IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

The distance of beauty.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: The distance of beauty. vr 4 mei 2012 - 18:39

In nijdige passen bracht ik mijn jonge lichaam vooruit. Klik, klak, klik, klak, hoorde je mijn hoeven op de harde ondergrond slaan. Ja ik was jong, ja ik ben onervaren. Maar dat je mijn vader, de o zo machtige leider, niet het recht me als vuil te behandelen. Ik kon er tenslotte niets aan doen dat hij besloot mijn moeder in de steek te laten. Ik had een fijne jeugd gehad, en nam me vader het niet kwalijk dat hij ons in de steek had gelaten. Maar wel dat hij nu boos werd dat ik op de verkeerde manier ben opgegroeid, en niets nut ben. Dan had hij er maar moeten zijn om me op te voeden. Hij was dan wel een vader, leider en paard met levenservaring, maar het recht om me als een stuk vuil te behandelen had hij niet. Ik liet mijn lichaam in een verzamelde galop rollen. Mijn spieren deden hun best om de passen vloeiend en krachtig te laten. Klik, klak, Ik was gek op de galop, Klik, Klak .Gewoon een moment alles vergeten, Klik, klak. Weg rennen van je problemen. Klik, klak. Of er juist naar toe.

Mijn ogen blijven rusten op het lichaam van een ander paard. Mijn neusgaten gaan langzaam open en dicht. Hijgend neem ik mijn gang terug. Duw mijn borst naar voren en stap in de richting van het paard. Mijn hoeven zakte weg in de rotte bladeren. In ruime krachtige passen bring ik mijn sterke, nog niet helemaal volgroeide , maar o zo grote lijf vooruit. Ik was niet altijd de vriendelijkste. Misschien omdat ik wist dat paarden nooit te vertrouwen zijn. Wat een goedzakken het ook zijn. Schijn is bedrog. Je neemt ze in je hart, En ze kwetsen je, maken je stuk. Laten je hart breken. Netzoals bij zijn moeder was gebeurd. Zijn moeder was stuk. Ze was een jonge merrie van een jaar of 8, en moest je haar nu zien. Dof, futloos, mager. Hij schudde langzaam zijn hoofd.

Ik neem het lichaam van de witte hengst in me op. Hij leek ongeveer hetzelfde postuur te hebben als ik. Enkel was ik niet wit maar grijskleurig met helderblauwe ogen. Mijn manen waren wit met donker grijze plukken erin. Mijn postuur was sterk en krachtig. Ook was ik redelijk groot, nu al. En ik moest nog wel iets groeien. Dat zeker. Ondanks dat torende de hengst nog een stuk boven me uit. ”Eh.. Hallo, .. grote vriendelijke reus… “ grinnikte hij zachtjes




Laatst aangepast door pipvl op ma 3 sep 2012 - 12:21; in totaal 8 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. vr 4 mei 2012 - 18:39


kayleigh

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away

    relations
T h e r o n • You're my everything, I just want you.
partner
a s t r a c a n • You're my sun in the midnight
son
a l e y d i s • The wise eyes from your dad, my little Aleydis,
daughter
a l é z n a • You're my strong little one, jump into us world
daughter
z e h l i a • I know I can trust you, with every bone in my body
friend
t r i u m p h • I never forgive you, what you did, It was the worst thing in my life
hate
m a y d e e n • I never forgive myself. Your died to protect me...
mother

    history
Het begon allemaal zo'n 8 levensjaren geleden. Hoog in de bergen werd ik geboren. Mijn moeder zorgde goed voor me, ik was haar alles. Ik was anders dan de andere, mijn moeder zei dat ik bijzonder was. Ik zag het enkel ik mijn uiterlijk. Want wie had er nou planten om haar benen, die er niet af konden. Of die maar in je manen blijven groeien? De tijd hoog in de bergen was geweldig.Ik speelde met alle veulens. Het feit dat er geen vaders waren was me helaas niet opgevallen. Als ik dat had geweten was alles misschien anders gelopen. Had ik nooit de vreselijke pijn mee hoeven maken. Mijn leven was perfect. Ik groeide uit tot een prachtige drie jarige merrie. Maar op een dag veranderde alles...

ik zie de blik nog in mijn moeders ogen. De angst, haar afgrijzen. En ik voelde de spanning. Een koude schaduw viel over het lange gras waar ik zoals gewoonlijk zat te spelen. Een hengst van twee meter hoog, als het niet hoger was. Zwart, alles was zwart, pikzwart. Zijn lichaam, zijn manen zijn ogen. "In de gebruikelijke rij!" Bulderde zijn stem over het grasland. Ik begreep het niet. hij was hier niet eerder geweest. Wat bedoelde hij met 'de gebruikelijke rij'? Mijn moeder wist het wel. Ze duwde me naar voren, de rij in. Ze ging naast me staan en keek strak vooruit. Probeerde ogen te ontwijken, mijn vragen niet te horen. Meneer Black begon namen te bulderen. Waaronder die van mij, mijn moeder, en mijn vrienden. Hij draaide zich om en liep weg. Ik begreep de bedoeling niet, maar mijn moeder duidelijk wel. Het was een lange reis, dagen ik denk wel weken liep we. De bergen uit. Halverwege ging hij weg, met de andere hengsten. Triumph, mijn beste vriend. Ik had toen niet geweten waar hij heen ging, maar tegenwoordig weet ik wel beter. Hij was naar het trainingskamp. Ze werden getraind om pijn te doen, te mishandelen en verkrachten.

We kwamen aan en de hel begon direct. Ik werd mishandeld, ze deden me pijn. En ik zag mijn moeder verkracht worden. het was gewoon vreselijk. Mijn hoop verging. ik verloor mezelf. Ik was verdoofd. Liet alles maar met gebeuren en dacht nergens aan. Tot ik hem weer zag. Hij kwam met alle hengsten aan in de kudde. Zijn ogen stonden vol haat. Hij was verpest. maar toch voelde ik eindelijk weer hoop. Een kans verlost te worden uit de hel. Maar hij zag mij ook. Ik zie zijn ogen nog veranderen. Maar nog voor we naar elkaar toe konden was Meneer Black er weer. "In de rij!" Bulderde zijn stem over de kudde. Zo vlug als iedereen kon gingen we in de rij staan. Angst was voelbaar. Iedereen wist wat er kwam behalve ik. De nieuwe hengsten moesten hun dominantie bewijzen door een merrie te verkrachten. Meneer Black had mij al in het oog gehad. Had mijn lichaam allang gezien en wist dat hij het zou gebruiken. Meneer Black was de leider, hij ging het voor doen. ik zie nog de valse grijns op zijn gezicht. Hij liep naar me toe. Net toen hij op me wilde springen kwam me moeder aanrennen. Al die tijd had ze me ontweken. Ze sprong voor Black. Viel hem aan om me te beschermen. Maar had geen kans. Black had haar zo te pakken. Ik zie nog steeds haar lichaam vol verwondingen roerloos om de grond liggen. Bedenkt met rode vloeistof.

Black verkrachtte me alsnog. Ik raakte drachtig. Mocht de bergen in om te bevallen en mijn veulen op te voeden. Ik beviel maar ik wilde het niet. Na mijn bevalling ging ik samen met Meneer Black terug. Ik had het veulen niet eens gezien. Niet eens een naam gegeven. Ik voel me nog altijd schuldig dat ik dat heb gedaan. ik heb het aan zijn lot over gelaten... Ik hoop, op een dag mijn excuses aan te kunnen bieden. Toen ik terug kwam had ik eindelijk de kans hem te ontmoeten, Triumph. Hij troostte me, over mijn moeder, over het veulen en over Black. Ik werd verliefd. Verblind door de liefde. Hij op mij. We waren samen. Constant als een hengst keek deed hij alsof hij me pijn deed. het leven had voor mijn gevoel weer zin.

Maar op een dag kwam hij naar me toe. Ik wist niet wat er was. Zijn ogen stonden hard, koud. Hij zei niets. Het was vreselijk. na al het vertrouwen dat ik hem had gegeven... Deed hij dit. Hij dekte me. Verkrachtte me beter gezegd. Ik rende weg. Weg van de kudde met gevaar op mijn leven. Liever dood dan in deze kudde. Weken zwerfde ik rond. Ik was gestrest, bang. Dat ik achtervolgt werd. Ik beviel van Astracan. Hij was het enige lichtpunt in de duistere tijd. Ik heb nog steeds spijt dat hij me met de pijn heeft moeten zien. Dat HIJ me er door heen moest slepen. Dat hij meer mij heeft opgevoed. maar ik ben trots op hem. hij heeft bewezen dat hij het waard is. De tijd vloog voorbij in Bluemoonhorses. Ik liep als een lijk rond, totdat ik hen zag. Theron. Hij zette me op het juiste pas. Enkel door bij me te zijn. Ik snap nog steeds niet waar ik hem aan verdiend had. Hij was de hoofd prijs voor elke merrie. Groot, sterk, krachtig, redelijk knap en de leider van de tweede rang. En wie was ik? Ik was een zwakke merrie.

Opeens lijkt alles in mijn leven mee te zitten. Ik heb Theron. Ben net bevallen van twee merrie's. Steeds als ik ze zie ben ik verbaasd om hun perfectie. Ze zijn knapper dat ik ooit had durven hopen. Ze hebben de ogen van hun vader. Aleydis, the wise one. De wijsheid van haar vader. En Alézna. The strong one. Kracht van haar vader. Hij had beweert dat het door mijn doorzettingsvermogen kwam. Maar ik geloof daar niet in. Ik geloof enkel dat de wereld ons wat geluk gunde. Ik kan het leven weer aan. Ik weet niet wat er allemaal gaat komen. maar wel dat ik de fijnste jaren van mijn leven hier heb doorgebracht.

Sheet:
 


Laatst aangepast door pipvl op ma 3 sep 2012 - 12:21; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 5 mei 2012 - 17:26


astracan

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away

    relations
k a y l e i g h • I always be there for you, mom
mother
r h a i r a • love is in the heart, remember that, my sweet Rhaira
partner
r o q u e• You're my play-buddy, my best friend
friend
t h e r o n • You helped my mother. Thank you, with every bone in my body
friend
t r i u m p h • You are the worst thing in my life. You're a monster
father

    history
Ik ben een aantal jaar geleden hier in bluemoonhorses geboren. Mijn leven was over het algemeen goed. Ik had een moeder waarvan ik hield. Aan meer had ik geen behoefte. Maar het was mijn vader die me dwarszat. Mijn moeder zat in een lastige tijd, door mijn vader. Mijn vader zou haar bedrogen hebben. Het was niet alleen voor haar lastig, maar dus ook voor mij. Het werd te erg. Ze vermagerde. Heet leek alsof ze het leven al had opgegeven. Het was vreselijk, Ik gaf alles wat ik had om haar weer op het been te krijgen. maar daarmee ging ik zelf achteruit. Ik was enkel nog bij mijn moeder. Mijn sociale leven storte in. Ik had enkel Roque, die ik geen jaren meer had gezien. maar ik wist dat hij me trouw zou blijven. Maar het enige geneesmiddel leek Theron voor mijn moeder. Sinds ze hem ontmoette gaat ze goed. Alles lijkt ineens goed te gaan. Ze is een tijdje terug bevallen van de tweeling uit orlais. Alle ogen stonden gericht op de perfecte veulens. Ik kon uren naar ze kijken. Ze leken een en al perfectie. Sindsdien doe ik mijn best mijn leven weer op te pakken, of eigenlijk. Te beginnen

Sheet:
 


Laatst aangepast door pipvl op do 13 sep 2012 - 17:24; in totaal 6 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. wo 9 mei 2012 - 14:19


alézna

Life in not measured by the breathes we take
but the moments, that take our breath away

    relations
T h e r o n • Daddy, I know you always be there for me.
father
k a y l e i g h • Mom, You have protect me for aliens, I always be there for you
mother
a l e y d i s • SISTERRR, Your a half of the dynamics twins
sister
a s t r a c a n • You're me big brother, I'm so proud to be your sister
brother

    history
Mijn verleden en geschiedenis is nog niet echt interessant. Mijn verleden was vooral veilig. Ik werd geboren met mijn tweelingzus Aleydis als leidersdochter. Mijn papa is Theron de leider van de tweede rang op dit moment en ook toen ik werd geboren. We werden beide geboren met onvoorstelbare perfectie. Werden met liefdevolle blikken nagekeken door kudde paarden als papa ons net als Simba in de lion king ons toesprak dat we moesten luisteren. Ik ben niet zo slim als mijn zusje en ook niet wijs. Maar ik ben wel sterker. Mentaal en fisiek. Samen werden we ook wel de dynamische tweeling genoemd, door mijn moeder vooral...

We werden volledig in de watten gelegd en mochten enkel leven onder toeziend oog van ouders. En nu kan de echte wereld beginnen. Ik ben volwassen net als mijn zus. We kunnen wereld ontdekken zonder aan het lijntje gehouden te worden. Ik wist dat alles anders zou zijn. Ik weet dat ik nu mijn geschiedenis moet gaan schrijven met de wijsheid die ik van mijn vader heb meegekregen in de afgelopen jaren.


Sheet:
 


Laatst aangepast door pipvl op za 15 sep 2012 - 15:21; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. di 15 mei 2012 - 16:50

--


Laatst aangepast door pipvl op di 11 dec 2012 - 22:37; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. zo 20 mei 2012 - 21:49





Wat er in die paar seconde gebeurde begreep E'vesdar totaal niet. De zwarte hengst is een een mum van tijd weg gespurt in een galop zo snel dat hij snel uit het zicht verdween. E'vesdar keek hem na en maalde de woorden continu in zijn hoofd, totdat hij tot de conclusie kwam dat het ongehoord was om iets dergelijks te zeggen. Hij kon beter zijn mond houden, dat had hij altijd al gedaan, waarom deed hij dat nu niet? De zwarte hengst leek echter niet alsof hij in ergernis, of juist kwaadheid was weg gegaan. Het leek wel alsof hij werd opgejaagd. Hij had iets fout gezegd, E'vesdar wist het zeker. Zo was het altijd al gegaan. Zodra hij ergens over begon te praten werden zijn woorden later tegen hem gebruikt, of vatte de andere het verkeerd op. Net als bij de zwarte merrie die hem liet sidderen van binnen. Hij had haar verteld hoe hij zich voelde en zij was van plan hem schaamteloos te gebruiken om haar hengst jaloers te maken. Hij wist echter niet dat zijn afwijzing zou leiden tot een veel groter drama later. Een zucht verlaat zijn lippen en hij zet zijn lichaam in een krachtige, maar toch ontspannen stap. Als hij de hengst zou inhalen dan zou hij dat op zijn eigen tempo doen. Als de hengst straks tot stilstand zou komen zou hij hem wel achterna gaan. Maar zoals het er nu uit zag leek het alleen maar alsof Flight zo ver mogelijk bij E'vesdar vandaan wilde.


Code:
[table align=center border="0" cellspacing=0 cellpadding=0 bgcolor=#f6f6f9][tr][td][/td][/tr][tr][td][table align=center border="0" cellspacing=0 cellpadding=0 width=500][tr][td][justify][font=Georgia][color=#9b9277][size=11]
 
 
 
Tekst
 
[/size][/color][/font][/justify][/td][/tr][/table][img]http://img805.imageshack.us/img805/7892/amoriii.png[/img][/td][/tr][/table]
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 2 jun 2012 - 13:51




Met een brok in haar keel stond de boven aan de helling. Hier had ze hem gezien, hier had ze hem gezien sonds jaren, hier had ze hem weer ontmoet. Na de laatste ontmoeten met Lerav, de mooie hengst, voelde ze zich raar. Steeds als ze aan hem dacht kreeg ze zo'n raar gevoel. Dat heeft ze nog nooit eerder bij een paard gehad...

Na de ontmoeting had ze nog een keer in zijn ogen gekeken en had hem gedag gezegd . Toen was ze omgelopen met tegenzin. Wat was het toch met haar?

Ze hoopte Lerav te vinden, dus ging zoeken. Langzaam de helling af. Het was stijl naar beneden dus het ging niet heel snel. Ze nam rustig de tijd en ontspande zich. hoewel vanbinnen haar hart wild tekeer ging. Toen ze beneden was keek ze snel naar zichzelf in het beekje dat kalmpjes stroomde. Snel liep ze door, waar zou hij zijn?

Toen ze hem niet kon vinden liep ze maar terug naar haar vertrouwde hoekje met de boom met die lekkere takken waar ze telkens vanaf at. Maar wacht... hij was bezet... door Lerav. Maar hij at niet. Hij rook aan de bladeren waar zei de dag hiervoor vanaf hat gegeten. "Lerav?" Vroeg ze beleeft terwijl ze hem voorzichtig aankeek.





Code:
[table align=center border="0" cellspacing=0 cellpadding=0 bgcolor=#dac3b3][tr][td][/td][/tr][tr][td][table align=center border="0" cellspacing=0 cellpadding=0 width=500][tr][td][justify][font=Georgia][color=#837368][size=11]
 
 
Tekst
 
[/size][/color][/font][/justify][/td][/tr][/table][img]http://i46.tinypic.com/2rcwt5f.png[/img][/td][/tr][/table]
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. ma 4 jun 2012 - 17:09


Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.


Code:
[table align=center cellpadding=0 cellspacing=0 background=http://illiweb.com/fa/pbucket.gif width=664 height=345][tr][td width=357][/td][td valign=top]<div style='padding-right: 20px; margin-top: 75px; margin-right: 0px; margin-bottom: 20px; width: 200 px; height: 250px; overflow: auto; text-align: justify;'>[font=Georgia]
[color=#1c1c1c][size=11]

Tekst

[/size][/color][/font]</div>[/td][/tr][/table]
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: crunching bluntly, streaming bleed | Avanti, di 5 jun 2012 - 15:45




Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.


Laatst aangepast door pipvl op ma 11 jun 2012 - 16:35; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. do 7 jun 2012 - 19:45


Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.


Code:
[table align=center cellpadding=0 cellspacing=0 background=http://i45.tinypic.com/egdf9c.png width=900 height=480][tr][td width=480][/td][td valign=top]<div style='padding-right: 20px; margin-top: 75px; margin-right: 525px; margin-bottom: 20px; margin-left: 25px; width: 325px; height: 375px; overflow: auto; text-align: justify;'>[font=Georgia]
[color=#29231f][size=11] Tekst

[/size][/color][/font]</div>[/td][/tr][/table]

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. zo 10 jun 2012 - 15:27




Zijn moeder had hem vertelt dat ze naar zijn vader zouden gaan. Hij had hem nog maar een paar keer eerder gezien. En al deze keren was hij niet heel lief tegen zijn moeder geweest. Maar gelukkig wel tegen hem. Hij merkte dat zijn moeder sinds ze zijn vader had gezien heel verdrietig was en wat down. Astracan was dan wel jong. Maar wel heel slim. En werd nu ook met de dag groter en sterker. Hij leek op zijn vader zei zijn moeder altijd. Zijn vader was zo mooi en sterk. Hij wilde later net als hem worden. Hij ergerde zich aan de haren die ui zijn vacht vielen. Hij kreeg hierdoor een raar kleurtje wat bruin grijs gemengd. Dat komt omdat hij grijs word had zijn moeder hem verteld. Hij leerde veel van zijn moeder bedacht hij ineens.

Vrolijk dartelde hij om zijn moeder heen. "Assie, Assie, Assie" Zong hij vrolijk terwijl hij de raarste sprongen maakte. Astracan was een speels veulen. Zijn leven bestond uit drinken, spelen en slapen. Vrolijk dribbelde hij aan de zijde van zijn moeder. Uitdagend hapte hij in haar vacht. Hij merkte dat hij sterker werd en groter. Hij kon ook steeds langer spelen. Toen hij zijn vader zag gleden zijn puppyogen snel naar zijn moeder die het zichtbaar lastig had. Had ze nou een traa op haar wang? Hij had haar nog nooit een traan zien loslaten. Er was duidelijk wat aan de hand. Hij spande zijn spieren aan en duwde trots zijn borst naar voren.


Code:
[table align=center cellpadding=0 cellspacing=0 background=http://dl.dropbox.com/u/72071790/BlueMoonHorses/Astracan.png width=900 height=502][tr][td width=480][/td][td valign=top]<div style='padding-right: 20px; margin-top: 75px; margin-right: 25px; margin-bottom: 20px; margin-left: 300px; width: 345px; height: 375px; overflow: auto; text-align: justify;'>[font=Georgia]
[color=#29231f][size=11]

Telst

[/size][/color][/font]</div>[/td][/tr][/table]
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. zo 10 jun 2012 - 22:31




Amor was nog steeds buiten woorden. Hij had alles verwacht in zijn leven behalve dit. Hij luisterde aandachtig naar de merrie terwijl zijn helderblauwe ogen in haar bodemloze bruine ogen bleven hangen. Hij zweeg even. Het kwam behoorlijk hard voor hem aan. Ze was dus opzoek naar hem geweest. Terwijl hij hier stond te flikflooien met de merrie die hij haat. "Ohh, dat is niets" Zei hij vlug. Terwijl zijn ogen over zijn eigen flanken schoten. Het was maar een schrammetje nam hij zich altijd voor als hij de pijn voelde branden. "Je ziet er goed uit!" Sprak hij maar om haar vader te vergeten. Die hengst had alles gegeven om Rhaira goed op te voeden. Het deed hem bijna pijn. "Hoe lang zoek je me al?" Vroeg hij tenslotte zachtjes.


Code:
[table align=center cellpadding=0 cellspacing=0 background=http://dl.dropbox.com/u/72071790/BlueMoonHorses/amor.png width=780px height=479][tr][td width=480][/td][td valign=top]<div style='padding-right: 20px; margin-top: 75px; margin-right: 420px; margin-bottom: 20px; margin-left: 25px; width: 300px; height: 325px; overflow: auto; text-align: justify;'>[font=Georgia]
[color=#12151d][size=11]

Amor was nog steeds buiten woorden. Hij had alles verwacht in zijn leven behalve dit. Hij luisterde aandachtig naar de merrie terwijl zijn helderblauwe ogen in haar bodemloze bruine ogen bleven hangen. Hij zweeg even. Het kwam behoorlijk hard voor hem aan. Ze was dus opzoek naar hem geweest. Terwijl hij hier stond te flikflooien met de merrie die hij haat. [b]"Ohh, dat is niets"[/b] Zei hij vlug. Terwijl zijn ogen over zijn eigen flanken schoten. Het was maar een schrammetje nam hij zich altijd voor als hij de pijn voelde branden. [b]"Je ziet er goed uit!"[/b] Sprak hij maar om haar vader te vergeten. Die hengst had alles gegeven om Rhaira goed op te voeden. Het deed hem bijna pijn. [b]"Hoe lang zoek je me al?"[/b] Vroeg hij tenslotte zachtjes.

[/size][/color][/font]</div>[/td][/tr][/table]
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. ma 11 jun 2012 - 22:22

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. vr 15 jun 2012 - 18:02

-
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. ma 18 jun 2012 - 21:56


Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.

I'M SEXY AND I KNOW IT.
I'M SEXY AND YOU FEEL IT

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. di 19 jun 2012 - 10:47

Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.





Laatst aangepast door pipvl op di 19 jun 2012 - 11:14; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. di 19 jun 2012 - 11:08



Laatst aangepast door pipvl op zo 24 jun 2012 - 14:46; in totaal 7 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. wo 4 jul 2012 - 15:24

xx
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 7 jul 2012 - 1:11

Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.

Kayleigh <3
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 14 jul 2012 - 22:31

Je kunt zelf het lettertyp nog aanpassen mocht je dat willen.

Chicken ham hock andouille, hamburger corned beef leberkas fatback strip steak pork chop. T-bone ground round jowl bresaola, beef cow pork loin beef ribs jerky swine. Salami jerky swine, turducken venison meatloaf biltong prosciutto pig capicola shankle short ribs ball tip brisket. Hamburger kielbasa tail jowl turducken, spare ribs chuck andouille strip steak drumstick shankle boudin. Tenderloin filet mignon sausage beef prosciutto, bacon pork belly cow. Pork chop bresaola ground round strip steak, pork pork belly tenderloin fatback turducken jerky beef pork loin swine ham tongue. Beef ball tip venison drumstick capicola.

Speck jowl pastrami, spare ribs pancetta prosciutto flank pork loin swine turkey cow. Strip steak frankfurter bacon ham hock, cow tail capicola short loin. Beef ribs beef boudin short loin jerky, pork loin pancetta hamburger ham hock short ribs sirloin strip steak. Beef ribs bacon short ribs, fatback kielbasa chuck salami sausage biltong rump prosciutto t-bone tail beef. Frankfurter beef drumstick bacon pancetta bresaola filet mignon. Kielbasa boudin ball tip frankfurter, salami drumstick sausage pancetta andouille shoulder leberkas.

Speck jowl pastrami, spare ribs pancetta prosciutto flank pork loin swine turkey cow. Strip steak frankfurter bacon ham hock, cow tail capicola short loin. Beef ribs beef boudin short loin jerky, pork loin pancetta hamburger ham hock short ribs sirloin strip steak. Beef ribs bacon short ribs, fatback kielbasa chuck salami sausage biltong rump prosciutto t-bone tail beef. Frankfurter beef drumstick bacon pancetta bresaola filet mignon. Kielbasa boudin ball tip frankfurter, salami drumstick sausage pancetta andouille shoulder leberkas.

Speck jowl pastrami, spare ribs pancetta prosciutto flank pork loin swine turkey cow. Strip steak frankfurter bacon ham hock, cow tail capicola short loin. Beef ribs beef boudin short loin jerky, pork loin pancetta hamburger ham hock short ribs sirloin strip steak. Beef ribs bacon short ribs, fatback kielbasa chuck salami sausage biltong rump prosciutto t-bone tail beef. Frankfurter beef drumstick bacon pancetta bresaola filet mignon. Kielbasa boudin ball tip frankfurter, salami drumstick sausage pancetta andouille shoulder leberkas.
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 14 jul 2012 - 23:08

Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. za 4 aug 2012 - 11:28


k a y l e i g h
you only get one shot
do not miss your chance to blow
this opportunity comes once in a lifetime
Zijn ogen gleden over de kudde. Geen moment was hij ontspannen. Het ware lange en zware dagen. Maar hij zou het zichzelf nooit vergeten als hij een paard niet zou kunnen redden. Hij had het gevoel dat hij wat paarden mistte in de kudde. Zijn ogen schoten naar Lerav die de kudde net als hem strak in de gaten hield. Opeens schoot hij weg. Het bos in, de plek waar de schimmen vandaan komen. Ze konden hem niets maken... maar de andere paarden wel.

Zijn ogen gleden door de bomen. Opeens hoorde hij geluid. Hij spitste zijn oren en keek in de richting van de zwarte lijven. De zwarte lijven, hij zag niet wie wie was. Het was of ze allemaal één met de nacht waren. Maar snel zag hij het paarse oog voorbij schieten. Het oog dat in een klap een einde aan het leven maakte van elk paard. Snel bewoog hij zich naar voren om het schouwspel te bekijken.

Hij zag één vreemd paard, een grote hengst. Hij wist dat het geen schim was. Toen vlogen zijn ogen naar de merrie. Doe door Avanti op de grond gedrukt werd. Het was Omniel de zwarte schoonheid van de kudde. Nu pas zag hij hoeveel ze lijkte op de andere hengst. Echter had hij geen tijd om er over na te denken. Hij wilde net zijn benenen in beweging zetten toen Avanti weer omhoog kwam. Dit keer naar de hengst toe. Die hij op dezelfde brute manier naar de grond duwde.

Nog voordat hij het door had kwamen zijn hoeven los van de grond. Hij stormde tussen de paarden in. Zijn ogen schoten vlug naar Omniel maar snel weer naar de schim. Zijn helderblauwe ogen keken strak in zijn paarse ogen. Hij maakte zijn hoeven los van de grond een maaide er wild mee in de lucht. Vlak voor zijn neus gingen ze met een kracht omlaag. Zijn ogen doorboorde die van de schim. Het viel hem op dat ze ongeveer dezelfde grote hadden, en beide de pikzwarte kleur van hun vacht. Echter was er één verschil. Avanti was de schimmenleider, Amor was een leider van de normale paarden. "Als het aan mij licht zal het hier voor beide niet eindigen" Sprak hij bot, ijskoud maar zeer krachtig uit. Hij verloor de schim geen moment uit het oog.
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. zo 5 aug 2012 - 0:45


a s t r a c a n
love my with every step i take
love my when i'm walk away
and love my when i'm away
Een beetje onrustig probeerde ik een fijne houding aan te nemen. Ik zag in dat de reus, blijkbaar genaamd Patriot, geen bedreiging vormde. Maar ondanks dat was het lastig je volledig te kunnen ontspannen bij een paard met die hoogte. Ik duw mijn borst naar voren om mijn forse lichaam groot te maken. Als poging me niet zo klein te voelen. Speels haast uitdagend maar toch vriendelijk grijnsde ik naar Patriot. ”Dan is het waarschijnlijk gebruikelijk dat ik me ook voorstel?” Bracht ik zuchtend uit. Ik begon wel is genoeg te krijgen van de standaard rituelen. Maar me moeder had het me geleerd: Altijd beleefd zijn. Ik schonk hem een vriendelijke blik toe. ”Dan mag jij me Astracan noemen” Sprak ik vlug uit.

Mijn ogen gleden langs de contouren van zijn stevig gebouwde lichaam. Als zijn vachtkleur zwart was geweest was hij haast eng geweest. Maar op een één of andere manier straalde wit altijd wat rustigs uit. Iets zachts. ”Loop je een stukje mee? Gewoon lekker een stukje lopen, geen bestemming.” Vroeg ik de sterke hengst met de stoere naam Patriot. Afwachtend keek ik hem aan. Wanneer zijn grote lichaam in beweging werd gezet grijnsde ik opgelucht. Ik had niet bepaald de behoefte een blauwtje te lopen. Ik volgde de rivier stroom afwaarts. Mijn oren draaide naar het geluid van het kabbelende water tussen de stenen. Het was wat rustgevends.

Nu we hier liepen, samen waren, had ik nog steeds geen enig benul van wat ik moest zeggen. Ik besloot maar gewoon te zwijgen, te hopen dat hij een gesprek zal opstarten. Desnoods over het weer.

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. di 7 aug 2012 - 22:44


t r e a s u r e
good luck is on your way
Just believe it - Beta rank one
Een beetje onrustig probeerde ik een fijne houding aan te nemen. Ik zag in dat de reus, blijkbaar genaamd Patriot, geen bedreiging vormde. Maar ondanks dat was het lastig je volledig te kunnen ontspannen bij een paard met die hoogte. Ik duw mijn borst naar voren om mijn forse lichaam groot te maken. Als poging me niet zo klein te voelen. Speels haast uitdagend maar toch vriendelijk grijnsde ik naar Patriot. ”Dan is het waarschijnlijk gebruikelijk dat ik me ook voorstel?” Bracht ik zuchtend uit. Ik begon wel is genoeg te krijgen van de standaard rituelen. Maar me moeder had het me geleerd: Altijd beleefd zijn. Ik schonk hem een vriendelijke blik toe. ”Dan mag jij me Astracan noemen” Sprak ik vlug uit.

Mijn ogen gleden langs de contouren van zijn stevig gebouwde lichaam. Als zijn vachtkleur zwart was geweest was hij haast eng geweest. Maar op een één of andere manier straalde wit altijd wat rustigs uit. Iets zachts. ”Loop je een stukje mee? Gewoon lekker een stukje lopen, geen bestemming.” Vroeg ik de sterke hengst met de stoere naam Patriot. Afwachtend keek ik hem aan. Wanneer zijn grote lichaam in beweging werd gezet grijnsde ik opgelucht. Ik had niet bepaald de behoefte een blauwtje te lopen. Ik volgde de rivier stroom afwaarts. Mijn oren draaide naar het geluid van het kabbelende water tussen de stenen. Het was wat rustgevends.

Nu we hier liepen, samen waren, had ik nog steeds geen enig benul van wat ik moest zeggen. Ik besloot maar gewoon te zwijgen, te hopen dat hij een gesprek zal opstarten. Desnoods over het weer.

Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty. wo 8 aug 2012 - 11:32


t r e a s u r e
good luck is on your way
Just believe it - Beta rank one
<3
De laatste blauwe maan waren bijzonder rustig verlopen. Geen doden, weinig gewonden. De schimmen hielden zich rustig in de bossen. Zelfs Avanti had er niet teveel werk van gemaakt. Maar in plaats van opgeluchtheid hing er angst in mijn lichaam. Wie weet wat ze van plan waren. Misschien allemaal een groot val. De achterdochtige gedachtes bleven keer op keer in mijn hoofd spoken. Met blauwe maan durfde ik geen oog dicht te doen. Bang dat ze hun uitgedachte plan zouden uitvoeren. Geërgerd bekeek ik mezelf in de weerspiegeling van het spiegelgladde meer naast me. Ik bracht mijn lichaam elegant voort, als een echte arabier. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan. Ik moest stoppen met mokken en gewoon blij zijn dat het rustig is gebleven. We zien de volgende blauwe maan wel weer. Al leek de toespraak niet echt te werken, toch probeerde ik alle pessimistische gedachtes te vergeten.

In een vlotte soepele draf bracht ik mijn lichaam voort in de richting van het strand. Ik voelde het zand onder mijn hoeven muller worden. Ze geur van de zoute zee drong in mijn neusvleugels. Enthousiast rende ik het strand op. Wat was het heerlijk hier, hoe lang was het geleden dat ik hier was om te genieten? Te lang in ieder geval. Ik nam mijn tempo terug tot een rustige stap. Langzaam liep ik naar de zee toe. In ruime passen liep ik tot de branding. De golven die tegen mijn benen op klotsten zorgde voor een wild watergevecht. Spetters op mijn vacht glinsterde in de felle zon.

Het strand... De wind die je gedachtes meevoert, die je zorgeloos makt. De eindeloze horizon die je rust geeft, je laat denken dat alles goed is. Het koele water dat je pijn verdoofd. Dit was de plek, de plek waar ik kwam. Het werkte als een drug.

Verzonken in mijn gedachtes staarde ik naar de eindeloze horizon, mijn gedachtes afgesloten. Ik liet me voor een moment van de wereld af glijden. Even gaan angst dat op dit moment een paard werd afgeslacht. Even geen angst voor wat de schimmen nu uitspookte. De wind nam zowel mijn gedachtes als de angst mee, voor een moment.

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: The distance of beauty.

Terug naar boven Go down

The distance of beauty.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Soortgelijke onderwerpen

-
» Rainbow the beauty
» Zhao Lin, an Asian Beauty ( Please Reply)
» 110908 Sung Si Kyung Compliments Seo Hyun's Beauty
» 111021 Yoona chosen as best natural beauty in showbiz!
» Galaxy's beauty.....

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Drop-
» CHATBOX