IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

It's raining sunbeams ~ Myrillias

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: It's raining sunbeams ~ Myrillias ma 19 aug 2013 - 13:39




Myrillias
449
Meetings
eros
“… give me liberty or give death...”






De dag had de nacht verstoten, en Eros had toegekeken hoe de rest van de kudde zich had neergelegd bij de vermoeidheid die de nacht deed eisen. Hij had zich nooit echt bij de kudde gevoegd, maar hield er altijd een oog op, van een afstandje. Mocht er gevaar dreigen zou hij niet terug deinzen, iets wat hij van zijn vader had meegekregen. Hij had zijn achterhoef op rust gezet en besloot te genieten van de rust die een zonsopgang met zich mee bracht. De zon liet nu nog slechts een kiertje zien van zichzelf maar de felheid ervan vertelde hem dat het een warme zomerdag zou gaan worden. De zon had hem uitgenodigt weg te zakken in zijn gedachtes, zijn verleden. Die ruzie die het lot had bepaald dat hij hier zou komen. En nog steeds was hij boos op zijn vader, maar een enigsinds begrip van Eros kant kwam heel rustig aan het oppervlakte drijven en voor het eerst had hij die niet terug gestopt in de dieptes van zijn kwaadheid. Hij liet het daar waar het kwam bovendrijven.

Zijn ogen gleden weer langzaam totdat de kudde op het netvlies  was verschenen, verderop stond de leider van rang 1 de wacht te houden met zijn merrie ernaast. Hij had ervan gehoord, zowel de slechte als goede verhalen maar moest nog uitvinden welke hij zou kiezen. In een vloeiende beweging laat hij zijn hoeven vooruit ploegen door de heuvels en laat zijn lichaam rustig stappen. Geen machtige rollende spieren, maar een ontspannen stap, zijn hoofd trots geheven zoals hij dat aangeleerd had. Zijn vader had hem veel meegegeven, en was een goede vader geweest. En toen kwamen die verdraaide merries, eigenlijk viel het hem op een bepaalde leeftijd op, eerder was hij te jong om het echt op te merken, en op een leeftijd ging hij zich eraan iriteren. Rond zijn 5de. Daarna was het alleen maar een kwestie van de iritatie opbouwen totdat de emmer over loopt. Een grote ruzie volgde daarop en zo stond hij hier, want hij wist dat zijn vader nog om hem gaf, en stuurde hem naar het veiligste gebied waar hij het kende, ondanks de schimmen.

Een sillhouet laat hem opkijken, zijn ogen vinden al snel de vorm in de zonsopgang. Een bijzonder gekleurd paard, die je niet heel vaak ziet. Maar zijn eigen kleur was trouwens ook niet heel gewoon. Champagne en brindle met spikkels, nee, zijn kleur zag je ook amper maar wat maakte het uit? Aangezien het karacter van een paard het toe deed, kon je lelijk zijn of niet. "Hallo daar?" Begon hij vertwijfeld zijn gesprek, wachtend op de reactie ervan van de andere, zo te zien, hengst.











MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Twistyh

avatar

Profile
Number of posts : 77
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: It's raining sunbeams ~ Myrillias ma 9 sep 2013 - 19:27


M Y R I L L I A S
Dammit...


Mijn grote zware lichaam beweeg ik voort door het landschap. Het gras schuurt aan mijn benen en ik loop langzaam richting het bos. De zon schijnt mysterieus door de bladeren haar licht op mijn lichaam, even verblind het mijn zicht maar ik blijf stug doorlopen. Zodra de bladeren en takken van het kleine stukje bos kraken onder mijn grote hoeven kijk ik naar beneden. Ik laat mijn hals hangen en ruik eraan. De geur doet me herinneren aan een verschrikkelijke tijd die ik toch niet wil vergeten. Ach de herfst kun je niet tegenhouden en ook deze zal spoedig weer zijn. Even laat ik een diepe zucht. Hoe kan het toch dat zoiets verschrikkelijks je leven kan aantasten? Ik was toch diegene die niemand kapot kon krijgen? Die stoere hengst die wel even zou laten zien hoe het moest. Maar nee, sommige dingen kun je gewoon niet aan.

Daar was het, een opening naar het grote veld. Ik stap met mijn grote lichaam het bosje uit en loop bijna pal tegen een champagne kleurig paard aan die net iets kleiner is. Een halve noodstop moest zowat aan de pas komen. "Sorry, ik zag je over het hoofd." mompelde ik wat. Tsja ik moet natuurlijk ook niet zo dromerig door de omgeving lopen. Ik loop hem in de eerste instantie voorbij maar dan draai ik vlug mijn lichaam om en kijk de hengst aan. Ik tuur een beetje en probeer hem scherp te stellen. Mijn zicht was niet het beste van vandaag bleek alweer.



Terug naar boven Go down

It's raining sunbeams ~ Myrillias

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» It's Raining Blood (Not Really) - Blood Drive (Job)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Minanter-
» CHATBOX