IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Break the waves into silence - Rhaella

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Bo



Profile
Number of posts : 2535
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Break the waves into silence - Rhaella za 7 jan 2017 - 1:03

WORLD WAR ME
Stap voor stap werden de vier hoeven in de grond gedrukt, de regelmatige viertakt had zich al dagen weten te herhalen, met alleen kleine tussenstops. Eros zijn tocht was lang en guur geweest, en nu de winter zich niet al te subtiel had aangekondigd wist hij dat het niet heel veel beter zou worden. Het was al tijden geleden dat hij en zijn vader ruzie hadden gehad, maar zijn woede liet het voelen als gisteren. Al had de verse sneeuw het iets af kunnen koelen, buiten dat het op dit moment weinig zin zou hebben om er zorgen over te maken, lagen de prioriteiten nu op het overleven van het dodelijkste seizoen van de vier. Het was alsof de natuur haarzelf het leven elk jaar weer wilde testen, of het zou voldoen aan de eisen die ze stelde, en werden die niet gehaald dan wachtte de kille dood om zijn deel te innen.

Inmiddels was de grond onder hem veranderd, wat hem eraan herinnerde dat hij zich zeer waarschijnlijk in een ander gebied zou bevinden. Hij had al eerder gehoord van het land van BMH, zijn vader had er genoeg over verteld, in alle details. Toch was het bijzonder te zien hoe paarden er als een magneet naartoe getrokken werden, alsof de schoonheid te mooi was om voorbij te laten gaan, ondanks haar gevaren. Ook het landschap was veranderd, de eindeloze bergen die overgingen in heuvels hadden zich verruild voor een open horizon, waar amper een onderscheid te maken was tussen de lucht en de zee. In de verte kon hij het jagende geluid horen van de beukende golven, al liet hij zich niet door de verleiding beïnvloeden.

Een abrupt geluid liet Eros zijn hoofd heffen, zijn oren draaiend naar de bron van het geluid. Het leek van een wild dier te komen wat duidelijk niet in een goede stemming was. Het zou een verdwaalde bergleeuw kunnen zijn, maar hij kon er geen zeker beeld bij vastleggen. Hij had eerder te maken gehad met wilde dieren en wist wat hier allemaal kon rondlopen. Zeker na alle geruchten van “stilte” rond dit gebied. Hij draaide zich om zijn hoef heen en maakte aanstalten tot een galop al leek de stijfheid van de afgelopen dagen even de kop op te steken, al die dagen stappen hadden hem zeker niet goed gedaan. Zoekend naar de bron van de onrust die zo vernietigend een einde had gemaakt aan de serene stilte die deed heersen galoppeerde hij verder de bossen in. Zijn ogen scannend voor enig teken van beweging.



MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Mariëlle



Profile
Number of posts : 584
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Break the waves into silence - Rhaella za 7 jan 2017 - 19:33

Haar lange benen hadden haar naar deze plek verplaatst. Maar of ze hier nu zo tevreden mee moest zijn wist ze niet. Ze had de zoektocht naar haar vader nog niet opgegeven. Al moest ze voor hem heel de wereld aflopen, al moest ze hem achterna gaan tot in het oneindige ze zou hem vinden. Hij had haar in de steek gelaten, vernederd tot op het bot. En toch had zij hem niet in de steek kunnen en willen laten. Ze hield van hem.. en buiten haar vader had ze niemand waar ze op terug kon vallen. Niemand die haar die liefde en aandacht zou kunnen geven. Rhaella rilt. Niet door de kou die door haar longen raasde maar door het gebied wat haar de rillingen gaf. Door de donkere rotsen die zich karig tegen de rest van het landschap afstaken. Ze vroeg zich af wat zich achter deze rotsen begaf. Welke gevaren of mysteries zich daar schuilhielden...

