IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

You better run, better run ... faster than you can!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Jennifer
Administrator


Profile
Number of posts : 4984
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: You better run, better run ... faster than you can! wo 18 jan 2012 - 21:47




It's a funny world we live in … You won't kill me out of some misplaced sense of self-righteousness. And I won't kill you because you're just too much fun. I think you and I are destined to do this forever. You knowe … Nobody panics when things go "according to plan." Even if the plan is horrifying! But when I say that one little leader will die by daylight, well then everyone loses their minds! Why so serious? Don't talk like one of them, you're not! You're just a freak, like me.There plans … it’s a bad joke. If there is panic well … They'll eat each other. See, I'm not a monster, I'm just ahead of the curve.
King of Vyrantium, Avanti


Don't worry about life, you're not going to survive it anyway.



Vier gigantische kuddes, geleidt door 1 Emperor, vier Councillors en een hoop waardeloze onderdelen aan dat plan. Over de honderd paarden op een gigantisch prachtig gebied en allemaal bang voor één object, een blauwe maan en vier duistere wezens. Avanti vroeg zich vaker af waarom ze zo dom bleven. Iedere keer weer die blauwe maan daar was zochten ze achter nieuwe mogelijkheden om het te bestrijden, iedere keer weer probeerden ze een uitweg te vinden. Talloze manieren, talloze herschikkingen in het leidersysteem en iedere keer weer faalden ze. De leiders hadden een plan, ongelofelijk dat ieder kuddelid zo dom was om het niet te begrijpen. ‘Je kunt het niet vechten.’ Zei Avanti iedere keer weer. Iedere keer weer duidde hij zijn macht aan, toonde hij wie de echte leider was van het landschap. ‘Je kunt dat niet tegenhouden.’ En hij had hen de blauwe maan getoond voor hun leven ontnomen werd. Ze waren maar met vier, maar met vier, maar ze hadden alles in hun macht om dit te winnen … en waarom wachten? Het was een ziek spelletje over leven en dood. Vier tegen honderd, dood tegen levend, krankzinnigheid tegen rechtvaardigheid, schim tegen leider, Avanti tegen Leventian.

Zijn paarse ogen lichtte de donkere omgeving van hartje Vyranthium op. Ayana, het enige echte reele en waardevolle in zijn leven stond vlak naast hem. Hun vaste plaats voor de rotsen der doods, zoals de dommeriken uit de kudde het konden navertellen. Achilles met zijn twee meter schoft en Thriumph met zijn veel kleinere lichaam stonden tegenover elkaar. Zijn team, zijn onderdanen maar tevens zijn partners in crime. Allen stonden ze doodsstil en ontspannen op hun plaats maar zeker dat ze allemaal attent en waakzaam zijn. Avanti’ imposante gitzwarte lichaam stond voor de gigantische rotsformatie, de witte littekens ontsierden zijn hele lichaam. Zijn manen lagen in een dikke knoop over zijn hals, bloed op zijn hals, hoofd en hoeven. Scherpe hoektanden de meest dodelijkste paarse ogen ooit in geschiedenis.

De hinnik die zich losmaakte van de kudde deed hem opkijken. Avanti moest niet vlakbij zijn om geluiden en geuren te herkennen. De trillingen die door het bos gleden afkomstig van het geluid deden hem opzij kijken naar Ayana. ‘Same old.’ Prevelde hij. Zijn lichaam kwam langzaam in beweging, geruisloos en vol zelfbewustheid van zijn omgeving. Niemand zou hem of de andere horen komen ookal waren ze vlakbij als hij dat wou. Toen hij na een dik half uur aankwam aan de bosrand lostte zijn lichaam op in het zonlicht. Het maakte hem zwak, meer dan gewoon zwak maar er was niets op de wereld dat hem kon neerhalen. Toch koos zijn lichaam er bijna automatisch voor om naar het bos terug te wandelen. En daar zag hij wat hij vermoedde, Quickness. Ijzig blauwe ogen, gitzwart lichaam en een even dodelijke blik als iedere ex schim. Die durfden meestal niet terug komen uit schrik wat Avanti hen zou aan doen, Quickness had lef om terug te komen. ‘Wel wel wel, kijk wat ze hier binnen gooien, de zoon van mijn broer.’ Siste hij vanuit het donker. Zijn paarse ogen lichtte op in het schemer. ‘Weet pappie dat je terug bent?’ Avanti grinnikte terwijl zijn tanden gevaarlijk over elkaar knarsten. ‘Is het trouwens familiereunie, je zus is hier ook vorige week aangekomen, ik haat er als er teveel bloed rondloopt op mijn terrein dus laten we dit kort houden, zeg me wat je wilt en dan vermoord ik je in alle rust en vrede.’ Zijn stem was stil, te stil om gezond te zijn. De chaos en krankzinnigheid was schrikbarend … Avanti had het niet voor ex schimmen die terug kwamen in zijn gebied, al zeker niet als ze ook deel van zijn bloedlijn waren …


Code:
<center><div style="background-image: url(http://oi49.tinypic.com/1m5v4.jpg);background-repeat:no-repeat;background-position: top;background-color: #1e232d; width: 592px; border: 1px dashed #000000;">
<div align="justify" style="margin-top: 320px; margin-left: 10px; margin-right:10px; margin-bottom: 5px;">[color=#3c465a][size=10][font=Georgia]<blockquote><blockquote>Don't worry about life, you're not going to survive it anyway.[/font][/size]</blockquote></blockquote>

<blockquote>[/color]
[justify]
TEKST[/justify]
</font></div></div></center>


Laatst aangepast door Jennifer op za 22 maa 2014 - 18:11; in totaal 130 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator


Profile
Number of posts : 4984
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: You better run, better run ... faster than you can! zo 19 aug 2012 - 12:58




“There is neither happiness nor misery in the world; there is only the comparison of one state with another, nothing more. He who has felt the deepest grief is best able to experience supreme happiness. We must of felt what it is to die, Morrel, that we may appreciate the enjoyments of life.
" Live, then, and be happy, beloved children of my heart, and never forget, that until the day God will deign to reveal the future to uss, all horses wisdom is contained in these two words, 'Wait and Hope.”
The old Wisdom Stallion, Axis


De grote oranje bol gleed langs de horizon omhoog, hij prikte langs de blauwe zee en rees langzaam omhoog tot hij zijn plaats vond aan de hemel. Zijn stralen waren nog niet warm maar het lokte de kleine diertjes naar buiten en het joeg de kou weg. De sneeuw was enkele dagen geleden gesmolten en alles vond een zekere rust. Serano keek naar de rustige zee, de golven die over het strand rolden en de meeuwen die op de wind meedeinde. Zonsopgang was één van de mooiste momenten van de dag, daarom was hij hier, op de mooiste plek van BMH. Eigenlijk was hij maar op doortocht want wat zijn hard echt beheerde lag een gebied verder, in Minater. Serah … De naam bleef in zijn hoofd spoken als een mistig ochtendlied. Na Jenna had hij niet gedacht iemand te kunnen lief hebben als bij Serah. Ze was even bijzonder als Jenna geweest en hij wat tot het besef gekomen dat deze merrie degene was met wie hij de rest van zijn leven wou delen. Het enige nadeel? Ze zaten ver van elkaar, hij had een dikke twee uur te reizen om bij Serah te geraken. Maar het hield hem fit en op de weg naar haar toe was er moois te zien voor het mooiste kon aanschouwen.

Hij wierp een laatste blik op de opkomende zon voor zijn gevlekte lichaam weer in draf ging. Met enkele soepele sprongen kwam hij de duinen op. De spieren spande zich bij iedere zet onder zijn glanzende vacht door. Hij sprong er weer soepel af en ging in een vlotte behendige galop. Minanter lag op noch slechts een half uur galopperen. Toen hij aankwam was zijn hals wat bezweet. Hij schudde zijn hoofd, zijn manen zwierden alle kanten op terwijl hij vlot doordraaft richting de kudde. Ze waren met zoveel en er was één leider die hen vertegenwoordigde. De meeste slachtoffers werden hier gemaakt bij een blauwe maan.

En soms wilde hij dat Serah hoger kroop, voor haar veiligheid. Iedere blauwe maan kwam hij bijdrage leven, hij Roque en het enige lid in de kudde van vier Axis kwamen naar de andere rangen om te helpen maar ze waren gewoonweg niet sterk genoeg. Hij zocht Serah zo snel mogelijk op en door de hectische vertoning kon hij haar soms niet vinden en het maakte hem bang. Al kwam ze maar tot rang drie zodat Lightning haar kon beschermen. Hij zocht de kudde door maar bleef op een bescheiden afstand, zoals hij altijd deed. Dit was niet zijn gebied. En uiteindelijk vond hij haar, de roze manen sprongen van tussen de rest. Hij hief zijn hoofd in de lucht en hinnikte zachtjes. Sommigen keken op, knikten maar hij negeerde ze. ‘Serah.’ Sprak hij zacht begroetend. ‘Het zou veel zijn mocht je bij je zus in de rang zitten, hoefde ik niet van zover te komen.’ Hij hield zijn hoofd schuin in een plagerig gebaar en drukte zijn neus kort tegen de hare …


Code:
<center><div style='background-image: url(http://i62.tinypic.com/33m7rf8.jpg); height: 465px; width: 690px;'><div style='width: 250px; height: 310px; position: relative; top: 120px; right: 190px; padding-right: 5px; overflow: auto; text-align: justify; line-height: 95%;'>[color=#101010][size=12][font=times]
TEKST
[/font][/size][/color]</div></div></center>



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 



Laatst aangepast door Jennifer op za 22 maa 2014 - 18:08; in totaal 6 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator


Profile
Number of posts : 4984
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: You better run, better run ... faster than you can! di 10 sep 2013 - 21:14




If you're going to try, go all the way. Otherwise, don't even start. This could mean losing friends, relatives and maybe even your mind. It could mean not eating for three or four days. It could mean freezing to death. It could mean live in darkness. It could mean isolation. Isolation is the gift. All the others are a test of your endurance, of how much you really want to do it. And, you'll do it, despite rejection and the worst odds. And it will be better than anything else you can imagine. If you're going to try, go all the way. There is no other feeling like that. You will be alone with the gods, and the nights will flame with fire. You will ride life straight to perfect laughter. It's the only good fight there is.  
The Prins, Leventian



L E V E N T I A N
"Every saint has a past and every sinner has a future."



Hij was niet geboren om te leven, niet geboren om te genieten, niet geboren voor de vrijheid. Sinds hij geboren was had er maar één weg voor hem gelegen, de weg naar leiderschap. Hij kon van die weg afwijken, zijn ouders zouden het niet erg vinden maar hij vond het een plicht om de jonge generatie paarden het voorbeeld te geven. Leventian had weinig ontspanning gekend, drie jaar lang zat hij in de strakke bubbel van rang vier, bij zijn ouders, Axis en de anderen. Drie jaar lang ontkende ze hem alle gruwelen van de blauwe maan, leerde ze hem hoe hij een goed leider kon worden, hoe hij raad moest geven en moest luisteren. Hoe hij de groep moest indelen en gebruik maken van de talenten die er waren. Hoe hij moest beschermen en leiden. Het was allemaal zo snel gegaan en voor hij het wist had Serano hem zijn plaats aangeboden met de toekomst gericht om Emperor.

Leventian galoppeerde over de velden van Anderfels, zijn witte benen strekte zich zo ver mogelijk uit de snelheid te halen die nodig was om Siri bij te houden. Zijn roze neus sperde zich snel open en dicht, zijn zwarte manen en start fladderde achter hem aan. Boven hem vloog Siri, de amerikaanse zeearend klapwiekte langzaam tegen de wind in, alsof de snelheid haar niet deerde. Leventian had haar nu al zes maanden als metgezel en ze was meer dan alleen een metgezel geworden. Als geschenk van Vondrados, het wezen van Mystic Isle, was ze Leventian’ hechtste vriendin. Ze was wijs, nieuwsgierig en behulpzaam, als toekomstig leider kon hij op geen betere raad rekenen dan op die van Siri.

Orlais en zijn blauwe wateren raasden onder zijn hoeven door, bestemming … Minanter. Waarom? Leventian was er niet zeker van waarom maar na de laatste blauwe maan was Betha leidster van rang 1 verdwenen geweest, de Alpha voor nu was Vestival en het was zijn taak om te zorgen dat zijn kudde veilig en voltallig was. Leventian had informatie gekregen van Siri over de locatie en nu was hij op weg naar Vestival voor te vragen om zijn hulp. Leventian vertraagde van zodra Minanter in zicht was. Siri vloog voor hem uit om zoek naar de laatste resterende leider van rang één. Hij hinnikte luid en zocht Siri aan de hemel terwijl hij door de kudde van rang 1 draafde. En uiteindelijk vond ze Vestival als eerste, Leventian benaderde de hengst en knikte respectvol. ‘Ik kom melden dat we een locatie hebben van Qzarina, je medeleidster.’ Zei Leventian beleefd. Siri cirkelde boven hen uit, haar witte kop waakzaam op de omgeving gericht. Leventian was zeker dat geen enkele leider zonder zoektocht of effort zijn “collega’s” zou laten lijden. Maar het was al drie weken dat ze vermist was en tot zover had niemand haar gevonden …



Code:
<center><table background="http://img594.imageshack.us/img594/1894/2q8abg6.png" style="background-repeat:no-repeat;background-position:top;height:900px;"><tr><td style="padding-top:580px;">
<div style="padding:5px;width:500px;">
 <div style="font-family:Trajan Pro;font-size:30px;text-align:right;border-bottom:2px dashed #555;color:##590000;">L E V E N T I A N</div><div style="font-family:Orator STD;font-size:12px;color:#333;text-align:center;">"Every saint has a past and every sinner has a future."</div>
<div style="background-color:#683e4b;opacity: 0.4;border:2px solid #000;font-size:10px;color:#fff;overflow-y:scroll;height:350px;width:486px;padding:5px;">
[justify]
TEKST[/justify]
</div></td></tr></table></center>
</center>



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 



Laatst aangepast door Jennifer op za 22 maa 2014 - 18:10; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator


Profile
Number of posts : 4984
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: You better run, better run ... faster than you can! di 10 sep 2013 - 21:15




I want to see them … every nerve in my body wants to feel them. I want is so bad, taste it, smell it, feel it. Their blood, the hollow eyes, their hearts … yes their hearts. I want it so bad, so much, for always. I want to rip out every single organ, every single part en lay them on the ground. I examine the parts and say things like “I didn’t know that part was so ugly.” Or “I better get a professional opinion about that.” ... On the end they just staying there and I go on to the next … I feels so good. See the hate on them when I take another familiar face away. And I sing … “Please go to sleep and dream about me, please go to sleep and dream about uss, go little child, go in pain en dream about a shade named me.”

The upcoming Fear, Aurox (Pluisje)


TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST TEKST


Code:
<center><div style='background-image: url(http://i41.tinypic.com/2dryjki.jpg); height: 462px; width: 625px;'><div style='width: 260px; height: 340px; position: relative; top: 100px; right: 167px; padding-right: 5px; overflow: auto; text-align: justify; line-height: 95%;'>[color=#101010][size=12][font=times]
TEKST [/font][/size][/color]</div></div></center>



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 



Laatst aangepast door Jennifer op za 22 maa 2014 - 18:07; in totaal 4 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Jennifer
Administrator


Profile
Number of posts : 4984
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: You better run, better run ... faster than you can! wo 26 maa 2014 - 20:19

Vier gigantische kuddes, geleidt door 1 Emperor, vier Councillors en een hoop waardeloze onderdelen aan dat plan. Over de honderd paarden op een gigantisch prachtig gebied en allemaal bang voor één object, een blauwe maan en vier duistere wezens. Avanti vroeg zich vaker af waarom ze zo dom bleven. Iedere keer weer die blauwe maan daar was zochten ze achter nieuwe mogelijkheden om het te bestrijden, iedere keer weer probeerden ze een uitweg te vinden. Talloze manieren, talloze herschikkingen in het leidersysteem en iedere keer weer faalden ze. De leiders hadden een plan, ongelofelijk dat ieder kuddelid zo dom was om het niet te begrijpen. ‘Je kunt het niet vechten.’ Zei Avanti iedere keer weer. Iedere keer weer duidde hij zijn macht aan, toonde hij wie de echte leider was van het landschap. ‘Je kunt dat niet tegenhouden.’ En hij had hen de blauwe maan getoond voor hun leven ontnomen werd. Ze waren maar met vier, maar met vier, maar ze hadden alles in hun macht om dit te winnen … en waarom wachten? Het was een ziek spelletje over leven en dood. Vier tegen honderd, dood tegen levend, krankzinnigheid tegen rechtvaardigheid, schim tegen leider, Avanti tegen Leventian.

Zijn paarse ogen lichtte de donkere omgeving van hartje Vyranthium op. Ayana, het enige echte reele en waardevolle in zijn leven stond vlak naast hem. Hun vaste plaats voor de rotsen der doods, zoals de dommeriken uit de kudde het konden navertellen. Achilles met zijn twee meter schoft en Thriumph met zijn veel kleinere lichaam stonden tegenover elkaar. Zijn team, zijn onderdanen maar tevens zijn partners in crime. Allen stonden ze doodsstil en ontspannen op hun plaats maar zeker dat ze allemaal attent en waakzaam zijn. Avanti’ imposante gitzwarte lichaam stond voor de gigantische rotsformatie, de witte littekens ontsierden zijn hele lichaam. Zijn manen lagen in een dikke knoop over zijn hals, bloed op zijn hals, hoofd en hoeven. Scherpe hoektanden de meest dodelijkste paarse ogen ooit in geschiedenis.

De hinnik die zich losmaakte van de kudde deed hem opkijken. Avanti moest niet vlakbij zijn om geluiden en geuren te herkennen. De trillingen die door het bos gleden afkomstig van het geluid deden hem opzij kijken naar Ayana. ‘Same old.’ Prevelde hij. Zijn lichaam kwam langzaam in beweging, geruisloos en vol zelfbewustheid van zijn omgeving. Niemand zou hem of de andere horen komen ookal waren ze vlakbij als hij dat wou. Toen hij na een dik half uur aankwam aan de bosrand lostte zijn lichaam op in het zonlicht. Het maakte hem zwak, meer dan gewoon zwak maar er was niets op de wereld dat hem kon neerhalen. Toch koos zijn lichaam er bijna automatisch voor om naar het bos terug te wandelen. En daar zag hij wat hij vermoedde, Quickness. Ijzig blauwe ogen, gitzwart lichaam en een even dodelijke blik als iedere ex schim. Die durfden meestal niet terug komen uit schrik wat Avanti hen zou aan doen, Quickness had lef om terug te komen. ‘Wel wel wel, kijk wat ze hier binnen gooien, de zoon van mijn broer.’ Siste hij vanuit het donker. Zijn paarse ogen lichtte op in het schemer. ‘Weet pappie dat je terug bent?’ Avanti grinnikte terwijl zijn tanden gevaarlijk over elkaar knarsten. ‘Is het trouwens familiereunie, je zus is hier ook vorige week aangekomen, ik haat er als er teveel bloed rondloopt op mijn terrein dus laten we dit kort houden, zeg me wat je wilt en dan vermoord ik je in alle rust en vrede.’ Zijn stem was stil, te stil om gezond te zijn. De chaos en krankzinnigheid was schrikbarend … Avanti had het niet voor ex schimmen die terug kwamen in zijn gebied, al zeker niet als ze ook deel van zijn bloedlijn waren …

Code:
[table align="center" bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0" width="400"][tr][td valign="top"][img]http://s28.postimg.org/q54r185e5/avanti_kader.png[/img]<div style='margin-top: -212px; margin-left: 35px; margin-right: 15px; margin-bottom: 20px; width: 500 px; height: 186px; overflow: auto; text-align: justify;'>[font=garamond][color=#dec9e5][size=10]TEKST HIER
[/size][/color][/font]</div>[/td][/tr][/table]



ONE WICKED GAME WE PLAY
Like a Star @ heaven :
 

Terug naar boven Go down

You better run, better run ... faster than you can!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» ME: PB Database
» Blowing Off Steam
» Faster. Stronger. Better. [Blaise's Jutsu Stuff]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Drop-
» CHATBOX