IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
ForeverUnknown

avatar

Profile
Number of posts : 3918
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? ma 18 jun 2012 - 11:19



You can die from one look in her eyes.



Shylar draafde driftig in tranen door Anderfelds. Haar steeds witter wordende manen heftig wapperend in de gure herfstwind. Het was amper een paar maanden geleden dat de liefde van haar leven, Gazardiel om het leven gebracht werd door Avanti. Niet lang daarna was haar kleine merrie geboren. Nu nog steeds als ze naar Siberia keek zag ze hem. Haar groene ogen en palomino vacht was zoals hem, haar karakter net hetzelfde..

Haar glanzendbruine vacht stond nat van het zweet en Shylar verplichte zichzelf om even te stoppen en uit te rusten. Haar benen deden inmiddels pijn van het lange lopen van Minanter naar Anderfelds. Het liefst zou ze met iemand praten, iemand die erbuiten staat en toch ook er binnen in, het liefst iemand die maar één kant van haar had gezien..

Een onbekende paardengeur schoot haar neusgaten binnen en ze richtte haar ondertussen bloeddoorlopen goudkleurige ogen naarwaarvan ze dacht dat de geur vandaan kwam.
Even dacht Shylar dat ze Avanti geroken had, maar het was nog geen blauwe maan en ze zat niet in het schimmenbos. Wie was het dan?



*weer inkomen met Shylar c:
Terug naar boven Ga naar beneden
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? za 7 jul 2012 - 22:30


Technisch gezien mocht hij hier niet zijn want technisch gezien was hij geen kuddepaard meer. Hij en boezemvriend Rixan waren verbannen naar 'the outlands' zo gaf hij de verdorde woestijn en het diepe schimmenbos zijn naam. En leiders konden hem straffen, omdat hij hier was. Maar wat konden ze meer doen dan waar hij nu stond? Hij was verbannen, kende geen liefde, geen leven en geen zin om te leven dus in welke mogelijke vorm zouden ze hem kunnen straffen. Hij terug bij Avanti dumpen? Pff, nee, Avanti zouden ze hier niet bij betrekken. In die kleine tussentijd van enkele weken was Alvaro wat sterkte geworden, wat meer als vroeger, mede dankzij Katar. Ze had hem een beetje op het juiste spoor gebracht. De oude hengst was niet langer angstig om de dreigementen van de schimmenleider, laat staan dat hij ook maar luisterde.

Zijn gedempte onregelmatige stap slenterde door het bos. Zijn ene manke been sleepte zoals de rest van zijn leven genoodzaakt mee. Daarom zou hij terug schim willen worden, om er weer jong en fris uit te zien. Zijn hoofd schoot in de lucht en zijn neusgaten spreidde zich kort eens een bekende geur hem bereikte. Hij gooide zijn oren plat en bewoog langzaam richting de geur en het geluid toe. Hij met het identieke lichaam, geur en merk als Avanti bleef staan langs de bosrand, kijkend naar Shylar. 'De bossen zijn gevaarlijke plaatsen voor paarden als jou Shylar.' Sprak hij in zekere zin dreigend. Tog klonk enige rust en vriendelijkheid door in zijn stem. Zijn paarse ogen richtte zich gefocust om de merrie met haar lichte manen ...

Loners



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Ga naar beneden
ForeverUnknown

avatar

Profile
Number of posts : 3918
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? zo 8 jul 2012 - 12:53

Ze wist het zeker, het was Alvaro, maar wat deed hij hier? Shylar werd altijd verteld dat de loners alleen in de woestijn en het schimmenbos mochten komen. Niet dat de leiders iets op hem te zeggen, hij deed toch ook niks verkeerd? Niet dat paarsogen in het algemeen goed waren, maar er was iets aan Alvaro dat haar deed veiligvoelen, op een rare manier.


'De bossen zijn gevaarlijke plaatsen voor paarden als jou Shylar.' haalde Alvaro's stem haar uit haar gedachten. Met haar hele lichaam richting het geluid kerend 'Ach, zolang ze met mij spelen blijven ze van m'n veulen af.' zei ze met een zekere toon van verdrietigheid in haar stem. De vader van Siberia was gedood door Alvaro's tweelingbroer en nogsteeds voelde Shylar leegte in haar hart, ze had het gevoel zo van een klif te kunnen springen om weer bij hem te kunnen zijn..


Niet dat ze haar veulen kon achterlaten, nee, dat niet. Maar ze voelde zich zo slecht zonder haar lieve Gazardiel.. Door zijn dood was ze chaggrijnig geworden, een chaggrijnige, huilende moeder. En om het af te maken werd Siberia belaagt met haar verdriet en werd ze ook stilaan gek, vooral als die verdomde blauwe maan opkwam. Toen kon ze de haat in die kleine groene oogjes zo ervanaf lezen..



Like a Star @ heaven Find your heaven in this hell.
Terug naar boven Ga naar beneden
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? ma 9 jul 2012 - 12:41


Alvaro overwoog het feit om haar te laten om wat ze was. Hij wist immers dat hoe meer vrienden zijn leven zouden binnendringen, hoe meer doden er zouden vallen. Hij kon het aardig vinden met zichzelf. Ten eerste had hij altijd gelijk en ten tweede ... nouja hij kon doen wat hij wou dus waarom zou hij vrienden maken. Tenslotte jaagde hij niemand de dood in met die beslissing om op zijn eentje te gaan leven. Vrienden maken was nooit een goed idee maar het was een drang die ieder kuddepaard had. Ze moesten een zekere houvast vinden aan kuddeleden want anders zouden ze je geen groepsdier noemen.

Bij haar opmerking schoten zijn wenkbrauwen kort in de lucht. 'Je hebt een veulen?' Zijn observatie vermogen was niet wat het moest zijn, beetje afgesleten net als de rest van zijn lichaam. Ook het feit dat hij meer tijd op de dorre vlakten en in het bos doorbracht zorgde er weer voor dat hij van de kudde ontvreemd werd. 'En je denkt dat ze geen vier dingen tergelijk kunnen. Ik wil wedden dat ze nu je veulen gaande slaan en tergelijk ons staan te bekijken.' Hij liet de woorden even hangen en keek dan over zijn schouder het bos in. Schimmen hoorde je zelden, hij kon ze wel voelen, hun aura. Hij had genoeg ervaring met deze wezens. Alvaro was een stuk zelfzekerder geworden, dat was duidelijk te zien. 'Wie is de gelukkige vader in questie?' Vroeg hij met een zweem van valsheid in zijn glimlach ...

Loners



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Ga naar beneden
ForeverUnknown

avatar

Profile
Number of posts : 3918
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? ma 9 jul 2012 - 12:56

Ergens had ze wel verwacht dat Alvaro's wenkbrauwen de lucht in zouden schieten toen ze zei dat ze een veulen had. 'Je hebt een veulen?' Shylar knikte. 'Nu is ze niet echt een veulen meer, maar het blijft toch mijn kleine meid..' zei ze zacht. 'En je denkt dat ze geen vier dingen tergelijk kunnen. Ik wil wedden dat ze nu je veulen gaande slaan en tergelijk ons staan te bekijken.' Ze rolde bijna onzichtbaar met haar ogen. 'Dat weet ik Alvaro, m'n bloed-eigen zus is een schim geworden.' siste ze zacht. Hiermee doelde ze op Vanth. Ze haatte haar om haar gedrag en doen. Haar nichtje was weer vertrokken uit BMH dus de enigste wie ze nog had was Vanth.


