IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Awake and Alive

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Awake and Alive do 12 nov 2015 - 18:41

And when I dream,
I'll fly away and meet you there
Vreemd kalm was de blik in haar groene ogen. Waar normaal een storm raasde was nu een vreemde stilte. Haar hart lag al lang en breed niet meer op de juiste plaats om over een ziel maar nieteens te spreken. Orchid Nirvana was dood vanbinnen en niets anders dan dat. Ze was verziekt en gebroken gevormd tot het perfecte speelvormpje van Avanti. Ooit had ze gewild hier onder uit te komen maar de drang om haar zuster terug te vinden had haar toch opnieuw naar de duisternis getrokken. Ze had goed willen zijn. Een lieve Pony die nooit een steek fout had gedaan maar wellicht was dat niet wat er in petto lag voor haar en haar leven. Het was niet voor niets dat Yana een schim was geworden, hun bloed was ziek vanaf de eerste druppel af aan al. Het zou nooit anders kunnen zijn en het zou nooit anders worden. Het enige wat Nir kon doen om te blijven overleven was luisteren naar haar heer en meester. Luisteren naar Avanti's wensen en deze volgen. Ze had geen ander bestaan en niemand was er om haar van deze beredenering af te werken. Uiteindelijk waren de zwakke zielen altijd alleen hoe je het nou wendde of keerde.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Awake and Alive vr 25 dec 2015 - 15:50



Welcome to your life, there’s no turning back, even while you sleep, I will find you acting on your best behavior. Turn your back on Mother Nature and I will show you how to rule the world.

Zijn passen gleden genadeloos snel onder hem door, de grond raasde verder en verder en verder in het onophoudelijke ritme van zijn zware hoeven. Dag in, dag uit hij was niet gestopt, hij had niet gerust tot de grens van zijn koninkrijk weer voor zijn hoeven lag. Hij was twee weken geleden verdwenen, gesmolten onder het oog van de kudde, herenigd met de schaduwen. Sommige zeiden dat hij aan de bosrand samengesmolten in de schaduw naar de kudde toe keek, anderen beweerden dat de duivel hem terug had geroepen. Slechts weinigen geloofden dat de almachtige Avanti buiten BMH was gegaan, dat hij de grens was overgegaan die hij nooit eerder was over gegaan. Slechts één wezen wist waar hij afgelopen twee weken was geweest, wat hij was gaan doen. Ayana had het schimmenrijk van hem overgenomen als rechtmatige Alpha tot haar leider terug zou komen en dat was … vandaag. Voor wat al de rest interesseerde had hij inderdaad de hele tijd aan de bosrand staan toe kijken naar de kudde. Voor de weinigen die dachten dat hij dood was, wel, jammer dat hij ze daar telleur moest stellen, helaas was onsterfelijkheid even krachtig buiten deze grenzen dan erin. Maar wat ze zeiden was waar, laten we zeggen dat Avanti wel weg was naar hel en terug, dat hij zijn enige echte meester was gaan opzoeken, de duivel. Daar kon zijn lichaam immers over meespreken.

Het bloed drupte uit de ontelbare wonden op zijn lichaam. Zijn neusgaten sperden zich aan een razend tempo open en dicht terwijl hij de grens van BMH over stak en gelijk weer in zijn rijk kwam te galopperen. Zijn vacht was kletsnat, schuimde, de sneeuw zat samengekoekt met zijn dikke wintervacht en het smeltende water ervan prikte in de diepe wonden op zijn lichaam. En dan waren er die paarse ondoorgrondelijke harde ogen waarmee hij Ferelden binnen galoppeerde zonder dat iemand oog had kunnen leggen op zijn lichaam, op zijn snelheid. Het was pas als de bomen rondom zich heen kwamen dat hij vertraagde en terug kwam in een snelle zelfzekere stap. Zijn oren bleven plat in zijn hals liggen en het beetje normale aan zijn hele lichaamsboom leek weggestorven te zijn met zijn reis buiten BMH.

Het was pas toen hij bijna Vyranthium binnen wandelde dat hij haar gebroken ziel opmerkte. Hij draaide zijn kop en keek door de kilometers bomen naar Nirvana, normaal zou hij hier niet over nadenken. Normaal zou hij zijn rijk binnen wandelen om een verslag te nemen van wat hier was gebeurd, maar dat wist hij al. Dat had hij gezien in de loutere seconden dat hij over de vlaktes had gerend. Alles was hetzelfde gebleven, leiders versus schimmen, niemand had gewonnen nog verloren. Dus hij draaide zijn lichaam en wandelde naar haar toe, het bloedverlies dat hij had geleden zou hem slap moeten maken maar hij was een schim en schimmen waren onoverwinnelijk. ‘Nirvana.’ Fluisterde hij haar naam zachtjes door het donker. Zijn stem was serieus, niet zijn laconieke sarcastische stem. ‘Heb je me gemist?’ Ieder woord uit zijn mond klonk zo echt, zo realistisch normaal, al sprak zijn lichaam geheel het tegenovergestelde …



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Awake and Alive di 5 jan 2016 - 13:33

And when I dream,
I'll fly away and meet you there
In stilte staarde ze voor zich uit. Haar groene ogen donker en ondoorgrondelijk. Even was ze geslipt. Zwakke zielen zouden altijd alleen zijn. MAar zij niet, zij was niet alleen, zelfs zonder gezelschap van haar Avanti was er iemand bij haar aan haar zijde. Er waren weinig redenen waarom haar naam Orchid Nirvana was. Een van die redenen was dat zij zelf Nirvana was. Orchid was iets dat compleet losstond van wat zij was. Een ziel, een wezen dat elke stap met haar mee zette. Vroeger had ze enkel kleine stemmen gehoord. Trillingen door de lucht die haar slechte beslissingen liet maken, maar met de afwezigheid van de schimmenleider was er iets in haar losgekropen. Een verlangen dat dieper ging dan wat dan ook. De wil haar heer te dienen. Orchid, een wezen dat ze nooit controle over haar lichaam zou laten nemen had dat gedaan maar vandaag was anders geweest. Vandaag was een nieuw begin geweest.

Haar mond opende zich langzaam starend hoe het kleine vosje voor haar neus nog een malig naar adem hapte. Haar hoef had een diepe afdruk achter gelaten in het lichaam van het jonge diertje. Ze had het vermoord zonder dat het haar werkelijk had gedeerd. Sterker nog een kleine grijns gleed over haar lippen. Een grijns die niet helemaal klopte met de rest van haar houding terwijl haar groene ogen brandde van verlangen, was dit hoe haar zuster zich voelde als ze een paards leven ontnam? De enorme kracht die door haar aderen leek te stromen hielt haar aan de grond genageld.

Een stem die door de stilte schoot liet haar echter opstaren. Haar trillende ogen rondzoeken naar de spreker terwijl haar hart begon te racen. Ze opende haar mond voor een enorme grijns op haar lippen verscheen. "Avanti!" Te vrolijk voor 'Nirvana's' doen draaide ze haar lichaam bij terwijl ze zoekend rondstaarde. ZE moest hem vinden nu. "Avantiihhh waar ben je!" Speels en vrolijk draaide ze haar hoofd bij terwijl een giechel over haar lippen rolde. De normale Nirvana ver ver verdwenen in haar gebroken tere ziel. Nee het was speeltijd. Orchid speeltijd.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Awake and Alive zo 7 feb 2016 - 20:41


Op een bepaalde manier sleepte hij zichzelf vooruit, de ene hoef voor de andere terwijl het bloed in stroompjes van zijn lichaam naar beneden gleden. Hij voelde niets, hij voelde niet de taken en twijgjes die door zijn wonden in zijn lichaam prikten, hij voelde niet het gescheur van de lichte half gesloten wonden. Hij voelde enkel een honger, honger naar bloed, naar het vlees van andere paarden tussen zijn tanden. Hij wilde het graag, heel graag maar het zou moeten wachten. Het zou moeten wachten tot hij Ayana had gesproken en tot hij op zen minst had opgemeten hoe de situatie hier was sinds zijn terug keer. Maar dat zag er op het eerste zicht goed uit, al zijn schimmen waren er nog en jammer genoeg stond elke leider nog steeds keurig op zijn hoeven. Hij zocht naar de nabijheid van zijn meest loyale rechterhand, de enige voor wie hij alles zou doen wat in zijn macht zou liggen. Maar in plaats van Ayana te vinden vond hij iemand anders … Nirvana, Ayana’s zus.