Orlais was het gebied waar zij haar hoeven op had gezet. Orlais .. ze had zichzelf verhalen laten vertellen over het gebied. Met zijn prachtige rotswanden die ons zouden beschermen tegen het kolkende water beneden je.. daar waar je je het kleinste wezen voelt in tegenstelling tot de imposante rotsmuren die boven je uittorenen. Orlais met zijn  prachtige zandstranden en dodelijke rotsen. Een stap verkeerd en het kan je dood worden. Had het gebied er altijd al zo prachtig uitgezien? En toch fascineerde het gebied haar tot in het diepst van haar aderen. In de verte hoorde ze de meeuwen 'schreeuwen' Haar hoofd schiet kort omhoog, en uit reactie snuift ze een keer, de geluiden die haar oren ditmaal binnendrongen waren niet van de meeuwen, niet van een paard of hert. Nee het was iets indringenders. Haar gehele lichaam vertelde haar om de andere kant op te lopen, maar haar hoofd is geïntrigeerd.  

Inmiddels was het gebied van de blauwe maan een bekend fenomeen geworden. Iedereen kende de verhalen wel van de blauwe schimmen die ronddoolden door het woud. Elk levend wezen teisterend. Een rilling trekt over haar ruggengraat, en haar tanden knarsen op elkaar. Ze laat het landschap en de onbekende geluiden achter zich en zet haar lichaam in een rustige draf dieper het bos in -ze moest hier weg-, de waterige zon filtert zich lichtjes door de wolken en het bladerdek heen en schijnt op haar rode vacht welke haast vuur leek te spuwen.

En ineens was daar het gekraak van takken, het gegrom van een beest wat zich schuil leek te houden in het bos. Lichtelijk nerveus zette de merrie haar lichaam weer stil en hief haar hoofd op, rondkijkend tussen de dichte begroeiing. Ineens vielen haar de twee witte ogen op, witte angstaanjagende ogen, zodra de schaduw dichterbij kwam zag ze het steeds groter en groter worden, de merrie zag de donkere gestalte haar kant opkomen. ze had verhalen gehoord over de dieren die zich in het bos schuilhielden. Voor ze het wist slaakt ze een schreeuw uit en komt het dier haar kant op sneller dan zij verwacht had ziet ze twee scherpe klauwen langs haar heen gaan en geschrokken gooit ze haar voorbenen in de lucht en kon ze nog net opzij springen. En voordat ze het wist had het dier zich alweer omgedraaid en kwam haar kant weer op.

You will hear thunder and remember me, And think: she wanted storms. The rim Of the sky will be the colour of hard crimson, And your heart, as it was then, will be on fire.




She is far, far away from me. She walks in starlight in another world.
It was just a dream…. Do you think she could have loved me?

•••
Terug naar boven Go down
Bo



Profile
Number of posts : 2535
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Break the waves into silence - Rhaella za 7 jan 2017 - 23:04

WORLD WAR ME
Wat was het toch met dit land dat er zoveel paarden naartoe getrokken waren? Dat inclusief hemzelf, wetende dat er in elk klein hoekje een groot gevaar kon schuilen. Buiten de donkere wezens die dit land in hun greep hielden leken de andere gevaren te zijn vergroot. Waar er anders vier wilde dieren rondzwierven, waren het er op BMH minstens tien. Toch zette maar weinig paarden hun hoeven definitief over de grens die dit land deed afbakenen, het was bijna fascinerend om te zien.

Zelfs nadat de winter zijn rol op had geëist kende de minst mooie plekken schoonheid. De bomen, afgebakend door de witte sneeuw aan de kant waar de wind had gestaan, de sneeuw die het onmogelijk maakte om onopvallend langs te sluipen. Hoe de witte kleur kon veranderen onder het maanlicht tot een vaal blauw en een glow leek te hebben in het felle daglicht van de zon. Hoe de lente nog groener leek na de grauwte van de winter.

Nadat zijn spieren de stijfheid van zich af hadden kunnen schudden begon het soepele systeem in werking te treden. Als een apparaat die zijn hoeven een voor een in de grond plantte om die daarna met kracht weer af te drukken. Zijn gezichtsveld begon zich te vervagen aan de randen, zoals dat het altijd deed wanneer hij zijn ritme had gevonden. Zijn smaragd groene ogen zoekend tussen de bomen door, die nu met een redelijke snelheid voorbij doemde.

Nog een grom van het wezen liet hem zich nog verder vooruit stuwen, vooruitsnellend naar een rank en lang gestalte dat in moeilijkheden leek te zijn. Met tegenover zich een bergleeuw dat er hongerig uit zag, ook de winter had daar haar tol geëist. Hij twijfelde geen moment en focuste zich op het doelwit. Nog drie galopsprongen voordat hij het tafereel zou bereiken. Het werd tijd dat hij zijn punt van aanval zou kiezen, de beweging van het dier zou anticiperen. Zoals hij geleerd had van zijn vader, zoals het er al die trainingen ingestampt was geweest. Twee galopsprongen, tijd om zijn laatste correcties te geven aan zijn strategie, het laatste nadenken voordat hij de aanval in zou gaan. En tot slot de laatste galopsprong, daar waar zijn vader opnieuw zijn woede deed aansteken, wat maar al te makkelijk ging. Zijn ogen gericht op de schouder, precies daar waar zijn hoef een milliseconde later de bergleeuw zou treffen.

Een doffe klap indiceerde de val na de rake klap die de champagne hengst had gegeven, waarna het mank opkrabbelde en af dreef. Zwaar ademend richtte hij zijn aandacht op de merrie en liet zijn ogen even afglijden over haar vacht. Hij ontdekte een felle rood die werd opgelicht door het zwakke zonlicht. Hij liet er even zijn oog op hangen voordat hij haar ogen op zocht. ’Gaat het?’ Klonk zijn stem, die van neutraal naar bezorgd deed neigen.




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Mariëlle



Profile
Number of posts : 584
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Break the waves into silence - Rhaella ma 9 jan 2017 - 22:37


Rhaella zag het dier haar kant weer op komen en haar rode ogen sperden zich verder open. Angstig gaf ze een trap in de richting van het dier welke zijn klauwen naar haar uitstak en uithaalde. Schichtig legt ze haar oren in haar nek en probeert ze het dier van zich af te werken. Totdat ze een schim vanuit haar ooghoeken op zag doemen. En voor ze het wist voelde ze het dier van haar af geduwd worden. Ze zag het dier op de grond neerkomen en deze snelde vrijwel meteen mank lopend weg. Rhaella schudde haar hals kort. Haar rode ogen zijn gefascineerd, geïntrigeerd door het wezen enkele meters bij haar vandaan.  Hij had haar zojuist gered.. ze had niet geweten hoe dit was afgelopen als hij er op dit moment niet was geweest. Waarschijnlijk was ze haar leven geëindigd als een goede lunch voor een bergleeuw. Zodra de vreemdeling dan ook tegen haar begint te praten kijkt ze op. Ja,het gaat prima met mij.Dankje, vreemdeling... Heb jij hier niets aan overgehouden? sprak ze nuchter terwijl ze enkele passen richting hem zet.

Haar lange dunnen benen kiezen elke pas selectief uit en ze beweegt zichzelf richting de hengst. Haar passen waren ruim. Rhaella had de bouw van haar moeder geërfd de gratie waarmee ze zichzelf voortbewoog was dezelfde als die haar moeder bezat. Haar bloedrode ogen had ze van haar vader. Dieprode poelen die tot in het binnenste van je ziel konden kijken. En ondanks haar verschijning was Rhaella alles behalve "angsaanjagend, moordlustig en gemeen". Integendeel, ze was nuchter, energiek, vurig en toch bezat ze iets mysterieus. Haar zoektocht door het bos was niets voor niets geweest, ze was verschillende verschijningen tegengekomen maar geen had de gelijkenis gehad aan haar vader. Maar ze vond het niet erg.. ze was in plaats van haar vader deze vreemdeling tegengekomen. Andere kudde dieren hadden haar gewaarschuwd wat ze in dit gebied tegen kon komen. Het had haar niets uitgemaakt ze had de woorden destijds opgenomen en had ze met een waterige glimlach aanvaard.

Rhaella overbrugt de laatste meters, totdat ze de kleur van zijn ogen kan bekijken.  Ik weet niet wat ik zonder jouw hulp had moeten doen.. Waarschijnlijk was ik geëindigd als een hoopje vlees.. Kort grijnst ze terwijl ze de hengst nieuwsgierig aankijkt. Hij had iets mysterieus, iets krachtigs. Ben jij toevallig de leider van dit gebied? sprak de merrie nieuwsgierig terwijl ze haar blik weer op hem richte.

You will hear thunder and remember me, And think: she wanted storms. The rim Of the sky will be the colour of hard crimson, And your heart, as it was then, will be on fire.




She is far, far away from me. She walks in starlight in another world.
It was just a dream…. Do you think she could have loved me?

•••
Terug naar boven Go down
Bo



Profile
Number of posts : 2535
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Break the waves into silence - Rhaella do 12 jan 2017 - 0:28

WORLD WAR ME
Terwijl zijn longen nog hard bezig waren om zoveel mogelijk zuurstof binnen te krijgen binnen een zo kort mogelijke tijd liet de champagne hengst zijn blik over de merrie heen glijden, een blik die in eerste instantie bezorgd was geweest, maar na een korte inspectie vriendelijker was geworden. Tevreden met haar woorden knikte hij zachtjes naar de merrie toe, terwijl hij even zijn hals liet schudden om de spanning van de aanval uit zijn spieren te halen. ’Nee, bergleeuwen zoals dit heb ik vaker onder mijn hoeven gehad.’ Stelde hij de merrie ietwat koeltjes gerust, waarna zijn blik over de rest van de scene heen gleed. Ondanks dat dit dier waarschijnlijk verdwaalt was geweest was er altijd kans op meer ongewenste bezoekers, en hij wilde geen enkel onnodig risico lopen.

Wanneer de merrie in beweging kwam bracht hij zijn blik weer terug, en nu ze dichterbij kwam nam hij haar iets zorgvuldiger in zich op. Het was een plaatje om te zien, en niet eentje die je elke dag zag. Nou was het zo dat de meeste paarden die hier rond liepen of een of andere manier kenmerkend waren, toch waren de rode aftekeningen iets wat hij nog nooit had gezien. Terwijl de kleine stukjes zonlicht die doorschemerde vanaf het bladerdek haar vacht raakte, leken ze bijna op te gloeien tot een lava achtige substantie. De lange passen die ze maakte waren passen waar merries met haar bouw altijd goed in waren, met de fiere houding die de verfijnde bewegingen deden afmaken. Wanneer ze zichzelf tot stilstand bracht merkte hij voor het eerst pas haar ogen op. Die, net zoals haar aftekeningen opvallend rood waren. En toch, na wat hij zich had voorgehouden, wat hij had gezien bij zijn vader, liet hij zich even meeslepen. Ze leek zo anders te zijn dan de merries die hij had gekend, toen hij nog met zijn vader op trok.

Haar woorden liet een glimlach door zijn gelaat schijnen terwijl hij zich bijdraaide zodat de merrie zich niet oncomfortabel zou voelen. ’Dat zou zonde zijn.’ Sprak hij op een zachte toon. Hij had geen idee wat er was met deze merrie en zijn plotselinge gedragsverandering die er op volgde. Misschien was het het feit dat hij net een leider was geworden, iets waar hij jaren naar had gestreefd. Haar woorden kwamen dan ook verassend treffend aan, wat hem weer even deed glimlachen. ’Toevallig sinds kort wel ja, hoezo?’ Antwoorde hij terwijl hij haar ogen deed afspeuren voor informatie. ’Ben je nieuw hier? Ik had je nog nooit hier gezien.’ Vroeg hij daarna, nieuwsgierig als hij was. Toch kwamen haar aftekeningen hem bekend voor, maar waar kon hij zijn vinger niet op leggen.




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Mariëlle



Profile
Number of posts : 584
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Break the waves into silence - Rhaella zo 15 jan 2017 - 0:50




but the tigers come at night,
with their voices soft as thunder


Geïntrigeerd -haast starend- bekijkt de merrie hem vanachter haar lange wimpers aan. Zijn groene ogen deden haar denken aan het bos, Een koele zomermorgen waarbij de zon lichtjes door de toppen van de bomen heen scheen en haar rode vacht deed opgloeien. Even betrapt ze haarzelf erop dat ze wegdroomt maar al snel herpakt de merrie zichzelf weer en kijkt ze hem lichtelijk opgewekt aan. Ze zag de hengst glimlachen na haar opmerking. En even besloot hij zijn positie te veranderen. Kort schud ze haar hals en de rode manen vallen warrig over haar nek heen. Het was een vreemde wending van een nogal saaie dag geweest. De laatste dagen dat ze hier was aan gekomen had ze haar tijd in haar eentje gesleten. Het was niet de perfecte manier geweest om een conversatie te beginnen maar op een of andere manier voelde de merrie zich op haar gemak bij de hengst.

Het was geen klap voor Rhaella geweest dat zij en haar vader op een dag hun wegen zouden scheiden, hun paden hadden zich gekruist, maar zouden niet eeuwig evenwijdig blijven lopen. Zoals verwacht was dit geen steek in haar hart, ze had immers geen goede gevoelens bij haar vader. Of toch wel? Ze wist het niet precies meer.. Aeron had haar altijd gedrild, kende geen liefde en dacht alleen maar aan zijn eigen belang. En toch had ze al die jaren de drang gehad om hem op te zoeken. Om te weten hoe zijn leven er nu aan toe was. of hij inmiddels was bijgedraaid wat Rhaella eigenlijk niet verwachte. Het vrat haar van binnen op dat ze op dit moment niet wist hoe het met haar vader ging. Alsof er allerlei beestjes onder haar huid kropen en haar langzaam van binnen opvraten. Rhaella wist dat deze drang haar tot waanzin zou kunnen drijven. Precies zoals het was gegaan bij haar moeder. Op het laatst ging het bij haar niet eens meer om liefde. Rhaella had zich afgevraagd hoe ze ooit van die hengst heeft kunnen houden. Maar haar moeders jaloezie was onverbiddelijk en had haar uiteindelijk het leven gekost. Ze kon er niet omheen dat ze haar moeder miste. Zij was tot nu toe het enige lichtpuntje in haar leven geweest.

De stilte tussen hen beide valt. En Rhaella betrapt zichzelf er nogmaals op dat ze terug dacht aan haar moeder. Gelukkig voor haar breekt de hengst de stilte tussen het beide en kijkt ze hem geïnteresseerd aan. Bedenkend hoe ze zou kunnen reageren. Ik ben hier inderdaad pas sinds kort gearriveerd.. begon ze iet wat voorzichtig. Ik kom uit een gebied hier ver vandaan.. Een gebied waar ik liever niet aan terug denk antwoord ze zuchtend en wend haar blik kort af. De hengst hoefde haar sneue tranentrekkende verhaal niet aan te horen.. Hij had wel iets beters te doen dan met haar gezever te moeten dealen. Kort glimlacht ze dan ook en draait haar hoofd weer naar de hengst. “Mijn naam is Rhaella” Ze glimlacht, haar hoofd lichtjes gekanteld. Ik ben wel benieuwd waar een leider zich zoal mee bezig houdt. Het lijkt mij geen gemakkelijke verantwoording. Vooral niet met de schimmen.. De merrie staakte kort haar worden en verzette zichzelf enkele passen.Ik weet niet veel over ze maar wat ik heb gehoord is niet veel goeds. Opperde de merrie voorzichtig. Ze wist nog steeds niet met wie ze te maken had. Voor hetzelfde geld kon de hengst voor haar ook een schim zijn.. Of iets ergers? Zou dat überhaupt wel mogelijk kunnen zijn?


As they tear your hope apart,
As they turn your dream to shame






She is far, far away from me. She walks in starlight in another world.
It was just a dream…. Do you think she could have loved me?

•••
Terug naar boven Go down

Break the waves into silence - Rhaella

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Be Careful -- She'll Break Your Heart ( Forcer Wanted )
» Serious: Prison Island Break Out ((Open to any and everyone))
» THANKSGIVING BREAK
» THE BREAK-BREAK FRUIT!!
» 110310 Explanation regarding YongSeo break up speculation

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Orlais-
» CHATBOX