IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

SERANO - draw a line, live above it

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: SERANO - draw a line, live above it ma 25 jun 2012 - 20:46


Diablo was nog niet lang hier en hij had enkel Mayalynde opnieuw gesproken. Ze hadden de 'afspraak' gemaakt om niet meer te teren op het verleden, in ieder geval voorlopig toch niet. De shire wist van zichzelf dat hij had geleerd het achter zich te laten, al was het van de ene dag op de andere geweest. Hij wist alleen niet zeker of ook Maya dat kon. Het was een beetje een eeuwige strijd en Diablo had verfrissing en vernieuwing nodig, nieuwe lucht om te ademen, nieuwe zielen.

En alhoewel hij daar wel achter zocht, deed hij dat nog steeds op dezelfde plek. De zee, waar hij thuishoorde zoals de zon in de lucht. Tot aan zijn borst stond hij in het water en de golven hadden geen medelijden met hem. Integendeel, ze leken als stormrammen op hem in te beuken. Een strijd die ze hoe dan ook zouden verliezen, Diablo voelde zich goed hier, in de woesternij waar zijn gedachten toch nog rust vonden. Duizenden geluiden baanden zich een weg naar zijn hoofd, het geruis van de wind, het kletsende water, de eeuwig schreeuwende meeuwen. Het was georganiseerde chaos en daar hield de shire wel van.

Desondanks had hij de aanwezigheid van nog een ziel gevoeld. De oren van Diablo stonden naar achteren gedraaid, hij veroerde niet meer dan normaal maar nam wel elk geluid achter hem in zich op. De zee mocht dan nog oorverdovend veel lawaai hebben uit zichzelf, de hengst kon prima alles onderscheiden. Hoe kon hij ook anders? Hij had maanden, nee jaren alleen rond gezwerfd. Je mag je nooit ten prooi laten vallen door je eigen stommiteit. En ja, het was dom geweest van Diablo om alleen rond te zwerven, maar hij was steeds op zijn hoede geweest.

Dus sloeg hij de gestalte in de verte gade met zijn oren, met zijn reukvermogen, maar met zijn blik strak op de horizon gericht. Met het zoute water dat prikte in zijn ogen liet hij zijn gedachten even wegvaren.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it ma 25 jun 2012 - 20:57


Stoppen met rennen en de realiteit voor ogen komen. Stoppen met rennen en je omdraaien naar degene die je dood wilde ... degene die je moest doden maar het punt van de hele zaak was de moed vinden om het te doen. De moed samen te rapen om degene die je dood wilt de afgrond in te duwen om je eigen leven te redden. De angst in sommige ogen was een onbeschrijfelijk fenomeen ... onschuldigen samen steken in een bos en ze laten vechten tot er één terug levend uit kwam was gewoon gruwelijk. Hoe ver moest het gekomen zijn om dit in te voeren, om je kuddes onder bedwang te houden? Serano had die vraag meermaals door zijn geest laten dwalen maar hij kon nooit op een goed antwoordt komen. De verhalen waren er wel, over een grote opstand tegen de leiders van het gebied met zen tien kuddes. Er was één kudde fel genoeg om opstand te bieden en die werden afgeslacht tot het laatste veulen. Als herinnering van die opstand moesten ieder jaar één merrie en één hengst uit iedere kudde naar voor treden om te vechten tot de dood. Toen hij voor het eerst de verhalen van zijn vader te horen kreeg borrelde een zekere woede op. Hij wou geen onschuldig bloed zien verspilt worden. Maar het was niet zijn keus en op zijn drie werd hij weggerukt van zijn familie en samen met de onervaren Jenna in de bossen gestoken tijdens een kille winter.

Hij opende zijn ogen en keek naar de weg onder hem. De beelden van die tijd raasden voor zijn geest en een gevoel die weinigen konden delen nam bezit van zijn lichaam. Het liefst van al was hij gestorven naast haar of had hij zijn leven voor haar gegeven maar zoals iedereen zei: De goden waren je gunstig gezind Serano. Hij overleefde het en keerde vermoeid terug naar huis met een verwerkingsproces van jaren. Hetgene wat hij het meest nodig had was de troost van zijn moeder maar ze was er niet. Libertad had hem zo goed mogelijk opgevangen omdat hij de enige was die dat gevoel kon delen. Serano kon zich niet meer normaal gedragen tegen anderen. Hij knakte als een twijgje bij de minste woordwisselingen hij hoorde of had. Hij wist nog goed wat Libertad hem had gezegd, hoe hij met dat verdriet, die woede moest omgaan.

"Ik zet mijn emoties altijd over in mijn werk ... op die manier kwets ik daar geen andere mee buiten mezelf."


En Serano volgde die raad op en stak al zijn emoties en concentratie in zijn werk als leider. Het hield, hij werd er beter van. Hij verloor niet sneller zijn geduld meer en kon beter, maar verbitterd, omgaan met andere paarden. Toch bezorgde de kudde hem teveel druk en vluchtte hij na een half jaar. Hij vertelde niemand, zelf Libertad, niet waar hij geen hing. Hij wou weg van de plek, weg van het bloedvergiet, weg van de herinneringen. En zijn instincten om te overleven waren zo groot dat hij hier op BMH ook zijn leiderstatus kon krijgen. De dingen die hij van Jenna had geleerd waren hier van enorm belang. Overleven was regel 1 en de rest kwam veel later. Hij keek op, zou zichzelf de kop hebben in geslaan voor zijn onoplettendheid. Hij was opgekeken omdat het water van de zee zijn hoeven overspoelde. Hij bleef staan en spitste zijn oren kort naar de hengst die een stuk verder stond en hij leek ook een stuk groter. Maar Serano was geen hengst van woorden dus bleef hij enkel maar staan op honderd meter van de andere hengst terwijl de kansen op hier te blijven overleven door zijn hersenen raasden ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it ma 25 jun 2012 - 21:08


Het was een slenterende pas die de hengst achter hem aanhield. Alsof hij aan het dromen was, weg aan het zinken in een zee van gedachten. Zijn voetstappen naderden tot slechts een tiental meter achter Diablo, daar waar het water begon. Aldus draaide de Shire twijfelend zijn hoofd naar achter om even te gluren naar de denker. Op zich was het een komisch beeld, hoe de hengst van het ene moment op het andere klaarwakker was door het opspattende water. Maar Diablo zag hoe hij, al was het een beetje, zichzelf voor de kop kon slaan om zijn onoplettendheid, dus lachte hij niet. Hij knikte slechts even, nam hem nog even in zich op, en toen Diablo er zeker van was dat de bonte hengst geen bedreiging was, richtte hij zijn aanzicht weer naar voor.

Natuurlijk moest er een lampje gaan branden bij de meeste paarden, over wie de gestalte was en wat hij vertegenwoordigde, maar Diablo was nooit echt onder de paarden geweest in die week of twee dat hij hier was. Hij kende de praatjes die hij moest weten, maar rang vier was iets waar nog maar amper werd over gesproken.

Opnieuw blikte Diablo achter zich, na een tijd die niet meer kon zijn geweest dan twee, drie minuten. Hij leek geen prater, die bonte gestalte. Al evenmin als Diablo een prater was. Eigenlijk vond hij het prima zo, hoe ze daar stonden, al zat er een flinke tien meter tussen. Alleen zij twee, de kille lucht en het zoute, koude water. Het duurde dan ook niet lang voordat de shire zichzelf volledig ontspande en zijn hals vooruit strekte - naar beneden was geen optie, hij stond tot aan zijn borst in het water. En nog steeds bleef hij zwijgend staan.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 12:21


De donkere ogen van Serano staarde de grote hengst enkele meters verder een tijdje gaande. Hij was groter, een shire in postuur. Gespierd maar lomp en onwendbaar, zo defineerde hij een shire als degene voor hem. Serano was blij met wat en wie hij was. Hij was compact, wat langs de grote kant maar hij kon snel wenden, vlot snelheid maken en wegglippen als dat nodig was. Natuurlijk kon hij niet evenaren met de sierlijke arabieren die hier rondrenden en ookal waren zij zo snel en sierlijk, ze hadden ook hun nadelen. Alles had zijn voor en nadelen, het leven had zijn positieve en negatieve kanten. En daar moest je mee omgaan.

Er was maar zeer weinig dat Serano kon bekoren, het was maar zeer weinig wat hem vredig maakte. Hij sloot zijn ogen en kort schoten de beelden van een verwoestende strijd voor zijn ogen heen en weer. Toen hij ze terug opende was zijn ademhaling iets sneller gegaan maar hij had het makkelijk terug in dat beheersde ritme gekregen. Hij mocht zich niet zo laten leiden door zijn emoties. Nee, hij moest hard zijn en doen wat gedaan moest worden zonder daar ommetjes voor te hoeven maken. Zo zou hij niet praten met de hengst voor hem, degene die daar zo lang in het water bleef staan maar ergens wist hij dat gewoon wegwandelen hem ook niet beter ging gaan helpen.

Serano snoof en duwde zijn neus tegen het wateroppervlak terwijl hij naar de horizon keek. 'Ooit al aan de horizon geweest?' Vroeg Serano dan stilletjes, een verbitterde klank was niet te ontkennen. Hij had genoeg meegemaakt in zijn leven, genoeg om op een punt helemaal niet meer te willen leven. Maar er werd hem gezegd dat het leven meer te bieden had dan het verdriet waar hij vroeger mee gezeten had. Zodus vocht de hengst voor ieder mogelijke toekomstplan in zijn leven ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 13:12

De sfeer veranderde en Diablo hoorde ondanks de geluiden van de oceaan hoe de ademhaling van de hengst achter zich veranderde. Zijn eeuwige zwijgen verraadde de innerlijke chaos, of deze nu van droeve aard of van kwade aard was. Diablo kreeg ook al snel de neiging om terug in gedachten te verzinken, maar hij realiseerde zich dat hij eigenlijk niet meer zoveel wist. Er ontbraken stukken uit zijn geheugen, hij had ze - vrijwillig of onvrijwillig - verdrongen in de loop der jaren. Op sommige vlakken speelde dit in zijn voordeel, zo was hij tot rust gekomen en had met nare situaties leren omgaan: relativeren, doordenken, kalm blijven. Maar op sommige vlakken speelde het dan weer in zijn nadeel, hij had geen behoefte meer om paarden in zijn hart te sluiten of om een merrie lief te hebben.

De vraag van de hengst was een vraag die hij vaak aan anderen had gesteld. Als jongere ziel had hij vaak gedroomd over de horizon en wat daar lag, maar uit wanhoop is hij het zelf gaan ontdekken. Plaatsen waarvan hij dacht ze nooit te kennen: pure wanhoop of net pure liefde. Een normale kudde, een kudde waar hij werd gezegend met de kracht van water, een kudde zoals de deze,... Soms wou hij dat hij nooit was gaan zoeken wat er lag daar, anderzijds heeft hij veel geleerd.

Het was de verbitterde klank van Serano die Diablo even liet aarzelen. "Ja," antwoorde de shire met een zwak glimlachje. "Wil jij erheen?" de Shire draaide opnieuw zijn hoofd naar achter en bekeek de bonte hengst nu ongegeneerd. Hij nam hem nu voor het eerst in zich op en in het achterste van zijn hoofd ging een klein alarm af. Hij zou deze hengst moeten kennen, in theorie wel te verstaan. In praktijk kon hij er nog steeds geen naam op plakken. Het baarde hem zorgen, nu hij een leiderspositie had moest hij beginnen onthouden, iets waar hij pas goed in zou zijn wanneer paasmaandag op een zondag viel.

Diablo zette zijn logge lichaam in beweging en hij zette koers richting de kustlijn. Hij had er geen moeite mee, hij was groot genoeg, maar hier en daar moest hij een been hoger opheffen dan het ander en het gaf hem om de zoveel seconden een komisch uiterlijk. De laatste paar meters zette hij een korte draf in totdat hij op het natte zand naast Serano stond, met zijn aanzicht naar het binnenland. "We kunnen nu vertrekken, als je wilt," het was meer een grapje dan een serieuze vraag, maar Diablo doelde meer op het feit dat, als de hengst wou gaan, hij daar steeds zelf de keuze toe had.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 19:12


Bij de vraag van de hengst keek hij terug naar de horizon en moest hij kunnen zou hij er eerst enkele glimpen van willen opvangen voor hij ook daadwerkelijk die kant uit gaat. Misschien stonden daar nu paarden op het strand en vroegen ze zich hetzelfde af maar Serano zou hen toeroepen dat naar hier komen de slechtste keuze was. BMH was prachtig, een weelde aan geuren en kleuren maar die pracht en praal nam een duistere vloek met zich mee. Vijf dagen lang, één maal in de maand was je gedoemd om te sterven, om te treuren om je geliefden, om te snikken uit verdriet, om te lijden uit pijn. En dat wenste hij niemand toe, hoe mooi het hier ook mocht zijn. Waarom was de hengst dan zelf naar daar gekomen? Om zijn zinnen te verzetten, hij had echt hard gevochten tegen alle mogelijke emoties en gebeurtenissen.

'Geen idee.' Antwoordde hij klakkeloos, alsof het de eerste beste reactie was die in hem op kwam. Hij blikte naar de lijn helemaal in de verte die zo recht en glad leek en blikte dan naar de grote hengst die nader kwam. Hij werd ieder golfslag weer met een kleine duw naar het strand gebracht en dan bij het gaan van de golven terug naar achter getrokken. 'Misschien, als daar iets ligt wat echt de moeite waard is.' Mompelde hij. En bij Serano was de moeite waard een heel groot woord. Weinig kon echt zijn intresse wekken, hij gaf niet om het verleden van anderen, of laat staan de gevoelens. Strijd maakte je verbitterd, daar was de hengst het levende voorbeeld van.

Toen de hengst naast hem stond, weliswaar met zijn hoofd de andere richting op gleed Serano's blik kort over diens lichaam. Uitgesloten als vijand tog was hij optimaal alert. Deze hengst droeg leiderscapaciteiten. Serano had daar geen geoefend ook in, hij voelde dat soort dingen eerder aan. Maar Serano was niet de socialste hengst, hij was twee weken terug naar Minater gegaan om even te kijken maar hij had er niet alles opgenomen en gezien. De woorden deden zijn oren kort in zijn hals draaiden voor hij een laatste blik op de horizon legde. 'Het was niet men bedoeling hier te blijven staan.' Zei hij uiteindelijk en hij draaide zijn lichaam en wandelde langs de kustlijn verder...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 19:58

Bij elk woord dat de bonte hengst zei, al was het nog zo klein, werd meer bevestigd dat Diablo's oordeel juist was. Hij was verbitterd, had het moeilijk met liefhebben, weinig interesse of zin,... Het waren dingen die overeenkwamen met Diablo, maar er was slechts één klein verschil: Diablo zag er de zonnige kant van in. Hij mocht dan wel amper nog verdriet hebben om iets om wille van een laag pitje van 'care-gehalte', maar hij zag de vreugde wel nog in het leven. De kleine dingen, het genieten. Ook zonder sociaal contact en met alle horrortaferelen die hier afspeelden. Diablo had een nieuwe levenslustige vlam in zijn hart gekregen en dat had hem goed gedaan.

"Alles is de moeite, als je het de moeite waard maakt..." mompelde hij even kort achter Seranos antwoord aan. "Dingen worden niet leuker als je ze niet zelf leuker maakt." De shire glimlachte nu even kort maar gemeend. Wanneer de hengst voor hem zijn oren in zijn nek legt, schud Diablo even verbaasd zijn hoofd. Hij begreep niet waarom de hengst plots zo gepikeerd was. De shire had enkel bedoeld dat, als Serano naar de horizon wou gaan, hij die tocht altijd kon beginnen. "Het was niet mijn bedoeling," zei hij, niet van plan zijn zin af te maken. Hij had geen idee waarom Serano even onrustig was, dus hij kon zelf wel invullen wat de 'bedoeling niet was'.

Terwijl de bonte gezel zijn tocht inzet langs de kustlijn, blijft Diablo nog even twijfelend staan. De meters werden groter, dus besloot hij even kort achter hem aan te draven tot de afstand weer kleiner werd. "Een metgezel nodig? Ik zal zwijgzaam zijn als je dat wilt," een brede grijns verlichtte even Diablos gezicht, vergezeld door een flikkering in diens ogen.

Het duurde niet lang voordat Diablo volledig ontspande. Hij bracht strekte zijn hals, bracht zijn neus tot tegen het natte zand en gaf zijn schouders voor het eerst in lange tijd een ontspannen houding. Hij had ze steeds strak moeten houden om de beukende golven toch maar in bedwang te houden. Een klein, opgelucht zuchtje verlaatte zijn lippen, niet meer dan een fluistering in de wind; een teken van gelukzaligheid.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 20:13


De woorden van de hengst brengen hem even aan het denken. En hij had een punt, een sterk punt van overtuiging. Zolang je zelf geen moeite deed in iets kon het ook nooit de moeite waard zijn om het te doen. Serano dacht even na aan de tijd dat hij met Jenna had doorgebracht in de groten van het diepe woud. Ze hadden elkaar dingen geleerd, de tijd samen was de moeite waard geweest. Op die ene week had Serano nooit eerder zo snel van iemand geworden maar dan ... terwijl hun dood hen buiten stond op te wachten en ze elkaar op elkaar hoefde te passen was één week zo ongelofelijk lang geweest. Ze hadden één week intiem met elkaar aan overleven gedaan en die ene week was zo de moeite geweest, de mooiste tijd van zijn leven.

'Daar heb je een punt.' Zei Serano met een zwakke geforceerde glimlach op zijn lippen. Er waren slechts weinig dingen waard te glimlachen, niet nu, niet na alles. 'Wat was niet je bedoeling?' Vroeg Serano meteen op een scherp toontje. Hij hief zijn hoofd wat hoger, meer dominanter maar liet de houding dan zo snel varen als hij was gekomen. 'Sorry.' Exuseerde hij zich meteen oprecht. 'Slechte geslapen.' Mompelde hij. Ja, slapen was voor Serano weer een ramp dan wat anders, slapen zonder nachtmerries was een droom, een droom die hij maar niet kon verwezelijken.

Toen de hengst naast hem voorstelde om mee te wandelen en daarbij vermeldde dat hij zeker stil zou zijn als hem dat gevraagd werd kwam een meer gemeende en oprechtere glimlach op zijn lippen. 'Je hoeft niet zwijgzaam te zijn, ik heb lang genoeg in stilte geleefd. Het word zowat een gewoonte.' Meldde hij met een zwakke grijns op zijn lippen. Zijn neus strijkt kort door het zand heen tot hij terug opzij keek naar de hengst. 'Serano is de naam.' Stelde hij zichzelf dan met enige moeite voor, je naam zeggen was een soort zwakte, zo zag hij het althans. ..



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 21:13

Toen de bonte gezel zich zo plots dominant opstelde, bleef Diablo rustig verder wandelen. Hij reageerde niet echt maar bekeek hem enkel even vanuit zijn ooghoeken. "Een slechte nachtrust is inderdaad de nagel aan ieders doodskist," bevestigde de shire zijn excuus. Ook Diablo had al even niet meer geslapen, maar dat was om andere redenen geweest. Drukte, de drukte om van kuddelid naar vechter naar leider te gaan. Het had hem wat afgezwakt, uit enthousiasme had hij bijna niet kunnen slapen. Hij mocht dan nog zo rustig zijn als een windstille dag op zee, hij kon het enthousiasme van een klein kind krijgen bij dergelijke situaties.

De tweede, oprechte glimlach van de hengst liet ook Diablo even glimlachen. "Het is best wel wennen ja, als je terug tussen de paarden komt. Maar het is daarom geen slechte gewoonte." Diablo bleef even stilstaan, om zo achter Serano door te lopen en aan zijn andere zijde, die aan het water, te gaan lopen. Nu hij toch nog de kans had om in het water te 'spelen', greep hij die ook. "Heb je je stilte nuttig doorgebracht?" vroeg Diablo zachtjes, gewoon uit pure nieuwsgierigheid.

Wanneer de bonte hengst uiteindelijk zijn naam zegt, knijpt Diablo even zijn ogen samen. "Dus daar zou ik je van moeten kennen," grinnikte hij er vervolgens lichtjes onhandig achteraan. "Mijn naam is Diablo," voegt hij er nog snel even achteraan.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 21:55


'Wees maar gerust.' Prevelde hij op de woorden van de grote hengst. Rust, slapen was zo essentieël belangrijk voor hem. Het moest kort en krachtig zijn. Zodat hij steeds weer klaar stond voor de kudde en de omgeving. Was het niet kort en krachtig dan was het lang, onrustig en oplettend, liet hij zichzelf toe om maar één deel van zijn lichaam te laten rusten terwijl zijn zintuigen bleven werken. Jenna had het hem vroeger altijd zo geleerd, om tot de fase vast slapen te gaan en jezelf dan wakker te rukken en na oefening lukte het om in een sluimerstand te blijven slapen terwijl alles in de omgeving nog doordrong tot je ziel. Hij had hier een aantal grote verantwoordelijkheden dus hij mocht niet zomaar iedereen de rug toekeren voor een dutje. Axis, de vorige leider van rang 4 waar Serano een lang gesprek mee gehad had zag er altijd uit alsof hij dagen wakker was. Hij was fris en attent maar je kon na goed lezen de vermoeidheid in zijn ogen terugvinden.

'Ik heb lang in een kudde geleefd maar het is me wat ontgroeit, de eenzaamheid brengt zo ook zijn voordelen mee.' Hij zweeg wetend dat hij beter niet in zijn verleden zou gaan graven met anderen. Het was niet goed voor anderen en ook helemaal niet goed voor hem. 'Ik probeer het, me terug tussen andere te begeven maar het gaat helemaal niet zo gemakkelijk daarom ben ik blij dat ik hier ben, weinig druk, veel stilte.' Daarmee bedoelde hij eigenlijk het feit dat hij in rang vier weinig paarden had. Drie om goed te zijn en daar bleef het ook bij. Hij hoefde zich helemaal geen zorgen te maken om dingen die bij een grote kudde uit het ook konden verloren geraken. Bij de vraag keek Serano hem kort aan en blikte dan terug naar het ellelange strand voor hen. Het witte zand toonde sporen van de twee hengsten. 'Ja.' Antwoordde hij kort en bondig terwijl hij zocht naar een manier om niet terug naar vroeger te keren. 'Rust en stilte is de ideale gelegenheid om je gedachten te ordenen. Vind ik dan tog.'

Blijkbaar moest Serano bekend zijn voor de hengst. Toen hij zijn naam sprak als Diablo wist ook Serano meteen waarom de andere hengst bekend voor moest komen. 'Proficiat met je promotie, je bent tog de nieuwe leider van rang één? Als de geruchten het tenminste goed hebben doorgegeven.' Zei Serano met een vriendelijke blik. Nu pas ontspande hij zich volledig, puur omdat hij wist dat hier naast hem een andere leider liep en geen potentiele vijand ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 29 jun 2012 - 23:01

Diablo luisterde naar de terughoudende woorden van Serano en knikte hier en daar eens bevestigend of twijfelend. Hij wist niet veel terug te zeggen, hij had nu slechts een glimp van het verleden van de bonte hengst opgevangen en zou snel verkeerde oordelen kunnen vellen. "Solitude is bliss," voegde Diablo er dus maar kort en krachtig bij terwijl hij opnieuw even knikte. "Ikzelf heb er in ieder geval een boel van geleerd." Hij aarzelde even, leek even weg te zinken in een storm van gedachten, maar schudde zichzelf amper twee seconden later weer wakker. "Ik was vroeger wat men noemt de 'slechterik'," de shire zijn stem klonk aarzelend, peilend of dat wel de juiste woorden waren. Hij had de herinneringen verdrongen maar kon hier en daar nog een luchtig beeld voor ogen halen hoe het was. Hij kon het niet ontkennen: het was een tijd van adrenalinestoten en zelfvermaak geweest en het had hem indertijd geamuseerd.

"En toen kwam een merrie, en toen kwam er macht, en toen kwam er hartezeer, en toen kwam de leegte, en uiteindelijk kwam dit," ratelde Diablo vervolgens als een sneltrein tegen Serano, mompelend, niet meer dan een fluistering in de wind en met een kleine grijns. Niet uit trots noch uit amusement of verlangen, eerder om het 'genante' er wat af te gooien. Serano had gelijk toen hij zei dat rust en stilte de ideale manier is om je gedachten te ordenen. Niet alleen te ordenen, maar ook te herzien. "Je hebt tenslotte alle tijd van de wereld, een zee van tijd om je eigen idealen eens te herzien en te wijzigen wanneer je inziet dat het toch niet zo... Ja, ideaal is."

Diablo ploeterde hier en daar wat overdreven met zijn voorste hoeven in het water, trok hier en daar een laag zand mee van de bodem en dribbelde wat onrustig verder. Hij had niet veel gezegd tegen Serano, toch was het vreemd om het te vertellen. Want ja, buiten Maya - die Diablos hele verleden kende - had hij niemand meer gesproken in maanden. Hij heeft het nooit aan iemand verteld. Het voelde ongemakkelijk en tegelijkertijd luchtte het op. Anderzijds was er niet zo erg veel meer te vertellen over Diablo. Hij was het cliché geweest van 'bad turning good' en was nu gewoon het cliché van 'de grote vriendelijke reus'. En buiten het feit dat hij ooit water had kunnen beheersen, was er dus niet veel meer aan de hand geweest met hem.

Maar het was een mooie tijd, dat wel. Één zijn met het water. Het voelen, horen, ademen, proeven. Het had meer smaken, kleuren en geuren dan anderen wisten. Nu ving hij er soms nog een glimp van op, maar hij was het verleerd, het was hem afgenomen en hij was het zo goed als vergeten. Hij voelde enkel af en toe een leegte die hij vulde door in de zee te gaan staan en te dagdromen. Maar wie zou zo een verhaal nu geloven? De paarden hier zouden hem in zijn gezicht uitlachen als hij het hen zou vertellen, maar voor Diablo was het het mooiste moment uit zijn leven.

Nadat Serano had vernomen dat Diablo een leider was, ontspande hij meteen. Dat was voor Diablo de aanleiding om zich nu ook, buiten schouders en hals, volledig te ontspannen. Hij knikte bij zijn woorden en glimlachte vervolgens kort. "Ik ben inderdaad de nieuwe leider van rang 1," herhaalde hij Seranos volledige zin, een beetje om zichzelf te prijzen. Het klonk vreemd om te zeggen. Onrealistisch, als je ziet dat hij amper een week geleden nog steeds de kalme, makke, nietsdoende Diablo was die hij een hele tijd terug is geworden. "Nou, dankje, ik weet alleen nog niet echt wat ik moet verwachten," gaf hij twijfelend toe.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it za 30 jun 2012 - 12:02


Serano glimlachte en knikte wat instemmend op de woorden van Diablo. Toen de shire meldde dat hij vroeger de "slecherik" was keek Serano in enkele tellen opzij. 'Slecht zijn rek je uit naar verschillende aspecten. Zo ben ik ongetwijfeld honderd keer slecht geweest wat in anderen hun ogen blijkbaar heel goed is.' Legde hij nadrukkelijk uit. Slecht zijn had een ruime betekenis, een betekenis die behoorlijk individueel was voor ieder paard op deze aardbol. Een bepaalde keuze kon al slecht zijn, een bepaalde emotie of handeling kon al ophef veroorzaken. Zolang je voor jezelf vond dat het goed was dan was het goed, op dat vlak moest je soms wel eens egoistisch zijn, zo vond hij althans. 'Wat is in jouw ogen slecht? Het feit dat je een moord pleegt of het feit dat je iemand verkeerd behandeld?' Hij zweeg en schudde kort zijn hoofd. Serano had veel doden op zijn naam staan maar was hij daarom slecht? Omdat hij dacht aan overleven en blijven bestaan?

De opsomming bracht Serano weer aan het denken. Vaak was het ene aspect hetgene wat het andere veranderd. 'En is dit hetgene wat je wilt of komt daar nog een hele lijst achter?' Vroeg Serano met een kleine glimlach. Hij liet zijn hoofd hangen en ontspande zich even helemaal voor hij weer alle zintuigen actief de omgeving liet afspeuren. 'Tijd.' Fluisterde hij. Wat hij geleerd had was dat iedere seconde uit je leven belangrijk was en dat je het moest liefhebben en ervan houden, enkel zo kon je genieten want er zou een dag komen dat je er niet meer zou zijn en dan was het te laat.

Diablo benadrukte dat hij de nieuwe leider van rang één was geworden en Serano grinnikte bij zijn laatste woorden. 'Er zijn voor je kudde. Jullie zijn met drie dus je staat er niet alleen voor.' Zei Serano op een kalm ontspannen manier. Hier in rang vier had hij weinig werk en dat was ergens wel goed. Zo had hij tijd om te verteren en aan te passen want dat ging immers niet over twee dagen heen, dat ging over weken, misschien wel maanden. 'Er is bijna een blauwe maan, je zult gauw genoeg merken wat je mag verwachten.' Meldde hij dan. En het was zo, op een blauwe maan moesten leiders vaak overuren werken, geen slaap, geen rust, enkel maken dat je paarden bleven leven! ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it za 30 jun 2012 - 12:57

Een gevoel van onbehagen bekroop Diablo, hij had ook niet tegen Theron gezegd wat zijn verleden was. Hij had zich uitgesproken, gezegd dat hij niet vond dat de hengst recht had om achter Diablos verleden te vragen, of eender ander paard, maar hij had zijn reactie niet meer gekregen. Maar hij was vrijwillig tegen Serano begonnen en had nu niet meer het recht om dat te zeggen. Misschien was Diablo wel een beetje egoistisch, misschien schaamde hij zich te hard. "Verkrachting," was het enige woord dat hij uitbracht. Het klonk hard en was niet toonvast, en hij slikte even de brok in zijn keel weg. Een brok van onbekende afkomst, want hij kon de emoties die door zijn lichaam krioelden niet echt omschrijven. Later, toen hij een zogenaamde 'God' werd, had hij opnieuw zijn krachten misbruikt. Hij en Maya maakten deel uit van de slechte kant van de kudde, al hadden ze elkaar wel lief gehad.

"En moord," vervolgde Diablo dus, denkende aan die tijd. Bij Seranos volgende vraag stond de hengst wederom met zijn mond vol tanden. Was dit wat hij werkelijk wou? Hij wou liefde, wat hier een onmogelijke opdracht leek. Vele waren innerlijk gebroken, anderen hadden gewoon liefde afgezworen. Begrijp me niet verkeerd, ook Diablo had gevoelens voorlopig verbannen, maar hij hunkerde er soms wel nog naar. Hij hunkerde naar de passie die hij vroeger bezat. Naast zijn 'zwarte hart', had hij wel een hart met vuur, vuur dat brandde voor Maya, en uiteindelijk gewoon weer doofde. "Ik wil leven," antwoorde de Shire tijfelend. "Ik wil leven en ik wil er gelukkig mee zijn, maar ik ben er nog niet achter wat mij gelukkig maakt of zou kunnen maken. Ik heb altijd genoegen genomen met wat ik had, maar misschien moet ik passie vinden in het groeien. Zoals zovelen dat hier moeten terugvinden, levenslust. Ik heb vreugde in mijn leven, maar het kan steeds beter, er is altijd plaats voor verbetering. Je moet constant aan jezelf werken, en wanneer je dat opgeeft... Ja..." Hij maakte zijn zin niet echt af, Serano kon wel voor zichzelf uitmaken wat 'opgeven' teweeg bracht in je leven. We waren leiders van BMH, we wisten wat de gevolgen waren.

Diablo glimlachte even kort en knikte. "Ik mag mezelf dus gelukkig prijzen dat ik een hengst van veel slaap ben. Een paar dagen overslaan zal voor mij een makkelijkere taak zijn dan voor anderen."
Zoals Serano zei, hij had een slechte nachtrust gehad en was lichtjes op Diablo uitgevallen. Diablo had een meer stabiel humeur, had een stabielere, positievere geest. Daarom niet persé omdat hij een ander karakter gehad, gewoon omwille van zijn slaappatroon.
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator
avatar

Profile
Number of posts : 4988
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it vr 13 jul 2012 - 21:38


Het woord "verkrachting" sloeg niet in als een bom. Ja, iedereen deed verkeerde dingen in zijn leven en nee, niemand was honderd procent goed. Serano noemde zichzelf meermaals een moordenaar ookal was het niet zijn taak om de moorden, het was een verplichting die hij moest doen anders zou hij het zelf met de dood bekocht hebben. 'Moordenaar.' Sprak Serano dan kalm als wijze van tegenbeeld, tegenprestatie. 'En het verleden is het verleden, daar ga ik niet over beoordelen als ik het je daar wat gemakkelijker mee kan maken.' Vervolgde hij zachtjes. Wat kon hem het schelen, moest de hengst Diablo nu een verkrachter zijn dan zou het gesprek, als er een gesprek zou zijn, heel anders zijn verlopen. En toen kwam ook moord en Serano keek hem kort aan en knikte. 'Het is verleden.' Fluisterde hij vervolgens nog eens zachtjes, zo zacht dat het amper hoorbaar was.

Hij luisterde aandachtig naar Diablo's woorden over gelukkig zijn, over willen leven. 'Vechten is niets iets in de zin van elkaar te lijf gaan maar wat je bedoeld snap ik. We moeten allen om een andere reden vechten in het leven. Zoeken naar een pad dat bewandelbaar is, dat vooral de moeite is om te nemen.' Zei Serano met al de mogelijke wijsheid die hij bezat en dat was niet altijd even gemakkelijk. Serano was een vechter, in huis en nieren. Hij had al veel gehad in zijn leven om voor te vechten, overleven was daar de grootste mijlpaal in. 'En wanneer je opgeeft ...' Ook bij hem bleef het even stil terwijl hij Diablo lange tijd in de ogen keek. 'Waar komen we dan terrecht? In een zwart gat of bij hen ...' Hij knikte naar de bossen waar schimmen zich nistig bezig hielden met plannen te maken. 'Je kiest zelf het tempo van je leven, je herinnert zelf wat je wilt dat herinnerd wordt. Zo kunnen we nog even blijven verder gaan.' Zei Serano met een zwakke glimlach ...



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: SERANO - draw a line, live above it

Terug naar boven Go down

SERANO - draw a line, live above it

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» 'Twould be a grand adventure, to die... But a grander one to live. (Tag: Nergal)
» 110716 Seohyun’s Paris Diary – Behind the Scenes of SMTOWN LIVE in PARIS
» 110725 SNSD to participate in ‘K-POP All Star Live in Niigata’
» 110901 ‘SM TOWN LIVE in TOKYO’ to be shared worldwide via Facebook
» Type In A Line Of Your Favorite Song

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX