IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] zo 17 jan 2016 - 23:08

“There are people in this world who prefer solitude.
But there is no one who can withstand it.”

Madalyns Hazel ogen speuren de omgeving af, ondanks dat ze zich haar hele leven al in het Orlais bevond, had het gebied eeuwige geheimen. Duizenden grotten onder de kliffen was maar een klein gedeelte van de hoekjes en gaatjes die het gebied had. Toch genoot ze van elke meter die ze nieuw vond. Haar neusgaten verwijdde zich wanneer er een nieuwe grot werd ontdekt door de grote ogen. Haar ogen werden gesierd door haar lange wimpers terwijl ze druk de ruimte in zich opnamen. Veel van de ontdekte stukken hadden nog nooit een paard gezien en dat deed iets bijzonders met de sfeer rondom de merrie heen.

Haar lange benen droegen haar elegant een stukje verder door, een opening vormde zich op zeeniveau. Direct vond de ziltige lucht zijn weg in de wijde neusgaten van de merrie terwijl de grot achter zich licht gekleurd werd door de geur die zijzelf meenam. Een adembenemend uitzicht had zich verspreid over de netvliezen van de jonge merrie. De woeste golven beukte tegen de stenen aan, iets lager dan waar ze haar hoeven had gevestigd. Verder op zee leek het ononderbroken door te gaan met de immense natuurkrachten die het op de omgeving deed uitoefenen.

Nieuwsgierigheid was vast een eigenschap die de schimmelmerrie eens in gevaar zou brengen, eens zou ze dusdanig spijt krijgen van haar beslissingen en anders in het leven staan. Maar voor nu had het haar dit geweldige uitzicht bezorgd, het was bijna als een beloning voor haar nieuwsgierigheid. Haar hersenen leken iets terug te zakken in een soort rust. Haar ogen gelijmd aan de zee, die onverstoorbaar door raasde. Het zou net gaan beginnen met schemeren als haar oren een geluid opvingen, haar hoofd volgde naar de bron van het geluid, haar oren nieuwsgierig naar voren gericht, wachtend op wat voor een wezen ze tegen zou komen.



MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] di 2 feb 2016 - 22:15

feliciano
— “How fine you look when dressed in rage. Your enemies are fortunate your condition is not permanent. You're lucky, too. Red eyes suit so few.”


Met een bries stapte de grote zwarte hengst door. Zijn hoeven lieten ondiepe afdrukken achter in het mulle zand terwijl de avond schemering over zijn vacht streek. Op momenten als deze was alles goed in de wereld van de hengst. Waren er geen angsten die hij moest onderdrukken en waren er geen twijfels die aan zijn hart leken te eten. Alles was goed hoe vreemd het dan ook was in zijn leven. De hengst was werkelijk een ongeluk geweest. Geboren in een tijd waarop de strijdt zich nog niet plaats vond maar dat nam niet weg dat de strijdt in zijn hart te vinden was. Wanneer twee wezens. De een bestemdt voor het dragen van licht, de anderen geboren om duisternis over de wereld te verspreiden een nakomeling krijgen kan je wel raden dat dat wezen gebroken moest zijn. Een ziel die nooit had mogen bestaan. Dat was Feliciano. Een wezen geboren nog voor voor een van de twee diens toekomst bekend was. Maar het gevecht voerde zich alsnog wel plaats in zijn lichaam.

Hij was een goede hengst. Had het beste met iedereen voor werkelijk. Feliciano zou nooit een vlieg opzettelijk kwaad doen. Hij hielt van het leven en alles wat dit te bieden had. Maar tegelijk had hij ook het verlangen om alles te vernietigen. Zijn hoef neer  te slaan en de aarde te laten splitsen. Hellevuur te laten reizen uit elke groeve. Wat de strijdt nog erger maakte in zijn hoofd was dat hij dit onmogelijk kon doen. De zwarte hengst had geen mogenlijkheid om de wereld voor hem te laten buigen, want uiteindelijk, wat zijn gedachten hem dan ook wijs wouden maken. Hij was nogsteeds stervelijk geboren en zo zou hij ook eindigen.

Natuurlijk, er was altijd nog de optie om zichzelf over te geven aan de schaduwen die Avanti met zijn leger voor zich hielt maar ook dat was een onmogelijke opgave. Want de duivel zou hij nooit tevreden kunnen houden. Daarvoor was hij zijn leven te lief. De hemelse krachten die zijn moeder droeg zouden al helemaal niet aan hem besteed zijn en daarom stapte hij verder. Zoals hij altijd deed. Leven om geleefd te worden en leven om te overleven. Bij de kudde sloot hij zich eigenlijk al niet bij. Hij had geen behoefte aan gezelschap of veiligheid. Het zou uiteindelijk toch alleen maar terug gekaatst worden naar hem. Want hij was niet te vertrouwen. Hij was alles waar zij voor vreesten. Geen schimmenbloed droof door zijn aderen maar nog altijd stondt hij bestempeld. Zoon van Achilles.

Door zijn afwezigheid bij Orlais' kudde had hij al in dagen geen ander paard tegen gekomen dus kon hij het niet ontkennen dat de zachte merrie geur een welkome verrassing voor hem was en langzaam richtte de donkere hengst zijn groene ogen op het dier. "Hallo vreemdeling." Sprak hij langzaam zijn woorden zorgvuldig kiezend. "Ik hoop niet dat je van plan was om een duik te nemen? Het weer is daar niet bepaald.. vergevend voor." Een schaapachtig glimlachje rolde over zijn donkere lippen terwijl de hengst zijn hoofd iets schuin hielt doelend op de kleine vlokjes sneeuw die naar beneden begonnen te dwarrelen. Het leek er op dat het een kille nacht zou gaan worden..


“My Wonderland is shattered.-” It's dead to me.

speach ♥


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] ma 8 feb 2016 - 0:10

“There are people in this world who prefer solitude.
But there is no one who can withstand it.”

Veel paarden hadden haar nooit serieus genomen. De meeste die ze tegen kwam van het Minanter hadden zelfs minachting. Alsof ze het kindje was wat alles zou krijgen alleen maar omdat ze in de tweede rang was geboren. Ja ze was hoger geboren, enkel omdat Rhaira in die rang zat. Maar betekende dat ze gelijk alles kreeg? Haar moeder had haar verlaten, zonder dat ze er iets van wist was ze op een dag weg geweest, gewoon vertrokken. De twee kleurige merrie was uit het oog verloren gegaan, iets wat een traumatische ervaring geweest was. Toch was ze er wijzer van geworden, en dat feit liet haar beseffen dat je van traumatische gebeurtenissen alleen maar wijzer zou worden. Ze was daarna niet gestopt met het vrije leven dat ze deed, met het feit dat ze sterker zou worden bij alle pijn had juist meer levenslust gekregen. Het besef was er geweest dat ze in haar leven zo veel meer pijn zou krijgen, mentaal of fysiek. In dit land bestonden er monsters en of ze die zou tegenkomen was de vraag, maar het zou niet moeten leiden over de keuzes die je maakt.

Haar elegante lichaam had zich gedraaid richting het aankomende gestalte. Het was een donkere hengst. Haar ogen gaven een kleine sprankel weg terwijl haar grote bruine ogen mysterieus naar de groene van de hengst tegenover haar staarde. "Hallo vreemdeling." Kwam een diepe maar zachte toon haar oren tegemoet. Het liet het fijne hoofd van de merrie iets draaiend. Het waren duidelijk woorden die niet vluchtig verteld werden. "Ik hoop niet dat je van plan was om een duik te nemen? Het weer is daar niet bepaald.. vergevend voor." Zijn neus liet haar blikveld draaien naar de prachtige opening van de grot. Het detail wat de hengst zo scherp had opgemerkt viel haar ook op. De misschien wel meest fragiele structuren die er bestond vond zijn weg terug naar beneden, na een lange reis die het had gemaakt. Haar ogen gleden weer terug naar de hengst, terwijl de woorden zich vormden. 'Hallo.' begon ze, bijna onhandig. 'Nee, al vind ik het uitzicht prachtig.' Herstelde ze zich terwijl ze terug naar de zee keek. Het zicht werd langzaam slechter waar de zon minder licht gaf, maar dat maakte het beeld er niet minder op. Het bleef nieuwe schoonheden ontgrendelen. 'Ik kan hier dagen naar blijven kijken.' Sprak ze dromerig, waarbij ze wederom bijna wegdreef op het magische uitzicht van de woeste zee op deze stormachtige avond. Abrupt keek ze om, na enkele minuten stilte en begon weer met praten. 'Ik ben Madalyn trouwens, zou jouw naam mij ook bekend mogen worden?' Vroeg ze, met enige onzekerheid terwijl haar ogen strak naar de hengst keken, wachtend op antwoord van het donkere gestalte.


MUHAHAHAHA


Laatst aangepast door Bo op di 9 feb 2016 - 18:54; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] ma 8 feb 2016 - 12:42

feliciano
— “How fine you look when dressed in rage. Your enemies are fortunate your condition is not permanent. You're lucky, too. Red eyes suit so few.”


Het antwoordt van de merrie liet een zacht grijnse rond zijn lippen glijden terwijl de hengst zichzelf uitrekte en diep zuchtte. Ze had wel gelijk ja, het was schitterend hier, maar dat nam niets van het gevaar weg. De mogelijkheid.. Haar zo van de klif te duwen. Het zou te simpel zijn om te doen. Een enkel foutje en hij zou opnieuw het leven van een wezen afnemen. Hoe graag hij ook zou willen. De zwarte hengst kon niet ontkennen dat dat geen verlangen was dat hij in stilte wou uitvoeren.

Zijn lichaam trilde van verlangen om een enkele pas te zetten en haar te vernietigen maar hij hielt zich in en draaide zijn hoofd weg. Hij was geen monster, dat was hij nooit geweest. Hij koos zijn eigen pad en zijn eigen toekomst. Hij koos noch zijn vaders leven noch zijn moeders. Hij was hij. En dat as al.

Met een zucht schudde hij zijn brede hals en richtte zichzelf opnieuw op om haar aan te kijken met een zachte blik in zijn ogen. "Feliciano is de naam." Mompelde hij langzaam een halve glimlach rond zijn lippen forcerend. Voor hij zijn groene ogen over haar lichaam liet glijden en even met zijn oren trok naast haar stappend om over de zee uit te staren. "Het is schitterend ja.." Mompelde hij langzaam en zuchtte. Schitterend..


“My Wonderland is shattered.-” It's dead to me.

speach ♥


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] di 9 feb 2016 - 19:23

“There are people in this world who prefer solitude.
But there is no one who can withstand it.”

Onschuldigheid was het woord waarmee je Madalyn kon beschrijven. Haar gedachten zouden nooit iets fout denken. Haar acties zouden nooit op een beschadigende manier voor anderen zijn. Haar vacht was in één woord flawless geen litteken onderbrak het perfecte patroon van haren die iets waren aangedikt om de kou buiten haar waardevolle organen te houden. Haar manen bezaten amper klitten en waren nog in groei gezien ze relatief jong was. Haar staart vloeide door de lucht heen elke keer als ze haar staartwortel omhoog bracht of weg spurte zoals zij dat zo goed kon. Schimmen zouden haar maar wat graag haar soort paarden traumatiseren, want paarden die zo'n onschuldigheid bezaten waren fragiel. Mad was fragiel, maar slim genoeg om onder de radar van de schimmen te blijven, ondanks dat ze er weinig angst voor koesterde had ze haar reizen tactisch uitgeplant en zorgde ervoor dat ze niet interessant genoeg was om op te vallen en niet op hun pad lag in de jacht. Een koude rilling gleed soepeltjes over haar ruggengraat heen, de dood was iets wat ze niet graag wilde tegenkomen. Haar leven had nog zoveel voor haar tegoed en dat wist ze.

Zo te snel vertrouwend stond ze daar, waar ze totaal niet door had dat de hengst misschien wel een foute was. Een klein duwtje was genoeg om haar te laten zwemmen, wat in deze storm uit zou lopen op een klap op de kliffen. Nee Madalyn was zich nergens van bewust, iets wat die toch wel gevreesde dood dichterbij liet staan dan dat ze onbewust wilde. "Feliciano is de naam." Liet haar opkijken, recht naar de hengst. Ze glimlachte oprecht terug en schudde even haar hoofd. Het doel was om wat haar van haar gezicht af te krijgen maar het leek het avarechtse te bereiken. Een dikke pluk viel voor haar ogen waarna ze nog harder begon te schudden. "Het is schitterend ja.." zijn stem klonk weer mompelend en meteen gaf de merrie haar aandacht weer weg aan de hengst. Hij was naast haar gekomen wat haar iets liet bijdraaien.

Inmiddels had de zon nog maar amper invloed op het zicht wat werd gegeven, en liet het afspiegelen op de maan die langzaam boven kwam. Het kille licht wat over de zee werd uitgestrooid gaf de golven nog meer kracht. 'Magisch.' Fluisterde ze terwijl ze nog eens haar grote bruine hazel ogen op de horizon richtte. 'Wat brengt jou hier?' Vroeg ze uiteindelijk na een stilte die niet onpretting aanvoelde, en keek weer naar de groene ogen van Feliciano.




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] vr 12 feb 2016 - 20:52

feliciano
— “How fine you look when dressed in rage. Your enemies are fortunate your condition is not permanent. You're lucky, too. Red eyes suit so few.”


Feli was niet altijd zo geweest. Hij had vele reizen in zijn jonge leven gemaakt zij aan zij met de donkere hengst Reducto. Zo waren ze ook samen dit land in gekomen. Het land waar de groen oogige hengst lang geleden geleefd had en voor Feli het echt door had gehad had Red hem verlaten om een troon over te nemen. Nog nooit had Feliciano zich zo eenzaam gevoeld in een vreemd land waar hij er al snel achter kwam dat zijn vader een werkelijk monster was. Het maakte hem ziek tot zijn botten om te weten dat de strijd die zich in zijn eigen lichaam plaatsvond ook hier te vinden was.

Sinds hij daar achter gekomen was had hij niet langer meer de wil gehad om op zoek te gaan naar Reducto. Ondertussen had de oude knol een heuze familie gesticht met de Councillor die ondertussen Feli's leider was. Het was hem ook wel duidelijk geweest dat het Reducto niets meer uitmaakte wat er met hem gebeurde. En het maakte hem ook niet meer uit wat de Emperor dacht. Feli zou zijn eigen pad volgen. Een pad dat hem naar deze plaats gebracht had.

Wat hem hier bracht.. Het was de vraag die de jonge grijze merrie hem gevraagd had en even draaide hij zijn nu groene ogen naar haar toe om de jonge merrie onderzoekend aan te kijken. "Ik.. Was op onderzoek in het gebied van m'n nieuwe kudde." Mompelde hij langzaam. "Ik heb niet zo lang geleden mezelf dankzij Eros bij de tweede rang mogen voegen." Zachtjes grinnikte hij wegkijkend richting een eiland dat niet al te ver van de kust lag maar ver genoeg om er niet makkelijk heen te komen. Hij wist precies wat en dan vooral wie er zich op dat eiland bevond. Het was zijn moeder die daar leefde en dat was een van de redenen waarom hij heel snel door zou willen gaan naar het land gebied van de derde rang. "Al denk ik dat strand en zee mij niet heel veel sieren." Grinnikte de donkere hengst zacht en schudde zijn hoofd langzaam.


“My Wonderland is shattered.-” It's dead to me.

speach ♥


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] za 13 feb 2016 - 18:29

“There are people in this world who prefer solitude.
But there is no one who can withstand it.”

Madalyns glinsterende kijkers volgde een golf. De golf ontstond slechts met een bobbel in het wateroppervlak maar bouwde zich op tot een angstaanjagend gevaarte wat zich met immense kracht tegen de kliffen aan beukte. Het bracht een rust in het overactieve hoofd van de arabieren merrie, die zelden werd aangetroffen. In haar leven was ze verliefd geworden op de zee, het bracht zoveel gevaarten met zich mee, en zoveel onbekendheid. Iets wat de nieuwsgierige merrie maar al te graag aantrok.

"Ik.. Was op onderzoek in het gebied van m'n nieuwe kudde. Ik heb niet zo lang geleden mezelf dankzij Eros bij de tweede rang mogen voegen." Ze beantwoordde zijn onderzoekende blik met een nieuwsgierige, terwijl ze hem diep aan keek en leek weg te zakken in zijn gifgroene ogen. 'Ik,' Ze twijfelde even of ze haar woorden voort wilde zetten, omdat genoeg paarden haar het licht in haar ogen niet meer gunde. Haar ogen sloegen even naar de grond voordat ze verder ging met het begin van haar zin. 'ben hier al mijn hele leven, en ik blijf nieuwe plekken ontdekken, zoals deze.' Sprak ze uiteindelijk naar de waarheid waarna ze met een plukje haar begon te spelen.

Een kille windvlaag liet de merrie een paar passen naar achteren doen, terwijl er een rilling over haar ruggengraat heen gleed. De wanden van de grot hielden beter de wind tegen dan haar nog relatief dunne vacht. "Al denk ik dat strand en zee mij niet heel veel sieren." Zijn volgende woorden lieten haar voor een kort moment nadenken, en keek de donkere hengst weer aan. 'Maar het paard maakt het landschap, toch?' Sprak ze na het korte moment van stilte, licht speels. Afwachtend naar het donkere mysterie.





MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] ma 15 feb 2016 - 17:07

feliciano
— “How fine you look when dressed in rage. Your enemies are fortunate your condition is not permanent. You're lucky, too. Red eyes suit so few.”


De merrie sprak een zekere waarheid. Het paard maakte het landschap. Maar dit landschap was onvergevelijk en open. Alles zou hem volgen. Elk oog op hem gericht. Want hij kon beide kanten op. Hij kon goed zijn, heilig zijn, maar ook o zo slecht zijn. Verlangen naar pijn woede en haat lagen in zijn lichaam vanaf dag een van zijn leven waren deze gevoelens al aanwezig geweest in hem. De zoektocht naar wie hij was en wat hij zou kunnen doen in zijn leven was nooit verdwenen en hij zou doorzoeken, hij zal altijd doorzoeken.

"Wellicht ja." Mompelde hij daarom als stilte in antwoord op de eerdere woorden van de merrie. Al had hij beter niet kunnen reageren. Het was een langze stilte geweest voor hij had gereageerd. Wat wellicht als een onfijne stilte had gevoeld maar Feliciano was nooit een spreker geweest. Hoewel zijn naam voor vrolijkheid stond was hij absoluut geen vrolijke hengst. In tegenstelling. Hij was wat men noemde een doem denker. Niets was goed, niets was fijn. Alles zou uiteindelijk problemen veroorzaken. Dat was de rede waarom hij haast geen contact had met vreemden. Want uiteindlijk zou hij alleen maar paarden pijn doen of zelf pijn hebben. Het liefste verdween hij daarom nu ook meteen zonder nog een woord jegens de merrie te spreken maar zijn goede manieren weigerde om dat toe te laten. En daarom bleef hij hier in stilte staan starend over de zee vechtend met zijn eigen gevoelens.


“My Wonderland is shattered.-” It's dead to me.

speach ♥


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] wo 17 feb 2016 - 19:18

“There are people in this world who prefer solitude.
But there is no one who can withstand it.”

Mad had haar hoofd licht schuin gedraaid terwijl ze voor het eerst de hengst echt goed in zich op nam. Verder dan een zwarte vacht met groene ogen was ze niet gekomen. Voor het eerst viel haar op dat hij kleine witte streepjes had op zijn lippen en oor, en dat hij drie goud kleurige hoeven had. Gefascineerd bleef ze net iets te lang naar zijn hoeven kijken toen de stem haar opschrok. "wellicht ja." Zijn mompel liet haar wederom naar zijn groene ogen kijken, terwijl ze haar hoofd weer schuin draaide en hem aandachtig aankeek. Ze kneep haar grote ogen even samen terwijl ze ongemakkelijk iets naar achteren schoof om uiteindelijk weer op dezelfde plek terug te komen.

De stilte hield aan, en liet een rilling achter in het ruggenmerg van de nog jonge merrie. Hij leek diep in gedachten verzonken, en tot zover de merrie kon zien waren het geen fijne. Ondanks de groeiende onzekerheid stak ze haar neus uit naar de zwarte schoft en liet maar haar lippen even een kriebel achter waarna ze zich snel weer terug trok en onwetend naar de hengst keek. 'Gaat het?' Was de eerste vraag die in haar op kwam en ook gelijk eruit flapte. Een lichte angst had plaats gemaakt die haar onzekerheid versterkte, was ze hier wel goed?




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano] wo 2 maa 2016 - 18:34

feliciano
— “How fine you look when dressed in rage. Your enemies are fortunate your condition is not permanent. You're lucky, too. Red eyes suit so few.”


Gaat het wel. Hmpf zoiets was de spijker op z'n kop slaan zoals ze dat zo mooi konden zeggen af en toe. Het ging totaal niet met hem. Absoluut niet, voor geen enkele seconde ging het goed met hem. Maar dat was zijn gehele leven toch altijd al geweest. Niet dat hij dat zou kunnen uitleggen aan merrie of het uberhaupt zou willen.

Met een zucht draaide hij zijn donkere hoofd langzaam bij en schudde zijn hoofd langzaam. "Zou het moeten gaan dan?" Mompelde hij met een zachte glimlach zichzelf even ietsje tegen haar aan duwend. "Het is nooit goed gegaan met mij dus maak je daar maar geen zorgen om."


“My Wonderland is shattered.-” It's dead to me.

speach ♥


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano]

Terug naar boven Go down

Curiosity, brings such beauty, but is so dangerous [Feliciano]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Rainbow the beauty
» Zhao Lin, an Asian Beauty ( Please Reply)
» Dangerous = Nah..... Strong = Hell Ya!...... Protective = They got it goin' on! (My Paint horses)
» 110908 Sung Si Kyung Compliments Seo Hyun's Beauty
» 111021 Yoona chosen as best natural beauty in showbiz!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX