IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

There are always loose rocks [OPEN]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: There are always loose rocks [OPEN] vr 27 jan 2017 - 9:50

Met een vrolijke tret draafde de jonge hengst tussen de bomen door. Zo heel lang was hij hier nog niet en het gebied was nog vrijwel onbekend voor hem, wat betekende dat hij het eens moest ontdekken. Daar was het wel tijd voor. Wintervogels brachten soms een kreet uit of een liedje en waren allemaal druk bezig met het vinden van voedsel in deze barre omstandigheden genaamd winter. Terwijl andere knaagdieren zichzelf voor de winter af volgevreten hadden om zo de hele winter door te kunnen slapen. Het moest heerlijk zijn maar aan de andere kant ook saai en hij zou het zelf ook totaal niet willen. Bovendien hield Kili ook best wel van de winter en van de sneeuw. Het bracht namelijk ook wel de nodige pret in zijn leven. Het gekraak onder zijn hoeven, de gladheid en het koude tintelende gevoel wanneer hij er zijn neus in stak. Soms wanneer er een echt dik pak zou liggen zou hij er ook zo snel mogelijk doorheen proberen te rennen of met zijn achterbenen het omhoog proberen te trappen door middel van bokken. Nee, zonder winter zou hij niet kunnen leven.

Na eventjes belandde hij bij een klein beekje die rustig vanuit de bergen naar beneden, de zee, kabbelde. Het geluid was duidelijk te horen van de kleine mini watervalletjes doordat sommige stenen wat hoger lagen dan andere. Heel rustig, ruig ging het er niet aan toe. Dat zou nu waarschijnlijk wel zo zijn in de dikkere rivieren waar meer water doorheen stroomde. Voorzichtig zette hij een paar hoeven in het ondiepe water zonder uit te glijden over een glad stukje steen of een loszittende steen. Die konden namelijk nog altijd verraderlijk zijn en op het moment had hij geen zin om al te nat te worden door het ijskoude bergwater, dus hij bleef voorzichtig doorlopen. Tot hij dan toch een stap niet helemaal handig neerzette en een steen op een onverwachts moment toch nog weg gleed onder zijn hoeven. Hij probeerde nog zijn evenwicht te behouden met zijn andere benen maar die steen had ervoor gezorgd dat andere stenen ook kwamen te verschuiven, en ook net twee stenen die cruciaal waren voor zijn balans. Hij stond even als een Bambi op het ijs met zijn wegglijdende hoeven en probeerde ze nog te verzetten tot hij weer stevig zou staan. Iets wat een paar seconden duurde maar het lukt hem uiteindelijk wel om te blijven staan. Ook al stond hij nu met zijn vier benen wijd, maar hij stond. Hij brieste even de schrik weg en probeerde weer normaal te staan, iets wat nu wel goed ging. Alle losse stenen waren al weggegleden en alleen de stevige waren overgebleven.

Net wanneer hij weer voorzichtig weg wilde lopen hoorde hij een geluidje waardoor hij nog even bleef staan en zijn oren in de richting draaide. Niet kort daarachter volgde ook zijn hoofd. Lichtjes voelde hij schaamte opkomen voor mocht iemand dat gezien hebben, en dit zou alleen maar erger worden als het een merrie zou zijn. Dus hij hoopte maar dat het een hengst zou zijn. Hoewel dat ook geen perfecte situatie zou zijn, dan zou hij misschien ook uitgelachen worden en eraan herinnerd worden. Pfff, nou ja, eerst moest diegene dan nog tevoorschijn komen. ”Je gaat me toch niet zeggen dat iemand dat gezien heeft, of wel?” Vroeg hij, in de hoop degene die het gezien had tevoorschijn te roepen..

[open]



Terug naar boven Go down
Bo

avatar

Profile
Number of posts : 2551
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There are always loose rocks [OPEN] za 4 feb 2017 - 0:37

THE FALLEN WILL RISE
Een tevreden zucht gleed van Maybe’s lippen af terwijl ze haar ijsblauwe over de open horizon liet glijden. Het had even geduurd, en heel wat moeite gekost voordat ze de berg had weten te overwinnen, maar uiteindelijk was het haar gelukt. Meteen gaf het uitzicht de beloning voor het harde werken, en ondanks alles wat de afgelopen dagen was gebeurt gaf het haar een rust. Het stille landschap wat werd belaagd door de winter zag er vredig uit. Alsof alles stilgelegd werd, vastgevroren waarna het weer tot leven zou komen na een pauze van die rust. Echter was de realiteit iets minder vredig, winter deed altijd zijn prijs opeisen. En dat was niet het enige wat zijn tol deed claimen, wezens van de nacht liepen hier rond, pakte hun territorium. Waarvan ze zou willen hopen dat het alleen maar verhalen waren, al was dat een verloren zaak.

Ze schudde haar hoofd even om de gedachte van zich af te gooien, het zou niet helpen als ze er continu mee bezig zou zijn, ze zou alleen zichzelf er gek mee maken. Nog een laatste blik gleed over het prachtige landschap voordat ze zich omdraaide om de aftocht te beginnen, terug naar de lager gelegen gebieden om nog wat te eten voordat de nacht zou beginnen. Toch vond ze het geen verloren tijd, waar anderen dat wel vonden. Het was goed om in beweging te blijven en ze hield van de avontuur die dat soort dingen met zich mee bracht. Bovendien had ze zich nooit veel gehecht aan de uitspraken van anderen, maar kon het niet ontkennen als ze haar weer eens koppig of eigenwijs noemde. Het liet haar even glimlachen terwijl ze voorzichtig over de gladde ijsplaten bleef stappen. Veel ervaring had ze nog niet met deze verraderlijke sneeuw, aangezien ze altijd de warmte had opgezocht. Waarom precies wist ze niet, zoveel moeite had ze helemaal niet met de kou. Alleen die gladheid was een puntje, ze kon niet bepaald zeggen dat het super goed ging. Of soepeltjes. Al werd ze er wel beter in naarmate ze zich meer over de bergpassen bewoog, wat een positief iets was.

Weer in gedachte verzonken had ze de geluiden, die van iets beneden haar leken te komen, niet opgemerkt. Pas wanneer een donkere vlek zich verdacht veel bewoog keek ze op en zag dat de vlek daadwerkelijk een paard was. Iets wat ze de afgelopen dagen door al haar avonturen nog niet was tegen gekomen.  Nieuwsgierig draaide ze haar oren naar wat het leek een hengst te zijn. Hij leek moeite te hebben met het oversteken van het riviertje en haar daardoor niet op te merken. Langzaam liet ze haar mondhoeken opkrullen terwijl ze iets dichterbij kwam, ze kon niet ontkennen dat het er vermakelijk uit zag, wetend dat ze er zelf eerder exact zo had uitgezien. Toen er een kleine grinnik ontsnapte leek hij haar aanwezigheid opgemerkt te hebben. ”Je gaat me toch niet zeggen dat iemand dat gezien heeft, of wel?” Ze zette nog wat stappen richting de hengst terwijl haar grijns nog net wat breder werd. ’Ik wil het best niet zeggen…’ Begon ze, haar hoofd iets draaiend. ’Het was wel een mooie redding.’ Sprak ze na een korte stilte, waarbij ze nog wat dichterbij kwam, zodat ze op een comfortabele afstand zou zijn tegenover de hengst.




MUHAHAHAHA
Terug naar boven Go down
Spartan

avatar

Profile
Number of posts : 651
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There are always loose rocks [OPEN] wo 8 feb 2017 - 9:56

Het was weer echt iets voor de jonge hengst om te doen, zijn onhandigheid soms ook, het kon soms zeer irritant zijn wanneer hij zichzelf wilde bewijzen. Nu gelukkig had niemand dat gezien, al werd hij binnen een paar seconden daarover ook alweer aan het twijfelen gezet. Met benen gespreid om zijn evenwicht te bewaren keek hij om zich heen, maar zijn zicht was een beetje beperkt door wat bomen en het feit dat hij in deze houding niet bepaald stevig genoeg stond op de stenen. Zodra hij eenmaal zijn evenwicht goed terug had gevonden begon hij weer voorzichtig omhoog te komen en zijn benen onder zijn lichaam te zetten. Hij blies even met wat geluid lucht door zijn neusgaten in een bries, om het er nog wat stoer uit te laten zien. Hoewel het waarschijnlijk wel gezien was en hij zichzelf nu toch al voor gek gezet had..

Na zijn vraag maakte een witte merrie zichzelf bekend en de donkere gekleurde hengst pinde meteen zijn oren geïnteresseerd naar voren terwijl hij haar bekeek. Natuurlijk was hij aan de ene kant wel wat gegeneerd door zijn actie en dat zij dat had moeten zien maar die gedachte werd snel aan de kant geschoven, want Kili bleef jong en een hengst en daardoor natuurlijk zeer gefascineerd door het aanzicht van merries. Daardoor alleen al kon hij best snel afgeleid worden. ’Ik wil het best niet zeggen…’ Zei ze en bij haar woorden kwam die realisatie ook weer naar boven waardoor hij haar wat gegeneerd aankeek met zijn oren een beetje naar beneden gericht. ’Het was wel een mooie redding.’ Ging ze vervolgens verder, waardoor hij zijn oortjes wel weer een beetje omhoog draaide, want dat klonk een stuk positiever voor hem. Hij schudde even zijn hoofd waardoor zijn manen wat door de war vlogen. ”Vind je?” Vroeg hij wat verbaast. ”Normaal gesproken zijn ze altijd veel mooier hoor,” Vervolgde hij met een vrolijk grijnsje, in een poging om dan toch een iets betere impressie te maken.

Ja hoor, het hoefde namelijk ook niet lang te duren voordat Kili weer zijn oude zelf terug vond in zijn verlegenheid door het ongelukje. Hij deed voorzichtig, want hij moest natuurlijk niet weer zo’n actie uithalen, weer wat stappen dichter naar de merrie toe. ”Mijn naam is trouwens Kili, en de jouwe is?” Vroeg hij vriendelijk aan de merrie. Meestal gebruikte Kili niet zijn hele naam, hij gebruikte vaak of Kili of Tero omdat zijn ouders en vroegere vrienden hem ook altijd deze bijnamen gaven.


Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: There are always loose rocks [OPEN]

Terug naar boven Go down

There are always loose rocks [OPEN]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» To Pour Salt Into An Open Wound...
» Work of Art (open to all)
» The Shivering Isles (Open To All!)
» Enemies Brought Together As One(Open, Pick N Play)
» Yoruyounaka Kaizokudan: Unknown Winter Island (open to anyone)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Minanter-
» CHATBOX