Ze rook anders, ze rook zelfzekerder, wakkerder dan ze ooit was geweest. De schim draaide zijn hoofd en uiteindelijk ook zijn lichaam in de richting waarin hij Nirvana’s geur had opgenomen. Nirvana … hij had haar gemanipuleerd, ze was zijn spion, zijn pion in een oorlog die tussen de leiders en de schimmen nooit uitgevochten zou geraken. Ze moest hem wel gemist hebben, letterlijk, ze zou het gemerkt hebben dat hij er al die tijd niet was geweest.

Avanti zette zijn lichaam in beweging, bewoog geruisloos haar kant op, fluisterde haar naam, nam de geur van haar bloed in zich op. Hij had honger, ze was op de verkeerde plek. En toen rook hij ook iets anders, een vos die naar zijn laatste adem hapte. Zelf van waar hij stond kon hij het beeld voor zich zien, de geuren en de geluiden aan elkaar knopen. Zo wist hij dat Nirvana de vos had vermoord, vermoord … Nirvana was zwak, gebroken en nu vermoordde ze een vos? Wat had hij gemist in deze afgelopen dagen en weken. De reactie op zijn woorden, de blijdschap in zijn stem duwde zijn oren nog dieper in zijn nek. Hij stond nu zo dicht dat hij haar kon zien, dat hij haar trippelend kon zien zoeken achter hem, met die enorme grijns en dat verlangen. ‘Hier.’ Prevelde zijn donkere stem. Zijn paarse ogen lichtte op in het donker terwijl hij langzaam zijn afzichtelijk gewonde lichaam door de struiken naar haar toe bewoog. ‘Je vrolijkheid ergert me Nirvana en momenteel ben ik niet in de stemming om geërgerd te zijn.’ Waarschuwde hij haar, en dat zou hij geen twee keer doen. ‘Wat is er gebeurd?’ Vroeg hij uiteindelijk, toen hij dicht genoeg bij haar was. En die vraag werkte twee kanten op, hij wilde weten wat hier was gebeurd in zijn afwezigheid maar hij wilde ook weten wat er met haar was gebeurd. Dit was niet de Nirvana die hij had achtergelaten …
[/size][/color][/font]



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Awake and Alive ma 8 feb 2016 - 12:22

And when I dream,
I'll fly away and meet you there
Oh ze kon wel zingen van blijdschap. Haar Avanti hij was terug en hij zou nu nooit meer verlaten! Nooit nooit nooit nee! Een brede grijns speelde op haar lippen. Ze wou naar hem toe rennen zichzelf tegen hem aandrukken en duizend maal haar liefde aan hem verkondigen zodat ze hem gemist had en hij nooit meer weg mocht gaan maar er was een klein probleem. Waar was hij..

Haar lichaam draaide ze snel om, groene ogen zoekend naar het donkere lichaam dat zoveel voor haar betekende maar ze leek hem gewoon niet te kunnen vinden wat haar innig pijn deed. Waar was hij, ze had hem nodig snapte hij dat nou niet? Zachtjes hinnikte ze wat hulpeloos tot ze antwoord van de hengst kreeg.

Bijna trippelend op haar hoge hoeven stapte ze naar hem toe maar stopte in haar sporen haar lichaam silhoudend terwijl ze hem aankeek. "gebeurdt?" Vroeg ze haar hoofdje schuin houdend terwijl ze de hengst aanstaarde. Zijn wonden opmerkend en opende haar mond. "Ben jij wel oke?" Fluisterde ze bezorgd haar neus naar een van de wonden brengend haar ogen groot en angstig. Hij had toch geen pijn he? Nee hij mocht geen pijn hebben dat mocht niet! "Kan ik je helpen Avanti, ik doe alles vertel me maar wat." Sprak ze warm en keek hem recht aan even knipperend. Ze moest hem wel kunnen helpen het kon niet anders, er moest iets zijn waarmee ze hem kon helpen nietwaar?



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Awake and Alive

Terug naar boven Go down

Awake and Alive

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» If I ever leave this world alive.
» Change in Activity
» Chii's notes to a new sonata
» The Place Between Sleep and Awake (OPEN)
» Alive...For Now

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Ferelden-
» CHATBOX