - 17:17

F a y l i c e


Faylice draaft rond over de Ferelden, ze genoot van de omgeving. Ze was niet meer alleen, ze had een hengst gevonden die zich er niks van aan trok dat zij een dochter was van een monster. Ze was er vooralsnog als de dood voor mocht er een deel in zich als schim voor doen. Bij de gedachte eraan begint ze lichtelijk te trillen. De blauwe maan lag op de loer en ze wist wat er over schimmenveulens werd gezegd. Ze vertikte het om zielig te doen, ze was geen arme, kleine kwetsbare merrie. Alhoewel was ze wel kleiner dan normaal en ze leek kwetsbaar. Maar van haar vader had ze een massieve bonk spieren meegekregen. Ze had ze verborgen gehouden, soms angstvallig. Ze wilde niet dat het dat deel in haar ziel deed ontketenen wat wel degelijk een monster was.

Haar hoofd trok door haar halsspieren iets omhoog. Ze zag een merrie die wel heel voorzichtig de berg af liep. Haar draf verruimd ernaartoe maar ook Faylice dwingt haarzelf om terug te vloeien in een ruime stap. Ze wilde niet uitglijden, zeker niet op een heuvel met een beekje eronder. Ze wilde geen kou vatten en ziekten oplopen. Het was niet normaal om ziek te worden en als je het werd, vooral voor de blauwe maan was je ten dode opgeschreven. Daarnaast liep zij al veel meer kans, ze besloot zo dat het maar beter zo was.

Haar oren draaien naar voren als de merrie uitglijd en even hinkt op haar benen. Ze versnelde haar stap waardoor ze naar elk contact wat haar hoeven maken met de grond mee gleed. Het maakte diepe sporen die duidde op glijpartijen op de grond. Met moeite glijd Faylice niet uit en bereikt ze het beekje. "Hey, gaat het een beetje?" zegt de liefelijke, zoete stem tegen de onbekende merrie. Ze zag haar net een beetje hinken en Faylice vraagd zich af of ze zich pijn heeft gedaan. "Ik ben Faylice." Vervolgd en eindigd de merrie die nog steeds lichtelijk trilt. Een windvlaag laat haar witte, glazige oog zien, die ze het liefst verbergt. Ze wilde niet dat iedereen dacht dat ze gek was, want ondanks dat het glazig en wit was kon ze er nog steeds door zien. Haar andere oog was helder blauw. Het had dezelfde kleur als dat de volle blauwe maan had. Ze verafschuwde het. Ze wilde helemaal niks met de blauwe maan te maken hebben. Of die monsters, bij de gedachte alleen al moet ze zich vermannen om niet in tranen uit te barsten. Ze keek de merrie aan, wachtend op haar antwoord.

Is Live Really Worth It?


flutpost xC


MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
mischatjeh

avatar

Profile
Number of posts : 2338
Status : Absent


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ... vr 8 feb 2013 - 23:38



Ze was zo verstoord daar haar glijpartij dat ze nog eens niet in de gaten had dat ze gezelschap had gekregen. Een bespieder misschien of misschien wel niet, toch kon ze zich er geen gevaar in merken. Ze kon de merrie aanvoelen alsof ze vanaf een afstand alsof ze haar al in haar nek stond te hijgen. Haar oren draaien zich richting de merrie die ineens overging tot stap. Ook die dame had in de gaten dat de slijle padje een beetje erg glibberig was , en dus voorzichtig het paadje benaderde. Toch bleek dat te voorzichtig te zijn nog glijpartijen kon veroorzaken. Hey, gaat het een beetje? klonk de stem van de merrie die overduidelijk een jong ding was en die ze ook zeker nog niet kende .. de merrie stelde zich al gauw voor als Faylice.. Zehlia draait zich wat en zet een enkel stap dichter tot de merrie zodat ze haar lichaamswarmte kon voelen., de warme dampuitstoot bevestigde haar dat ze niet heel ver van haar hoofd was verwijderd. "Maak je geen zorgen over mij, " klonk haar zachte mierzoete stem. Ze zet een enkele stap naar achter en probeerd dan te doen alsof ze de merrie in de ogen probeerde te kijken. " Aangenaam Faylice , ik ben zehlia. " klonk haar stem terwijl ze een vriendelijke glimlach rond haar lippen tevoorschijn haalde.

Even was er een stilte die zehlia de rust gaf om de de merrie die haar tegemoet was gekomen te inspecteren met haar zintuigen. de lichaamsgeur en stemgeluid waren nu vast genageld aan haar naam. Toch viel het haar op dat het een ongemakkelijke stilte was. Een stilte die je kreeg als er iets werd opgekropt .. een probleem of verhaal die je niet graag wilde delen .. Ja deze oude dame merkte het allemaal op. "Vertel eens meis .. waar kom je vandaan" Klonk haar stem vriendelijk terwijl haar hoofd wat naar het beekje toe draait ...

326 woorden,


Like a Star @ heaven Waiting for you <3



Laatst aangepast door mischatjeh op ma 11 feb 2013 - 11:38; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ... zo 10 feb 2013 - 23:05

fuck.. post kwijt..
Sad


MUHAHAHAHA


Laatst aangepast door Booooo op di 12 feb 2013 - 9:27; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
mischatjeh

avatar

Profile
Number of posts : 2338
Status : Absent


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ... ma 11 feb 2013 - 11:25


Het was een typische lente dagje, niet de onstuimig maar een weer om van te genieten. Vogeltjes die zacht zingen, lente bloemetjes die hun wegen door de stevige grond naar de zon gegroeit waren. verse bladeren aan de struiken en bomen. Alles zo jong .... behalve zei zelf dan maar toch bleef ze de levendige merrie ookal leek ze dat nu totaal niet .. Ze wilde het eerst maar voorzichtig aan doen in het te bekende bmh .. Ze wist wie haar vijanen waren en wie haar vrienden. Ze had haar aandacht geheel voor de jonge merrie ookal leek het niet omdat ze maar doelloos voor zich uit staarde. Maar ze kon bevestigen dat de merrie jong en een mooie stem had, meer kon ze ook niet bevestigen ...

Even laat ze haar hals zakken tot het water en er enkele slokken van neemt. Langzaam voelt ze hoe het ijskoude water naar beneden vloeit en in haar buik terecht komt. Ineens gaat haar hals omhoog en staart ze voor zich uit , ze kon hoefstappen horen maar bleek van het geluid geen paard te zijn, dan steekt ze haar neus even in de lucht en neemt de geuren om zich heen goed op. Dan klinkt de stem van Faylice weer en ze neemt de moeite om de merrie aan te kijken . waar ze niet in slaagde ze keek volop langs de merrie af. "Dan ben je geboren in de tijd dat ik nog leidster was van Minanter, " Klonk haar stem zacht . ondertussen had ze al bevestigd dat verderop een hert was aangekomen om ook van het water te benuttigen dus z hoefde zich geen zorgen te maken over gevaar. .. "De vuurzee " mompelde ze bijna onhoorbaar. " Wat mooi begon was snel veranderd in een hell. Ik kan me goed herrineren dat het een prachtige zonnige dag was , veulens die rond dartelde maar toen er alarm sloeg veranderde het in een gaos .... " haar stem bleef kalm maar een tikkeltje verdriet kon je in haar stem horen .. "Ik ben blij dat je het hebt overleeft Faylice " zegt ze dan met een wat heze stem , ze schraapt even haar keel om d benouwde situatie weg te drukken... Ze maakt plaats voor een glimlach rond haar lippen en ze slaagde ze slaagde er zeer goed in . Even zoekt ze met haar zeeblauwe ogen rond maar ze kon de merrie niet meer zien staan doordat er zonlichtweg viel, "Zin in een wandeling ?, Ik kan moeilijk stilstaan. " klonk haar stem wat vrolijk en zeker erg uitnodigend. Ze hield wel van gezelschap als het wederzijds was. Want als je alleen je weg ging was dat ook zo alleen. Nu kon ze tenminste genieten en wat kletsen en misschien weer eens sociaal hulp aanbieden. Net zoals al die jaren ervoor , ze leek soms nog wel de vriendin van haar vijanden ...

Rusig zet ze haar sierlijke benen in beweging, op sommige plekken lieten haar hoeven een spoor achter in het modderige gebied. Dan stopt ze weer en kijkt even wat naar de zijkant waar ze met een waas de merrie zag staan. "kom je ? ik bijt niet " Zegt ze dan met een lach.

544 woorden :3


Like a Star @ heaven Waiting for you <3

Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ... di 12 feb 2013 - 10:42

F a y l i c e


Faylice besluit het voorbeeld van Zehlia te volgen en brengt haar neus tot een mm van het water. Voorzichtig laat ze haar fijne lippen iets verder zakken totdat het in aanraking komt met het water. Even daarna laat ze het water haar keelgat binnenstromen en geniet van de verkoeling die het met zich meebrengt. Meer als twee grote slokken krijgt Faylice niet naar binnen, haar keel zat nog zo dicht van angst. En die zou niet verdwijnen, de blauwe maan ligt te loeren, het leek zelfs op haarzelf. Ze was zo bang, en haar gevoel vertelde haar continu dat er iets slechts ging gebeuren.

Faylice kijkt achterom om te kijken waar de merrie naar zat te staren, nog steeds vertrouwde ze het niet dat haar ogen haar niks konden vertellen. Maar haar energie die rond om heen stond was zo lief dat ze besloot het te vertrouwen. Nog niet helemaal maar wat kon ze anders. Ze was de oudleister, dus dan moest ze wel te vertrouwen zijn. "Dan ben je geboren in de tijd dat ik nog leidster was van Minanter, " Waren de woorden die dat hadden bevestigd. Het stelde Faylice lichtelijk gerust, maar ook weer niet. Ze wist de reden ook niet waarom ze geen leidster meer was. "De vuurzee " hoorde Faylice amper van Zehlia. " Wat mooi begon was snel veranderd in een hell. Ik kan me goed herrineren dat het een prachtige zonnige dag was , veulens die rond dartelde maar toen er alarm sloeg veranderde het in een chaos .... " Het was precies zo als dat Faylice het had herinnerd. Ze was liefelijk aan het spelen met haar moeder, ze weet nog dat ze een wedstrijdje hielde. En dat Faylice met haar klunzige benen nog struikelde en viel, in het gras lag ze te grinniken en keek ze met haar lieve oogjes haar vader en moeder aan. Het was allemaal nog zo vredig. Totdat een dikke rookpluim in de verte de schone lucht aantaste, het ging zo snel. Yacira hielp me overeind en zei dat we weg moesten, haar vader zou ze redden. Hij had het gedaan, maar daarna.. Een snik kan Faylice niet onderdrukken, het was zo pijnlijk. Een traan gleed langs haar jukbeen naar beneden, waar het op de grond spatte en in de grond zakte. "Ik ben blij dat je het hebt overleeft Faylice " Hoort de kleine merrie haar zeggen. Was Faylice wel blij? Ze laf in onzekerheid, met een donker deel in zich. Vrezend voor haar vader.

"Zin in een wandeling ?, Ik kan moeilijk stilstaan. " Het schrok Faylice iets op. "Ja is goed." hoorde ze de zoete stem zachtjes zeggen. De heesheid in de stem van de spierwitte merrie voor haar was verdwenen. De merrie was al een stukje weggelopen, terwijl Fay nog half in gedachte was. "kom je ? ik bijt niet " Liet ertoe dat Faylice haar lichaam in een krachtige stap zette. De sierlijkheid was haar niet meegegeven. Of tenminste, ze had het nog niet ontdekt, want haar moeder was zo lief en zo sierlijk. Een kleine glimlach siert haar lippen terwijl ze opschrikt van een geluid. Met een sprong schiet ze weg, waarna haar zintuigen het geluid beoordelen als een hert die voorbijschoot. Niet veel later stapt ze weer naast te merrie. "Sorry.." was het enigste wat ze uit kon brengen. Ze besluit open hart te spelen en het op te biechten wat haar zo angstig maakt. "Hij komt me halen, Zehlia." Een snik verlaat haar lippen wederom waarna ze de naam probeert uit te spreken. "T... t.. Thriumph.." Weet ze met grootse moeite bijna fluisterend uit te brengen. Ze kijkt de merrie recht aan, wachtend op haar antwoord.

Is Live Really Worth It?


617, maar niet zo goede..


MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Falling in love with the forest ...

Terug naar boven Go down

Falling in love with the forest ...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» House of night for breakups,make ups and people falling in love (Started and closed))
» Do drow love?
» amare means love in latin
» Unintended Love {X closed}
» Love at Midnight

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Ferelden-
» CHATBOX