IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

TREASURE - Time and tide wait for no man

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: TREASURE - Time and tide wait for no man za 30 jun 2012 - 14:17

Het was verbazingwekkend hoe zorgeloos Diablo tegenwoordig door het leven ging. Er was geen tweestrijd meer, enkel een nuchtere kijk op de wereld. De klik die de hengst in zijn hoofd had gemaakt, had hem goed gedaan. Geen stress, geen flauwe excuses, geen uitputtende gedachtestromen. Enkel hij. Hij voelde zich om de een of andere reden 'puurder' worden. Het was een vreemde omschrijving, dat wel, maar een ander woord was er niet voor te vinden. Een zalige, eeuwige, lichte rust was als een deken over hem heen gedaald.

Maar het zou niet lang meer duren, de blauwe maan was in aantocht en hij zou zijn verstand weer op volle toeren moeten laten draaien als hij iets wou uitmaken voor andere paarden. Het verschil was echter dat Diablo dit niet zag als een last, hij zag het als een voorrecht en dat maakte de zaak natuurlijk een stuk 'eenvoudiger'. Iets wat je graag deed was altijd makkelijker en fijner, al was fijn wederom niet de juiste beschrijving in deze situatie.

De blauwe maan was echter nog een paar dagen verwijderd dus gunde Diablo zijn lichaam nog wat rust. En inderdaad, dat deed hij zoals altijd in de zee. Zijn homebase. Met het geschreeuw van de meeuwen achter hem en het kolkende water voor hem kon hij zich één voelen zonder ook zelf zo een chaos te worden. Het leek; des te drukker het rondom hem was, des te rustiger hijzelf kon worden. Dat zou op veel vlakken een groot voordeel zijn, niet alleen voor zijn innerlijke ik, maar ook voor de paarden rondom hem.

Diablo strekte zijn hals en bracht zijn neus tot tegen het wateroppervlak. De zee was vandaag rustiger dan anders, de wind blies niet zo hard als voorheen en het leek op een 'stilte voor de storm', de storm van de schimmen. Het was alsof het hele gebied meekreunde onder het gewicht van de schimmen.

Met zijn gedachten die overliepen van toekomstvisies en herinneringen had hij niet gemerkt hoe een andere hengst zich ook op het strand had begeven. Niet direct in ieder geval. Na een tijdje merkte Diablo een vreemde geur die langzaam sterker werd, en door de rustige storm in zijn hoofd heen ging een belletje rinkelen. Bijna direct richtte hij zijn hoofd weer op om met zijn neus in de wind te gaan zoeken naar de oorsprong en de richting waaruit de hengst kwam.
Terug naar boven Go down
Pip
Editor
avatar

Profile
Number of posts : 2407
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: TREASURE - Time and tide wait for no man zo 1 jul 2012 - 14:49

TREASURE
Beauty is in the eye of the holder

Zijn ogen stonden gericht naar boven. Langzaam bestudeerde hij de maan. Een duidelijke blauwe gloed was zichtbaar. Als de blauwe maan gene gevaar met zich mee droeg was hij er nog is van gaan houden. Het was werkelijk prachtig om te zien. Echter ging er geen positieve gedachte in hem rond als hij de blauwe maan in de hemel zag hangen. Het liet hem juist eerder een koude rilling over zijn rug lopen. Het verbaasde hem keer op keer hoe koud de schimmen waren. Maar nu hij gamma leider was zou hij alleen maar meer in aanraking komen met de schimmen. Al haatte hij ze zo... Het was een verantwoordelijkheid die hij niet zomaar van zijn schouders af liet glijden. Hoe vreselijk hij ze ook vond, hij zou vechten , hij zou zijn best doen voor de levende wezens. Al wist hij dat niet ieder paard te redden viel. Ook leiders waren maar paarden. Het enige verschil was dat ze zichzelf aanboden om te vechten tegen de schimmen.

Wanneer ik een stap in de koude zee zet loopt een nare rilling langs mijn ruggengraat. De winter kwam eraan en dat merkte hij maar al te goed. Normaal was hij gek op de zee. Maar de tempratuur lag hem nu iets te laag. Met zijn dunne huidje kon hij niet te veel hou gebruiken. Ook omdat als hij eenmaal koud was lastig warm werd. Nee, de winter was niet zo ideaal. En niet alleen daarom. Ook maakte de schimmen meer slachtoffers. Het voedsel werd minder, de paarden werden magerder en schraaler. En daardoor ook zwakker. Ze werden makkelijker gepakt. Schimmen krijgen meer voedsel, en worden daardoor weer sterken. Het is een nare, maar o zo ware cycles. Maar in de zomaar konden de paarden weer aansterken, de paarden die het overleefd hadden.

Vlug bracht hij zijn lichaam meer het strand op. Met ruige stappen bracht hij zich voort in de richting van Minanter. Het was wel het ergste wat hij kon doen; onder de blauwe maan in Orlais over het strand lopen. Vastberaden gingen zijn ogen over het eindeloze zand. Het zicht op zandkorrels werd onderbroken door het lichaam vaan een paard. Wanneer hij hem zag schudde hij langzaam zijn hoofd. Wanneer leren paarden nou is dat ze bij de blauwe maan bij de kudde moeten blijven? Op een geërgerde pas liep hij in de richting van de hengst. Wanneer hij met de stap dichterbij kwam zag hij dat het Diablo was, alpha van de eerste rank. De haast m terug te gaan naar Minanter werd nu alleen maar groter. Het enige paard dat nu nog een oogje in het zeil hield was Morax, een jaarling die ene vrienschap had gesloten met een schim als veulen, Zircon. Het was nog steeds lastig te begrijpen waarom deze was uitgekozen. Misschien omdat het de zoon was van de vorige Beta? Ondanks dat kon hij het niet begrijpen. Straks ging hij nog een schim voor trekken.

Wanneer hij de hengst passeerde knikte hij in zijn richting . Hopend dat Diablo hem wilde volgen. Wanneer hij zijn lichaam omdraait en achter me aan loopt zucht ik opgelucht. ”Kom we moeten snel naar Minanter, ik weet niet of onze kleine Morax het alleen aan kan” Sprak ik zacht uit. Ik wist niet of ik de enige was die er van af wist. Maar ik had geen zin om het rond te gaan bezuinen. Ze kwamen er zelf maar achter. En misschien was die vriendschap al over. Al durfde hij zijn hoeven daar niet voor in het vuur te steken. Vriendschap verdween niet met de leiderstaak. Mijn ogen volgde het lichaam van de hengst.

Hij was ongeveer het tegenovergestelde van ik. Hij was wat steviger en donker gekleurd. Ik was een ranke arabier, maar wel bespierd. Echter was één ding het zelfde; Vechtlust. Beide wilde we strijden voor ons soort. Ik had begrepen dat hij zich hiervoor ook al had aangemeld als vechter. Ik zelf had er ook over nagedacht. Maar zodra de posities vrij waren gekomen als leiders wist ik dat ik voor het leiderschap moest gaan. En niet voor de vechters. Ondanks dat vond het de vechters een goed idee. De leiders konden immers niet alle paarden onder het oog houden. En ze werden naast dat goed getraind door hun captain, Vladimir. Ik zweeg een moment. Mijn passen waren krachtig en ruim. Met een flinke pas liepen we in de richting van Minanter. Rustig wachtte ik op zijn antwoord, zijn woorden. ”treasure” Sprak hij tenslotte kortaf. Hij was niet een paard van veel woorden, dat wist hij ook wel. Maar misschien dat het beter was. Zonder een goed lopend gesprek kwam je niet snel aan dierbaren, zonder dierbaren kon je hart niet gebroken worden, en kon je niets verliezen.
Terug naar boven Go down
Triptune

avatar

Profile
Number of posts : 1162


Contact
BerichtOnderwerp: Re: TREASURE - Time and tide wait for no man do 5 jul 2012 - 23:48

Diablo had de gouden hengst al horen aankomen, maar hij had zich nog niet echt in zijn richting gekeerd. Pas wanneer hij als een bedrukte jongeman voorbij kwam gelopen en knikte, besloot Diablo dan toch maar om wat te bewegen. Met een brute draai keerde hij zwijgend zijn lichaam om en volgde Treasure richting Minanter. "Morax, ja." herhaalde de shire brommend de naam van de beta van de eerste rang. "Wie heeft hem in feite gekozen?" het was zo duidelijk als wat; Diablo was al te lang wakker en had al te veel energie op gedaan. De blauwe maan had hem gesloopt, hij had het hele gebeuren onderschat en was nu een gigantische uitgeput hoopje hengst. Zijn klagende vraag klonk dan ook als een scharnier dat veel te lang niet was gesmeerd: krakend en klagend. Maar het was wel duidelijk: ook Diablo had weet van Morax' contact met Zircon. "Ik in ieder geval niet," vervolgde hij zijn klaagzang.

Treasure stelde zichzelf netjes voor, iets wat in feite al niet meer moest. Diablo was lang onwetend geweest, maar nu hij de Alpha was geworden, had hij zijn hersenen laten werken. Namen onthouden, gezichten herinneren, paarden bekijken. Ook Treasure had hij uitgebreid bekeken vanaf een afstandje. Hij kon een groffe verschijning zijn had Diablo vast gesteld. Hij was rechtuit, en daardoor soms grof. Natuurlijk zag iedereen, iedereen anders en was het slechts Diablo's interpretatie. En daarbij, hij vond 'grof' niet altijd een slechte eigenschap. "Diablo," antwoorde de shire kort.

Zo liep hij een tijdje zwijgend schuin achter Treasure aan. Hij keek een beetje zijn ogen uit zijn hoofd, in de schaduwen en in de vertes. Hij betrapte zichzelf er zelfs op dat hij keek op plekken waar nooit kwaad zou kunnen zitten: achter flinterdunne boompjes waar zelfs een eekhoorn achter te zien zou zijn. Slaap, oh wat verlangde hij ernaar. Zijn verstand was van boven tot onder in de war gebracht. "Ik heb het zwaar onderschat, Treasure," bracht Diablo vervolgens wat beschaamd uit. "Ik ben niet zwak, ik ben een doorzetter, maar het wakker blijven..." De hengst moest niet eens zijn zin afmaken, een blinde kon het horen aan zijn stem, en degene die konden zien zouden het merken aan zijn wallen. "Ik heb de dagen niet eens geteld. Opletten, af en toe verweren.. Ik durf niet te slapen, ik zou het mezelf nooit vergeven als er dan iemand sterft. Ik vergeet vaak dat ik ook op jullie kan rekenen, maar dan gaan mijn gedachten weer naar Morax en dan... Ja. Dan blijf ik weer wakker."

De shire snoof kort, rechtte zijn hals en versnelde zijn pas. Hij merkte het zelf niet eens, het was de adrenaline die door hem schoot, veroorzaakt door de gedachtes in zijn hoofd. "Na deze blauwe maan ga ik nadenken. Uitzoeken hoe ik met deze situatie moet omgaan. Het kwam ook zo snel, ik was amper leider en BAM daar was hij..." Hij ratelde het zo snel dat het hier en daar zelfs leek alsof hij de spatie in zijn zinnen vergeten was.
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: TREASURE - Time and tide wait for no man

Terug naar boven Go down

TREASURE - Time and tide wait for no man

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Soortgelijke onderwerpen

-
» Time Commanders
» who is your favorite anime character of all time?
» Hot Tub Time Machine [Open]
» Time That Needs to be Spent
» Explorin' time!

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX