IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Cold nights, lonely days ~ Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Cold nights, lonely days ~ Open ma 5 okt 2015 - 14:43




ROQUE
"There was nothing but the soft roar of the waves"


Schelpen kraakten onder zijn sterke hoeven terwijl de wind zijn manen alle kanten uit wapperde, zijn neusgaten opengesperd, ogen half gesloten terwijl hij genoot van de rust om zich heen, het geluid van de aanrollende golven, een enkele zeemeeuw die krijste.

Na zijn terug keer in het land van de blauwe maan, had hij al vaak zo rond gelopen. hij was volwassen geworden; zocht niet meer de aandacht van iedereen, maar focuste zich op zichzelf. Roque was nog altijd een puber, als je hem de kans gaf en hij zich op zijn gemak voelde, maar van buiten af leek hij, eindelijk, een volwassen, goede hengst te zijn.

zijn blauwe en bruine oog volgden even de weg van een meeuw, die van boven zijn hoofd vloog, over de zee, de wijde wereld in. het dier verdween uit het zicht toen hij rond de kliffen vloog. Roque glimlachte lichtjes, zich voorstellend dat hij ook zo vrij zou kunnen zijn, vrij om iedereen en alles in de gaten te houden zonder zijn eigen leven op het spel te zetten, immers; de schimmen konden nog altijd niet vliegen.

zijn gespierde lichaam wendde zich af, weg van de zee, terug naar het gras, uit de wind, zich klaar makend voor de avond die weer begon te vallen, de zon al dicht bij het wateroppervlak gekomen. de avonden en nachten waren al weer koud aan het worden, éen van de duidelijkste, en eerste, tekens dat de zomer voorbij was.

Het maakte hem triest, triest dat hij alleen was, een winter zonder iemand naast hem om warm te houden, alleen hijzelf en de bossen. oh wat had hij spijt dat hij zijn enige kans op een leven, een leven dat de moeite waard was, had laten gaan, door weg te lopen van zijn verantwoordelijkheden als leider. hij was terug, beter dan ooit, en niet van plan dat soort fouten nogmaals te maken.

Zijn hoofd schoot omhoog, zijn ogen openend als hij de geur van een paard ruikt, en een zachte bries komt uit zijn mond, zodat het duidelijk is dat hij hier loopt.

* niet mijn beste werk ooit, sorry*
OPEN



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open ma 5 okt 2015 - 16:50




v a l i n o r

I'm only a man with a candle to guide me,
I'm taking a stand to escape what's inside me.



Hij was jong en zeker van zichzelf. Dat was wellicht de beste omschrijving van de vaal witte hengst. Hoewel hij ouder was geworden was de wijsheid er nog niet bepaald ingekomen. Hij was nog altijd even speels zelfs toen zijn beide ouders verdwenen waren. Zijn moeder had hem compleet verlaten. Achtergelaten bij Serano. Zijn vader was al helemaal van de kaart verdwenen en was ook niet terug gekomen toen zijn moeder dat gedaan had. Skyfall had haar rang al snel terug gevonden maar hem nog voor geen seconde aangekeken. Het was alsof hij nieteens meer bestond terwijl de geur van een andere hengst dan zijn vader om haar heen hing. Vali wist niet wat hij er van moest denken. Natuurlijk wou hij pissig worden op haar gezien ze nu duidelijk zijn vader in de steek aan het laten was. Maar zou hij dat in haar positie niet ook gedaan hebben? Het was nou niet alsof zijn vader Ossyrok ooit echt om haar had gegeven.. of om hem als je het zo zag..

Niet dat de feiten hem ooit echt neer hadden geslagen. Nee het tegenover gestelde juist, het had hem altijd geinspireerd om beter te zijn. Sterker te worden en de wereld meer te vinden. De wereld voor hoe hij deze wou zien that is. Want de wereld die hij zag was toch een heel stuk anders dan de wereld die de rest zag. Het land van de blauwe maan was niet zo vreselijk, ja natuurlijk waren de schimmen er. Maar als iedereen nou toch eens samen werkte.. Dan zou het allemaal toch minder moeten zijn?

Zijn zwarte manen dansden op de wind terwijl hij zijn lichaam voort plaatste. Zijn nek was omgekruld terwijl hij verder galloppeerde. De zeegrond donderde onder zijn zware hoeven alsof de wereld voor hem zou buigen. Nou ja, dat was wel iets dawt hij altijd wou zien. Echter liet hij zijn passen langzaam rustiger worden bij het zien van de zwart witte gestalte tot hij uiteindelijk tot stilstand kwam en zijn hoofd iets bijdraaide. Langzaam vernauwde hij zijn diep zeeblauwe ogen, de enige dingen die hij van zijn moeder geerft had en glimlachte zacht de hengst van heel vroeger herkennend. "Roque?" Opperde hij met een grijns zich even afvragend of hij het niet gewoon zich verbeeld had of dat het echt Roque was.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open ma 5 okt 2015 - 17:10




ROQUE
"There was nothing but the soft roar of the waves"


waarom had hij ooit zo stom geweest, om zijn eigen plekje, in Ferelden notabene als leider, op te geven, alles voor een merrie die duidelijk nu ook gevlucht was, of misschien door de schimmen gepakt. sinds hij terug was, had hij haar niet gezien, en hij kon zichzelf wel wat aan doen nu de herinneringen aan haar vervaagden.

het was te lang geweest, te lang sinds hij haar had gezien. en met haar, ook de anderen waar hij zich mee associeerde; Serano, Delaney, E'vesdar en zoveel anderen. ze waren vervaagd, tot niks meer dan geesten in zijn geheugen. hij wist dat Serano en Delaney hier nog ergens moesten zijn, maar hij had de moed niet om ze op te zoeken, bang voor de afkeer die ze wel moesten voelen.

Uit het niets denderden hoeven op hem af, en de geur die hij al had geroken kwam dichterbij. een enorme, witte hengst kwam in zicht, zijn passen vertragend tot hij bij Roque stond. zijn ogen waren blauw, nog blauwer dan de zee, maar minder fel dan die van Roque.

een grijns verscheen op de schimmel zijn gezicht, en hij wist zijn naam. Roque glimlachte terug, zijn hersenen krakend opzoek naar wie deze hengst was, en hoe hij hem kende, maar geen enkel belletje rinkelde. ietwat gegeneerd deed hij een pas achteruit, zijn hoofd schuddend.  'Het spijt me, ik ben lang weggeweest..' excuseerde hij zich, zijn charmerende stem tussen hen in.

Toch, de geur van de hengst was bekend voor hem, maar iets uit een ver, ver verleden. 'Ik schaam me om te bekennen dat ik je naam vergeten ben..'



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open ma 5 okt 2015 - 17:35




v a l i n o r

I'm only a man with a candle to guide me,
I'm taking a stand to escape what's inside me.


Even draaide hij zijn oren bij. Hij was niet echt beledigd.. eerder verbaasd. Hij had vroeger samen gespeeld met de hengst al was Roque een stukje ouder geweest had Valinor toch altijd vrienden gemaakt over de hele kudde en zelfs als veulen had hij heen en weer gerend met meer maatjes maken. Roque was daar onder gevallen dus het feit dat de zwart witte hengst hem nu niet herkende brak zijn eer een klein beetje.

Met een halve zucht wist hij zijn lichaam weer te herstellen en schudde zijn grijze hoofd heen en weer en draaide zijn oren bij. "Is het zo lang geleden geweest of ben je gewoon oud geworden?" Een glimlach gleed over zijn lippen en hij stapte naar de hengst toe om het laatste stukje akward distance tussen de twee te overbruggen. "Valinor was de naam." Een speelse glimlach gleed over zijn lippen hem aankijkend. "Waar ben je geweest?" Vroeg Valinor zacht en glimlachte warm naar hem.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open ma 5 okt 2015 - 18:13




ROQUE
"There was nothing but the soft roar of the waves"


meteen toen hij zijn woorden had geuit, zag hij aan de lichaamshouding van de hengst voor hem, dat hij lichtelijk teleurgesteld was dat Roque hem niet meer kende. blijkbaar hadden ze elkaar dus wel echt gekend, niet alleen een paard dat hij misschien met zijn leiderstaken had ontmoet dus.

Valinor. het belletje rinkelde van ergens diep binnen, en hij zag een blik uit het verleden; dezelfde hengst, grauwwit, en hijzelf, klein maar duidelijk herkenbaar; ze renden achter elkaar aan, onder het toeziend ook van Delaney, Roque's pleegmoeder, en ook Serano was vlakbij. Hij knipperde met zijn ogen, en glimlachte naar de hengst voor hem nu het kwartje was gevallen.

'We zijn beide ouder geworden, Valinor' glimlachte hij. 'Hoe lang is het wel niet geleden, dat we onbezorgd rondrenden?' Hij grijnsde, kenbaar makend dat hij het weer had herinnert.

waar ben je geweest? tja.. waar was hij niet geweest.. 'Overal en nergens..' hij schudde zijn hoofd, zijn manen herverdelend waardoor zijn ogen zichtbaar kwamen vanachter zijn dikke voorpluk. 'Ik had even rust nodig, dacht ik, maar het is mijn grootste fout ooit geweest.' hij glimlachte, de zware lading van zijn woorden wat verdoezelend. 'En jij, oude vriend, hoe is het jou vergaan?'




Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open wo 7 okt 2015 - 14:15




v a l i n o r

I'm only a man with a candle to guide me,
I'm taking a stand to escape what's inside me.

Even draaide de hengst zijn hoofd schuin. Rogue leek hem te herkennen of was het maar een speling in het hoofd van Valinor. Vali was altijd iemand geweest die heel veel waarde hechte aan vrienden. Ze waren gewoon alles wat hij had gehad in zijn leven nadat beide ouders hem verlieten. Dus dat een van zijn vrienden.. Een van zijn eerste vrienden hem niet leek te herkennen. Deed hem pijn. Meer dan hij eigenlijk had willen toegeven.

Zodra de hengst zijn naam uitsprak voelde het koud aan en tintelde zijn schouder even. Een halve pas zette de grijze hengst achteruit en schudde zijn zwarte manen uit zijn gezicht. Ze waren wat langer gegroeid waardoor vaak zijn zeeblauwe ogen verdwenen onder de manenlok. "Lang geleden ja." Zijn moeder had hem al verlaten in die tijd. Maar nooit was hij eenzaam geweest. Hij was goed opgevangen in die tijd en ook goed opgegroeid. Roque was een van hen die hem geholpen had met zo goed opgroeien.. "Je grootste fout ooit?" Valinor grinnikte zacht. Dat klonk pittig dramatisch maar goed, hij zou er wel een rede voor hebben om zo te spreken. "Ik heb de rest van mijn leven hier geleefd. De kudde beschermen."


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open wo 7 okt 2015 - 21:30


Roque's ogen gleden even over de kudde, het prachtige gebied dat hij thuis mocht noemen. Prachtige dingen waren elk moment, van elke dag, weer te zien in het land van de blauwe maan, maar alles dat iedereen zag was dood en verderf, schimmen die hoogtij vierden terwijl de gewone paarden als angstige hoopjes bij elkaar gedrukt zaten. ooit, ooit zou het anders zijn had hij zichzelf beloofd.

Ooit zou hij zichzelf weer leider mogen noemen, of beschermer, ooit zou hij weer mogen helpen om de kuddes in het land van de blauwe maan sterker te maken, weerbaar te maken; de schimmen terugdringen in Vyrantium, net zolang tot ze niet meer zouden komen. hij wist dat het niks anders was dan een droom, maar door zijn gedachten nu werd die droom aangewakkerd; iedereen moest vertrouwen hebben, in zichzelf, in de kuddes, in de leiders, en vooral in hun leven.

Valinor haalde hem weer uit zijn overpeinzingen. 'Lang geleden ja' sprak de witte hengst, en Roque voelde gewoon dat er zoveel meer schuilging in dat kleine zinnetje dan wat hij liet merken. Hij was benieuwd, zoals altijd, wat er in de hengst omging; welke gedachten vlogen door zijn hoofd, waar maalde hij over, welke dromen had hij?

Je grootste fout ooit?' Roque glimlachte bitter toen Valinor grinnikte. 'Ja. ik had een perfecte plek gevonden, als bèta van de vierde rang.. maar ik heb alles verspeeld voor éen slechte ervaring met een merrie.' hij grijnsde, zijn donkere gedachten achterwege latend. 'Niks dan slecht, die merries, echt hoor Val, begin er niet aan' hij lachte zacht.

'De kudde beschermen.. ja, dat zou ik ook wel weer willen.' hij blikte eens op de witte hengst. ja, valinor was een heel eind gegroeid vanaf de laatste keer dat Roque hem had gezien. van slungelig klein veulen was hij een grote, stoere hengst geworden. het beschermen van de kudde ging hem vast goed af. hij was trots op zijn oude maat, dat zeker. maar het stak hem, dat hij zelf niet zo verstandig was geweest om te blijven.


"I amar prestar aen.
Han methon ne nen,
Han methon ne chae,
A han noston ned gwilith."




Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open zo 11 okt 2015 - 18:13




v a l i n o r

I'm only a man with a candle to guide me,
I'm taking a stand to escape what's inside me.



Orlais was altijd al zijn thuis geweest en nooit had de zilveren hengst deze willen verlaten maar wellicht was het binnenkort wel eens tijd om zijn horizon te verbreiden. Te kijken wat er in rang drie en wellicht zelfs rang vier te haren viel. Maar zou hij het aankunnen om de kudde te verlaten?

Zacht zuchtte hij en bij de gedachte van al zijn vrienden die hij gemaakt had in orlais achterlaten gleden zijn oren ietsje naar achteren, een droevige blik in zijn zee blauwe ogen al klaarde de blik echter meteen weer op zodra Roque sprak. Een kleine grijns gleed over zijn lippen. "Dat klinkt inderdaad als een hemels plekje. Waarom heb je het verspeeld en aan wie' Geintereseerd draaide zijn oortjes naar hem toe en wachtte hij in stilte op het antwoord van de tweekleurige hengst.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open di 13 okt 2015 - 20:30


De jonge hengst schudde zijn hoofd, en onder de blauwe maan moest dat er geest-achtig uit zien; de donkere manen vliegend door de lucht, het blauwe oog fel afstekend tegen zijn hoofd. Hij keek Valinor weer aan. 'Xena was haar naam. ik heb haar niet weer gezien, volgens mij is ze zelf vertrokken.'

hij zuchtte, terwijl zijn ogen even op de maan richtten 'Of ten prooi gevallen aan de schimmen.' toch klonk er geen emotie door in zijn stem; hoezeer hij ook gevoelens had gehad voor de merrie, dat was omgeslagen in haat, nu hij zag hoe weinig ze eigenlijk voor hem had betekend en hoeveel hij voor haar had weggegooid. 'we kregen ruzie, flinke ruzie' een grijns speelde op zijn gezicht 'Ik zou niet eens meer weten waarom, zo lang is het geleden en zo heb ik haar uit mijn gedachten geband al die tijd.'

Ik ben weggegaan, omdat ik het niet aankon, ik wilde haar niet overal hoeven te zien, te ruiken.
zijn ogen werden donker terwijl hij naar de grond staarde. 'Ik heb rondgezworven, ben overal geweest. maar niks, niks voelde zo goed als dit vervloekte land, deze vervloekte kuddes.'

Hij keek Valinor weer aan, terwijl hij voorzichtig glimlachte. 'Maar goed, niet zo treurig hoor, hoe is het met jou, al een merrie?'


"I amar prestar aen.
Han methon ne nen,
Han methon ne chae,
A han noston ned gwilith."




Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open wo 21 okt 2015 - 18:32




v a l i n o r

I'm only a man with a candle to guide me,
I'm taking a stand to escape what's inside me.


Zijn zeeblauwe ogen bleven gefocust op de hengst voor hem. Zijn donkere manen en staart klapperde door de hevige zeewind tegen zijn nek maar het deerde hem niet veel. Na zo veel jaar geleefd te hebben in dit gebied wist hij als geen ander hoe het strand was. En dat was eigenlijk jusit hetgeen wat hem zo aantrok aan dit gebied.

De naam die Roque sprak liet hem langzaam zijn hoofd schudden met een zucht. "Het spijt me. Ik heb haar niet gekend dus ik zou niet kunnen zeggen of zij nog leeft in het land van de blauwe maan of niet." Mompelde hij rustig en rekte zijn lichaam uit een zucht van verlichting over zijn lippen laten glijden zodra hij zijn schouders hoorde knakken. "Ik zou ook niet weten of ze bij de schimmen terecht is gekomen. Meestal laten hun hun overwinning wel weten.." Opperde hij niet wetend of Roque het fijn zou vinden om te weten dat ze waarschijnlijk niet vernietigd was door de godenloze beesten. "Wellicht is het dan beter om er niet meer over na te denken? Was ze het gewoon niet waard om te herinneren?" Opperde de hengst hopend om zijn jeugd vriend iets geruster te stellen over dit hele gedoe.

In stilte luisterde hij daarom naar de beredenering van Roque en zachtjes zuchtte hij het wel snappend. Als er ooit een merrie, naast zijn moeder dan,  zou zijn die hem zo gek maakte dan zou hij ook vluchten ja. Hoewel Roque zo veel meer opgegeven had in zijn vlucht dan Valinor ooit zou doen. "Dit land doet vreemde dingen met je ja.. Ik heb het nooit over mijn hart kunnen verkrijgen om werkelijk te vertekken hoe veel kansen ik dan ooi gehad heb. Het heeft.. nooit goed gevoeld om te vertrekken, iedereen achter te laten hoe makkelijk de kans op een normaal leven dan ook zou zijn."

De laatste woorden liete hem even grinniken gezien het net was waar hij aan gedacht had en met zijn blik op de zee schudde de faal kleurige hengst langzaam zijn hoofd. "Nee. Ik ben ook niet van plan ooit mijn hart weg te geven. Kan alleen maar treur van komen.." Mompelde hij een lichte zucht over zijn lippen glijdend. Ooit had hij het wel gewild hoor. Een merrie. Veulens voor hem zelf. Maar nee. Het zou nooit zo ver komen. Zo dicht zou nooit een merrie bij zijn hart kunnen komen.
[/b]



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Cold nights, lonely days ~ Open

Terug naar boven Go down

Cold nights, lonely days ~ Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Strange Days (Open for all)
» Beach Days? (open)
» Revenge, like a beer, is a dish best served cold. (Open)
» Five Nights at Poke's! ~ A Pokemon and FNaF (magical cookie) crossover RP ~ always open and accepting!
» To Pour Salt Into An Open Wound...

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX