IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis zo 13 okt 2013 - 14:05




Haar hersenen dwalen voorzichtig terug naar de momenten waar ze niet aan wilde denken. Toch gleden ze elke keer weer naar de minuten, de minuten waar haar hart was afgebrokken, doorgepleten, weg gekruimeld. Ves had haar gebroken, en woedend was ze op hem, hij had haar verraden, maar dat niet alleen, hij had haar daarna de schuld ervan gegeven. Nieuwe tranen wellen weer op, waar ze de vrije loop kregen. Gedachten die haar hoofd deden overstromen. Ze leek ze te ontvluchten, haar lange benen zette zichzelf iedere sprong weer in het zand, mul of vast, modderig of begroeid met gras. Haar benen droegen haar romp nog maar net terwijl haar benen hun eigen leven leidde. Verblind door de emoties was ze en het was haar benzine om verder te lopen. Ze had maar 1 doel voor ogen, maar een paard die ze nog echt deed vertrouwen. Een waar ze op aan kon, die ze nodig had, nu meer dan ooit. Haar benen hadden al een grootse afstand afgelegd, haar hoeven droegen mee aan die afstand, haar bouw hielp haar om de afstand en snelheid makkelijker te halen. Haar ranke liljf die ze van haar moeder had gekregen. Niet dat ze er aan dacht, ze kon nergens anders aan denken dan aan die paar minuten die haar leven nog nooit zo hadden verandert.

Haar ogen gleden naar de bossen naast haar, maar nadenken kon ze niet, ze was er bijna, vertelde haar gevoel haar, en haar ogen begonnen al te zoeken naar de paarsoog, diegene die haar ervoor al zoveel sterker had gemaakt toen ze wonden had, toen ze net uit het hol kwam waar de monsters heersten, bloedend, strompelend, maar na de hulp van hem stond ze sterker dan ooit. Nu had ze wonden, alleen er waren verschillen deze keer waren ze alleen maar zichtbaar in haar ziel, die ze open had gesteld op dat moment, via haar ogen, ze had er geen moeite meer voor gedaan om af te sluiten. Nee ze was weggerend van het taffereel en opzoek gegaan. "Axis?" Schreeuwde ze zoekend naar de paarsoog. Haar stem bevatte de woede die ze had, maar ook klonk het verscheurd, gebroken. Faylice zette haar lichaam met een ruk stil, haar vier hoeven versteend in de grond, haar hoofd wild draaiend naar enig tegen van Axis, hopend dat hij zou verschijnen.


MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis zo 13 okt 2013 - 14:52



Rank 4

De kleine druppels gleden langs de bladeren naar beneden en vielen op zijn gigantische zwarte lichaam. De ochtend was fris maar aangenaam. Er was geen wolkje aan de hemel en zon scheen zijn laatste warmte over het land voor de winter zijn intrede zou doen. Dat Axis niet op weg was naar Orlais was zeldzaam maar er was zijn geweten die zei dat hij moest blijven. Waarom wist hij niet en het kon hem ook weinig schelen, hij negeerde nooit het gevoel van zijn onderbewustzijn. Door de jaren heen was Axis een stuk scherpzinniger geworden over zijn geest, van veulen bij de schimmen tot jong leider, van jong leider naar vader voor zoveel kinderen en van vader naar leraar en vriend. Hij had die kennis van alles nooit alleen verworven maar eraan denken deed hij ook niet, het deed pijn … vandaag de dag nog steeds. Het deed pijn terug te denken aan het geluk dat hij ooit gekend had voor het werd afgebrokkeld door de eeuwige haat jegens hem en wat hem uiteindelijk hier bracht. Hij was bijna een wandelend monument, het oudste paard van BMH, zelf ouder dan de hoog geplaatste schim in Vyranthium. En met die status kwam zijn plicht als leraar en vriend voor vele, een plicht die hij eed aflegde tegen zijn grootste vijand. En met die plicht kwam ook een zekere verantwoordelijkheid, nu was dat Leventian, later zou dat een ander jong paard zijn dat leerde om te overwinnen.

Maar voor nu was er rust. Geschat bijna twee meter schoft hoog stond Axis onder de bomen aan de bosrand van Ferelden. Zijn ogen gesloten terwijl de zon over zijn zwarte vacht scheen en hem opwarmde. Zijn hoeven stonden actief in contact met de omgeving dus ondanks dat hij rustte kon hij alles voelen vanuit de energie die grond hem gaf. De razendsnelle trillingen ontgingen hem dus zeker niet. Hij opende zijn ogen en sperde zijn neusgaten de juiste richting in. Tot zijn naam geschreeuwd werd en alles een herkenning gaf aan hem … Faylice. De merrie die meer dan één keer de schimmen overleefde, die hij had geholpen naar het juiste pad. Zijn lichaam kwam actief in actie en hij draafde recht naar het geluid toe. Hij hinnikte toen hij haar lichaam herkende, stokstijf en bezweet.

De eerste reactie was de bossen. Zijn paarse en zwarte oog keken waakzaam langs de bosrand terwijl zijn lichaam zich snel en vastberaden dichter zette. Maar hoe dichter hij kwam hoe minder zeker hij was van de oorzaak, ze was niet gewond. Toch niet uiterlijk maar de emoties, de woede, angst en het verdriet in haar ogen en over haar hele lichaam deden hem stilstaan op slechts een drietal meter. Een gebroken lichaam was te genezen, een gebroken ziel was een veel langere en moeizamere weg. Ze was gebroken in ziel, dat wist hij bijna gelijk. Hij overbrugde de laatste meters, liet zijn hoofd zaken en duwde die tegen haar bezwete hals. ‘Verwerk niet uit haat. Kalmeer, ik ben er en ga niet weg.’, waren zijn eerste geruststellende woorden. Zijn warme adem stootte tegen haar vacht terwijl zijn zwarte oog haar haar aanstaarde. ‘Wat is er gebeurt?’, fluisterde hij treurig. Hij vond het verschrikkelijk een paard gebroken te zien, zelf was hij duizendmaal gebroken geweest maar nooit op die manier. Hij had liefde gekend maar nooit was hij verraden … enkel achter gelaten. Faylice was een heel stuk sterker geworden na zijn hulp en hij was haar blijven volgen en had haar zien groeien maar nu … alles leek verdwenen …




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis zo 13 okt 2013 - 16:40



Vanaf het moment dat een zwart, enorm lichaam haar gezichtsveld binnenkwam wist ze dat het Axis was. Hij was enorm, helemaal voor haar, aangezien ze zelf een kleine merrie was, maar alsnog wist ze hem door en door te vertrouwen. Al was hij een paarsoog, al was hij familie met Avanti, de schimmen interesseerde haar sowieso niet heel veel op dit moment. Als ze haar nu zouden aanvallen dan zou het klaar geweest zijn, ze stond op het randje van een diepe, donkere afgrond die geen uitzondering voor haar zou maken. Ze zouden een zuchtje hoeven te doen of ze was verdwenen van BMH. Zijn hinnik was onmiskenbaar terwijl dat naar haar toe kwam, haar ogen keken recht in die van hem. Ze had niet eens gemerkt hoe bezweet haar lichaam was, de schuimkoppen waren verschenen over haar schouders en de rest was zeiknat. Het maakte haar niks uit, de hengst tegenover haar was haar laatste hulp, alleen kon ze het niet.

‘Verwerk niet uit haat. Kalmeer, ik ben er en ga niet weg.’, Waren zijn eerste woorden, ze klonken geruststellend. Niet veel later voelde ze zijn neus tegen haar hals aan, haar lichaam die stond te trillen van de inspanning, van de emoties. Een paar snikken lieten zich horen waarna er opnieuw meerdere tranen van haar hoofd af gleden. Haar zicht werd erdoor vervaagd, maar ze bleef hem aankijken. ‘Wat is er gebeurt?’, Vroeg hij aan haar. Ze kon er amper een woord uit krijgen, niks ging over haar lippen. Alle emoties liepen over elkaar heen, het was een zooitje, woede liep tussen de barsten, vermengd met angst en verdriet, de pijn liep door elke cel van haar lichaam heen. "Ves..." Bracht ze moeizaam uit, waarna er nog meer tranen over haar jukbenen liepen. "Ander..." Meer kreeg ze niet uit haar strot geduwd. Woedend was ze, maar toch had de pijn de overmacht. Ze had zich nooit durven te hechten, en toen ze het had gedaan was het niet voorbestemd, volgens de hengst. Hij had haar beledigd, hij had haar de schuld van alles gegeven. Haar lichaam stond nog steeds vernageld aan de grond, al haar spieren stonden gespannen. Niks bewoog zich behalve haar borstkas, die onrustig op en neer ging.


MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis

Terug naar boven Go down

Love is like heaven, buts hurt like hell ~ Axis

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Will your true love find you?
» The Nine Pits of Hell & the Nine Spheres of Heaven.
» amare means love in latin
» Unintended Love {X closed}
» Love at Midnight

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Ferelden-
» CHATBOX