'Wie is de gelukkige vader in questie?' Vroeg hij met een zweem van valsheid in zijn glimlach en haaldde Shylar uit haar woede voor haar 'lieve' zusje. 'Ik weet niet of je het al gehoord hebt, vast wel. begon ze zacht. Nogsteeds had ze moeite met over hem te praten, na al die tijd.. 'Gazardiel, uit het leven getrokken door die mooie tweelingbroer van je.' zei ze met haat in haar stem. Ze haatte alle schimmen, maar vooral Avanti. Zelfs Siberia haatte hem zo hard dat het vuur uit haar kleine groene oogjes sprongen.


Toen ze weer even gekalmeerd was keek Shylar in Alvaro's paarse ogen. Wat moest ze doen. Ze bibberde van de kou en haar leven kon gestolen worden. Een ex-schim stond voor haar en het enigste waar ze on kon denken was Gazardiel en Siberia. Zou iemand haar ooit begrijpen zoals hij deed? Nee, niemand kon hem vervangen. Niemand.

♥ SIBERIA, GAZARDIEL



Like a Star @ heaven Find your heaven in this hell.
Terug naar boven Ga naar beneden
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? vr 13 jul 2012 - 19:47


Uit Shylars woorden verstond hij dat haar dochter inmiddels al wat aan de grote kant was. Volwassen, zelfstandig en hopelijk verstandig. Hij moest terugdenken aan zijn eigen vier kinderen. Hij zou altijd van ze houden maar nooit op een manier dat een moeder dat zou kunnen, of een vader. Alvaro beschouwde zichzelf nooit als een vader, hij was medogeloos geweest. Er was één veulen dat hij helemaal zelf had opgevoedt en het was dan nog niet zijn eigen veulen maar dat van zijn dochter. En hij was behoorlijk trots als hij keek naar Axis nu ookal was dat totaal niet de bedoeling geweest dat die hengst leider zou worden. 'Ik heb veel kleine meiden en jongens op deze aardbol lopen.' Hij snoof kort en kreeg een kort emotioneel treurige blik in zijn ogen. 'Maar nooit één van hen aangesproken als kleine meid, laat staat ook maar iets goeds tegen gezegd.' Waarom vertelde hij dit .... Hij wist het zelf niet zo goed.

Haar zacht gesis deed meteen zijn oren plat in de hals landen. Vanth ... hij hield de schimmen vrij goed in de gaten deels omdat hij voor ze werkte, anderzijds omdat hij niets met ze te maken wou hebben maar tog wou weten wat er gaande was. Toen ze vertelde dat de vader van haar dochter door zijn tweelingsbroer vermoord werd en hij sloeg zijn ogen neer. 'Sorry.' Hij schudde zachtjes zijn hoofd. 'Wat Avanti doet is verkeerd en dat weet ik maar ook bij hem is er een reden voor zijn kwaad.' Legde Alvaro zachtjes uit. Hoe kon hij dit goed praten? Het gedrag van zijn broer was voorbij alle krankzinnigheid gedreven ... haat? Het ging hier al niet langer meer om haat. Hij drukte zijn neusje tegen haar hals en blies warme lucht tegen haar hals. 'Het leven is oneerlijk.' Besloot hij te zeggen en dat was het ook ...

Loners



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Ga naar beneden
ForeverUnknown

avatar

Profile
Number of posts : 3918
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? zo 15 jul 2012 - 12:49

Nog steeds in blinde woede over haar zus en Avanti had Shylar het pas amper door dat de witte sneeuwvlokken langzaam op haar vacht neerstreken. 'Ik heb veel kleine meiden en jongens op deze aardbol lopen.' Alvaro's stem haalde haar uit haar woede en gedachten. Één zoon van Alvaro erkende ze, Axis. Ze had hem nooit persoonlijk ontmoet maar wel al een paar keer zien langslopen en door dat wist ze dat het zijn zoon was, door de bouw van de spieren, maar ook door zijn ogen, die een schijn van vertrouwen en hoop uitstraalden.

Shylar zuchtte even, ze zou haar woede dringend onder controle moeten houden, anders zou ze net zo eindigen als Vanth & Siberia. Niet dat haar kleine meid een schim zou worden, als ze dat deed sprong ze van een klif en zou niemand haar kunnen tegenhouden. Ze was Gazardiel kwijt, nu wou ze Sibje nu ook niet kwijtraken. Evenals al de paarden die hier in BMH rondliepen. Shylar was altijd al bezorgt geweest om alles en iedereen, dat was wat haar kwetsbaar maakte en ze zou niet kunnen voorstellen wat de schimmen met haar konden doen als ze dit wisten. Oke Alvaro stond er dicht bij, maar ze vertrouwde hem. Hij was anders dan Avanti, anders dan alle anderen.

‘Maar nooit één van hen aangesproken als kleine meid, laat staan ook maar iets goeds tegen gezegd.’ Alvaro snoof en Shylar knikte. ’Als je je leven met je kinderen opnieuw zou kunnen doen, zou je dan wel iets goeds tegen hen zeggen?’ zei ze zacht. Zij had geprobeert een goede moeder voor Siberia te zijn, omdat ze die zelf in haar verleden nooit gehad had. Haar moeder had haar bij haar grootmoeder achtergelaten en beide wouden ze niks over haar bloedeigen vader zeggen. Daarin was Shylar anders geweest, al meteen toen ze een jaar oud was had ze de waarheid over Gazardiel gezegd. Ze kon niet liegen, had ze nooit gekunt, zou ze ook nooit doen.

Toen ze siste merkte ze dat Alvaro’s oren in zijn nek gingen liggen. Hij had er dus van gehoord, van Vanth. Enkelen wisten maar dat ze zussen waren. Maar het was beter dat niet veel paarden het wisten, ze hield haar leven liever zoals het nu was. Een kleine verbetering mocht er wel komen, een verbetering in haar chaggrijnigheid.. Hij sloeg zijn ogen neer. ‘Sorry.’ Begon hij. ‘Wat Avanti doet is verkeerd en dat weet ik maar ook bij hem is er een reden voor zijn kwaad.’ Shylar knikte. ’Ik geloof nogsteeds, zelf na alles wat hij doet dat er nogsteeds een hart in dat dier zit. Alleen zit het diep verborgen door woede en zijn eigen kracht. Nog nooit had ze zo’n wijze woorden gesproken, maar ze klopten wel. Zelfs het grootste en ergste beest had een hart. En ja, zelf haar moeder..

Shylar schrok even toen hij zijn zachte neus tegen haar hals legde en zachtjes blies. Ze deed haar ogen dicht en probeerde zoveel mogelijk te genieten. Nooit had ze dit verwacht, maar dit ondersteunde alleen nog maar meer dat elk paard een hart had. ‘Het leven is oneerlijk.’ Zei Alvaro en het enigste wat ze kon doen was knikken, hij had gelijk, het leven wás oneerlijk, het zou altijd oneerlijk blijven..

♥ SIBERIA, GAZARDIEL



Like a Star @ heaven Find your heaven in this hell.
Terug naar boven Ga naar beneden
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again? zo 15 jul 2012 - 13:14


Alvaro staarde naar het witbedekte landschap terwijl de sneeuw met dikke vlokken uit de lucht viel. Zelf had hij zelden last van de kou, hij was een forse frieshengstaar anderzijds teisterde de kou zijn manke been. Mankheid die eeuwig zou blijven hangen en nooit zou genezen of tenzij de schimmen hem weer terugnamen ... dan was hij nog liever dood. De kou drong er zo ver in door dat het moeilijker werd voor hem om te bewegen. Dus hij wist niet wat leuker was, de kou of de lange hete zomerdagen. Hij stapte op een stroeve lastige manier verder, het ergerde hem dat zag je duidelijk in zijn paarse ogen. Het deed pijn, pijn die er hem aan hielp herinneren wie hij was en wat hij deze wereld had aangedaan met al zijn slechte woorden en beslissingen.

Bij haar vraag spitste hij kort zijn oren naar haar voor ze weer hun normale houding in zijn nek aannamen. Hij besloot het gewoon maar allemaal uit te spugen. 'Ik heb vier kinderen gehad, drie uit liefde, één uit plezier.' Sprak hij zachtjes. Hij blikte kort naar de bossen er zeker van zijn dat de schimmen niet horen konden wat nu verteld werd. En dan nog, ze zouden er niet veel mee zijn, al zijn kinderen waren verdwenen of dood. 'Black Proud was mijn eerste merrie, uit plezier.' Hij zweeg en keek even opzij. Er was geen spijt te zijn in zijn paarse ogen, nog enig teken van liefde. 'Black Proud was als iedere paarsoog, slecht, ondoorgrondelijk en vals. Ik heb niet van haar gehouden, ze stak me het mes in de rug de dag dat ze zelf een veulen kreeg door me ermee op te schepen.' Even zweeg hij en lachtte zonder veel emoties. 'Axis, de levende legende van hier op BMH was haar zoon, ik heb hem opgevoedt met de instelling dat hij schim zou worden. Maar ik liet hem gaan uit de goedheid van mijn hart en heb hem daarna meermaals telleur gesteld. Black Proud werd vermoord, door Avanti.' Hij beet zijn tanden kort nijdig op elkaar. Zoekend naar een manier om terug contact te krijgen met Axis, om hem te tonen dat hij niet langer was als vroeger maar Axis was verblind door de haat tegen Alvaro, helaas. 'En toen kwam Aaricia in mijn leven, van haar heb ik een zoon gehad, die later schim werd, Quickness. Twee jaar later kreeg ze een tweeling, Black Star en Black Rain. Star werd op zijn derde verjaardag vermoordt door Avanti en ook Rain volgde de weg richting krankzinnigheid. Van haar weet ik niets meer, Aaricia stierf ook voor Axis onder de hoeven van de schimmenleider.' Hij zweeg en schudde dan zijn hoofd. 'Nee, ik zou niet opnieuw die tijd willen herleven.' Besloot hij uiteindelijk.

Ondertussen hadden ze de bossen achter zich gelaten en begaven ze zich richting de kudde. Alvaro bleef onwillekeurig staan, hij wou die kant niet uit. Hij had geen zin om paarden te horen mompelen over hun haat jegens de paarsogen. Hij veranderde zijn koers richting zijn gebied, de dorre woestijn. Het gaf hem daar een gevoel van eenzaamheid, iets waar hij inmiddels al vertrouwd mee was. Haar woorden deden hem de ogen kort opentrekken. 'Weinig paarden komen met de paarden die jij spreekt naar voor Shylar.' Meldde hij stilletjes. Zijn broer had niets goed meer. 'Zelf ik niet.' Hij keek haar kort aan en zuchtte dan zachtjes. 'Met Avanti komt het niet meer goed, nooit meer. Doe er geen moeite meer voor. Ik weet dat ook hij een zwak zal hebben maar die zwak is al even moeilijk te vinden als een naald in een bos. Ik weet een zwak maar het zal niet degene zijn die hem op lang termijn zal neerhalen.' Prevelde hij. Zijn paarse ogen gaan kort naar de merrie naast zich voor hij kort snoof en zijn hoofd wat liet zakken om de druk weg te nemen van zijn manke been. 'Avanti is verloren werk. Hij is niet als mij ookal zijn wij tweelingen. We vullen elkaar perfect aan, wat ik niet heb heeft hij, wat hij niet heeft heb ik.' En daarmee sloot hij zijn woordengang af ...

Loners



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again?

Terug naar boven Ga naar beneden

Alvaro • Can you bring me to the path of happiness again?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Alvaro Garay (Leona's Pet) WIP
» Nyx, the Goddess of Night
» The Strangest Type OF Love, a twilight RP.
» When somethings got you down I'll bring you back up, don't worry (M) *I need three people*
» Bring Him Here... (Private/Hisaki/No Kill)

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Anderfels-
» CHATBOX