IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

The chains of his life.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Onii

avatar

Profile
Number of posts : 217
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: The chains of his life. wo 12 jun 2013 - 1:26

Ik moet er nog even inkomen c:
NEBULIUM

Met grote passen kwam de brede warmbloed hengst uit het water. Zijn oren draaide tevreden rond. In het water was het stiller als anders. Echter was deze stilte al gauw verdwenen wanneer zijn voet aan wal zetten. Een zomerse wind die de geur van zout en zand met zich meedroeg, sloeg tegen de ketting die zijn voorbenen met zijn hals verbind. Een rammelend lawaai stroomde zijn oren binnen. Nebuliums ogen stonden dof en saai. Waarom leefde hij nog? Bedenkelijk keek hij naar het water. Hij had de wilskracht zichzelf de verdrinken, maar of hij dat zo openlijk wilde doen? Twijfels trokken door zijn hoofd en zijn oren vlogen naar voor. Gedachten flitste als een film aan hem voorbij. Hij schudde met zijn hoofd en wandelde richting het noorden over het strand. Zijn hoofd laag gedragen door de kettingen die na zijn reis serieus begonnen door te wegen. Een nieuw straaltje bloed liep langs zijn hals naar beneden, zo over zijn borst, langs zijn been en voegde zich daar bij he straaltjes bloed die afkomstig waren van de kettingen rond zijn been. Een onbekend geluid kwam van rechts, hij zag het niet en zwaaide zijn hoofd die richtign uit, maar werd bruusk tegen gehouden door de ketting. Nebulium was aan de rechterkant blind, net door dezelfde reden als hij aan deze ketingen kwam en aan de vele andere littekens op zijn lichaam. De manen onder de ijzeren halsband waren helemaal weggeschuurd en deplukjes dat er nog stonden, leken wel verbrand te zijn geweest. Hij was niet meer zo knap en elegant als vroeger, maar zijn geest was dat ook niet meer. Met zijn goede oog op het geluid gericht speurde hij de omgeving af. Niks. Helemaal niks. Een verwarde bries verliet zijn lippen. Dit was vreemd, maar hij negeerde het verder. Hij zetten zijn tocht verder en hinnikte eens luidkeels. Zijn stem klonk schor en gebroken. Al maanden had hij niet meer gehinnikt of gesproken en dat was er duidelijk aan te horen. Kort en krachtig schudde hij zijn manen los. Stofwolken vlogen er vanaf en een srtukje onafgeschuurde manen lagen nu aan de foute kant van zijn manenkam. Het deerde ham allemaal niet meer hoe hij eruit zag. Waar hoorde hij een geluid. Hij steigerde zo hoog wogelijk waarbij de kettingen tegen zijn neus aansloegen. Bloed druppelde uit zijn neus en spatte uiteen op het witte zand.

Behind every beautiful thing, there's some kind of pain.
Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The chains of his life. wo 12 jun 2013 - 14:29

vulpes - r.II

Geamuseerd bekeek Vulpes de hengst vanonder haar lange wimpers, omhuld in schaduwen en duisternis waar ze amper te onderscheiden was. Niet zo heel erg onlogisch dus dat de hengst haar niet kon zien. Een kleine glimlach speelde rondom haar dunne lippen. De hengst zag er zo verbitterd uit. Zo kil. Hoe kon Vulpes ook anders dan hier eens luidkeels mee te lachen? Een kristalheldere lach galmde overheen het strand en leek de stilte harder te snijden dan de wind die er heerste. 'Nou nou,' behendig danste de ravenmerrie vanuit de duisternis het zand op en met opgetrokken neus gleden haar zwarte ogen overheen het bloed dat zich langzaam vermengde met het zand. 'Iemand heeft een moeilijke tijd achter de rug.' Haar stem klonk uiterst neutraal. Een vaststelling die diepgeworteld eerder een treitering was, maar dat lag ongezien gecamoufleerd onder een laag pure eerlijkheid.

Vulpes' ogen gleden van het bloed op het strand overheen zijn benen, schouders en uiteindelijk hals. Ze onderzocht schaamteloos - want zo was ze wel - de wonden en weggereten plekken op zijn lichaam. 'Je ziet eruit zoals iedereen zich hier voelt,' voor het eerst keek Vulpes naar de hengst zijn ogen al leek ze er genadeloos doorheen te staren. De ravenzwarte merrie bezat de blik van duizend emoties; het oog van de storm. Er was geen vaste naam op de glazige waas in haar ogen te plakken, maar Chaos zou hetgeen zijn dat er het beste bij past. Een misleidende blik, dat is zeker, want waar zij vanbuiten zo chaotisch en levendig leek, was ze vanbinnen de rust en orde zelve.

'Gevangen.' Het woord kwam bijna dreigend overheen haar lippen, heel even overviel een witte glans haar ogen en net zo snel als die verschenen was, verdween die weer. Vulpes wendde dan ook bijna meteen haar hoofd weer weg van het zijne en vestigde haar aandacht nu op een punt in de verte: de oceaan. 'Is het niet wat koud om een duik te nemen?'
Terug naar boven Go down

The chains of his life.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» The secret life of Fairies book 1 Banished
» Kovu: Life of Scars
» Post yourself in real life!
» Life isn't so bad
» Azural The Life Binder

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX