IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

There is only one god, and he's called death

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: There is only one god, and he's called death ma 9 sep 2013 - 15:23

De donkere hengst staarde naar de o zo bekende bossen voor hem. Alsof hij in eens weer thuis kon komen. Alsof dit nog een huis voor hem was. De hengst zuchtte even maar zonder angst liep hij door. Door de donkere wouden die hij nog altijd als thuis zag waar hij elke boom kon. En toch kon hij de aanwezigheid van zijn vroegere broeders en zusters voelen. Hij kon voelend dat ze naar hem keken. Hem verachtte en wouden vernietigen. Maar er was maar een hengst in het bijzonder die hij wou spreken. Een hengst die kon bepalen over zijn leven. "My master." Mompelde hij langzaam op de wind en sloot zijn ogen de geur van dood opsnuivend. "Ik heb u verlaten." Hij sloot zijn ogen even en liep verder. "En er is geen enkele reden voor mijn verraad." Hij zuchtte even. "En toch sta ik hier." Mompelde hij wetend dat zoiets wel hetgeen was wat Avanti zou zeggen. Langzaam draaide hij zijn grote lichaam om en staarde recht naar de paarse ogen. "Avanti Lord of the World." Mompelde hij langzaam en boog zijn hoofd. "Sta mij toe u opnieuw te dienen of vernietig mijn leven hier en nu." Mompelde hij langzaam en keek naar de hengst voor hem.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death ma 9 sep 2013 - 20:27


Hij stuurde zijn gedachten en ziel naar de kudde van Minanter. Het was nu een week na blauwe maan en alle paarden hadden hun dierbaren van de grond geschraapt en gerouwd. Iedereen had terug een zekere soort van rust gevonden. De leiders waren ieder terug naar hun eigen rang, de vaders hadden de zoektocht naar hun dochters opgegeven en de veulens waren doodgegaan uit honger zonder hun moeder. Circle of life. Het roofdier had ook zijn maagvulling nodig, in dit geval waren ze met maar vier roofdieren en kijk naar de ravage. Hoofdje daar, hoefje daar, stukje darm daar … een geur die twee weken zou blijven hangen, gewoonweg geweldig … voor hen, de roofdieren. Maar eindelijk, na een week vol geladen droefheid, een zielige sfeer was iedereen er weer bijna bovenop. Goed genoeg om de volgende lading aan mentale pijn door te sturen.

Het was nog donker, de zon zou weldra opkomen. De nachten waren gevuld met een zekere spanning, niet dat er veel kon gebeuren. De schimmen waren voldaan … Avanti amper om eerlijk te zijn. Hij liep nogal op “hete” kolen de laatste tijd. Niet omdat de kudde weer maar eens aan het bekokstoven was voor een nieuwe leider verdeling meer om het feit over het gebrek aan hersenen bij die leeghoofden. En natuurlijk een samenvloei van kleine dingen zoals het tekort aan schimmen en dan nog de zielige redenen om één bepaald iemand te achtervolgen. Dat allemaal zorgde ervoor dat de heer van het duister meer en meer zijn ziel kwijtspeelde aan de duivel. Hij werd instinctiever, emoties vielen weg, hij praatte tegen zichzelf, zijn doel was haarscherp en hij was niet van plan iemand te laten leven om dat te bereiken. Net toen hij zijn illusies in de dromen van de paarden liet binnen gaan werd zijn aandacht getrokken door een indringende geur. Het was gemakkelijk iets te ruiken tussen al het dode … al was die geur dicht bij al het dode, genoeg om te weten wie het was.

Zijn tanden knarsten maar hij weigerde zijn ogen te openen, zijn illusies terug te trekken. Hij stuurde de beelden van verminkte paarden en afgerukte lichaamsdelen door naar de kudde van Orlais. In zover de rustige nacht van de kudde. Ayana die rechts van hem stond tikte haar neus tegen zijn hals om zijn aandacht te trekken. Avanti gooide zijn oren plat en trok zijn gedachten met tegenzin terug van de kudde. Waarom zou hij aandacht moeten schenken aan een zielige verrader als Achilles? Hij opende zijn ogen, het paars boorde zich regelrecht door Achilles zijn gigantische lichaam door. Hij walgde ervan, hoe kon hij zich hier tonen? ‘De verloren zoon keert terug.’, hij mompelde het meer tegen zichzelf dan tegen eender wie. Xariv stond tussen de bomen door te gluren, Thri stond links van hem op zijn vaste plaats in het hartje van Vyranthium. Hij zweeg en liet zijn blik amper waardig op Achilles rusten terwijl hij sprak. Binnenin borrelde het verschrikkelijk. Het was moeilijk zijn tanden en geest van elkaar los te koppelen. Instinctief wilde hij meteen Achilles neerhalen en vermoorden. ‘Sta mij toe …’ hij kapte zijn eigen woorden af en liet zijn instinct de overhand nemen. Zijn lichaam kwam razendsnel in beweging en wierp zichzelf tegen Achilles op. Zijn tanden beten zich vast in de nekwervels en met al de kracht die hij had forceerde hij het veel te grote lichaam van Achilles op de grond. ‘Waarom.’, siste hij nijdig. ‘Waarom zou ik je nu niet vermoorden, hier en nu. Waarom zou ik een zwakkeling, een nietsnut, een egoist, verrader, onrespectvol en zielig beest als jou moeten leven.’, zijn tanden beten zich opnieuw vast in de hals, hongerig en zo de woede binnen in hem voeden …




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death ma 9 sep 2013 - 23:03


Thriumph
You know what they say,
the quietest are the deadliest...

Thruimph wendde zijn blik af van de merrie, hij keek er al een seconde te lang naar, hij had er geen zin in om zijn speeltje te verliezen, en dan was elke seconde een seconde te veel. Geamuseerd keek hij naar een andere merrie die haar veulen was verloren, hij dacht dat hij die aan zijn tanden had geregen. Heerlijk om de moeder en eventueel de vader hun kleine, tere hartjes te breken. Ja daar was de liefde weer, eens zal het je verraden en dan is de droomwereld stuk, en dan zijn die kleine stukjes net glas in een donkere wereld. En dan zijn de schimmen er om het allemaal nog een tikkel dramatischer te maken, hij genoot van dat soort dingen, zielige paarden breken, tot er niks meer van over zou zijn.

De aanwezigheid van de enorme schim was iets wat Thri meteen had gemerkt, al was het alleen al van de geur die hij met zich mee bracht, het bracht de jonge schim gelijk in beweging, vond Avanti en plaatste zich aan de linkerkant van hem. Een plek die hem snel vertrouwd was geworden, hij vond het geweldig om zo als linkerhand te dienen, genoot ervan en nam het serieus en veranderde verder niks aan zijn patronen, behalve de ontwikkeling, die niet verkeerd leek te vallen. "My master."
Kwam er van de grote schim af, Thriumph had hem zien vertrekken, hij had daar zelf profijt van gemaakt, of eigenlijk, Avanti had door die reden hem tot linkerhand gemaakt. Dat zou betekenen, dat als hij het nu zou overleven, hij boven Achilles zou staan. Interessant concludeerde de hengst, maar het zal hem nooit naar zijn hoofd stijgen, nee zo was hij niet. "Ik heb u verlaten. En er is geen enkele reden voor mijn verraad. .. En toch sta ik hier. Avanti Lord of the World. Sta mij toe u opnieuw te dienen of vernietig mijn leven hier en nu." Bracht hij naar Avanti toe, met elke zin nam hij de tijd om die korte stilte te laten gelden, terwijl hij zelf wist dat Avanti woedend was op de grote schim. ‘De verloren zoon keert terug.’, Waren de eerste woorden van Avanti, die het niet tegen iemand in persoon had. Hij wendde kort zijn blik af naar de rest, Ayana stond aan de andere kant, en Xariv een stukje verder tussen de bomen, hij zelf stond niet op de hoeven van Avanti, een gepaste afstand, maar toch dichtbij. ‘Sta mij toe …’ Waren de eerste woorden waaruit bleek dat de leider heel pissig was, gevaarlijk dodelijk was. Geen moment later voelt hij de wind die in beweging is gezet doordat Avanti naar voren was geschoten, het laat zijn manen even bewegen waarna ze weer doods langs zijn hals liggen. Met bewondering keek hij toe hoe gemakkelijk hij Achilles naar de grond toe dwong, een explosie van kracht afgevuurd op de enorme reus. ‘Waarom. .. Waarom zou ik je nu niet vermoorden, hier en nu. Waarom zou ik een zwakkeling, een nietsnut, een egoist, verrader, onrespectvol en zielig beest als jou moeten leven.’, Werd sissend naar Achilles gestuurd, terwijl hijzelf nog maar net een gniffel kon onderdrukken. Hij wist dat hij mocht handelen op wraak, deed dat ook niet, maar de woede die daar binnenin was opgeslagen maakte dit alleen nog maar sappiger, leuker, veel leuker als een stomme kuddemerrie...




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
WazBeer
Moderator
avatar

Profile
Number of posts : 1413
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death di 10 sep 2013 - 22:02




Sing along in this haunted lullaby
Ayana had zich altijd al afgevraagd waarom de kuddepaarden überhaupt nog probeerden hun leventje weer op te bouwen na de blauwe maan. Een week na het aanrichten van hun schade en je zag al weer onbezonnen beesten ronddartelen. Waar haalde ze het vermogen toch vandaan? Die misplaatste hoop. Na een tijdje zou deze toch weer versplinterd worden, aan stukken geslagen door de realiteit. Ze konden niet ontsnappen aan de blauwe maan en hoe mooier hun leventje, hoe interessanter het te vernietigen. Als je iets kapot wilde maken, moest dat natuurlijk wel impact hebben. Natuurlijk konden ze evengoed levensmoede paardjes uit hun lijden verlossen, maar als iemand gewillig om het einde vroeg was de lol er al gauw vanaf. Wat Ayana het liefste had, en dan sprak ze waarschijnlijk ook voor de rest, was iemand die vol levenslust zat. Degene die het uitschreeuwde wanneer zijn weerstand langzaam uiteen viel, die vocht tot op het laatste moment. Paarden die wilde leven, daar kon je het meest van stelen.

De schimmenmerrie was er zich van bewust dat Avanti niet in een al te beste bui was. Te veel vrolijke paardjes, te weinig schimmen. Zij was opnieuw de enige merrie onder hen, maar ze wist haar mannetje te staan wanneer dat nodig was. Niet dat iemand het in zijn hoofd haalde haar dwars te zitten, gezien ze dan waarschijnlijk een onderonsje met Avanti zouden moeten meemaken. Ook vandaag stond ze aan zijn rechterzijde, terwijl ze de kudde inspecteerden vanuit de schaduw. Enkele minuten geleden had een bekende geur haar neusgaten gestreeld. Ze kende deze maar al te goed, hij was een van de eerste geweest die hen in een tijdje had vergezeld, al die maanden geleden. Achilles was echter vertrokken zonder ook maar een woord te zeggen en zij wist maar al te goed wat voor gevolgen dat kon hebben. Ooit had ze deze zelf moeten ondergaan. De herinnering liet haar niet meer sidderen, zoals deze vroeger nog wel eens gedaan had, maar ze zou het nooit vergeten. Toen de enorme hengst hun gezichtsveld binnen gewandeld kwam, drukte ze haar neusje even tegen Avanti's hals, om zijn aandacht bij het bakbeest voor hen te krijgen. Hij mocht zijn tijd dan wel niet willen verdoen aan een verrader, Achilles moest toch echt aangepakt worden.

De woorden die haar ex-collega sprak deden haar licht grijnzen. Ze was bijna vergeten wat een grote slijmbal hij eigenlijk kon zijn. Het bleek al snel dat Avanti geen hele toespraak zou houden voor er wat gebeurde. Het geduld van de schimmenleider was op en hij schoot naar voren. Het was machtig om te zien hoe de fries dat enorme lichaam van Achilles naar beneden werkte. Zowel Xariv als Triumph waren hier om het schouwspel te aanschouwen. Hoewel zij waarschijnlijk ook het toneel op geroepen zouden worden, als Avanti klaar was. Haar groene ogen stonden strak op de twee hengsten gericht. De zwarte hengst beet zich opnieuw vast in de nek van Achilles, nadat hij was uitgesproken. Alles zou afhangen van hoe de oud schim zou antwoorden op deze bedreigingen. Avanti had de macht het hier binnen een seconde te eindigen. Dat was niet iets om luchtig mee om te gaan.
Ayana // shade


AYANA || NEMEQUENE
"You? You are mere mortals, stuck in a world ruled by immortality" ~ Ayana

DeviantArt ||  Dropping
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death ma 16 sep 2013 - 16:43

Mimi schreef:
De stem van Avanti liet hem een zachte misselijke glimlach tonen en hij keek zijn 'oud' leider even recht aan. Zijn ogen vlogen naar Thriumph en even tintelde zijn vacht ziend dat de zielige hengst nu op zijn plek stond. Maar Achilles wist wel beter dan er over te spreken. Zijn ogen gleden naar de lichtgekleurde merrie en voor een seconde hielden zijn pupilloze ogen haar groene kijkers vast voor hij zuchtte en zijn hoofd afwendde nauwelijks aandacht gunnend aan de schim die door het duister staarde. Zijn ogen gleden weer naar Avanti en een grijnsje gleed over zijn lippen en verzette geen stap zodra Avanti zich naar voren stortte. Zelfs de harde grond onder hem deed hem niets en hij snoof even zacht. Hij voelde geen pijn, nee pijn was lang verdwenen uit zijn systeem. Zijn ogen staarden zonder woorden op naar Avanti en hij luisterde naar zijn stem. "Er zijn geen redenen voor mijn verraad." Mompelde hij langzaam. "Maar ook geen redenen om opnieuw te verdwijnen." Hij staarde zijn meester aan. "Je hebt meer schimmen nodig." Fluisterde hij wetend dat hij zich op glad ijs bevond. "I've always been loyal to you." Mompelde hij en probeerde niet te stikken. "I will be loyal. Punish me and I'll be loyal." Fluisterde hij langzaam en sloot zijn ogen.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death ma 16 sep 2013 - 20:12


Avanti had het gemerkt en het deed hem bijna ziekmakend lachen. De blik die Achilles naar Thriumph schonk was gewoon te geweldig voor woorden. Ja, Thri had zich bewezen en had zijn status links van Avanti verdiend. Niet dat Avanti zich bezig hield met wat in zijn kudde onderdanen gebeurde. Als Achilles ooit zijn status terug wilde dan kon hij proberen, Avanti zou niet aantrekken voor Thri. Het kon hem allemaal niet schelen wat er onder hem gebeurde, zolang ze maar luisterde naar de leider als dat moest. Hij was nu niet meteen een voorbeeldleider … hij dacht alleen maar uit zijn eigen principes. En dat was maken dat zijn macht groeide, hij meer schimmen kreeg en hij de leiders kon neerhalen. Wat niet wilde zeggen dat hij zich niet amuseerde met wat onder hem gebeurde. De blik die van Achilles naar Thri ging was goud waard, daar ging later zeker ruzie van komen. Avanti zou de grenzen leggen, hij wou geen vete hebben die de hele “missie” in gevaar zou brengen. Achilles had Ayana ook een blik geschonken, hij Ayaan en Achilles hadden lang samengewerkt, goed samengewerkt en geweldig gepresteerd. Maar wat toen was gebeurd had amper effect op Avanti, het ging hem om het nu. Achilles was vertrokken zonder iets te zeggen, zonder een waarom. Avanti zou er nooit meer over gesproken hebben moest hij daadwerkelijk vertrokken zijn maar terugkomen … er was niets waar Avanti meer aan tilde dan de terugkomst van onwaardigheid.

Achilles piepte niet, hij gaf geen krimp toen Avanti zijn veel te grote lichaam op de grond sleurde. Alle pijnprikkels waren verdwenen iets waar hij al lang geleden voor gezorgd had toen Achilles de eerste keer voor hem verscheen. De woorden waren meer een geslijm dan dat ze waarde hadden. Tot hij begon over het feit dat Avanti meer schimmen nodig had. Zijn oren gingen dieper, zijn tanden zonken verder in Achilles hals. Uiteindelijk trok hij zijn tanden er bruut uit en snoof verbitterd. ‘Ik heb inderdaad schimmen nodig.’, mompelde hij meer tegen zichzelf dan tegen eender wie. Avanti stapte opzij en richtte zijn blik het donkere bos in. Hij aanhoorde de verdere woorden over loyaliteit en straffen. ‘De straf is je leven …’ zijn stem dreef weg en hij keek opzij naar Ayana. ‘Als Ayana je niet in de kudde terug wil. Ik kan schimmen maken zoveel ik wil, goede vinden is iets helemaal anders maar ik red me uitstekend zonder je Achilles. Waarom denk je dat ik je hard nodig heb?’, het ging even niet zo goed, de kudde werkte tegen, de leiders nog meer en Avanti verloor zijn verstand. Hij wandelde terug naar zijn plaats en richtte zijn blik zijdelings naar Ayana. ‘Als we je er wel terug bij willen dan ligt je lot bij Ayana en Thriumph. Ik ben te moe en chagrijnig om me maar in te laten met zieligheid van het laagste niveau.’, spuwde hij de woorden uit. ‘Nee, ik zou je liever willen open rijten maar misschien heb ik je wel nodig en dat zouden we niet willen, of wel?’, er kwam een doodse blik in zijn paarse ogen te liggen. Achilles … hij probeerde het te plaatsen, misschien had hij Achilles echt wel nog nodig…




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There is only one god, and he's called death

Terug naar boven Go down

There is only one god, and he's called death

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Keepers of the Peace
» Lestrange, Matthew Gregory App
» The death of Shogun
» Death Walks On All Fours
» Raksha and Adopted Son Death of Night

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Ferelden-
» CHATBOX