IndexHandbookMapGebruikerslijstRegistrerenInloggenGebruikersgroepenZoekenFAQ

Deel|

Time moves in one direction, memories in another - Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Time moves in one direction, memories in another - Open za 8 sep 2012 - 16:30


Roque, de gammaleider van de tweede rang. dat was hoe de meeste paarden hem kenden. toch wist ook bijna iedereen hem te kennen als; Roque, de zoon die achtergelaten werd door zijn moeder Darlica, die met een schim ging, en nu het veulen draagt van loner Aeron. de bonte hengst liet zijn hoofd hangen terwijl hij op een van zijn favoriete plekjes was, hélemaal boven aan de kliffen. aan de ene kant schuimde het zeewater onder hem, klotsend tegen de rotsen, aan de andere kant het veld waar de kudde liep, en daarachter de bossen. de bossen die zijn moeder was doorgestoken om in Seheron te komen. nu zou ze het nooit meer doen. ze was verbannen uit Orlais. Ze mocht alleen nog in Minanter komen, zolang als ze leefde.

Eigenlijk was het fijn. Zijn moeder, die hem niet zelf had opgevoed maar hem had gedumpt bij zijn vader E'vesdar, de emperor, en Delaney, had nooit haar excuses aangeboden, had hem altijd mishandelt en toen hij uiteindelijk volwassen was durfde ze zich niet meer te vertonen in Orlais. gelukkig maar. het zou alleen maar moeilijke momenten brengen. Roque was tevreden met het leven dat hij, helemaal zelf, had opgebouwd. hij had een prachtige kudde die hij, samen met de beta en alpha leider, mocht leiden. er liepen genoeg knappe merries rond, maar Roque was nog te jong voor een relatie. de pracht van een merrie lichaam kende hij echter maar al te goed. hij had al een veulen rond lopen. de naam van de merrie.. dat was een goede.. hij had haar ooit ontmoet tijdens de blauwemaan, een merrie uit de eerste rang, niet bijzonder om te zien, maar wel met een prachtig karaktertje. hij had vernomen dat er een veulen was voortgekomen uit hun samenzijn, maar had het kleine ding zelf nog niet gezien. hij interesseerde zich er niet voor. het was de schuld van die merrie..

hij brieste eens zacht, zijn gedachten verhelderend, en kijkt uit over de prachtige zee die in de laatste zonnestralen van de dag oranje kleurt. hij hinnikt, laat zijn gespierde gestalte op zijn achterbenen balanceren terwijl zijn voorbenen de wind meppen. met een klap komt hij neer, draait op zijn achterbenen om en gallopeert het nauwe, gevaarlijke paadje af dat weer naar de kudde leidt. ookal was hij nu een volwassen hengst met een voorbeeldfunctie als leider zijnde, hij voelde zich jong, en mocht zich zo af en toe echt ook wel zo gedragen.

Zijn bonte lichaam spurt over de velden, zijn oren naar achter van de wind en zijn manen en staart vliegend. in een mum van tijd bereikt hij de bosrand, en mindert iets vaart om niet tegen de bomen op te knallen. in een verheven draf met zijn staart trots omhoog trotseert hij de eerste paar rijen bomen, om bij de rivier uit te komen. hij stapt verder, zijn krachtige passen dof kloppend op de grond. hij laat zijn neus zakken en drinkt tevreden enkele slokken van het koele water. niks aan hem liet zien dat hij net die dolle ren achter de rug had. geen zweet, geen gesnuif. hij had een fantastische conditie en was éen en al spier. het toppunt van arrogantie, dat ook. Roque vond zichzelf nog knapper dan dat de meeste merries hem vonden.

een geluid doet hem opkijken, zijn neus in de lucht en zijn linker voorbeen geheven. altijd klaar om problemen op te lossen, om gevechten te doen stoppen. zijn prachtige blauwe maanoog, geërfd van zijn eveneens bonte moeder, schittert in de zon, zijn oren schoten heen en weer, opzoek naar het paard dat het geluid had gemaakt. het was ook bijna onmogelijk dat hij hier alleen was, zeker omdat dit éen van de weinige plekken in Orlais was waar het water niet zout was door de zee.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open do 13 sep 2012 - 21:03


Haar silveren hoefjes maakte lichte hoge stappen in het zand. Haar stappen waren geluidloos en onopmerkbaar. Luna is een merrie die niet graag opgemerkt wordt. Ze verstopt zich achter haar lange witte manen, maar als je haar in dr ogen kijkt weet je dat ze bijzonder is. Ze is een lieve en goedgelovige merrie en sommige paarden maken daar misgebruik van. Ze is nu wat voorzichtiger en probeert paarden te mijden. Alhoewel ze soms gewoon wat gezelschap nodig heeft.

Haar manen wapperen in de wind en ze staart naar de horizon. Een oranje gloed kleurt de lucht en de meest prachtige kleuren verschijnen. Ze volgt een zeevogel die dierlijk over de zee vliegt. Zo vrij en vredig. Dat wil zij ook. Ze is weer in Orlais en ze zou er graag willen wonen. Op het moment woont ze in Minanter. Daar is niets mis mee, maar thuis voelt ze zich niet. Ze dwaalt daarom ook vaak rond, Orlais, Anderfels en Ferelden. Op zoek naar avontuur en wonderen. Luna is een merrie die van de kleinste dingen kan genieten. Maar Luna vraagt zich af of ze wel klaar is voor rang 2.

Luna stopt haar beweging en smakt even. Ze heeft dorst gekregen en beweegt zich met haar zwarte arabische lichaam voort richting het bos. Ze wil nog snel even wat drinken voordat het donker wordt en ze de weg niet meer terug kan vinden. Dat zal namelijk niet de eerste keer zijn. Lenig beweegt ze zich langs de bomen en struiken en volg de geur van het frisse water. Uiteindelijk ziet ze het blauwe water klaar liggen om gedronken te worden. Ze zet haar hoeven vlak voor het water en brengt haar hoofd naar beneden. Haar manen glijden langs haar hals en raken het water. Ze neemt wat slokken koele slokken en voelt het naar binnen stromen. Op een gegeven moment hoort ze een geluid. Ze stopt met drinken en kijkt in de weerspiegeling van het heldere water. Er staat een bonte hengst naar haar te staren. Ze brengt haar hals weer langzaam omhoog en kijkt stilzwijgen met haar heldere ogen de hengst onschuldig aan.
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 16 sep 2012 - 12:25


de laatste keer dat hij een merrie had gezien, had het er toe geleid dat zij drachtig raakte. het kleine veulen, zíjn nakomeling, huppelde nu waarschijnlijk door Minanter. hij had haar nog niet gezien, en haar moeder ook niet. het was niks anders dan een lolletje voor hem geweest, hij had de merrie maar éen enkele keer ontmoet, en daar was het veulen uit voort gekomen.

hij brieste zacht en keek de merrie die vlak bij stond nog eens aan. een arabische schone. hij grijnsde en stapte op haar af, zijn lange manen dansend op zijn spieren die onder zijn vacht rolden. hij had deze merrie nog niet eerder gezien. hij kende bijna ieder paard uit zijn kudde wel, dus het moest wel dat ze uit een andere rang kwam. hij glimlachte vriendelijk terwijl hij voor haar stopte. 'Hallo.' glimlachte hij, zijn charmante, diepe stem dragend over de wind.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open ma 17 sep 2012 - 22:33


Hij brieste zacht en grijnsde. Hij kwam dichter naar haar toe waarna Luna haar voorbeen optilde, om zo nodig een spurt te maken als hij iets uithaalde. Luna kende de hengst niet en is daarom ook wat voorzichtiger. De meeste merries zijn meteen brutaal als een hengst op hun afstapt, maar Luna is gewoon anders. Zij hoeft niet zo nodig een flirt te zijn, ze wil gewoon zichzelf zijn. Zijn manen wapperde over zijn gespierde lichaam. En stel dat de hengst wat uit zou halen dan kan ze moeilijk met hem gaan vechten. Ze is daar nu eenmaal niet voor gebouwd. Haar lichaam is snel en lenig en dat zal ze ook gebruiken als dat nodig was.

De hengst glimlachte en stopte vlak voor haar. 'Hallo.' glimlachte hij, zijn charmante, diepe stem dragend over de wind. Ze geeft hem de voordeel van de twijfel en zette haar been neer. "Heey" zei ze met een zoete stem. Verder hield ze haar mond dicht. Als hij iets wilde weten kon hij het vragen. Al was ze wel nieuwsgierig naar hem.
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 23 sep 2012 - 16:48


de merrie leek ietwat gespannen, iniedergeval niet zoals de meeste merries waren; altijd enorm gespitst op het contact leggen met hengsten, altijd enorm willend. hij glimlachte, een bijzondere merrie was het die voor hem stond. ze had nog niks anders gezegd dat een begroeting, en zijn ogen gleden even over haar heen om haar de tijd te geven om er nog iets aan toe te voegen. toen dat niet gebeurde liet hij even zijn staart zwiepen en bekeek haar nog eens. was ze zijn tijd waard?

'Ik ben Roque.' glimlachte hij, besluitend dat ze zeker zijn tijd waard zou zijn. ze was erg bijzonder en blijkbaar was ze dus anders dan andere merries hier. hij besloot om niet te vertellen dat hij de beta leider van rang 3 was, hij vond het altijd interessant om te zien of hij anders behandelt werd als paarden daar achter kwamen.

** ik heb de brand er nu dus niet in betrokken, als je dat wel wilt moet je het gewoon doen hoor. (;


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 23 sep 2012 - 21:16


Ze nam de hengst in zich op. Een jonge krachtige hengst. Maar ze heeft hem niet eerder ontmoet. 'Ik ben Roque.' glimlachte hij. Hij deed in ieder geval zijn best om vriendelijk over te komen. Ze ontspande zich en er vormde een bescheiden glimlach op haar fijne gezichtje. 'Mijn naam is Nyx of Luna, maar je mag me Luna noemen.' Ze is vernoemd naar de god van de nacht, Nyx, omdat haar vacht zo donker is als de nacht. De naam Luna is haar gegeven toen ze haar geheugen (en dus ook haar naam) krijt was. Luna betekend Maan. De hengst die haar die naam had gegeven had haar ontmoet met de volle maan. Haar ogen lijken licht te geven in de nacht net zoals de maan. Luna voelt zich verbonden met de maan, maar wanneer het vol is kan het haar grootste angst zijn.

