IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

This is all I have

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: This is all I have ma 27 feb 2012 - 23:40



Hij woonde hier nu al een tijdje, had kennis gemaakt met paarden en was sterker gegroeid als dat hij in zijn oude kudde had kunnen worden. Maar de herinneringen aan zijn vader lagen nog voor zijn netvlies. Het maakte niet uit wat hij deed.. Zijn vader moest en zou betaald worden voor de mentale pijn die er was gemaakt aan hem. Zijn vader wie hem mentaal en fysiek had mishandeld, pas nu hij had gezien hoe vaders hier met hun veulens om konden gaan begreep hij het.. Zijn leven was een leugen geweest.. Zijn vader die altijd had gezegd dat hij voor hem zou zorgen na de dood van zijn moeder, maar in feite was hij gewoon afgetuigd.. Het maakte hem boos.. Maar een dag zou hij terugkeren naar zijn vader.. Een dag zou hij zijn vader vermoorden.. Hij zou hem laten zien wat zijn vader van hem had gemaakt!

Met zijn goede oog staarde hij naar de omgeving, zijn andere oog lag een half doorzichtig blauwig laagje over.. Het was blind.. Het zou nooit meer werken.. Bij zijn geboorte had hij het al.. Maar ja.. Het was iets waar hij mee had leren leven.. Net zoals zijn littekens en wonden die over zijn gespierde lichaam liepen. De littekens van zijn vader.. Van de eeuwige gevechten die hij had moeten winnen om te overleven. Maar zijn spieren waren ontwikkeld, in vier jaar was hij volwassen en sterk geworden.. Zeker wetend dat hij de schimmen hier aan zou kunnen. Bijna grijnsde hij bij de gedachte aan opnieuw vechten en woest stampte hij met zijn hoeven op de grond en kwam hij licht omhoog met zijn voorhand. Opnieuw landde zijn hoeven op de grond en lieten een lichtte dreun achter. Woest hinnikte hij terwijl hij zijn hoofd in de lucht gooide. Alsof hij de schimmen uitdaagde, naar ze schreeuwde te komen en te voelen wat dat hij ze aankon. Maar ze kwamen niet, inplaats daarvan klonken de zware stamen van hoeven die hij niet kon plaatsen. Hoefstampen van een paard dat hij binnenkort zou ontmoeten. Hij herkreeg zijn kalme zelfe en hinnikte in de richting van het paard dat zijn hinnik had gehoord ter begroeting en schudde even zijn hoofd terwijl hij rustig wachtte.

-Reserved-
Theron Hunter of the west.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Sapphire

avatar

Profile
Number of posts : 594
Status : Absent


Contact
BerichtOnderwerp: Re: This is all I have di 28 feb 2012 - 15:45


F a l y n
Mijn jeugd, mijn bestaan. Een totale leugen, niets is meer zoals het was. Ik ben op zoek naar antwoorden, antwoorden die mij meer duidelijkheid geven over mijn bestaan. Antwoorden die mij vertellen wie ik ben, waar mijn levensweg ligt en waar ik mijn toekomst op kan bouwen. Totdat ik die antwoorden heb blijf ik achterdochtig, zoek gevaar dat er niet is. En dat enkel en alleen omdat mijn jeugd, alles wat ik ken en weet, een totale leugen was.


Een paar ogen schoot angstvallig alle kanten op, reagerend op elk klein geluidje dat zijn oren waarnamen, reagerend op alles wat hij zag of rook. De minusculeste veranderingen die voor een normaal paard op merkbaar waren ontgingen hem niet. In verhouding met elk ander van zijn soort waren zijn zintuigen niet beter ontwikkeld, helemaal niet zelfs, maar zijn onophoudelijke achterdocht zorgde ervoor dat hij niets langs zich heen liet glippen. Ondertussen was hij al wel zo ver dat hij niet alleen ’s nachts de paden bewandelde, naar zijn idee was hij wel ver genoeg weg gevlucht en Falyn had geen enkel spoor gevonden dat erop wees dat zijn vader of een van diens dienaren hem op het spoor waren. Toch bleef hij op zijn hoede, achter elke boom of struik kon wel eens iets schuilen. Achter elk vriendelijk wordt kon een minder prettige bedoeling zitten. Als het aan de jonge bruine hengst lag zou hij iedereen ontlopen, en zijn leven in stilte leiden. Maar de onophoudelijke vragen in zijn hoofd hield hem bezig, zijn angst kon hem niet met rust laten. En daar wou hij koste wat het kost vanaf, hij wou antwoorden, maar tegelijkertijd was hij bang voor de reis naar het antwoord en de waarheid zelf was ook iets wat hem stilletjes tegen hield.

Falyn’s drafpassen waren ruim, zijn hoofd iets wat onder de looplijn. Daarbij hing zijn lange, licht gekrulde voorlok wat voor zijn ogen, maar belemmerde ze zijn zicht niet. In het ritmische tempo van zijn passen deinde ze lichtjes heen en weer, in tegenstelling tot zijn ogen die alle kanten op leken te flitsen. Enerzijds liep hij graag langzamer zodat hij zichzelf meer tijd gaf te kijken waar hij was, waar hij heen ging en welke obstakels hij kon verwachten. Aan de andere kant konden dan ook diegene achter hem op hem inlopen. Een rilling schoot daarbij over zijn rug, waardoor hij zijn staart eens door de lucht sloeg en daarbij zijn eigen flank aantikte. Hij moest en zou blijven lopen, achterom kijken zou meer gevaar betekenen. Toch had hij niets waarop hij zijn toekomst kon bouwen, zijn jeugd was een grote leugen geweest. Een fatsoenlijke basis voor de rest van zijn leven was dus niet aanwezig. Totdat de vele, vele vragen beantwoord werden.

De hinnik van een paard zorgde ervoor dat zijn hoofd met een ruk omhoog vloog en zijn ogen alle kanten op schoten, op zoek naar de bron van het geluid. Tevergeefs probeerde hij dat ook met zijn neus, maar gezien hij met de wind mee liep kon hij hetgeen wat zich voor hem bevond niet ruiken. Alles achter hem wel, en die zouden meer moeite hebben met het bepalen waar Falyn was. De wind blies de geuren met hem mee. Zijn gang zakte terug naar een onregelmatige stap, dan weer vlotter en dan weer langzaam lopend. Wat moest hij doen? Richting de vreemdeling lopen en het beste ervan hopen? Of een grote bocht maken om mogelijk contact met de ander te verbreken. Maar misschien wist hij ook wel meer, kon deze vreemdeling hem vertellen waar hij was, hoe de omgeving was, en natuurlijk of er meer paarden in de omgeving leefden. Ondanks dat hij de knoop niet kon doorhakken kwam hij uiteindelijk op een klein open veld tussen de bomen. Falyn bevroor compleet toen hij zag dat hij toch richting de bonte hengst was gelopen, nu was er geen weg terug. Weid open gesperde ogen waren strak op het vreemde gestalte gericht, lieten deze alleen los om vlug de omgeving te bekijken. Onrustig snoof hij eens, bleef staan waar hij stond zonder een woord te spreken.
Rank 1


Terug naar boven Ga naar beneden
Michelle
ǤØÐ ÂßØVЄ ÂĿĿ
avatar

Profile
Number of posts : 6870
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: This is all I have do 1 maa 2012 - 15:36



Zijn lange tweekleurige manen dansde op de wind. Het was slechts enkele dagen geleden dat Axis hem gevraagd had om de onderleider van rang 2 te worden. Het was wellicht de mooiste dag van zijn leven geweest, de dag waarop toch duidelijk werd gemaakt dat hij wat waard was, dat zijn vader het fout had, dat hij wel wat waard was. Het had hem goed gedaan en al helemaal om onder Thowra te staan, de hengst die hem op zijn eerste dag in het o zo mooie maar o zo gevaarlijke BMH had verwelkomt en hem alles te vertellen over het gebied en haar gevaren. Er was wellicht een vriendschap tussen de twee hengsten ontstaan waar Theron trots op was. Vandaar dat hij ook zo gelukkig was geweest met het benoemen van zijn rang. Onder Thowra staan was meer dan hij verdiende. Maar dat leek nu allemaal zo gewoon, alsof hij al jaren zo leefde, het deed hem goed. Het maakte hem blij. Theron was eindelijk in zijn leven volkomen gelukkig.

De bruine hengst waar hij net naar had gehinnikt leek doodsbang, waarvoor snapte Theron niet, wat was er om bang te zijn? Waarom gedroeg die hengst zich zo alsof er ieder moment een schim uit het duister kon springen terwijl er geen enkele schim in de buurt was of de maan nog maar net iets meer was alf halfvol. Er was voor nu geen grote rede om bang te zijn. Alsof bezeten liep de bruine hengst een paar stappen naar hem toe tot die begreep dat hij Theron naderde. De ogen van de hengst, alsof ze recht in de dood staarde. Theron snapte het niet en stapte langzaam vooruit, de hengst maakte geen enkel geluid. Zachtjes brieste Theron en keek hem recht aan. "Gaat het?" Sprak hij zachtjes en keek bezorgd de hengst aan. "Er is niets om bang te zijn, echt niet, je bent veilig." Klonk zijn stem langzaam en oprecht. Het was de waarheid, deze hengst hoefde nergens bang voor te zijn, hij was veilig, volkomen veilig en hij hoopte alleen maar dat hij dat aan de hengst kon vertellen zodat die hem zou geloven.

Theron Hunter of the west.


I fight for the men I've held in my arms, dying on foreign soil. I fight for their wives and children,
whose names I heard whispered in their last breaths. I fight for we few who did come home,
only to find a country full of strangers wearing familiar faces!


I fight for my people, impoverished to pay the debts of an Empire too weak to rule them,
yet brands them criminals for wanting to rule themselves! I fight so that all the fighting
I've already done hasn't been for nothing! I fight... because I must."
Terug naar boven Ga naar beneden
Sapphire

avatar

Profile
Number of posts : 594
Status : Absent


Contact
BerichtOnderwerp: Re: This is all I have zo 4 maa 2012 - 17:50


F a l y n
Mijn jeugd, mijn bestaan. Een totale leugen, niets is meer zoals het was. Ik ben op zoek naar antwoorden, antwoorden die mij meer duidelijkheid geven over mijn bestaan. Antwoorden die mij vertellen wie ik ben, waar mijn levensweg ligt en waar ik mijn toekomst op kan bouwen. Totdat ik die antwoorden heb blijf ik achterdochtig, zoek gevaar dat er niet is. En dat enkel en alleen omdat mijn jeugd een totale leugen was.


Een zacht lentebriesje speelde afwezig met zijn manen. Manen die volledig in de klit zaten, waar kleine takjes en bladeren in waren blijven hangen. Tijd om voor zichzelf te zorgen had hij niet genomen, enkel een goede rol beurt om zijn tijd. Echter had hij zich alleen door zijn knieën laten zakken als hij zich volkomen op zijn gemak had gevoeld, wetend dat hij zijn vader ver achter zich had gelaten en er niemand in de buurt was. En zelfs dan was het allemaal snel snel snel. Op de grond was je zwak, een gemakkelijk doelwit. Dat was een van de eerste lessen die Falyn had gehad, zwaktes waren eruit geramd, al snel had hij wel geweten wat te laten. Alles om klappen te voorkomen en meer lof te verkrijgen. Het had hem ook behoorlijk naar zijn hoofd gestegen als zijn vader hem weer eens prees. Hoewel de zelden gebeurde had hij toch snel het idee gehad dat hij heel wat was, dat anderen naar hem op moesten kijken, anderen hem respecteerden en blind zouden volgen zodra hij de taken van zijn vader over nam. Nu wist hij dat hij gewoon blind was geweest. Hij had alles gedaan wat er van hem gevraagd werd, wat hem werd opgedragen. Nooit stilstaan bij de gevolgen of zelf over situaties nadenken. Nee, de bruine hengst had zijn vader blindelings vertrouwd. Hij wist niet beter. De hengst had hem opgevoed, was zijn hele jeugd bij hem geweest. In tegen stelling tot zijn moeder die enkele dagen na zijn geboorte spoorloos verdwenen waren. Hij wist niet hoe ze eruit zag, hij wist niet hoe ze heette, waar ze vandaan kwam, of ze om hem gaf.. Het was een van de middelen van zijn vader geweest om Falyn bij zich te houden, hem te laten doen wat hij wilde. Op zeer jonge leeftijd had hij dan ook een merrie ongewenst van zijn zaad voorzien, echter was het nog maar de vraag of het gepakt had. Die dingen hoefde niet in één keer te gaan. Maar de kans aanwezig dat hij ondanks het feit dat hij zelf nog een jonge, nauwelijks volwassen hengst was al vader was. Echter kon hij zichzelf niet zo noemen, zo bestempelen, hij was er immers niet als vader voor het mogelijke veulen. Een veulen dat, als het kwam, nog geboren moest worden. Maar waar de moeder was was een andere vraag. En tijd om daarbij stil te staan had de hengst niet, daarvoor was hij te sceptisch naar zijn omgeving. Te wantrouwig en achterdochtig.

Zijn witte neusvleugels sperden zich weid uit, het gesnuif zou voor de bonte hengst ook duidelijk hoorbaar zijn. Nerveus schoten zijn ogen alle kanten op, op zoek naar anderen die zich in de schaduw van de bomen schuil hielden om tevoorschijn te komen zodra hij zich op de gewenste plaats stond. Ook zocht hij naar een uitweg, een manier om langs de bonte, onbekende en misschien gevaarlijke hengst te schieten en tot het vallen van de avond niet meer te stoppen met lopen. Aan achterom kijken deed Falyn niet, in die ene seconden kon je net verkeerd uitkomen waardoor alles toch nog mis kon gaan. Echter verloor hij de vreemdeling niet uit het oog. Snuivend, met oren gespitst en gespannen houding stond hij trillend op zijn benen, klaar om weg te schieten mocht dat nodig zijn. De woorden van de hengst zorgde ervoor dat Falyn zijn oren in zijn nek legde, en hem voor enkele lange seconden aankeek voordat zijn ogen weer rondschoten. Met twee passen achterwaarts probeerde hij de ruimte weer te vergroten. De woorden klopte niet, waarom zou hij een vreemdeling zo zo’n rustige, zachte toon vragen wat er was? Opnieuw snoof hij luid. ”Wat moet je?”klonk zijn stem wantrouwend. Zijn lage stem was bars, maar totaal ongecontroleerd vanwege de angst die Falyn voelde. Angst die hem vertelde het op een lopen te zetten en niet meer om te kijken. Lichtjes kneep hij zijn ogen wat samen, om de bonte hengst op die manier aan te kijken. Al zijn handelingen gingen vrijwel onbewust en waren gebaseerd op de vluchtdrang die hij in de laatste twee maanden had opgebouwd.
Rank 1


Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: This is all I have

Terug naar boven Ga naar beneden

This is all I have

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Anderfels-
» CHATBOX