IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Mariëlle

avatar

Profile
Number of posts : 600
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall zo 8 jan 2017 - 22:37




Reducto
'PAST THE POINT OF NO RETURN NO BACKWARD GLANCES'
Reducto beweegt zich met zijn grote grove lichaam moeiteloos voort over de smalle paadjes, en door het vochtige gras. De lucht was koel in het bos en later op de dag zou het hier weer een stuk kouder worden, boven hem zweefden de laatste wolkenvelden zijn gezichtsbeeld uit. Reducto’s manen wuiven zacht langs zijn brede schoft, zijn adem is zwaar en komt als dampende wolkjes uit zijn neusgaten gezet en kort wierp hij zijn blik richting de lucht. Het zou niet lang meer duren voordat het zou gaan sneeuwen, voordat de lucht de aardige grijs liet kleuren en uiteindelijk een wit pak sneeuw de aarde zou doen laten verdwijnen. Roofdieren zouden zich makkelijk kunnen verschuilen tussen de sneeuwstormen. En de kudde zou een grotere prooi vormen voor dat geen waar Reducto het meest voor vreesde. -schimmen.- Hoe geruisloos ze zich ook tussen de blaadjes door konden begeven, hoe stiller ze hun lichaam door de sneeuw verplaatste. Alsof ze konden zweven. Het waren schimmen van de zwarte nacht, ze zouden geruisloos zijn en zich dansend op de wind moeten verplaatsen. Geen sporen achter laten als ze een dier van de kudde stalen. Niemand zou weten wie ze waren, en iedereen zou staan trillen om dat gene dat niemand kende. Maar zo was het niet.. niet hier. Iedereen was op de hoogte van de schimmen en wist wie ze waren, net zoals de leiders.

Red wilde er op dit moment nog niet aan denken. Hij wilde niet denken aan het feit dat de blauwe maan zich over een aantal weken zou laten zien. Vage beelden schieten toch door Reducto zijn hoofd heen. beelden van leed, duisternis, de blauwe maan die het gebied; die zíjn gebied helder deed verlichten. Reducto zag het allemaal in een flits weer voor zich, het was niets nieuws voor de hengst. Hij had de blauwe maan al vaak genoeg meegemaakt, eerst als kuddepaard en nu als leider van rang 4. Het waren geen nieuwe beelden voor hem, en toch kromp zijn maag ineen wanneer hij terug dacht aan al die nachten die hij al had meegemaakt. Hij zou er niet aan moeten denken, en toch deed hij het. Keer op keer maakte hij weer die fout om zich drukt te maken om die nachten. Er was niets te doen, niets te veranderen aan de situatie de schimmen konden met geen mogelijkheid verslagen worden. de leiders hadden ze al vaak genoeg geprobeerd te verslaan maar het ging niet. Hoe slim en hoe duister hun plannen ook waren geweest, de schimmen waren hen elke keer een stap voor geweest. Een lichte zucht weerklinkt tussen zijn lippen door. En de hengst zet zijn lichaam in de richting van een beek. Zachtjes deint het water op en neer in het beekje, en klotst met enige regelmaat tegen de benen van de zwarte hengst. Zijn sokken plakken tegen zijn benen. Het zachte blazen van de ijzige wind door de bomen kalmeerde hem weer. En hij wist zijn gedachten te verzetten. Met krachtige passen loopt hij verder, zijn hals in een boog. Zijn robuuste hoofd hangt laag en zijn ademhaling is zwak. Hij hield van de natuur, van de ongerepte bergketens, en van de kleinste bloemblaadjes op de eerste lente dag Met een zwakke grijns op zijn lippen loopt hij verder, maar het lot heeft andere ideeën.


'OUR GAMES OF MAKE-BELIEVE ARE AT AN END'





Out there in the vast ignorance of the world it festers and spreads. A sleepless malice
as black as the oncoming wall of night. So it ever was. So will it always be.

•••
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall ma 9 jan 2017 - 10:08




"And I remember when I met him, it was so clear that he was the only one for me.

We both knew it, right away."

Tijden leken te vliegen. Dagen sneller achter elkaar. In elkaar overlopend en transformerend tot een grote klomp niets in haar hoofd. De merrie had zich in een zekere zin, in tijden niet zo verloren gevoeld. Het leek bijna alsof ze doelloos rond zwoof. Reducto had zijn plaats opgenomen als leider van de vierde rang bijna op hetzelfde moment als dat ze weer terug kwamen in dit vervloekte gebied. En Sky.. Sky had haar rang, haar broers rang. Op moeten geven. Ze had tot nu toe nog geen hoef geplaatst in het gebied genaamd Orlais. Een zeker schuldgevoel zwaar drukkend op haar borst.

Het was niet alsof ze incompetent was en haar rang niet meer aankon. Nee, ze had andere prioriteiten gekregen. Die al meer als genoeg van haar vroegen. Voornamelijk prio starting with S ending with pectre.

Hoewel haar dochter geboren was toen Sky zelf nog councillor was merkte ze dat hoe ouder het jonge ding werd. Hoe lastiger. Ze gedraagde zich als een prinsesje. Gedrag dat normaal al enorm zou clashen met Sky's normen en waarden. Maar dit gedrag leek alleen maar gevoed te worden door haar mate die de kleine bruine schoonheid ook werkelijk zag als zijn prinsesje. Niets verkeerds met een beetje vaderlijke liefde. Maar Spectre was nu al 3 jaar oud. En hoe langer ze dit gedrag aanhielt terwijl ze in de eerste rang zat. Hoe groter ze was als doelwit voor de schimmen.

En dat was wat haar zo beangstigde. Nu zonder Pilgrim aan haar dochters zijde was Spectre zonder dat Sky of Red bij haaar in de buurt was compleet open en machteloos.

De schimmen, en dan zeker haar vader, mocht die zich nog onder die monsters begeven. Zouden zich rot lachen als ze haar nu zo zagen. Zij, de grote 'soldier' degene die zichzelf zonder zorgen om haar eigen leven keer op keer tussen schim en menig paard in wist te plaatsen. Nu. Doodzorgen maken om een te snel uitgegroeid veulen dat nog nieteens het verschil leek te weten tussen een wesp en een bij.

Misschien was Sky toch niet het beste moederlijke type geweest. Was haar dochter verkeerd opgevoed en had ze daar nu de zorgen van. Of misschien had ze wel zo veel ze kon haar best gedaan zonder het juiste resultaat te behalen. Al met al was het nu uiteindelijk toch van belang om haar dochter veilig te houden. En dat was ook precies de rede waarom ze nu hier stond.

Oke, dat en misschien dat ze Red miste. Maar dat zou ze ook weer niet hardop uitspreken.

De maar al te bekende zwarte gestalte doemde al snel op in haar gezichtveld en per direct leek haar hart even sneller te kloppen terwijl ze richting de hengst stapte. "Reducto." Met een glimlachje sprak ze zijn naam zacht uit. Wetende dat het hard genoeg zou zijn voor hem om haar te horen. Zachtjes drukte ze heel even zijn neus tegen zijn schouder voor ze die verstopte onder zijn dikke manenbos.

Er was. In dit alles. In het opgeven van haar rang en vertrekken naar Minanter om als normaal kudde paard te leven een lichtpuntje. Als ze genoeg anderen wist te overtuigen zou ze ooit hier staan. Hier leven. Aan Red's zijde zonder dat kilometers aan gebied tussen hen stonden. Zelfs als Leider in Orlais zou ze nooit zo close bij hem kunnen zijn. Wellicht was dat wel de rede waarom ze alles had opgegeven. Voor die ene kleine hoop.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Mariëlle

avatar

Profile
Number of posts : 600
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall ma 9 jan 2017 - 22:02




Reducto
'PAST THE POINT OF NO RETURN NO BACKWARD GLANCES'
Reducto vond het niet erg dat het lot blijkbaar andere plannen met hem had. veel paarden hadden Ferelden verlaten en ergens anders hun geluk gevonden. Het gebied was leeggelopen en hij kon wel iets van gezelschap gebruiken. Ze was niet zomaar gezelschap… Ze was het eerste lichtpuntje in zijn donkere dagen geweest. De eerste zonnestralen na de eerste herfststorm. En ondanks dat hun start niet goed was geweest hij had van haar gehouden. Hij hield nog steeds van haar. Hij hield van haar koppigheid en haar brandbare karakter. Ondanks dat ze de laatste jaren ouder en wijzer was geworden was ze dit nog niet kwijtgeraakt.  Zacht drukt hij zijn neus tegen haar hals aan en woelt kort door haar korte warrige manen. “hey schoonheid” mompelt hij.

“Hoe doet onze dochter het in de eerste rang?” Vroeg hij lichtelijk nors. Hij had Spectre het liefst zo dicht mogelijk bij hem gehouden in rang vier maar Red wist dat dit niet mogelijk was. Ze moest leren hoe het was om voor zichzelf op te komen zonder haar ouders, zonder Pilgrim. Mochten zij ooit heen gaan dan was ze op zichzelf aangewezen en moest ze ook zonder hen zien te overleven. Maar diep in zin hart had hij bij zijn dochter willen blijven.. Hij moest er niet aan denken wat er op dit moment zou gebeuren als een schim haar aan zou vallen. Waarschijnlijk zou ze van schrik doodblijven.


'OUR GAMES OF MAKE-BELIEVE ARE AT AN END'





Out there in the vast ignorance of the world it festers and spreads. A sleepless malice
as black as the oncoming wall of night. So it ever was. So will it always be.

•••
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall ma 9 jan 2017 - 22:34




"And I remember when I met him, it was so clear that he was the only one for me.

We both knew it, right away."

Ze voelde altijd een zekere warmte als ze in de buurt van Red kwam. Hij was haar gehele leven geworden zonder dat ze dat echt door had gekregen. De hengst en merrie waren bijna begonnen als vijanden. Hij had zichzelf over haar heen gedwongen en zij had het maar moeten accepteren. De verneukte opvoeding van hun zoon was daar het gevolg van.

Zij had Thorin toen der tijd bij Red gedumpt met z'n buddy Feliciano. En de twee hadden iets? geprobeerd te doen qua opvoeding. Maar de laatste keer dat Sky haar zoon had gezien, had ze hem nauwelijks nog kunnen herkennen.

Hun dochter was een compleet ander verhaal. En wellicht zelfs 180 graden anders qua persoonlijkeid van hun zoon. Zowel Sky als Red hadden spec verwend. En nu kon ze nauwelijks op haar eigen benen staan. Vandaar dat Sky ook niets anders kon doen dan zachtjes zuchten toen Red vreog hoe het met haar was. "Ze probeerd de gehele kudde naar haar te laten luisteren." Mompelde ze half grinnikend half serieus. "Ik ben bang dat ze teveel aandacht zal trekken van.. Je weet wel wie.."

Ze duwde zichzelf even tegen hem aan. "Ik hoop dat ze sneller omhoog kan groeien.. Ik denk niet dat ik een nacht fatsoenlijk zal slapen tot ze hier is." Zacht grinnikte ze en staarde even op naar de donkere bossen.



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Mariëlle

avatar

Profile
Number of posts : 600
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall ma 9 jan 2017 - 22:51




Reducto
'PAST THE POINT OF NO RETURN NO BACKWARD GLANCES'
Tevreden glimlacht de hengst. Dat leiden heeft ze van ons.. het zit in haar bloed. En zolang ze er niemand kwaad mee doet is het toch prima. Red keek haar weer aan met zijn groene kijkers in die van haar. Hij zag dat ze verder wilde vertellen wat er precies gaande was met spectre. "Ik ben bang dat ze teveel aandacht zal trekken van.. Je weet wel wie..” Zodra hij haar de woorden hoorde uitspreken draaide zijn oren naar achteren. ''Serieus sky..'' zucht hij nors. ''Je gaat me niet vertellen dat ze nog steeds achter die Pilgrim aan zit? Die hengst brengt haar alleen ongeluk, als je haar dood wil hebben moet je haar vooral met hem om laten gaan.'' Reds ogen stonden lichtelijk geïrriteerd. Hij had dit niet mogen laten gebeuren. Zijn meisje, zijn prinses. Aan de zijde van een andere hengst? Eens was de enige held in haar leven haar vader geweest.. De zwarte grote friese hengst was haar held. Maar het voelde op dit moment alsof hij haar kwijtraakte. Alsof hij het kleine jonge hertje waar hij bloemen mee ging zoeken in het bos langzaam aan uit zijn grip verdween en hij haar niet meer terug zou zien.

Red vertrouwde de hengst niet.. Het was voortgekomen uit Vestival en daar zat niets veel goeds in.. hij had de hengst nooit gemogen, had hem zo goed als kon ontweken en genegeerd. Enkel de verhalen die over hem rond gingen waren genoeg voor reducto om te weten dat dit addergebroed niet deugde. Even als zijn nakomeling… Nee.. Hij kon dit niet laten gebeuren. Hij kon zijn Spectre niet te prooi laten vallen aan Pilgrim. Zuchtend knikt hij, ''Ik wil haar zo snel mogelijk in rang 4 hebben. Weg bij hem.''

'OUR GAMES OF MAKE-BELIEVE ARE AT AN END'





Out there in the vast ignorance of the world it festers and spreads. A sleepless malice
as black as the oncoming wall of night. So it ever was. So will it always be.

•••
Terug naar boven Go down
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall wo 11 jan 2017 - 16:43




"And I remember when I met him, it was so clear that he was the only one for me.

We both knew it, right away."

Nog even.

Ze kon het niet laten om met haar ogen te rollen. Het was zo typisch van Red als het over hun dochter ging. Zodra de naam Spectre viel zat hij al in de wolken. Natuurlijk dacht hij aan een lullige hengst als grootste gevaar voor hun dochter terwijl de schimmen al 3 jaar lang toekeken hoe Spectre nog altijd onbezonnen en vrij rond huppelde. Maar nee. Pilgrim was het grote gevaar.

"Ja want een knullige eenzijdige peuterliefde is zo veel gevaarlijker dan bloeddorstige monsters die haar voor veel meer kunnen gebruiken." Hoewel ze zichzelf voor had genomen redelijker te praten met haar partner kon ze het toch niet laten om zo droog mogelijk te klinken terwijl ze de leider aankeek. "Red alsjeblieft zeg. Ik weet dat ze je kleine meisje is maar ten eerste. Ze wordt.. Lichamelijk dan, niet geestelijk, volwassen. Denk je nou echt dat Pilgrim iets van d'r moet. En daarnaast. Pilgrim zou een veel betere partner zijn dan zij verdient met d'r arrogantie on onwetendheid."

Misschien niet al te lief voor haar dochter maar Red moest toch wel wat dingen in zien. Sure. Als Pil Spectre met ook maar een hoef aan zou raken had hij met haar te maken, maar Reducto moest op dit moment toch echt inzien dat andere dingen belangrijker waren. "Wat dacht je van hém?" Haar oren draaide zich richting de donkere bossen. "Denk je niet dat híj, Spectre maar wat interresant vind om ons leven mee te verwoesten hmm."



I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Go down
Mariëlle

avatar

Profile
Number of posts : 600
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall vr 10 feb 2017 - 12:05




Reducto
'PAST THE POINT OF NO RETURN NO BACKWARD GLANCES'

Red moest toegeven dat hij op sommige momenten misschien iets te voorzichtig was met zijn kleine prinses. Met Valk had hij dit gevoel echter nooit gehad. Hij was op een heel ander moment in zijn leven binnengewandeld. En er net zo makkelijk weer uitgewandeld. Misschien was dat het geen wat hem triggerde om zo voorzichtig te zijn met Spectre. De angst om haar voorgoed kwijt te raken aan een of andere hengst die haar elk moment weer zou laten vallen, of aan de schimmen die op de loer lagen. Hij vroeg zich af wat hij erger zou vinden.. Die hengst is niet veel beter voor haar dan die schimmen. Dat zou jij toch moeten weten sky.antwoord hij schel. Nukking draait de hengst zijn oren naar achteren en briest een keer. Ik dacht dat wij samen een team zouden vormen maar blijkbaar heb ik dat verkeerd begrepen. Ik heb geen angst dat hij haar iets aan zal doen. Ik hou haar in de gaten, Valk houd haar in de gaten waar hij kan. Misschien zou jij je iets drukker moeten maken om die hengst die continu om haar heen loopt. Of zij om hem. Het was misschien tijd om haar wat meer in toom te houden. Ze was nog jong, oneervaren en ontzettend naief. Hij kon haar niet ten prooi laten vallen aan iemand die haar toch niet zag zitten.

'OUR GAMES OF MAKE-BELIEVE ARE AT AN END'





Out there in the vast ignorance of the world it festers and spreads. A sleepless malice
as black as the oncoming wall of night. So it ever was. So will it always be.

•••
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall

Terug naar boven Go down

we were born with fire and gold in our eyes - Skyfall

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» A fire heard (FINSHED!)*Pick n play*
» Karrit Gold
» Fire Nation Noble Family Looks For Wife for the Vordannen Head of House
» Gold Fever (Mini-Event)
» Fire Nation: Fire Nation Capital - Fire Lord's Palace ~ Flashing Back

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Ferelden-
» CHATBOX