Het begon donkerder te worden. Ze stonden nog steeds bij het meertje en het water zag er aanlokkelijk uit. Het water lag er stil bij alleen haar hoefjes zorgde voor beweging. 'Waar kom je vandaan Roque?' klonk haar stem oprecht terwijl ze langzaam het water in bewoog. Ze stopte tot het water haar borst bereikte. Ze draaide zich om en keek hem aan. Het water was heerlijk koel. Haar manen zweefde op het water.

*Ja ik hoorde wel iets van vuur ofzo haha, we kunnen het wel doen.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 25 sep 2012 - 20:17


haar stem is een verademing. het doorbrak de stilte op een aangename manier en streelde zijn gevoelige oren. hij glimlachte en bekeek haar nog eens. Luna dus. haar lichaam beweegt zich soepel en sierlijk het water in, terwijl zijn ogen nog altijd op haar gericht zijn spreekt ze opnieuw.

Hij kucht even, scheurt zijn ogen los van haar en richt ze op het water, rimpelend door haar bewegingen, zijn spiegelbeeld verscheurd. 'Ik ben geboren in Orlais, toen naar Ferelden gegaan met mijn vader mee, toen de beta leider van Orlais geworde, en nu de beta leider van Anderfels.' hij grijnst 'Overal en nergens dus.' zijn ogen twinkelen in het licht van de maan dat langzaam op komt. nog even en de blauwe maan zou weer aan de hemel schijnen. dat zouden weer slapeloze nachten worden voor hem en de andere leiders, dat was zeker.

rustig laat hij zijn voorhoeven éen voor éen ook het wateroppervlak breken, en onder begeleiding van nog meer rimpelingen in het water stapt hij tot hij naast haar staat, zijn lichaam tot de borst in het water en zijn staart en manen drijvend. 'En jij Luna, waar kom jij vandaan?' kort drukt hij zijn neus tegen haar fluwelen hals aan, terwijl zijn ogen in de hare blijven hangen.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 25 sep 2012 - 22:06


Hij kucht even en keek naar het water, rimpelend door haar bewegingen 'Ik ben geboren in Orlais, toen naar Ferelden gegaan met mijn vader mee, toen de beta leider van Orlais geworde, en nu de beta leider van Anderfels.' hij grijnst 'Overal en nergens dus.' Luna hoorde zijn verhaal aan enigszins jaloers. Zoals hij het vertelde leek het zo makkelijk. Zij wil ook een rang hoger, ze wil laten zien dat zij het ook kan. Ze zuchte zacht en keek naar het water waar hij ook naar keek. Ze zag de maan die bijna vol was. Ze schrok even omdat ze dacht dat het heel was, maar dat kwam door de rimpelingen in het water. Ze heeft altijd geluk gehad tijdens de volle maan. Ze heeft één keer een schim ontmoet en dat was toen ze nog een puber was. Die schim had haar toen van de rots afgeduwd waardoor ze haar geheugen kwijt was. En nog steeds voor een gedeelte. Nee ze wil geen schim meer tegen komen, dat is duidelijk.

Ze zag hoe zijn voorhoeven éen voor éen het wateroppervlak breken, en onder begeleiding van nog meer rimpelingen in het water stapt hij tot hij naast haar staat, zijn lichaam tot de borst in het water en zijn staart en manen drijvend. Luna volgde zijn bewegingen. 'En jij Luna, waar kom jij vandaan?' kort drukt hij zijn neus tegen haar hals aan, terwijl hij zijn blik op haar ogen richtte. Ze keek verlegen de andere kant op. "uuhm.. ik ben geboren hier ver vandaan. Maar toen ik mijn familie kwijt raakte ben ik hier beland. Ik ben opgevangen door de leider van Minanter. Maar ik wil meer dan Minanter." zei ze iets zachter. Ze dreef iets van hem af en keek naar de maan. Het bewonderde haar toch steeds weer.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 23 okt 2012 - 10:35

[quote="Dimphyl"]


haar stem laat hem tevreden glimlachen. hij begon deze merrie te mogen, hij kon haar vertrouwen had hij het idee. zijn ogen glijden naar die prachtige kijkers van haar. hij grijnst kort. 'Dan is het heel simpel, zoek de leiders van Orlais op..' hij wist zeker dat het geen moeite zou zijn voor haar om door te groeien naar de tweede rang. hij had nog niks aan haar ontdekt dat het tegendeel bewees, en daarbij, meestal was de tweede rang bereiken niet heel moeilijk.

zijn voorbeen hakt in het water, waardoor fijne waterdruppels alle kanten opschieten. hij briest opgelaten en laat zich nog wat dieper het water in gaan, waardoor hij al snel met krachtige slagen aan het zwemmen was. het koele water was een verademing op zijn hete vacht, de gewichtsloosheid een verademing aan zijn vermoeide spieren.
**sorry voor het late/korte antwoord.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 23 okt 2012 - 15:41


Roque keek haar aan. Ze werd er verlegen van en haar manen viel voor haar gezicht. "Dan is het heel simpel, zoek de leiders van Orlais op.." Het leek inderdaad heel simpel. Ze moest naar Orlais toe en de leiders benaderen en een hogere rang eisen. Maar toch hield iets haar tegen. Ze kende de paarden in haar kudde en vertrouwde hun. Nu moet ze naar een nieuwe kudde en weer paarden ontmoeten en leren vertrouwen. Paarden vertrouwen is iets wat Luna lastig vind. Ze weet niet wat er in hun hoofd omgaat. Willen ze echt vrienden zijn of willen ze haar pijn doen? Deze gedachte is eigenlijk niet zo gek als je naar haar verleden kijkt. Maar ze moet zichzelf dwingen. Een hogere rang zorgt voor meer bescherming, meer ervaring en vrienden.

Roque zijn voorbeen hakt in het water, waardoor fijne waterdruppels alle kanten opschieten. Een paar druppels bereikte Lunas donkere vacht. hij briest opgelaten en laat zich nog wat dieper het water in gaan, waardoor hij al snel met krachtige slagen aan het zwemmen was. Ze lachte en wilde hem volgen. Ze zette zich af van de bodem en sprong zo uit het water naar roque toe. Een golf nam ze mee en overspoelde roque. Lunas manen waren doorweekt en ze hinnikte lachend naar hem. Ze deed het niet expres, maar ze kon zich niet inhouden met lachen. "Sorry Roque, dat was niet mijn bedoeling." waarna ze haar warme neus zachtjes tegen zijn wang duwde.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 23 okt 2012 - 16:35



verontwaardigd schudt hij zijn hoofd als de golf water zijn lichaam bereikt, zijn lange manen druipnat plakkend langs zijn hals. haar neus raakt, voor hem onverwacht, zijn wang, en even wordt hij overspoeld door gevoelens die hij niet kent. Luna was gewoon een simpele merrie, een merrie uit de laagste rang, maar de vlinders die door zijn lichaam schoten bewezen hem dat er meer achter haar school. ze was niet alleen een knappe verschijning, het was duidelijk dat ze ook een goedwerkend stel hersenen bezat.

hij brieste zacht, waardoor druppels water van zijn neus vlogen, en draaide zich toen om, en zwom naar de kant. hij kwam behoorlijk bars over waarschijnlijk, maar hij wist gewoon niks te zeggen. de gevoelens in zijn binnenste waren aangewakkert. hij kende het niet, en wist dus niet hoe hij er mee om moest gaan. opde kant gekomen schudt hij zichzelf uit, en kijkt dan even bedenkelijk om naar Luna. wat nu?



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 23 okt 2012 - 20:48


Hij brieste zacht en draaide zich toen om en zwom naar de kant. Haar blik volgde hem en schuldgevoelens kwamen bij haar naar boven. Ze zwom ook richting de kant om haar hoeven neer te kunnen zetten. Het water kwam nog tot haar bovenbenen en druppels gleden van haar lichaam af. Ze wilde hem niet pesten door water over hem heen te gooien. Ze wilde hem niet boos maken. Ze kan soms ook zo lomp zijn. Ze keek naar haar manen die in het water dwaalde. Ze zag zichzelf in het water. Een zwarte merrie met witte manen. De meeste merries zijn mooi egaal wit of zwart. Maar niet zwart-wit. Ja ze was een rare merrie vond ze zelf.

Roque is een mooie bonte hengst om te zien. Hij komt als een stoere sterke hengst over, maar misschien schuilt er meer achter dan dat. Ze was nieuwsgierig naar hem. Luna heeft altijd een nieuwsgierig aard gehad. Nieuwsgierig naar nieuwe ervaringen. Niet altijd heeft dit haar geholpen.

Ze verbrak haar blik van het water en keek weer naar boven waar Roque aan de kant stond."Ben je nu boos op me?" mompelde ze zacht. Ze stapte voorzichtig het water uit. Een koude wind blaast over haar vacht.



Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open vr 26 okt 2012 - 19:58



hij voelde Luna's blik op zijn lichaam, maar bleef toch stoïcijns naar de bosrand om hun heen kijken. wat deed hij hier eigenlijk? hij hoorde bij zijn kleine kudde te zijn.. de 4e rang, de rang waar alleen de machtigsten, de sterksten, de slimsten ooit voet zouden zetten. hij brieste zacht, besluiteloos. de gevoelens die door hem heen spoelden maakten hem gek.

het geluid van water deed zijn oren toch nieuwschierig omdraaien. wat deed ze, daar in het water? de ranke merrie intrigeerde hem. hij wilde alles weten van haar, maar hoe kwam hij erachter? was het wel goed van hem om met een merrie uit zo'n lage rang om te gaan? hij schudde zijn hoofd, in gedachten verzonken. hoe kon hij zoiets denken? uitgerekend hij, zoon van een eerste rangs merrie en de Emperor.. liefde behoefte geen rang. liefde was liefde. dat werd niet bepaald door rangen, maar door harten. liefde? hij fronste. waar gingen zijn gedachten nu toch naar toe?

ruw werd hij onderbroken in zijn overpeinzingen door haar stem. het duurde even tot haar woorden tot hem doordringen, maar dan draait hij zich vlug om en stapt op haar af. 'Natuurlijk niet!' verontschuldigt hij zichzelf, en hij duwt zijn neus tegen haar wang. de kille wind die de herfst aankondigde waaide over zijn rug, en hij rilde. met een natte vacht, een aankomende herfst, en de lucht die donker begon te kleuren, was wind niet erg lekker.

hij brieste zacht en keek Luna weer aan. 'Wil je terug naar je kudde?' hij hoopte stiekem op een nee, dan zouden ze samen kunnen blijven.. samen de nacht kunnen doorbrengen.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open ma 29 okt 2012 - 19:04


Hij draaide zich rap om. "Natuurlijk niet!" en hij duwde onverwacht zijn neus tegen haar wang. Ze keek hem even verbaasd aan maar een glimlach verbrak het. Luna's zwarte lichaam begon zachtjes te trillen. Ze probeerde het te onderdrukken, ze wilde niet slap overkomen. Het was ook niet zo slim van haar om het water in te gaan, maar het was een spontane actie.

Luna weet alle kleine dingen in het leven te waarderen. Zoals de maan, bomen die goud kleuren. De winter die het landschap wit kleurt. Ze heeft zich altijd in de winter verscholen onder haar witte manen. Tegelijk diende haar witte manen als dekentje. Maar nu hangt het drijfnat langs haar lichaam. Ze wilde het liefst even het water van zich af rennen en daardoor ook gelijk haar spieren warmen.

Roque brieste zacht en keek haar weer aan. "Wil je terug naar je kudde?" bracht hij uit. Luna keek even omhoog naar de sterren. Het was al donker en ze hoorde nu bij de kudde te zijn. Maar wie zou haar missen? Ze zuchte en keek hem weer aan. Ja ze vertrouwde hem en voelde zich veilig bij hem. Ondanks dat hij wat brutaal kon zijn, maar dan kon ze wel om lachen."Nee ik niet." Hij had wel alle eigenschappen om betaleider te zijn. "Maar ik denk dat jij weer terug moet naar je kudde."



Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open di 30 okt 2012 - 23:07



de gevoelens die door zijn binnenste dwarrelden als nieuwe sneeuwvlokken, als vallende bladeren, als vliegende vlindertjes, hij kende het niet, hij wilde het niet. hij had nu al wel bedacht wat het was. zijn lichaam vertelde hem dat hij verliefd was, maar zijn hoofd ontkende het. ja, Luna was een leuke verschijning,met een lief karakter, maar verliefd? nee. daar had hij helemaal geen tijd voor, en geen zin in. hij brieste zacht, en schudde kort zijn hoofd, om zijn dwaze gedachtes tot orde te manen.

ze wilde hem weghebben. bam. dat was het. ook het prille gevoel dat in hem nog schreeuwde om aandacht, was nu uitgedoofd en verstopte zich weer in de duistere hoek waar het zich zojuist van had vrij gevochten. opzich had ze natuurlijk wel gelijk. zijn kudde kon niet altijd alleen blijven. aan de andere kant; die paarden zaten niet voor niks in de hoogste rang, daar hadden ze zichzelf voor bewezen, en dus konden ze echt wel even zonder hem.

'Ze kunnen vast nog wel even zonder me.' opnieuw streek de koude wind over zijn nog niet opgedroogde vacht, en een rilling schoot door zijn gespierde lichaam. 'Komop, het is koud.' zijn stem ietwat bars, meer tegen zichzelf, door die rare gedachten, dan tegen haar. hij zet zich in draf, waardoor de druppels om hem heen vliegen en zijn natte manen als zwepen op zijn huid slaan. de koude wind blies zijn gedachten weer schoon.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open za 3 nov 2012 - 21:18


Ze schaafde haar hoefje door het gras. Geen idee over dat ze hem in de war maakt. Ze dacht al na dat hij haar zou verlaten. Dat is ze immers wel gewend. 'Ze kunnen vast nog wel even zonder me.' De woorden die uit zijn mond kwamen had ze niet verwacht. Ze keek even verbaasd op. Hij blijft bij haar? Ze glimlachte. Vooral nu wil ze niet alleen zijn. Bang dat ze weer lastig gevallen zou worden door schimmen. Bij hem voelde ze zich teminste veilig.

'Komop, het is koud.' zijn stem ietwat bars. Hij zet zich in draf, waardoor de druppels om hem heen vliegen. Ze maakt een sprongetje van opwinding en komt naast hem in een draf. Haar slanke lichaam beweegt zich ritmisch op en neer. De koude wind droogt haar vacht gedeeltelijk op. Haar spieren worden warmer. "Wedstrijdje?" zei ze op een zoete toon. Ze wachtte niet op zijn reactie en sprong vooruit. Ze genoot van de snelheid die ze maakte. Zo raak je alle spanning in één keer kwijt en hoef je even nergens aan te denken. De maan schijnt op haar vacht. Ze kan haar ogen nooit van de maan afhouden.

~Sorry voor korte reactie, mn hoofd zit nogal vol met tentamen :}


Terug naar boven Go down
HappyBoy_SilverJet

avatar

Profile
Number of posts : 3079
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open za 3 nov 2012 - 22:56


vanth
"Vive la mort, vive la guerre,
vive le sacre mercenaire."

Vanth had Orlais doorkruist om vervolgens een door dor het water te zwemmen, om zo Minanter te bereiken, maar nog voor ze helemaal op Minanter stond stak ze haar neus in de lcht en snoof eens goed. Ze wou helemaal niet naar Minanter, ze wou eens weten hoe het was om bij een leider te staan. Tegenpolen die elkaar niet konden uitstaan en haar tweede doel was, was één van haar zusjes tegenkomen. Ze wou de blik in hun ogen zien wanneer ze smeekte om vergiffenis, wanneer ze smeekte om te stoppen, en wanneer ze smeekte om er dan helemaal een eind aan te maken. Bij deze vuile gedachten kwam een vuil glimlach rond haar lippen te staan.

Haar gebroken en gescheurde hoeven zweefde over het gras. Haar geklitte en kapotte manen waaide en wapperde niet meer zoals vroeger. De wind werkte zich vast ik de klitten en trok het gewoon naar achteren. Ondertussen had ze zichzelf al terug naar Orlais gewerkt wanneer de blauwe maan op kwam. Haar ijzige witte ogen veranderde in pupilloze zwarte, eindelijk poelen, zonder emotie. Op sommige plekken was bot te zien en op andere plekken, gewoon blote spieren, die je zag bewegen wanneer ze wandelde. Op andere plaatsen zag je dan weer bot, kaal, open en bloot bot. Haar rechterflank was helemaal verbrand door de brand die Avanti had laten ontstaan. Ze was trots op haar grote voorbeeld en kon niks anders doen als er alleen maar nog meer naar op kijken. Echter had ze hierdoor wel brandwonden die heel haar rechte onderbuik en flank markeerde. Maar ook daar was ze best trots op, het maakte haar alleen maar nog angstaanjagender dan dat ze al was. Haar scherpe hoektanden groeide nog meer door de opkomst van de maan.

De draafde verder en snoof nogmaals. Wanneer ze niet veel verder een stel paarden rook versnelde ze hoor pas een beetje. Ze hoorde de bekende stem van haar zus, Luna, en luisterde hierdoor nog aandachtiger. "Wedstrijdje?" Nog voor Luna wegschoot liep zij al verder weg naar waar Luna keek en naar waar ze dus ook zou rennen. Wanneer ze wegsprong wachtte ze even af, tot ook de bonte hengst die bij haar was, Roque, wegrende. Ze sprong voor hen en glimlachte gemeen en vuil. "Ik heb wel zin in een wedstrijdje..." Ze onderbrak haar zin kort. "... tussen leven en dood" Weer stopte en keek hen aan. "Probeer haar te beschermen, Roque, probeer haar te redden." Ze grinnikte en keek Luna recht in haar ogen aan.

"Long live death, long live war,
long live the cursed mercenary."


   
M O R A X   ~   V A N T H
Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 4 nov 2012 - 11:23



nog voor hij haar woorden goed en wel had begrepen, schoot het zwarte lichaam met de zilvere manen voor hem weg. hij glimlachte onbezonnen en zette zijn gespierde lichaam in een vlotte galop, vastberaden om haar in te halen.

Plots was alles anders. het was niet meer onbezonnen, het verliefde gevoel veranderde in ijskoude haat. het monsterlijke wezen voor hem, éen van Avanti's volgelingetjes. zijn oren schoten in zijn brede nek terwijl zijn ogen zich samen knepen van kwaadheid toen het wezen voor hen haar stem liet horen. ze was verschrikkelijk. samengeklitte manen, overal wonden, ontstoken en nog bloedend, maar ook kale botten die door haar smoezelige vacht heen staken.

Hij walgde van deze wezens. probeer haar te beschermen, probeer haar te redden. ROque zou zijn eigen leven geven voor Luna. de prille gevoelens in zijn lichaam sloegen op hol, en zijn lichaam pompte zich op, klaar voor alles wat maar komen kon. het witte zweet parelde op zijn lichaam, terwijl zijn blauwe oog gevaarlijk glinsterde onder de blauwe maan.

'Rot op terug naar de hel.' zijn stem was niet meer dan een lage grom, een snauw. bang was hij niet, kwaad des te meer. zijn ogen vlogen even naar Luna en hij knikte, ten teken dat het wel goed zou komen.


Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 4 nov 2012 - 15:00


Haar hoevjes raakte de grond ritmisch net zoals haar hartslag. Even was ze weer alles vergeten. En toen kwam er een paard voor haar gesprongen waardoor ze op de rem moest staan. Ze stijgerde en liet een hinnik los omdat ze was geschokken. En weer was het moment waarop ze geen zorgen hoefde te maken voorbij. Alsof ze het haar niet gunde om gelukkig te voelen. Toen ze weer neerkwam zag ze wie het was. Haar zusje, Vanth. Alhoewel ze niet weet of ze het aard dat ze nu voor zich zag staan nog wel zusje kan noemen. Ze kende Vath niet meer, het was een monster. Je kon nouwelijks nog zeggen dat ze leefde. Of er uberhaupt nog wel een hart in zat. Maar Luna wist dat daar nog diep van binnen haar zusje zat.

Luna keek in de zwarte ogen van Vanth die niet meer vertrouwd aanvoelde. Vanth lachte vuil. Luna bracht haar oren tegen haar hals aan. "Ik heb wel zin in een wedstrijdje..." Ze onderbrak haar zin kort. "... tussen leven en dood" Ze stopte weer en keek hen aan. "Probeer haar te beschermen, Roque, probeer haar te redden." Vanth staarde haar bloeddorstig aan. Roque stond naast haar en luna voelde de woede die hij had. 'Rot op terug naar de hel.' zei hij op een brommende toon. Hij keek naar Luna met een rustgevende knik. Maar Luna wilde niet dat er een gevecht zou uitbreken. Niet weer. De vorige keer was het ook niet goed gekomen. Ja zag nog steeds de wond die Vath had aangebracht in haar hals. Ook hebben ze Amosis meegenomen.

"Kom Roque, we gaan! Ik heb geen zin in een spelletje met je Vanth. Kom maar terug als het geen volle maan meer is." Ze keek van Roque naar Vanth. Ze nam een sprint langs Vath en ze hoopte dat zij en Roque Vath te snel afwaren. Ze weet immers dat een gevecht tot niets uit zou lopen, alleen maar verdriet. Ze wilde niet vluchten, maar het was haar enige keus. Ze keek snel om waar Roque was. Want ze gaat niet weg zonder hem.


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open vr 9 nov 2012 - 14:22

Luna sprintte weg nadat ze haar zegje had gedaan. Roque keek vernietigend naar Vanth, en besloot toen dat Luna gelijk had; Vanth was hun tijd niet waard. het verachtelijke wezen wilde niet meer dan hun pesten, hun doden als het even lukte. Hij draaide zich met een ruk om en gallopeerde achter Luna aan, die al een eindje verder was.

Hij hoopte maar dat hiermee het spel voor Vanth niet leuk meer was, en dat ze het zou opgeven. éen ding bleef echter in zijn hoofd rondmalen. Hoe kende Luna de naam van Vanth? dat hij het wist was logisch; hij was een leider, het was zijn taak om zo veel mogelijk over die schimmen te weten, om zo zijn kudde beter te kunnen beschermen..

Hij had Luna ingehaald en maakte een bocht om haar heen, stopte. hierdoor stond hij pal voor haar neus en moest ze wel stoppen. 'Wat was dat daar, tussen jou en Vanth?' vroeg hij, serieus, misschien zelfs ietwat streng. als Luna contacten met de schimmen had zou dat in éen klap alles veranderen. zijn gevoelens voor haar zouden ijskoud worden, ze zou dan geen haar beter zijn dan zijn verachtelijke moeder.

Aan de andere kant.. de gevoelens in hem begonnen weer op te spelen, en hij hoopte maar dat hij het mis had, dat zij en Vanth elkaar kenden door iets heel anders, dat het toeval was, of wat dan ook.. hij wilde niet dat zij problemen zou krijgen..



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open zo 11 nov 2012 - 21:14



LunaNyx
All of our dreams making us blind



Zo snel ze kon maakte ze zich uit de benen. Haar witte manen wapperde over haar hele lichaam. Adrenaline die door haar lichaam stroomt uitte zich in snelheid. Haar gestroomlijnde lichaam maakte lenige bewegingen om voorwerpen te ontwijken. Ze keek om en zag dat Roque nu ook haar kant op kwam. Dat kalmeerde haar en bevestigde dat hij haar volgde. Ze versnelde haar pas.

Al een eind weg bewoog ze haar benen zachter. Roque haalde haar in en stopte vlak voor haar, waardoor ze al haar benen op de rem moest zetten. Ze kwam nog niet niet tegen hem aan. Haar hartje klopte nog snel maar werd al kalmer toen ze hem zag. 'Wat was dat daar, tussen jou en Vanth?' vroeg hij, serieus, misschien zelfs ietwat streng. Ze ontweek zijn blik. "Niks" ze keek hem weer kort aan en zag dat hij daar geen genoegen mee zou nemen. Weer verdwenen haar blauwe ogen onder haar manen "Ik ken haar van vroeger..." mompelde ze erachter aan. Ze liep langs hem heen.

Ze wilde het hem wel vertellen dat Vanth haar zusje was. Maar misschien zou hij haar dan ook zien als een monster. Ook schaamt Luna zich. Niet omdat haar zusje een schim is, nee, omdat Luna verantwoordelijk was voor Vanth. Ze kon niet eens haar zusje beschermen. Als Luna haar geheugen niet kwijt was kon ze Vanth nog redden. Dan was ze nu geen schim geweest maar gewoon haar kleine zusje. Haar ogen prikken wat. Ze schud snel haar manen uit. Ze voelt zich machteloos. Elke keer als ze zich weer gelukkig voelt moet er weer iets komen dat haar uit die droom haalt.





I don't see it in your eyes, just a cold blank stare.
And no one is asking why. Why you don't seem to care.
We've lost our way.

You hunted me down. Like a wolf, a predator.
I felt like a deer in love lights


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open vr 16 nov 2012 - 16:05

snuivend stond hij voor haar, zijn lichaam opgepompt van de confrontatie met Vanth, en door zijn gedachten. zijn lange voorlok viel zijdezacht over het blauwe oog dat gevaarlijk glinsterde. een woedeaanval zat onder het topje van zijn huid. zo'n befaamde woede aanval, waar zijn vader ook om bekend stond.

ik ken haar van vroeger..' klonk Luna's zijdezachte stem in zijn oren, hij snoof, schudde zijn hoofd. 'Ik ken ook schimmen van vroeger, toen ik klein was, maar daar ga ik niet zo mee om.' hij deed een stap dichterbij. hij moest het weten. was ze te vertrouwen, of bracht ze heel het goede deel van BMH in gevaar door er contact met een schim op na te houden? 'Zeg op, hóé ken je haar?' zijn stem was grommend, hij moest zich inhouden om niet te schreeuwen.

Hij wilde niet dat ze hem zo zag. hij wilde lief zijn, haar laten weten dat hij het niet meende op deze manier, maar de withete woede tuimelde door zijn hoofd, maakte zijn gedachten warrig. het was gewoon te confronterend voor hem, een merrie die eventueel vriendelijk tegen een schim zou kunnen doen, die achter zijn rug om, achter de rug van degene die stiekem wel eens een beetje verliefd op haar zou kunnen zijn, contact had met schimmen.. achter de rug van een leider om.. achter de rug van iedereen om..



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open vr 16 nov 2012 - 22:24


LunaNyx
All of our dreams making us blind


Hij snoof en schudde zijn hoofd als reactie op haar antwoord. 'Ik ken ook schimmen van vroeger, toen ik klein was, maar daar ga ik niet zo mee om.' hij deed een stap dichterbij. Luna voelde zich wat geïntimideerd maar bleef staan. Ze voelde zijn adem op haar vacht. 'Zeg op, hóé ken je haar?' zijn stem was grommend. Haar oren schoten naar achter. En voor het eerst toonde ze woedde die altijd al in haar gezeten had, maar er nooit uit kwam. Haar ogen stonden boos. "Het is mijn zusje! Ik ben haar vergeten en daardoor is ze schim geworden. Het is allemaal mijn schuld! Ben je nu blij?!" snauwde ze in zijn gezicht. Ze schrok van haar reactie. De frustratie en woedde die ze in zich had wilde ze niet hebben. Zo was ze niet, zo wilde ze niet zijn.

Ze had het hem verteld. Haar ogen veranderde van boos naar verdrietig. Nu zal iedereen het te weten komen en zullen ze haar zien als een monster. Ze zullen haar verstoten. Ze keek hem nog een keer aan en zag alle emoties. Ze wilde bij hem troost vinden, maar ze wist dat dat niet kon. Ze was in de war. Ze sprong van hem weg en nam een sprint. Met al haar kracht die ze nog had bewoog ze haar benen. Ze staarde vooruit en wist niet waar naartoe. Ze wilde hem geen verdriet doen, haar zusje niet, niemand.




I don't see it in your eyes, just a cold blank stare.
And no one is asking why. Why you don't seem to care.
We've lost our way.

You hunted me down. Like a wolf, a predator.
I felt like a deer in love lights


Terug naar boven Go down
Dimphyl

avatar

Profile
Number of posts : 1965
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open za 17 nov 2012 - 20:15

meteen na zijn gegrom, wist hij dat hij fout zat. haar reactie sprak boekdelen. Luna's prachtige, vrolijk gezichtje veranderde in een donderwolk, haar oren naar achter en haar ogen leken vuur te spuwen. ze haatte hem. nooit zou ze hem weer normaal aankijken, en al helemaal zou ze nooit dezelfde gevoelens door hem hebben als die hij voor haar had.

Eigenlijk was Roque een enorm onzekere hengst. hij was bang voor relaties, maar ook bang om alleen gelaten te worden. hij had een grote bek, maar een klein hartje. hij was zo tegengesteld in zijn doen en gedachten, dat hij het zelf allemaal niet kon bevatten. zijn woedeaanval bereikte bijna het hoogtepunt, tot hij opnieuw Luna's gelaat zag veranderen. dit keer van boos, naar verdrietig. zijn hart stak, en hij kalmeerde plots. wat deze merrie allemaal losmaakte in hem, ze moest het eens weten..

hij had haar woorden wel gehoord, maar ze drongen nu pas tot hem door. oh god, stomkop! natuurlijk was dit de verklaring! hoe kon hij ooit denken dat ze vrienden was met een schim? alleen zijn verachtelijke moeder kon zo iets raars doen. natuurlijk zou Luna dat nooit doen. hij liet zijn hoofd hangen, en staarde naar zijn sterke hoeven. het was fijn om te zien dat die nog gewoon op de grond stonden, tussen de dorre bladeren en het terugtrekkende gras. er was nog iets dat normaal was op deze vreemde wereld.

hij keek op, zijn ogen glimmend van de emoties die hij probeerde te bedwingen. shit! waar was ze? in zijn overpeinzingen had ze de benen genomen, en hij had het niet eens doorgehad. zijn ranke neus schoot de lucht in en hinnikte luid. hij zette zijn lichaam in een krachtige galop, paniekerig, en schoot weg in de richting die hij hoopte dat ze had genomen. hij moest zijn excuses aanbieden, hij moest het goedmaken. de prachtige merrie die hij zojuist had laten wegrennen door zijn stomme gedachten, ze mocht niks overkomen, en belangrijker, ze moest inzién dat hij haar wilde beschermen, beschermen tegen alles dat maar mocht komen.



Like a Star @ heaven ƃuılıǝɔ ǝɥʇ uo ƃuıɔuɐp ǝɹ,ǝʍ uǝɥʍ 'ƃuılǝǝɟ ɐ ʇɐɥʍ ɥo
Terug naar boven Go down
Kyali

avatar

Profile
Number of posts : 628
Status : Active


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open za 17 nov 2012 - 23:17

Arme roque haha
Wil je dat ik stop en dat ze elkaar de volgende keer weer tegenkomen?
Of wil je dat ik verder ga en dat luna in de problemen komt ofzo?


Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud



Profile


Contact
BerichtOnderwerp: Re: Time moves in one direction, memories in another - Open

Terug naar boven Go down

Time moves in one direction, memories in another - Open

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Soortgelijke onderwerpen

-
» Time Commanders
» Selling moves
» who is your favorite anime character of all time?
» Memories of Forty-Eight Years Service; Source in Link to site
» Hot Tub Time Machine [Open]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Blue Moon Horses ::  :: » Archive :: Orlais-
» CHATBOX