IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

play with me? - Cupidos

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 0:01



mare, rank 1

Zoals altijd had Darlica zich apart van de kudde voortbewogen, in een boog erlangs, maar nooit er ver vanaf. de ontmoeting die ze met Zircon had gehad, had haar laten schrikken en liet haar nog elke dag nadenken over de keuzes die ze in haar leven maakte, want, zo had ze gezien, het kon zó voorbij zijn. ookal had de schimmenhengst haar laten gaan, zijn kille ogen toonden wat hij werkelijk was, een schim, een monster, iets wat zó kon doden, met een vingerknip je leven kon nemen.

Hoe ze haar veulen had achtergelaten, hoe ze E'vesdar had verleid, hoe ze haar kudde uitgetrapt was. dat alles ging meermaals per dag door haar hoofd, liet haar denken, denken aan een toekomst, denken aan manieren om het goed te maken. maar wat ze ook bedacht, alles leek nutteloos.

Ze brieste kwaad, liet haar lenige lichaam overgaan in een galop die de grond liet daveren en haar manen en staart liet wapperen, en deed haar ogen half dicht, genietend van de pure, schone lucht om haar heen, vrij van gedachten. de wind was aangewakkerd en waaide rond haar, haar gedachten en oren nog verder afsluitend, haar kleine oortjes haar nek rakend. de lucht was grijs, een naderende regenbui hing in de lucht. hoe klein, rank en sierlijk de merrie normaal was, zo groot en gevaarlijk leek ze nu, kwaad galopperend, haar gedachten op nul, ogen half gesloten.

Hoeveel ze ook had gepleit voor zichzelf, hoe ze ook aan Libertad had beloofd dat ze zich zou gedragen van nu af aan, alles om maar in de 2e rang te komen, ze wist dat het valse beloftes waren. ohja, ze was oprecht geweest naar Libertad, ze had het echt gemeend, maar Darlica was nou eenmaal Darlica, ontembaar, verleidelijk, altijd opzoek naar nieuwe spelletjes, en ze leefde alleen volgens haar eigen regels.

Overgaand in een rustige stap, weer afgekoeld van haar kwade gedachten, kwam ze bij de rivier uit, waar ze zacht brieste, haar ogen nog altijd kwaad maar de gedachten weer afgekoeld en nu bij haar belangrijkste behoeftes, drinken en eten. ze stapte naar de waterkant en liet haar ranke neus het water raken, gulzig dronk ze enkele slokken waarna ze verschrikt haar hoofd de lucht in gooide toen ze de lucht van een ander paard rook.





Laatst aangepast door Dimphyl op wo 20 jun 2012 - 12:00; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 11:55

Strompelend , in zijn gedachtes weggezonken liep hij door het hoge, droge gras. Dat met de wind heen en weer deinsde. Het zorgde voor diepe striemen op zijn buik. Maar hij had er geen aandacht voor. Hij was kwaad opzichzelf. Hij was eindelijk terug in BMH. Hij had de kudde van Orlais op een afstand bekeken. Hij had hem gezien. Hij had Axis gezien. Het paard dat vader voor hem was geweest. De rede waarom hij hier nu was. Maar hij had zich omgedraaid. Wat bezielde hem? Hij voelde hoe de striemen onder zijn buik langzaam begonnen te branden. Hij kneep zijn ogen een moment hard dicht. Hij had alles geleerd van Axis. En wat gaf hij hem? Hij was vertrokken. En nu hij hem zag het hij niet eens het lef om naar hem toe te lopen. Wat was hij voor een paard?

Hij was Cupidos, door veel paarden Dos genoemd. Hij vond het altijd wel grappig klinken. Tegenwoordig als iemand om zijn naam vroeg sprak hij Dos uit. Wie was Cupidos? Die vraag had Nachtschade hem gesteld. Hij had haar een nijdige blik toegegeven, al had ze dat niet kunnen zien. Cupidos, was Cupidos, de merrie verslinder, Hengst van wijze woorden... Dat wijze woorden gebeuren had hij ook van Axis geleerd. Want die had pas een woordenschat. Niet normaal meer. Maar dat eerste, hoe hij daaraan kwam. Aan die eigenschap. Nachtschade zei dat het kwam omdat hij geen liefde van zijn ouders heeft gehad. DIe waren weggegaan zodra hij op 4 benen kon staan. Maar hij had toch liefde van Axis gehad? Waarom zou hij dan zo worden? Hj genoot ervan, het spelletje met een merrie spelen, of uiteindelijk de merrie tussen zijn benen. Maar bij Nachtschade was hij anders geweest, de blinde merrie was in zijn persoonlijke zone gestapt. Ze was diep doorgedrongen bij Cupidos. Het was bijzondere ontmoeting.

Hij had een perfect reukzintuig, waar hij maar al teveel gebruik van maakte. De geur van merrie was al in zijn neusvleugels gedrongen. Een charmante glimlach sierde zijn lippen. Met ruime , krachtige, maar o zo elegante passen bracht hij zich naar de geur toe. En ja hoor, hij had het weer goed. Hij keek recht naar een bonte merrie die genoot van het heerlijke koele water. Hij schudde zachtjes met zijn hoofd waardoor zijn manen over zijn linkeroog vielen. Zijn andere amber kleurige oog keek de merrie aan. Zijn ogen flikkerde uitdagend. Hij zag hoe de merrie de hengst bekeek. Hij was ook niet het normaalste paard. Hij was een liver chestnut, wat inhield dat hij een vos paard was met wat lichtere manen. Rond zijn billen en staart en zijn hals waren wat witte stippels, van die appaloosa stippels. Hij had een prachtige smalle bles die hoger een ruit vormde wat perfect op zijn fijne hoofdje stond. En om het af te maken had hij rechts achter een wit voetje. Ja, zijn kleur was niet de meest simpele. Maar het stond hem goed. Met zijn sterke bouw erbij al helemaal. Hij had van Axis gehoord dat hij ene raszuivere Andalusiër was. Hij was net wat groter dan de gemiddelde Andalusiër. Al was hij zo vors en groot, zijn vriendelijke hoofd en zachte kleuren maakte hem niet zo snel bot, of donker. Zijn uiterlijk was dan ook een rede waarom het zo makkelijk ging met merrie's.

Tja.. Wat hij deed met merrie's. De meeste zagen het als een one night stand, zoals het ook was. Ze genoten er ook van, en that's it. Daarna zag hij ze nooit meer. Maar sommige... Dachten dat ze aan Cupidos de ware hadden gevonden. Bij zulke paarden heeft hij harten gebroken. Hij is dat dat betreft niet trots op zichzelf. Hij breekt niet graag harten, maar sommige merrie's... zijn zo.. naïef. Dat het bijna schattig is. Hij bekeek de merrie rustig. Na enkele minuten had hij besloten dat ze door kon naar ht volgende stadium, ze werd nu als interessant beschouwd. Een lichte grinnik verliet zijn lippen. Maar absoluut nog even charmant. "Wel goede dag, madam..." Sprak hij op een lachte maar o zo verleidelijke toon uit.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 12:04



mare, rank 1

zodra ze de hengst in haar blikveld krijgt ontspant ze. het was gewoon een normale hengst, niks engs. meteen ging de knop in haar hoofd om, de speelse, flirterige darlica kwam boven, alles wat ze had beloof aan Libertad was vervlogen, haar spelletje kon weer beginnen. haar donkere ogen namen hem op, gleden goedkeurend over zijn lichaam. hij was gespierd, had een prachtig lichaam en prachtige aftekening op zijn evenmooi gekleurde vacht. een echte hengst was het, in alle betekenis van het woord.

Ze liet haar ranke lichaam enkele passen naar hem toe stappen, haar staart hoog en haar neus ook. door de gure wind werden haar dikke manen opgetild, even het litteken zichtbaar in het waterige zonnetje, haar donkere, intelligente ogen zichtbaar onder haar voorpluk. in een fractie van een seconde is alles weer verborgen en staat ze voor hem. een glimlach liet haar gelaat stralen, haar donkere ogen in de amberkleurige van hem. 'hallo meneer.' beantwoordde ze hem, haar hoge, zoete stem tussen hen in drijvend, terwijl ze even haar hoofd schudde waardoor haar ogen nu zichtbaar waren, twinkelend keken ze in de zijne. 'Darlica is de naam.' darlica, wat ster betekende. het sierde haar, het paste bij haar. een ster was ze, een ster in het manipuleren en verleiden van anderen.





Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 12:14


Goedkeurend knikt hij naar de merrie, ja, ze wilde wel. Dat kwam goed uit. Het was al een tijdje terug, hij had het gemist. Hoe zou hij deze gaan aanpakken. Hij gebruikte eigenlijk altijd dezelfde techniek, en het kwam altijd wel goed. Hij luisterde naar honingzoete stem die zijn oren streelde. Het was zo zoet, het was als een engel die zong in zijn oor. Hij dacht even na, hoe ging hij zich voorstellen, als Cupidos of als Dos. Hij besloot Cupidos maar te gaan doen. Want hij gebruikte de Cupido in zich absoluut nu. "Cupidos, of zeg maar Dos" Fluisterde hij zachtjes. "Je bent zo mooi als een ster die in de spotlights van de maan staat..." Sprak hij op een zoete, verleidelijke en charmante stem. Niet te hard, maar wel duidelijk hoorbaar.

Hij begon altijd zo. Eerst met wat fleien en complimentjes geven, de rest volgde vanzelf. HEt was ook niet bepaald lastig. Meestal wilde de merrie's direct wel als ze hem zagen. Hij schudde een wet zijn hoofd, waardoor ook zijn rechter oog vrij kwam voor het zicht. Zijn lange manen, vielen als satijnen doeken om zijn hoofd. Hij zette een stap dichter bij de merrie. En zat nu nog zo'n 75 centimeter tussen beide paarden in. Hij haakte zijn amberkleurige ogen in haar diepe donkere ogen. "Tot op de dag van vandaag was het lastig voor me om te begrijpen wat verdrinken in ogen inhoud" Sprak hij met een lichte grinnik erdoor.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 15:31



De vleiende woorden van de hengst lieten haar grijnzen. haar spel werkte. zijn naam paste bij hem, net als die van haar bij haarzelf paste. 'Prachtige naam voor een prachtige hengst.' ze glimlachte om zijn woorden. 'Mijn naam betekend toevallig ook ster.'

Ze schudde haar ranke hoofd, waardoor haar lange manen weer langs haar gezicht vielen en haar beide ogen duidelijk zichtbaar waren. ze staarden in de amberkleurige van Cupidos voor haar, en ze glimlachte licht. zijn stem liet even een rilling over haar rug lopen. de enige andere hengst die ze kende, die zo'n intense, prachtige stem had, was de schim Zircon.

haar zoete, hoge lach galde even over het water wat naast hen lag te glinsteren in het waterige zonnetje. 'nou nou, wat een vleierij..' ze liet haar ranke lichaam nog een stap dichterbij doen, waardoor ze nu neus aan neus stonden, en even drukte ze haar fluwelen, ranke neusje tegen de sterke van hem, haar ogen gesloten, genietend van de aanraking.

de aanraking van een ander paard, een hengst in dit geval, had ze toch wel gemist. de laatste keer dat ze op deze manier iemand anders aangeraakt had was toen ze met E'vesdar was, ook haar spelletje spelend. ze wist dat er geen gevoelens in haar lichaam waren, geen gevoelens voor E'vesdar, en zeker geen gevoelens voor deze hengst, behalve dan misschien lust. haar ogen openden zich weer, en ze keek Dos glimlachend aan, zich even afvragend waarom hij haar zo vleide, had ze misschien nu iemand ontmoet die precies zoals haar was?



Laatst aangepast door Dimphyl op wo 20 jun 2012 - 18:23; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 17:21


Een speelse grijns hing aan zijn lippen. Ja, hij was slim, hij had van zijn vader, of nouja, Axis geleerd dat het Ster betekende. Ja, hij had echt alles van Axis geleerd." Waarom denk je dat ik dat zei..." Sprak hij met ene lichte grinnik er door heen. Ja, hij vond deze merrie wel leuk. Ze was door naar het volgende stadium, let's try.

Hij luisterde naar de honingzoete stem die opnieuw zijn oren streelde. Naar dat engeltje dat opnieuw bij hem op bezoek kwam. Het was een genot om naar haar stem te luisteren. "Mag ik even? Ik zie niet elke dag zo'n knappe dame..." Fluisterde hij opnieuw in haar oor. Zodra hij de zachte aanraking van haar neus voelde. ZO fluweel zacht. Wist hij dat hij goed ging. Langzaam liet hij zijn neus over haar hals glijden. Het was niet zo raar dat een merrie interesse toonde in hem. Hij was wel meer gewend. De meeste merrie's lagen naast hem te kwijlen dus lastig was het nooit! Maar een merrie die al zo snel ook wilde had hij nog maar zelde mee gemaakt.

Hij dacht even na ovder de gevolgen. Hij had een aantal harten gebroken. En waarschijnlijk ook al een hoop veulens als was hij nog zo jong. Tja.. Je kon niet alles hebben. En hij genoot hier teveel van om het stop te zetten.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 18:29



het intellect van de hengst verbaasde haar. er waren maar weinig paarden die wisten wat Darlica betekende, omdat het van een heel oude taal uit een ver land kwam. haar ogen fonkelden van plezier terwijl ze hem gadesloeg. het ging te snel.. deze hengst speelde het spel té goed mee.. waarom? ze vroeg het zich af maar het boeide haar niet. haar spel zou ze toch wel afmaken, ze zou toch wel winnen van hem, en hem dan achterlaten met verdriet.

een ietwat valse glimlach speelde om haar lippen toen ze zijn neus langs haar hals liet glijden, maar ze doet een pas achteruit en laat haar sierlijke oren in haar nek vallen zodra ze voelt dat hij haar litteken nadert. het roze, dikke, grillige litteken in haar nek was een reminder voor haar, een herinnering dat haar spelletje fout kon aflopen. ze wist het maar al te goed, maar de consequenties kwamen later, en het plezier was nú. ze haatte het litteken, haatte het paard wat het aangebracht had, en wilde er niet aan herinnert worden. niet nu, en zeker niet door een van de hengsten waar ze een spel mee speelde.

ze keek hem aan, haar oren heel even in haar nek maar gelijk weer vrolijk en nieuwschierig naar voren gespitst. ze brieste even zacht, niet wetend wat te zeggen omdat ze zelf ook van haar stuk was gebracht door zijn aanraking. haar ogen waren op het riviertje naast hen gericht, volgde de zachte stroming er in, voor ze ze weer op Cupidos richtte, nog steeds zweeg ze.



Laatst aangepast door Dimphyl op wo 20 jun 2012 - 23:18; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 22:25

Hij was gek op de spelletjes die hij zo vaak mogelijk speelde. Het was nu al zo’n tijd terug. Hij was wat uit vorm geraakt. Hij moest wat meer nadenken over wat hij op welk moment deed. Hij moest gewoon even weer warm worden. Maar er waren hier in BMH weer nieuwe merrie’s en nieuwe kansen. Want in zijn vorige kudde begonnen ze wel op te raken. Want een one night stand is ook een one night stand en niet een two night stand. Dus hij kon elke merrie maar eenmalig gebruiken. Gelukkig had hij uit deze kudde nog geen enkel paard gebruikt en kon hij er nu uit kiezen. Wat hem zo’n goed gevoel gaf. Al was hij niet zo kieskeurig, merrie is merrie. Al had hij nu wel geluk met deze merrie. Haar uiterlijk streelde zijn ogen, haar stem was alsof engelen in zijn oren zongen. Ja, deze merrie deed hij met veel genot.

Bij de aanraking deinsde de merrie geschrokken achteruit. Was hij door het engelengezang te overmoedig geworden. Maar zijn ogen vielen een moment over het diep gegraveerde litteken. Hij zelf was litteken vrij. Hij keek wel uit voor gevaar. Hij wilde zijn prachtige lijf niet beschadigen, dat kon een einde betekennen aan zijn fijne hobby. Nee, dat zou hij niet toestaan. Hij snapte dus ook wel dat de merrie er geen behoefte aan had dat hij er te dicht bij zat. En hij wist niet hoe oud het was, maar misschien deed het ook nog wel is pijn. Een lichting rilling ging over zijn rug.

Zijn ogen werpte haar een liefdevolle blik toe, en deze was oprecht. Hij had respect voor dat litteken, hij wist niet hoe ze eraan kwam. Maar zij kon er mee leven. Cupidos had waarschijnlijk allang zelfmoord gepleegd. Al wist hij van de schimmen, er zal snel genoeg er een bij komen. The first one, en dan the next, en dan is het echt to much. Opnieuw ging een nare rilling over zijn rug bij het idee. Niet dat de schimmen naar hem gingen luisteren, natuurlijk niet. De enige keren dat hij een schim tegen was gekomen was als veulen. Maar toen was Axis er altijd hem te beschermen. Hoe moest dat nu gaan, als hij alleen was, nu Axis hem niet kon beschermen?

Snel richtte hij zich weer op de merrie. Hij was nu met haar bezig, en niet met die vreselijke mormels. ”Sorry...” Zei hij zacht terwijl hij knikte in de richting van het litteken, om te zeggen dat hij haar begreep. Maar hij had geen zin in dit persoonlijke verhaal, hij zat net zo lekker in het spel. De charmante glimlach kwam weer langzaam omhoog. Hij bewoog zijn gespierde elegante lichaam met een boog om haar heen en ging aan haar andere kant staan. Zijn ogen gleden vlug over haar lijf. Gelukkig, hier zat geen diep ingegraveerd litteken. Wat zijn glimlach nog groter deed maken. Kon hij mooi aan deze kant verder gaan.

Opnieuw volgde zijn neus dezelfde lijnen over haar hals, ditmaal zonder litteken die het kon verbreken. ”Je bent zacht...” Fluisterde hij maar omdat hij niet zo goed wist wat hij moest zeggen. Meestal was hij een paard van veel woorden. Nu wist hij even echt niet wat hij uit moest brengen. ”En je schijnt zo mooi als ik naar je kijk” Mooi, dat was weer een betere zin. Trots schudde hij zijn manen voor zijn ogen weg, die weer dachten hem het mooie zicht te ontnemen. Niet nogmaals! Hij wilde genieten van wat hij nu zag. Een beeldschone , sterke, elegante merrie. En ja hoor, hij was misschien wat laat met de beslissing, maar door naar, opnieuw, het volgende stadium. Let’s try better, but be carefull. Ja, hij had allemaal stappen uitgedacht. Of nouja, deze waren met jaren erin gekomen. Hij was een ervaren charmeur kon je gerust zeggen. Hij was wel eens door een hengst om zijn techniek gevraagd, maar deze hield hij strikt geheim. Al was het niet echt een techniek, lieve woorden uitspreken, en je uiterlijk doet de rest. It’s easy. Hij grinnikte zachtjes bij zijn gedachtes. Langzaam ging zijn neus naar die van haar. Zachtjes raakte hij die van haar aan. Ja dit kwam altijd na het aanraken van de hals. Liefkozend hapte hij zachtjes. Het leek zo echt, alsof hij echt gevoelens had voor de merrie. Maar nee, hij was gewoon een erg goede getrainde hengst, Niemand kon het ontkennen. Zeker de merrie niet. De merrie was echter al snel terug gedraaid en niet meer zo geschokt. Ze was weer als een aantal minuten geleden. Soms moet je voor voortgang een stukje terug gaan concludeerde hij maar vlug. Al was dit geen voortgang, di is terug naar zoals het was, maar voortgang kwam vanzelf vast wel uiteindelijk. Hij glimlachte eens lief naar de merrie, Met dat altijd charmante randje erop. Ja , hij was geboren voor zijn vak.



Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 20 jun 2012 - 23:21



Haar reactie was stom geweest. Ze had hem laten schrikken, en natuurlijk had ze nu een fout gemaakt. Het spel was onderbroken, het stond stil. De hengst keek naar haar, keek naar haar litteken. Hij bekeek nu niet haar, niet haar prachtige lichaam, en begeerde haar niet, hij dacht na, en waarschijnlijk kwam er nu de vraag hoe ze aan het litteken kwam.. toen de vraag uitbleef had ze zich er echter al zo op voorbereid dat ze met haar hoofd naar beneden stond, haar ogen dicht, haar dikke, lange manen voor haar ogen vallend, het litteken nu een helder contrast met haar vacht, zo stond ze, denkend aan het verleden.

ze zag haar leventje zoals het was geweest. een prachtig leven, midden in een florerende, enorme kudde, alles wat haar hartje begeerde had ze. een sterke vader, de leider van de kudde, een prachtige moeder, de beta van de kudde, en dan kwam zij. De enige nakomeling van haar ouders. Lica werd op haar wenken bediend, vooral door alle merries die jaloers waren, die dichter bij haar ouders wilden staan, belangrijker wilden zijn. ‘het waren nep vrienden, ze gaven níks om je, dat heb je wel gemerkt he!?’ het was de snerpende stem van de hengst die haar vader was opgevolgd toen die was overleden van ouderdom. Met de komst van een nieuwe leider, een van de hengsten waarop Darlica haar spelletje had uitgeprobeerd, wat de hengst had achtergelaten met een gebroken hart waardoor hij niet echt gek op Darlica was, was alles anders geworden, het verwende kreng van een darlica was opeens de laagste in rang, en wat er met die paarden gebeurde als ze ook nog eens brutaal waren?

Het stond in haar geheugen gegrift. Hoe de hengst haar had aangekeken. 'Lica,rot nou toch gewoon op.' zijn vreselijke stem, hoe erg ze het had gevonden, haar vaders koosnaampje voor haar, door die gore hengst in de mond genomen. De enige die haar lica mochten noemen, waren haar ouders, en heel eventueel een liefde die ze ooit misschien nog eens zou vinden. Haar oog wit was te zien geweest, haar witte tanden ontbloot, haar oren ver achter in haar nek geduwd. 'NOEM ME NIET ZO!' had ze geschreeuwd, haar normaal hoge, zoete stem niet meer dan een ruwe snauw, alvorens ze naar hem steigerde en haar sterke hoeven op zijn borst had laten roffelen. Het was haar grootste fout ooit geweest, in gaan tegen de leider, brutaal zijn, het in haar hoofd halen om naar hem te slaan. Ja wist zij veel, leiders dochtertje, altijd alles gekregen wat ze wilde, nooit consequenties voor haar daden..

ze had nog nooit een paard zo kwaad gezien als hem. Hoe hij haar had weggejaagd, zijn tanden in haar nek, hoeven tegen haar lijf. De rafelige, lange wond waar het bloed uitgutste terwijl ze wegrende van haar leven, van haar kudde. Het ergst van al vond ze het voor haar moeder, die haar dochter zo weggejaagd zag worden. De gepijnigde blik in haar moeders ogen zou Darlica nooit vergeten, en ze zou het zichzelf nooit vergeven. Darlica’s moeder was haar evenbeeld geweest, een kleine, prachtige ranke merrie, bont net als zij zelf.

in een flits vlogen haar gedachten terug naar haar ouders, hoe ze alles voor haar hadden gedaan, hoe haar vader in stilte, uit het zicht van zijn grote kudde was overleden, heel de kudde rouwend achter latend, hoe haar moeder daarna had getreurd, het levenslicht uit haar ogen verdwenen, de ouderdom haalde haar plots in. Haar prachtige moeder, een nog jonge merrie toen ze Darlica het levenslicht had gegeven, en haar alles had geleerd over het leven, maar na alle tragedie, het verliezen van haar hengst, de komst van een nieuwe leider die heel anders leidde, een dochter die niet luisterde, bekend stond als hengsten verslinder, en zo brutaal als wat was..

Darlica schudde haar hoofd terwijl ze nog steeds ver in gedachten verzonken was. hoe had ze haar moeder dit aan kunnen doen? ze had alles gehad wat ze wilde, en nu? Ze was, door haar eigen fout, de laagste in rang geworden, was weggestuurd uit de kudde, en terecht gekomen in BMH. Ja, BMH was prachtig, maar de schimmen en alles, ze had wat dat betreft liever haar oude kudde terug. Maar dat ging niet. Alles was anders nu.

Ze brieste, hief haar hoofd weer en keek met een verontschuldigende blik naar Cupidos. Huilen deed ze niet. Ze had het opgegeven, zich neergelegd bij haar situatie. Ze was tevreden. Hier in BMH was ze opgevangen. Hier had ze haar spel kunnen perfectioneren. In de oude kudde was ze erop uitgekeken, iedere hengst kende haar al, en trapte er nauwelijks meer in, of was al zo verliefd op haar dat ze er zelf geen uitdaging meer in zag. Achter haar rug om werd er over haar gefluisterd, ohja, dat wist ze wel, maar dat zou in die kudde altijd zo zijn geweest, ze was nou eenmaal de leiders dochter.

Meteen gingen haar gedachten opnieuw ver weg. Dit keer naar de eerste keer dat ze haar spel had kunnen uitoefenen buiten haar oude kudde. Het was in BMH geweest, ze was er net een paar dagen toen ze de leider van de 3e rang had ontmoet, E’vesdar. De grote, gespierde en vooral, machtige hengst, was haar meteen in het oog gesprongen, en ze wist dat hij haar nieuwe uitdaging zou zijn. Ze had hem zover gekregen, ookal had hij in het begin vreselijk tegen gestribbeld. Hij was gevallen voor haar, voor haar lichaam, haar mooie praatjes en haar lonkende blikken. En daaruit was haar zoontje Roque gekomen. Als ze aan hem dacht, het kleine, springende mormel, een perfecte mix tussen het uiterlijk van haar en E’vesdar, wist ze aan de ene kant dat ze verkeerd bezig was, dat het niet normaal was om zoveel hengsten te verleiden, en uiteindelijk je eigen veulen, wat sowieso uit die verleidingen eens zou moeten voortkomen, te dumpen, achter te laten bij zijn vader. Aan de andere kant, wist ze dat ze nooit met een veulen om zou kunnen gaan, niet op de manier waarop ze nu bezig was, daarvoor zou ze eerst zelf moeten veranderen. Maar dat ging niet gebeuren, nog lang niet, want darlica was maar al te blij met haar vrije levensstijl waarin ze alles kon doen en laten wat ze zelf wilde, met iedereen die ze zelf uitkoos. En daarom was het maar goed dat ze Roque naar E’vesdar had gebracht, anders zou hij nu bij haar staan terwijl ze haar spel voorbereidde, en dat zou een afknapper zijn voor elke hengst..

Haar ogen waren opnieuw vrolijk. De omspringing in haar gemoeds toestand was verbazingwekkend. Het ene moment was ze in gedachten verzonken, triest en misschien zelfs enorm kwaad, het volgende moment had ze zich zelf weer naar het heden getrokken, klaar om verder te gaan met haar spel.

Cupidos was inmiddels om haar heen gedraaid en stond nu aan haar andere zijde, de zijde die nog perfect en gaaf was, zonder ook maar éen enkel litteken, prachtig, rank, ietwat gespierd, maar sierlijk en gracieus. Ze wist van zichzelf dat ze een bijzondere verschijning was, deels omdat er niet veel bonte merries waren in BMH, en deels omdat zij gewoon darlica was, bijzonder van zichzelf. Zijn opnieuw hervatte vleierij liet haar glimlachen, en haar ogen straalden terwijl ze haar ranke hals moeiteloos zo draaide dat ze hem aan kon kijken. Haar ogen gleden nogmaals over zijn eveneens perfecte lichaam, nog perfecter dan het hare aangezien er nergens een krasje te bekennen was. Ze liet haar neus langs zijn wang glijden, waarbij ze heel subtiel haar lichaam verplaatste zodat ze weer tegen over elkaar stonden.

Haar neus gleed naar boven, haar hete adem op zijn glanzende huid achterlatend. Ze bereikte zijn oren, en blies er zacht langs. ’Als ik niet beter wist, dacht ik dat je me probeerde te verleiden, mister Cupidos.’ haar stem was niet meer dan een hete, hoge fluistering, recht in zijn oor terwijl haar manen langs zijn wang naar beneden vielen als een waterval. Met een ruk trok ze haar hoofd terug, haar ogen ontdeugend twinkelend en haar staart even zwiepend, terwijl ze naar hem keek, hopend op een reactie die zou betekenen, dat hij haar zag zitten, dat haar spelletje had gewerkt tot nu toe, en dat het verder kon gaan.



1394 woorden, eat your heart out ;p


Laatst aangepast door Dimphyl op zo 24 jun 2012 - 11:22; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos vr 22 jun 2012 - 8:05

Hij knikte naar de merrie die zich verontschuldigde. Ze zei niets, maar hij had een talent om te spreken met ogen. Hij kon het uit haar blik lezen. Hij ze spijt had. Hij snapte niet zo goed dat haar het speet, want hij had hetzelfde gedaan , dacht hij. Natuurlijk is het niet fijn als iemand aan iets zit op je lichaam wat je niet heel dierbaar is. En opnieuw verdween ze, opnieuw verdween ze in haar gedachtes. Waar zou ze aan denken? Dat vroeg hij zich altijd af als hij een merrie zo zag staan, waar zat ze met haar gedachtes?

En daar was ze weer. Vrolijk haar oren naar voren gespitst, zo zag hij haar liever. Want zo kon hij beter contact met haar maken. En voortgang boeken. Het stond nu een beetje stil, dat had hij liever niet natuurlijk. Ahh, zodra hij haar neus voelde zat er weer vooruitgang in. Zo had hij het liever.Hij schonk haar een liefdevolle blik toe. Als je niet beter wist zou je haast denken dat het echt is. Een rilling ging over zijn rug bij de neus van de merrie die zijn lichaam volgde. Maar een fijne rilling. Een glimlachje verscheen op zijn gezicht. ”Hoe komt u daar toch bij, miss?” Vroeg hij, maar het was meer retorisch. Hij had geen behoefte aan een antwoord op de vraag. ”Maar... Correct” Grinnikt hij zachtjes terwijl hij zachtjes aan haar manen knabbelde. Een goedkeurend glimlachje hing aan zijn lippen. Zijn spel liep goed. Van de zomer, of het liefst van de lente al, kon hij helemaal los gaan!



Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos zo 24 jun 2012 - 11:35



ze brieste zacht toen ze zijn glimlach zag. het liet zijn knappe gelaat nog meer stralen dan het al deed. hij was zeker goedgekeurd, een prachtige hengst, en nog makkelijk in te palmen ook. ze liet haar ranke lichaam draaien en zwaaide plagend met haar staart langs zijn neus, waarna ze haar lichaam in een sierlijke draf zette, haar hoeven zwevend over het gras, ze volgde de stroom van de rivier, maar in tegen gestelde richting, omdat ze wist dat daar ergens een waterval was bij een aftakking van de rivier. een prachtige, romantische plek. en, aangezien de wind nog meer begon op te steken en het langzaam donker werd, ook een goede plek voor hun nachtrust. zonder om te kijken liet ze haar sierlijke lichaam moeitloos overgaan in een galop, haar achterhand werkend terwijl haar manen en staart langs haar lichaam wapperden.

(no inspi, sorry)



Laatst aangepast door Dimphyl op wo 27 jun 2012 - 15:01; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 27 jun 2012 - 13:39

Hij grinnikte naar de merrie. Zijn hart maakte een sprongetje. Hij had maar geluk met zo’n makkelijke en zeker knappe merrie. Hij sprong achteruit bij de onverwachte staart voor zijn neus langs. Wat dacht deze dame wel niet. Snel zette hij de achtervolging in. In een krachtige ruime draf ging hij naast haar lopen. De heuvel op. Hoger, hoger. Ze waren er bijna. Opeens schoot hij uit naar links. Hij wenkte haar dat ze hem moest volgen. Hij kende alle plekken in BMH, hij was een jong paard geweesd dat zich snel verveelde en ging dan ook graag op onderzoek uit. Hij nam zijn gang iets terug. Zijn lichaam bewoog zich krachtig door de stammen door. Hij nam zijn gang terug en sprak geen woord uit. Een grot in, het donker in, een lange gang met geruis en aan het eind licht. Een zachte enthousiaste hinnik verliet zijn lippen. Zijn lievelings plek. Hij stapte langzaam het donker uit. Het felle licht was als een witte vlek. Hij kneep zijn ogen tot spleetjes om aan het licht te wennen. Op dat moment zag hij de ware schoonheid van de natuur.

Ze stonden op een plekje tegen een wand aan beklimd door verschillende planten. En aan de andere kant suisde het water naar beneden. Hij sloot zijn ogen en genoot van het geruis van de waterval. Het was werkelijk prachtig, hier onder de waterval. Een glimlach hing aan zijn lippen. Hij wachtte op de reactie van de ster links van hem.



Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos wo 27 jun 2012 - 15:06



zijn plotselinge beweging naar links had haar laten schrikken. even steigerde ze, haar sierlijke lichaam duidelijk afstekend tegen de onderzakkende zon en de wind haar manen vervaarlijk wapperend. dan briest ze, gooit haar lichaam weer naar beneden, waar het met een doffe plof weer neerkwam, en zette de achtervolging in. even was ze hem uit het oog verloren, en ze draafde, haar staart sierlijk opgeheven en haar neus hoog, zo tussen de stammen van de eeuwenoude bomen door zonder moeite. dan hoort ze zijn hinnik.

Even aarzelt ze, de donkere opening van een grot voor haar ziet er niet uitnodigend uit, maar ze ruikt Cupidos en weet dus dat het wel goed zal zijn. ze zet haar sierlijke lichaam weer in de pas, haar hoeven tikkend op de stenen grond onder haar. terwijl haar ogen nog aan het donker wennen, staat ze plots midden in het licht. haar mond valt open terwijl ze kijkt. de natuur, het was nu óveral om hen heen. ze stonden onder aan de waterval, die recht voor hen de rots af tuimelde, terwijl naast hen overal steen was, de bergwand die omhoog suisde, begroeid door allerlei soorten planten. recht voor hen was de rivier, die kolkte en suisde van het water dat met grote kracht van boven er in stroomde.

Met haar mond nog steeds open kijkt ze Cupidos aan. zij wilde ook naar de waterval, maar dít prachtige plekje kende ze niet. ze schudde vol ongeloof haar hoofd. 'het is.. prachtig..' fluisterde ze, haar stem hoog en hees.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: play with me? - Cupidos

Terug naar boven Go down

play with me? - Cupidos

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Spongebob (pick and play)
» Official GtR Role Play OC Claims
» Famous People Pick & Play!
» Camber Herd {Pick & Play} (Please! Join)
» When the demon's away, the angels will play! [Tag: Zurg]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX