IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

The day we met

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
WazBeer
Moderator
avatar

Profile
Number of posts : 1413
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: The day we met za 22 maa 2014 - 18:01

Lightning
It flashes bright, then fades away
it can't protect, it only destroys

Lichtelijk geïrriteerd gooide Lightning haar oren in haar nek. Één blik achter haar was genoeg om te zien dat haar kleine stalker nog altijd met haar mee liep. Het was nu een dag geleden dat ze had weten te voorkomen dat de kleine wolven pup een afgrond in gleed. Ze had na de redding geprobeerd zijn ouders te vinden, maar geen enkele wolf had hem ook maar een blik waardig gekeurd. Dat leek het kleine scharminkel op het idee te hebben gebracht om maar met haar mee te gaan. Hoe snel ze ook was, hoezeer ze hem ook afsnauwde, hij hield vol. De merrie versnelde haar passen en draafde een van de kleine grasvelden aan de voet van de bergen op. De jonge witte wolf achter haar rende zo snel als zijn nog redelijk korte poten hem toelieten mee. Nog eenmaal liet ze haar hemelsblauwe ogen naar haar gezelschap gaan, waarna ze abrupt stilhield. De pup had dit niet zien aankomen en botste tegen haar lichte crème kleurige benen op. "Dit werkt niet zo. Als het niet anders kan," sprak ze koel. Op haar rug verschenen een stel grote vleugels. Als ze hem niet kwijt kon raken op land, dan wel in de lucht. Light strekte haar vleugels uit en klapperde er een aantal keer mee om er weer even vertrouwd mee te raken. Ze liet ze niet al te vaak zien aan anderen. De jonge wolf naast haar stond met grote ogen te kijken. "Ik heb geen tijd om op je te passen. Je zoekt het zelf maar uit." Zijn ogen werden groter. "Nee, wacht!" riep hij wanhopig toen ze haar lichaam van de grond bracht en met krachtige slagen steeds verder weg vloog. De koele wind die langs haar vleugels streek voelde geweldig. Ze was opgevoed op een plaats waar men elke afwijking bestempelde als iets gevaarlijks. Hier leek niemand haar te beoordelen op wat en wie ze was. Dat kon te maken hebben met haar rang, maar er liep hier genoeg vreemds rond om te weten dat ze wel wat gewend waren.

Lightning stond haarzelf toe nog even omlaag te kijken. Het was alsof ze er meteen voor werd gestraft. Een grijze wolf had zijn tanden in de rug van de witte pup geboord en schudde hem nu heen en weer. De ijzige kreten van het jonge wolfje echode door de bergen. De merrie kneep haar ogen voor een moment dicht, om vervolgens een duikvlucht omlaag te maken en op het laatste moment af te remmen. Haar schaduw viel over de wolf, die de pup direct liet vallen en omhoog keek. Lightning liet haarzelf op de grond neerkomen en hief haar voorhand van de grond om met haar hoeven naar het dier te zwaaien. De wolf bleef niet langer op zijn plek staan, maar maakte dat hij weg kwam. Een paard met vleugels, dat was hem toch net even te veel. Light keek opzij, naar de pup die in het gras lag. De wonden op zijn rug leken nog wel mee te vallen. "Hee, alles oké?" vroeg ze ietwat ongemakkelijk. Het was op dat moment, dat hij haar deed denken aan Serah vroeger. Zo jong en naïef, iets dat beschermd moest worden. De jonge wolf keek op en knikte. "Wat is je naam?" Als hij toch zou blijven kon ze hem op z'n minst bij naam noemen. "Hope," kwam er zacht uit. Even gleed er een verbaasde uitdrukking over haar gelaat, maar die wist ze snel weg te wuiven. "Mijn naam is Lightning, maar noem me Light." Ze hief haar hoofd op om de omgeving te scannen. Ze had geen zin om een hele roedel wolven te moeten verjagen, mocht die reu nog terugkomen.


AYANA || NEMEQUENE
"You? You are mere mortals, stuck in a world ruled by immortality" ~ Ayana

DeviantArt ||  Dropping
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met za 22 maa 2014 - 18:50



L E V E N T I A N
"Every saint has a past and every sinner has a future."



Er was niet zoveel verandert aan de wereld nu zijn taak een heel stuk zwaarder was te dragen. Er was noch steeds de zonsopgang, het leven van de aarde en natuur. Iedereen begon de dag, leefde de dag op zijn eigen unieke manier … en uiteindelijk ging de zon weer onder, ging iedereen slapen, sloot zijn dag af in vrede en rust. Het was waarschijnlijk alleen omdat het voor Leventian plots zoveel meer betekende dat het er anders uit zag. Hij was waarschijnlijk de jongste Emperor van het land geweest en het was niets iets waar hij ging mee lopen showen, hij vond het niet eens zo’n hartelijke taak om ieder wezen op BMH te leiden en beschermen. Maar het was wel de taak die hij van kleins af aan toegewezen kreeg. Door het harde werk van zijn ouders Serano en Serah was hij nu klaar voor het echte werk, voor het leiderschap, voor de taak van Emperor op zich te nemen. Ieder kloppend hart lag onder zijn waakzame blik en het was een last die moeilijk te dragen was alleen. Gelukkig waren er zijn ouders, Siri en Axis die ten volste bijdroegen in hun taak Leventian steeds weer nieuwe dingen te leren.

Siri maakte een duikvlucht naar beneden, haar scherpe klauwen voor haar uit terwijl ze zich geruisloos op een jonge wolf liet zakken. De winter was ten einde, de veel te grote roedel wolven zochten hun eten bij de kerverse zonen en dochters van de paarden. Leventian zijn crème kleurige lichaam galoppeerde zo snel mogelijk naar het veulen dat plat in het gras lag. ‘Volg die roedel!’ Riep hij naar Siri. De Amerikaanse zeearend klapwiekte met haar enorme vleugels en verdween boven het bos van Vyranthium op zoek naar de roedel. Leventian stopte bij het veulen dat dood in het gras lag, zijn hart brak toen hij het kleine tengere lichaam van dit jonge veulen zag liggen. Iedere dood was een beetje zijn schuld. De ouders van het veulen stonden met gapende wonden toe te kijken, ook zij waren niet vrij gebleven van de aanval die de wolven hadden geopend. ‘Ik vind ze en jaag ze naar ander gebied.’ Beloofde hij ze. Alhoewel hij die belofte maar moeilijk kon nakomen, ze waren niet de enige roedel in BMH. Maar hij zou het proberen, omdat hij het dit veulen verschuldigd was. Dus zette hij zijn lichaam opnieuw in galop en rende langs de bosrand richting Minanter.

Ookal kon hij Siri niet zien, hij voelde haar aanwezigheid en locatie op een vreemde manier. Toen hij op Minanter aankwam zag hij Siri vliegen, en ze was niet de enige die vloog. Zijn beweging stokte in enkele tellen toen hij het paard opnieuw naar beneden zag vliegen … en volgens zijn moeder was er maar één paard op BMH die dat kon, Lightning, zijn tante. Siri cirkelde laag boven de merrie rond. Leventian wist niet zoveel over zijn tante, dat ze sinds kort rang vier vertegenwoordigde als Councillor, dat betekende dat ze veel tijd samen zouden doorbrengen hoogstwaarschijnlijk. Maar ze was niet alleen, voor haar lag een klein hoopje wit, een wolvenpup? Leventian kwam terug in een draf en keek onderzoekend van de pup naar Lightning. ‘De pup is aangevallen door de roedel, ze zijn terug het bos in getrokken.’ Zei Siri. Leventian keek omhoog en blikte dan terug naar Lightning, hij had geen flauw idee wat hij moest zeggen. Geweldig, de Emperor van BMH wist niet wat zeggen tegen zijn eigen familie. ‘Is zij/hij in orde?’ Vroeg Leventian voorzichtig met een blik op het kleine witte pupje …




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
WazBeer
Moderator
avatar

Profile
Number of posts : 1413
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met za 22 maa 2014 - 21:48

Lightning
It flashes bright, then fades away
it can't protect, it only destroys

De merrie liet haar hoofd weer zakken toen ze niets in de schaduwen zag rondsluipen. Haar lichtroze manen gleden half voor haar ogen terwijl ze toekeek hoe de pup zijn wonden begon te likken en wat overeind krabbelde. Een stem deed haar echter opkijken. De hengst achter haar was iemand die ze enkel van een afstand had gezien. Zo druk was ze geweest met haar taken, dat ze maar zelden langs was geweest bij Serah. In eerste instantie was ze zeer kritisch geweest over haar nieuwe relatie, maar de hengst bleek waardig genoeg en haar zusje zat nu in de vierde rang, veilig voor de schimmen. Deze jonge hengst was haar zoon, zelfs als ze hem nog nooit had gezien zou ze hebben geweten dat hij dat was. Een klein glimlachje verscheen op haar lippen, hoewel die glimlach gepaard ging met een groots schuldgevoel. Ze had het al eerder gedaan. Serah en de rest links laten liggen in een poging haar en iedereen te beschermen. Nu weer. Ze was niet eens bij haar neefje komen kijken. Hoewel de merrie het niet liet zien, bracht dat heel wat te weeg binnenin. Zijn voorzichtige woorden maakte zijn onzekerheid duidelijk. Vreemd eigenlijk, gezien hij technisch gezien hoger in rang stond dan zij. Ze was en bleef echter zijn tante, ouder dan hem. "Hij gaf zelf aan van wel," antwoordde ze kalm. De zeearend die bij hen zweefde was haar niet ontgaan. Ze wist dat Leventian en de vogel een hechte band deelde. Haar hemelsblauwe ogen gleden van de arend naar Hope. Er waren eigenlijk zo veel dingen die ze met hem zou willen bespreken, zo veel dat ze zou willen horen, want als het om familie ging dan was observatie alleen niet genoeg. Ja, ze had zijn ontwikkelingen op de voet gevolgd. Nee, ze was nooit naar hem toe gegaan om contact te zoeken. "Zeg, Leventian. Hoe heb jij Siri ontmoet?" vroeg ze lichtelijk nieuwsgierig. Hij had ervaring met een ander wezen aan zijn zij, misschien zou Hope ook wel voor altijd blijven. Het leek er niet op dat hij snel van haar zijde zou wijken.


AYANA || NEMEQUENE
"You? You are mere mortals, stuck in a world ruled by immortality" ~ Ayana

DeviantArt ||  Dropping
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met zo 23 maa 2014 - 10:24



L E V E N T I A N
"Every saint has a past and every sinner has a future."



Aangezien dat Lightning ouder was had Leventian zich van het eerste moment heel beleefd en respectvol op gesteld. Het was niet omdat hij een status had als Emperor, waar hij zelf niet ect voor gekozen had, dat hij haar zou behandelen als iemand onder hem. Ze was zijn familie en dan kwam bij de jonge hengst noch steeds op de eerste plaats. Het was niet zijn ambitie om Emperor te blijven, hij zou wachten op een ouder en wijzer kandidaat voor hij zelf als General zou functioneren. Hij wou de kudde helpen, vechten tegen de schimmen, zijn status nu maakte het bijna onmogelijk … omdat hij blijkbaar te waardevol was om mee te sturen in de gevechten tegen de blauwe maan. Hij had van zijn moeder gehoord dat er veel te leren viel van Lightning, Leventian zou deze ontmoeting dan ook heel lang koesteren. Hij zou attent zijn, luisteren naar haar woorden, raad vragen over de toekomst en haar aanschouwen als één van de paarden die hij heel zijn leven zou beschermen.

Leventian liet zijn hoofd zakken naar de kleine pup. De wolf had niet zo’n zware verwondingen aangebracht, ergens wou hij het meteen meenemen naar zijn moeder om te laten verzorgen met haar helende krachten. Maar anderzijds zou dit proces hem sterk maken, precies wat ieder jong moest doormaken. Het was Leventian niet ontgaan dat Lightning eerder was weggevlogen, de pup had achter gelaten … maar hij zou er nooit iets over beginnen zeggen. Zijn roze neusgaten sperden zich terwijl hij de geur van het kleine diertje opnam. Siri zweefde langzaam naar beneden, haar vleugels waren het dubbele in lengte van Leventian lichaam, en ze landde op de grond naast Leventian. Ze vouwde haar vleugels onder haar lichaam en keek op dezelfde manier naar de pup als Leventian, dezelfde herinneringen kruisten hun gedachte, het deed Leventian vaag glimlachen. Bij de vraag van Lightning keek hij meteen weer op, hij nam afstand van de pup en keek opzij naar Siri. ‘Op dezelfde manier als jij deze kleine pup leerde kennen, als een zwak hulpeloos wezentje dat op zoek is naar gezelschap.’ Antwoordde Leventian haar beleefd. Siri huppelde op een rare manier van het wolvenpupje weg en richtte haar kleine kraalogen naar Lightning. ‘Ik was verstoten uit het nest toen ik enkele maanden oud was. Ik kon noch niet vliegen en zat op de kliffen van Orlais te sterven aan de kou en honger.’ Ze zweeg en keek op naar Leventian. ‘En daar heb ik je gevonden.’ Maakte Leventian haar verhaal af. De blik die ze wisselde was liefdevol en oprecht. ‘Het is een waar genoegen je te mogen ontmoeten Lightning, het fasineert me een paard te ontmoeten dat de kracht heeft de wereld te zien van bovenaf.’ Begroette Siri haar beleefd. Siri was altijd beleefd, soms overdreven beleefd…




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
WazBeer
Moderator
avatar

Profile
Number of posts : 1413
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met vr 28 maa 2014 - 16:50

Lightning
It flashes bright, then fades away
it can't protect, it only destroys

Zijn respectvolle houding viel haar op en het maakte de situatie nog iets vreemder. Ze wist dat het kwam door het feit dat ze hem nooit was komen bezoeken. Naar zijn moeder en vader toe zou hij waarschijnlijk meer op zijn gemak zijn, althans, dat verwachtte ze wel van Serah's opvoeding. Zowel Siri als Leventian keken de pup onderzoekend aan. Lightning liet haar blauwe ogen over het kleine ding glijden en wist dat, als hij bij haar zou willen blijven, ze hem niet naar haar zus kon brengen om hem te laten genezen. Als hij het in zich had om met de councillor van rang 4 op te trekken dan moest hij zich ook over bepaalde verwondingen heen kunnen zetten. Ze kon zijn veiligheid niet garanderen. De manier waarop het tweetal op Hope reageerde was echter geruststellend. Als zij zo zouden eindigen, dan kwam het allemaal wel goed. Leventian nam afstand toen hij haar vraag beantwoordde. Alsof ze samen één ziel deelden, wisselde de adelaar en het paard elkaar af in hun verhaal. Zelfs Lightning moest toegeven dat het een mooi aanzicht was om twee verschillende wezens zo in harmonie te zien. "Dat genoegen is wederzijds. Ik heb zelden twee verschillende dieren gezien met zo'n hechte band als jullie," sprak ze kalmpjes, terwijl ze haar blik van Siri naar Leventian liet glijden. "Ik denk dat de pup maar bij mij moet blijven." De haar strakke houding verzachtte wat toen ze even opzij keek en vervolgens weer naar haar neefje. "Het spijt me dat ik je niet eerder op ben komen zoeken, Leventian. Jij en je moeder zullen wel teleurgesteld in me zijn." Het was ongewoon voor haar om over zulke dingen te spreken. Om haar spijt te betuigen en om haar gevoel min of meer bloot te geven, maar de tijd leek juist. Ze kon hem niet langen ontwijken en eigenlijk wilde ze dat ook helemaal niet. Serah was haar zo dierbaar en deze hengst was een deel van haar, wat hem automatisch belangrijk maakte voor Lightning. Daarnaast gedroeg hij zich beeldig, wat haar omgang met hem enkel makkelijker maakte. Het zou wellicht een eeuw duren voor ze het zou toegeven, maar heel stiekem, zag ze ook wat van zichzelf terug in de hengst.


AYANA || NEMEQUENE
"You? You are mere mortals, stuck in a world ruled by immortality" ~ Ayana

DeviantArt ||  Dropping
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met wo 2 apr 2014 - 19:39



L E V E N T I A N
"Every saint has a past and every sinner has a future."



° Even helemaal vergeten dat Leventian Emperor is geweest. ;-)
In zijn hele leven lang had hij Lightning vaak gezien, gespot in haar gebied, geobserveerd in haar taken als leider. Ondanks dat hij haar nooit gesproken had waren en toch enkele lessen bij hem blijven hangen. Ze was een apart leider, aparter dan de anderen en hij bewonderde haar voor een groot deel. Er waren geen woorden nodig om te leren, dat had Leventian meer dan eens te zien gekregen. Hij kon zich nog goed de eerste blauwe maan herinneren, hij had toen bij zijn moeder en Axis geweest en toegekeken hoe de schimmen hun gang gingen. En hij had veel dingen geleerd … zijn ouders hadden er hem zoveel over verteld maar ze echt bezig zien was zoveel anders. En sinds die dag had hij besloten te vechten voor de kudde, hen te vertegenwoordigen tegen de schimmen en te bidden dat ze ooit te verslaan vielen.

Siri’ hoofd schoot snel heen en weer terwijl ze de geluiden van haar omgeving opnam en verwerkte. Leventian glimlachte zachtjes om de wederzijdse begroeting van Lightning. ‘Nu zijn jullie gelijken aan elkaar, even uitzonderlijk als ik en Siri.’ Stemde Leventian vriendelijk in. Zijn ogen gingen naar de kleine pup bij Lightning’ hoeven. Het arme diertje leefde amper enkele weken en had nu al een heleboel meegemaakt. Hij wist dat Siri zich ergens zorgen zou maken, ze zou willen jagen om het pupje voedsel te geven maar dit was niet hun toebehoren en Leventian zou de onuitgesproken gedachten van Siri voor zichzelf houden. Haar volgende woorden deden Leventian met een ruk weer opkijken. ‘Telleurgesteld?’ Herhaalde hij ongelovig. ‘Waarom?’ Hij gaf haar niet echt een kans om uit te spreken. ‘Jij bent een leidster, jij hebt plichten en verantwoordelijkheden. Je had het druk en ik begrijp dat, mam ook.’ Hij zweeg en keek haar een hele poos in stilte aan. ‘Dat je er niet was wil niet zeggen dat ik niet van je geleerd heb.’ Zei hij met een kleine glimlach. Ja, Lightning had hem dingen geleerd, simpele dingen, doeltreffende dingen. ‘Toen mam me vertelde dat je kon vliegen vroeg ik me af hoe het is … om zo hoog en zorgeloos te vliegen.’ Hij zweeg en keek haar afwachtend aan. ‘Siri zegt dat het een vrijheid is, de beste manier is om je lichaam te gebruiken maar zij is geboren om te vliegen, wij paarden niet dus vroeg ik me af …’ Hij zweeg, aarzelend of hij dit wel moest gaan vragen. ‘Hoe is het?’ Vroeg hij uiteindelijk voorzichtig. Siri naast hem op de grond sloeg haar vleugels en vloog kort op om voorzichtig op Leventian’ rug te landen, haar kleine kraalogen namen Lightning nieuwsgierig op …




ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The day we met

Terug naar boven Go down

The day we met

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Minanter-
» CHATBOX